دکتر پریسا مهر اشتیاق

برخلاف تفکر عامیانه مردم که تصور می‌کنند دندان شیری عصب ندارد، دندان شیری نیز مانند دندان دائمی دارای پالپ (عروق خونی + اعصاب) است.
وقتی دندان شیری پوسیده شده و به موقع برای ترمیم آن اقدام نشود این پوسیدگی پیشرفت کرده و پالپ و اعصاب دندان را درگیر می‌کند که می‌تواند به درد شدید یا بروز آبسه یا فسیتول منجر شود.

بسته به شدت و مدت زمان درگیری پالپ، درمان دندان متفاوت است. درمان می‌تواند از عصب‌کشی سطحی (پالپوتومی) تا عصب‌کشی داخل کانال ریشه (پالپ‌ کوتومی) متفاوت باشد.

در صورتی که پزشک تشخیص دهد که دندان عصب‌کشی شود والدین باید درمان را بپذیرند چرا که در غیر اینصورت احتمال بروز اورژانس‌هایی مثل آبسه یا درد شدید افزایش می‌یابد.

به طور کلی توصیه بر این است که در صورت بروز پوسیدگی سریعاً برای درمان آن اقدام شود وگرنه پیشرفت پوسیدگی، درمان را سنگین‌تر می‌کند و موجب آزار به کودک می‌شوند. درد پس از درمان تا ۲ روز در دندان شیری که عصب‌کشی شده است طبیعی است؛ والدین می‌توانند از مسکن‌های ضد درد مثل استامینوفن استفاده کنند.
در صورت ادامه دار شدن درد یا مشاهده تورم، الزامی با دندانپزشک کودک تماس گرفته شود.
منبع:دندانه

 

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: پوسیدگی دندان در تغذیه کودک اختلال ایجاد می‌کند.

به گزارش ایسنا، دکتر احمد جعفری ضمن اشاره به اهمیت تغذیه و بهداشت دهان و دندان در عین حال از والدین خواست تا از دندان‌های شیری فرزندانشان در برابر پوسیدگی محافظت کنند.
وی با اشاره به اهمیت سلامت دندان‌های شیری گفت: صدمات و پوسیدگی دندان‌های شیری علاوه بر اینکه می‌تواند سبب درد دندان شود، می‌تواند در تغذیه کودک اختلال ایجاد کرده و کودک را دچار سوء تغذیه کند.

دکتر جعفری با بیان اینکه پوسیدگی دندان می‌تواند در رویش دندان‌های دائمی نیز تاثیر منفی داشته باشد، افزود: کودک تا شش ماهگی فقط از شیر مادر تغذیه می‌کند اما، بعد از شش ماهگی علاوه بر شیر مادر غذای کمکی نیز به کودک داده می‌شود.

وی گفت: دندان‌های شیری معمولا از سن هشت ماهگی شروع به رویش می‌کنند و شیر و همچنین غذاهای کمکی می‌توانند در پوسیدگی دندان اثرگذار باشند.

جعفری گفت: اگر تعداد دفعات شیردهی در خواب به کودک زیاد باشد، می‌تواند منجر به پوسیدگی دندان شود. از طرفی جلوی شیر خوردن کودک را نمی‌توان گرفت در اینصورت باید برای جلوگیری از پوسیدگی، دندان را تمیز کرد.

وی با بیان اینکه یک سوم مراجعات کودکان به بیمارستان‌ها و مراکز درمانی به دلیل دندان درد و پوسیدگی دندان آن هاست، گفت: تمیز کردن دندان‌ها را می‌توان با یک پارچه تمیز یا گاز یا مسواک‌های انگشتی انجام داد.

این متخصص دندانپزشکی کودکان جهت جلوگیری از پوسیدگی دندان کودک گفت: مادر باید حتما قبل از خواب دندان کودک را مسواک بزند تا از تشکیل پلاک دندانی جلوگیری شده و از پوسیدگی دندان جلوگیری شود.

منبع:دندانه

 

اگرچه دندان‌های کودک شما دایمی نیستند، نقش مهمی در سلامت عمومی او بازی می کنند و به او کمک می‌کنند درست صحبت کند و غذا بجود. همچنین در فک او جای کافی برای دندان‌های دایمی نگاه می‌دارد. دندان‌های شیری از ۶ ماهگی شروع به رشد می‌کنند و تا ۳۳ ماهگی کودکتان رشد آنها ادامه دارد. علاوه بر این، همه دندان‌های شیری هم تا حدود سن ۱۲ سالگی نمی‌افتند، بنابراین این دندان‌ها برای سال‌های زیادی قبل از اینکه به طور طبیعی بیفتند باید سالم بمانند.

چه چیزی باعث پوسیدگی زودرس دندان کودک می‌شود؟
پوسیدگی دندان ناشی از شیشه شیر، می‌تواند در هر یک از دندان‌های کودک اتفاق بیفتد، اما بیشتر در دندان‌های جلویی فک بالا شایع است و بعضی از دلایل آن شامل موارد زیر می‌شوند:
رها کردن کودک در تخت خواب با یک شیشه شیر، آبمیوه یا نوشیدنی دیگر. گذاشتن کودک در تختخواب با یک شیشه شیر که از آب پر شده است، می تواند خطر پوسیدگی دندان او را به شکل قابل توجهی کاهش دهد.

– تغذیه مرتب شبانه کودک با شیشه شیر یا شیر مادر پس از ۱۲ ماهگی.
– خوراندن غذا یا میان وعده خیلی شیرین به کودک.
– مسواک زدن ناکافی.
– خشکی دهان یا نفس کشیدن با دهان.

چگونه می‌توان از این اختلال جلوگیری کرد؟
خوراکی‌های شیرین مانند عسل، شربت، شیر غلیظ شده یا مربا در دهان کودکتان نگذارید. روشن است که غذاهای شیرین در کودکان هم مانند بزرگسالان باعث پوسیدگی دندان می‌شوند.
شیشه کودکتان را فقط با غذاهای کمکی، شیر گاو، شیر مادر یا آب پر کنید و در آن آبمیوه، نوشیدنی‌های غیرگازدار یا دارویی نریزید.
قبل از رفتن فرزندتان به رختخواب، دندان‌های او را با مسواک مخصوص کودکان بشویید.
اگر فرزندتان دوست دارد موقع خواب چیزی بمکد، به او یک اسباب‌بازی تمیز یا یک شیشه پر از آب خالص بدهید.
از تولد ۱ سالگی‌اش به او بیاموزید که آب را با فنجان بنوشد.
میزان شکری که به خصوص بین غذاها مصرف می‌کند را کاهش دهید.
به طور مرتب به دندان‌پزشک مراجعه کنید تا از وضعیت عمومی سلامت دهان و علایم پوسیدگی زودرس دندان‌های او مطلع شوید.

توجه
سلامت دندان‌های شیری در سلامت کودک شما مهم هستند و برای جلوگیری از رشد پوسیدگی ها و مشکلات بعدی در سنین بزرگسالی باید از آنها مراقبت شود. مراقبت‌های فعلی می‌تواند سبب شود این رفتارها برای او به شکل عادت دربیایند.

در این زمینه بیشتر بخوانید

منبع:دندانه

 

دیدن دندان‌های پوسیده و تخریب شده در دهان یک کودک دو سه ساله، یک صحنه ناراحت‌کننده است. وقتی از والدین کودک درباره مسواک‌کردن دندان‌ها سوال می‌شود می‌گویند که اصلا مسواک نمی‌زند!
در این جا این سوال را باید از والدین پرسید که مگر در قضیه حمام کردن، شما کودک را به حال خود رها می‌کنید تا خودش خودش را بشوید؟ بر همین اساس نباید مسواک کردن یک کودک کم سن و سال را به خودش واگذار کرد. کودک در این سن تمایلی به مسواک زدن ندارد و به علاوه اگر هم بزند قطعا کیفیت کافی را ندارد.

بعضی والدین گریه و ناراحتی کودک را بهانه می‌کنند و می‌گویند اگر ما خودمان به زور مسواک بزنیم اولا گریه کودکمان در می‌آید و ما تحمل گریه عزیز دردانه‌مان را نداریم. ثانیا ممکن است در ذهن کودک یک گاردی نسبت به این اقدام بهداشتی ما شکل بگیرد طوری‌که در آینده تمایلی به زدن مسواک نداشته باشد.
باید در پاسخ به این والدین مهربان گفت که یکی دو دقیقه گریه شبانه کودک از چیزی که واقعا نه دردناک است و نه ترسناک، خیلی قابل تحمل‌تر از گریه‌های واقعی و دردناک ناشی از درد و عفونت و امور دندان‌پزشکی است که باید برای درمان دندان کودک آن‌ها را تحمل کرد و به‌علاوه هزینه اقتصادی آن را هم پرداخت کرد. برای لمس کردن این درد و آزاری که کودکان در دندان‌پزشکی می‌بینند کافی است یکی دو بار به مطب دندان‌پزشکی بروید و زجر و اذیت بچه‌ها و والدینشان را به چشم ببینید. به علاوه همه ما در کودکی تجربه حمام‌های زوری را داشته ایم؛ مگر نتیجه آن همه سخت‌گیری دیروز در استحمام، گریز امروز ما از حمام کردن شده است؟

باید خود والدین دندان‌های کودک را مسواک کنند. بهترین راه برای مهارکردن کودکی که برای مسواک کردن همکاری نمی‌کند این است که روی زمین بنشینیم. پاهای خود را دراز کنیم، سپس طوری کودک را بخوابانیم که یکی از پاها(پای چپ) بالش سر او شود و پای دیگر پتوی او.یعنی باید دست و پاهای کودک را در بر بگیرد. پاها روی هم قفل می شوند و مسواک زده می‌شود.
معمولا گریه و ناله کودک، فرصت ورود مسواک و تمیز کردن دندان ها را می‌دهد. اگر احیانا مقاومت کودک مانع مسواک شد می‌توان با فشار انگشت شست و اشاره در ناحیه گونه، کودک را وادار به باز کردن دهان نمود. برای این که خاطره تلخی برای کودک شکل نگیرد مسواک زدن را به صورت ریتمیک و بازی گونه انجام دهید.
با توجه به اینکه با این طرز مسواک کردن امکان تخلیه آب دهان وجود ندارد، از کمترین میزان خمیر دندان و کوتاهترین زمان مسواک کردن باید بهره برد. برخی شرکت‌ها مسواک های سه سری ارایه کرده‌اند که به طور همزمان هر سه سطح دندان را در برمیگیرد و عملا زمان مسواک کردن را به یک سوم می‌رساند.

منبع:دندانه

 

«دیوید دافور» ویدئوی جالبی از رفتار پسرش پس از بازگشت از دندان‌پزشکی منتشر کرد که تعداد بازدید کننده‌های این ویدیو، موجب شد تا پول هنگفتی به جیب او سرازیر شود.
به نوشته روزنامه «Business Insider» این ویدئو تا کنون بیش از ۱۳۰ میلیون بازدید کننده داشته است.

پسر دیوید، پس از بازگشت از دندان‌پزشکی و تمام شدن تأثیر بیهوشی، رفتارهایی عجیب و جالبی از خود نشان می‌دهد.

این روزنامه در سال ۲۰۱۰ با دیوید تماس گرفت و به او اطلاع داد که انتشار این فیلم بر روی اینترنت، برای او ۱۵۰ هزار دلار سود در بر داشته است. دیوید با شنیدن این خبر، کارِ خود را کنار گذاشت و اکنون پس از گذشت پنج سال، همچنان از سودی که بازدیدهای این ویدئو برای او می آورد، روزگار می گذراند.

چگونه رفتار عجیب یک پسربچه پس از دندانپزشکی، پدرش را پولدار کرد
چگونه رفتار عجیب یک پسربچه پس از دندانپزشکی، پدرش را پولدار کرد

شرکت یوتیوب با صاحبان ویدئوهایی که از محبوبیت بالا برخوردار می‌شوند قرارداد می‌بندد و ۴۵ تا ۵۵ درصد از درآمدهای حاصله از بازدید ویدئو را به آن‌ها می‌دهد.
بر این اساس، دیوید از زمان قراردادن ویدئوی پسرش تاکنون ۳۷۰ هزار دلار از این ویدئو به دست آورده است.

این پدر و پسر پس از تجربه خوشایند ویدیوی اول، چند ویدئوی دیگر نیز ضبط و منتشر کرده‌اند که درآمد بیشتری برای آنها به ارمغان آورده است.

چگونه رفتار عجیب یک پسربچه پس از دندانپزشکی، پدرش را پولدار کرد
چگونه رفتار عجیب یک پسربچه پس از دندانپزشکی، پدرش را پولدار کرد

منبع:دندانه

 

یکی از عوارض شایع بعد از انجام درمان‌های دندان‌پزشکی کودکان، جویدن سهوی یا عمدی بافت نرم گوشه لب یا داخل گونه توسط کودک است. این عارضه به علت بی‌حس شدن بافت نرم این نواحی که همزمان با بی‌حسی دندان ایجاد می شود، رخ میدهد.
این مشکل، بیشتر بعد از تزریق بی‌حسی برای درمان دندان‌های فک پایین کودکان پیش می‌آید ولی پس از انجام بی‌حسی دندان‌های فک بالا هم دور از انتظار نیست.

احتمال بروز این پدیده در بچه‌های زیر چهار سال بیش از کودکان سنین بالاتر است.
جویدن بافت نرم گاهی چند دقیقه بعد از انجام تزریق بی‌حسی موضعی توسط دندانپزشک، زمانی که کودک هنوز در اتاق انتظار مطب نشسته تا دندانش خوب بی‌حس شود، شروع می‌شود. گاهی هم بعد از پایان درمان دندان‌پزشکی در منزل، قبل از آنکه بی‌حسی موضعی ناحیه تمام شود، رخ میدهد.
در این موارد معمولا والدین چند ساعت بعد، با مطب تماس میگیرند و از ایجاد یک زخم سفید رنگ در سطح داخل لب یا گونه و گاهی از تورم یک‌طرفه لب کودک بعد از کار، اظهار تعجب و نگرانی می‌کنند.

درباره زخم ناشی از جویدن لب و گونه کودکان بعد از دندانپزشکی
درباره زخم ناشی از جویدن لب و گونه کودکان بعد از دندانپزشکی

نکاتی که والدین باید در مورد پیشگیری و درمان این عارضه بدانند:
– والدین باید بعد از انجام تزریق بی‌حسی برای دندان کودکشان، هم در داخل مطب قبل از شروع کار و هم تا چند ساعت بعد از پایان کار و مراجعه به منزل، کاملا مراقب باشند و به کودک یادآوری کنند که لبش را گاز نگیرد.
– تا زمان بر طرف شدن بی‌حسی لب و گونه (معمولا حدود دو ساعت بعد از پایان کار) کودک نباید چیزی بخورد.
– بروز زخم ناشی از جویدن، ارتباطی به آلوده بودن وسایل دندان‌پزشکی ندارد.
– در صورت بروز زخم یا تورم لب و گونه، بهتر است کودک را نزد دندانپزشک ببرید. ممکن است دندانپزشک برای پیشگیری از عفونت ثانویه محل زخم، یک دوره آنتی بیوتیک تجویز کند.
– در منزل باید ناحیه زخم را با کاربرد آب نمک گرم، تمیز نگه داشت.
– برای پیشگیری از ایجاد تورم بیشتر، می‌توان در ۲۴ ساعت اول، چند قطعه یخ را داخل کیسه فریزر قرار داد و بصورت متناوب چند بار در روز، روی گونه یا لب کودک قرار داد.
– بهبودی کامل زخم و تورم ناشی از جویدن لب و گونه، حدود یک هفته تا ده روز زمان لازم دارد.

منبع:دندانه

 

دکتر میترا برادران

فیشورسیلانت به معنی مهر و موم کردن و بستن درز و شیار دندان است. فیشورسیلانت ماده ترمیمی و همرنگ دندان است که توسط آن شیارهای عمیق سطح جونده دندان‌ها پوشیده شده و بدین ترتیب شیارها کم عمق می‌شوند. استفاده از این روش به پیشگیری از پوسیدگی دندان کمک می‌کند.

به طور معمول اولین دندان دایمی که در دهان کودک رویش می‌کند، دندان شماره شش یا اولین دندان آسیای بزرگ است. در برخی از کودکان، سطح جونده دندان شش تازه رویش یافته، دارای شیارها و فرو رفتگی‌های عمیقی است که با مسواک زدن تمیز نمی‌شود و خرده‌های مواد غذایی و میکروب‌ها در داخل این شیارها قرار می‌گیرد و باعث پوسیدگی دندان می‌شود.
برای از بین بردن این مشکل، قبل از اینکه این شیارهای عمیق پوسیده شوند، دندانپزشک شیارهای عمیق را با مواد فیشورسیلانت کم عمق می‌کند، به طوریکه با مسواک زدن سطح جونده دندان براحتی تمیز شود و بدین ترتیب از تجمع خرده‌های مواد غذایی و میکروب‌ها در داخل شیارها و ایجاد پوسیدگی جلوگیری می‌شود.

فیشورسیلانت چیست و چه کاربردی دارد؟
فیشورسیلانت چیست و چه کاربردی دارد؟

بهترین زمان انجام فیشورسیلانت
زمان انجام فیشورسیلانت در اولین فرصت بعد از رویش دندان و قبل از پوسیده شدن آن است. با توجه به اینکه دندان شماره شش در سن شش سالگی و دندان شماره هفت (دومین دندان آسیای بزرگ دایمی) حدودا در سن ۱۱ سالگی در دهان کودک رویش می‌یابد، لذا بهترین زمان انجام فیشورسیلانت برای دندان شش، از سن شش تا هشت سالگی و برای دندان هفت، از سن ۱۱ تا ۱۳ سالگی و برای دندان‌های آسیای شیری سه تا چهار سالگی است.

می‌توان گفت استفاده از این روش به منظور پیشگیری از پوسیدگی دندان‌ها، با توجه به عوارض و درد ناشی از آن در نهایت هزینه زیادی برای خانواده‌ها ندارد. همچنین موجب کاهش هزینه‌های بعدی هم می‌شود.

فیشورسیلانت تراپی بدون درد است و نیاز به تزریق ماده بی‌حسی ندارد. این روش بدون تراش دندان انجام می‌شود، بنابراین دندان سالم و دست نخورده باقی می‌ماند. با فیشورسیلانت می‌توان تا ۸۰ درصد از پوسیدگی سطح جونده دندان پیشگیری کرد.

مدت زمان انجام فیشورسیلانت حدود یک دقیقه است و بلافاصله پس از انجام آن کودک می‌تواند غذا بخورد و مسواک بزند. فیشورسیلانت‌ها می‌توانند سال‌های زیادی (حدود پنج سال) بر روی دندان باقی بمانند، گاهی اوقات به علت جویدن مواد غذای سفت و چسبنده مانند آبنبات، ممکن است از جا کنده و شکسته شوند که در این صورت جهت اصلاح و قرار دادن مواد باید به دندانپزشک مراجعه شود.
منبع:دندانه

 

رئیس انجمن متخصصین دندانپزشکی ترمیمی ایران گفت: یکی از دلایل افت تحصیلی و انزوای کودکان وجود دندان های شکسته وی است.

به گزارش خبرگزاری سینا، دکتر ابراهیم امین صالحی گفت: در صورت شکسته شدن دندان کودک براساس ضربه و یا سانحه بهتر است بلافاصله دندان را داخل بزاق دهان خود کودک و یا سرم فیزیولوژی قرار داده و در کوتاه ترین زمان ممکن به دندانپزشک مراجعه شود و هر چقدر که این زمان کوتاه تر باشد موفقیت درمان بیشتر است.

وی شکستگی دندان کودکان را به دو حالت بیان کرد و گفت: گاهی شکستگی به گونه ای است که دندان با ریشه در می آید و گاه بر اثر ضربه قسمتی از دندان شکسته می شود که بهتر است آن قسمت شسته شود و در بزاق کودک و یا سرم فیزیولوژِی قرار گیرد زیرا نباید آن بخش شکسته دندان خشک شود چون در صورت خشک شدن شکننده می شود و قابل استفاده نخواهد بود.

رئیس انجمن متخصصین دندانپزشکی ترمیمی ایران افزود: می توان آن قسمت شکسته دندان را با باندینگ های مخصوص سر جای خود قرار داد ولی اگر این کار انجام نشود ممکن است کودک از نظر روانی تحت تاثیر حس های منفی قرار گیرد.

امین صالحی گفت: بسیاری از کودکانی که دندان هایشان دچار شکستگی می شود به دلیل مسخره شدن دچار افت تحصیلی و منزوی می شوند، در حقیقت درست کردن دندان شکسته برای زیبایی نیست چرا که بچه به دندان سالم نیازدارد.

وی ادامه داد: دندان شکسته در صحبت کردن کودک تاثیر منفی می گذارد به گونه ای که کلمات را نمی تواند درست بیان کند و دوستانش مسخره اش می کنند ولی می توان با مراجعه به دندانپزشک ترمیمی بدون اینکه به دندان های دیگر صدمه ای وارد شود آن دندان را ترمیم و بازسازی کرد.

امین صالحی توصیه کرد: در صورت بروز چنین مشکلی با مراجعه به دندانپزشک ترمیمی می توان دندان شکسته کودک را بدون آن که صدمه اضافه ای به بافت آن وارد شود با استفاده از باندینگ ها و مواد چسبنده دندان شکسته را ترمیم کرد.

منبع:دندانه

 

خبرگزاری تسنیم: رئیس پانزدهمین کنگره انجمن متخصصین دندانپزشکی ایران گفت: بهتر است فرزندان ببینند والدینشان روزانه حداقل ۱۰ دقیقه برای مسواک زدن و نخ کشیدن وقت می‌گذارند تا به صورت ناخودآگاه الگو و مدل بهداشتی مناسبی برای دندان های خود پیدا کنند.

دکتر محمد باقر رضوانی درباره زمان آغاز پیشگیری از پوسیدگی دندانها گفت: از همان موقع که دندانها رویش پیدا می‌کنند باید کار پیشگیری از پوسیدگی را شروع کرد، سن رویش در دندان‌های شیری از ۶ تا ۷ ماهگی در دهان شروع می‌شود و تا حدود ۲ تا ۲ سال و نیم نیاز به مراقبت‌های اولیه بهداشتی دندان دارد. بهتر است آموزش‌های بهداشتی دندان مانند مسواک زدن از طریق ایجاد برنامه‌های جذاب و به صورت بازی‌های کودکانه در نظر گرفته شود تا کودک تمایل بیشتری به این امر نشان دهد و این نکته قابل اهمیت است که الگوی رفتاری کودکان والدین هستند و بهتر است آنها ببینند والدینشان روزانه حداقل ۱۰ دقیقه برای مسواک زدن و نخ کشیدن وقت می‌گذارند تا به صورت ناخودآگاه الگو و مدل بهداشتی مناسبی برای دندان‌های خود پیدا کنند.

وی ادامه داد: به هر حال مجموعه این دو وظیفه شامل تمیز کردن دندانها توسط پدر و مادر و آموزش خود آگاهی که خود کودک می‌بیند نتیجه اش پیشگیری از پوسیدگی در همان زمان رویش دندانها است و بدین شکل دندان‌های کودک تا سن رویش دائمی یعنی ۶ سالگی فاقد پوسیدگی خواهد بود و ذکر این نکته ضروری است که کشورهای پیشرفته دنیا برای کاهش پوسیدگی در حد قابل قبول در جوامع خود از طریق آموزش های منظم بهداشتی در مقاطع مختلف موفق به این امر شدند تا جایی که شاخص پوسیدگی دندانها در آن کشورها بسیار پایین است.

رضوانی خاطرنشان کرد: جای خوشبختی است که در سندی که قرار است در وزارت بهداشت تصویب شود این سیاست تعامل و ارتباط بچه‌های دبستانی در سنین رشد با مسواک زدن و آموزش بهداشت دندان و به نوعی ارتباط با وزارت بهداشت دیده شده و حتی دیده شده مدارس مجهز به مراکز دندانپزشکی شوند به علت اینکه هم ترس بچه‌ها از تجهیزات و شیوه‌های درمانی دندانپزشکی از بین رود و هم دندانپزشکی پیشگیر به مدارس ورود کند و در حقیقت با کمک سیاستگذاران و متولیان اصلی که انجمن دندانپزشکی ترمیمی و سایر انجمن‌های دنداپزشکی هستند بتوان نتیجه مطلوبی در این زمینه کسب کرد.

منبع:دندانه

 

یک متخصص دندانپزشکی کودکان زمان حذف دندان‌های شیری و جایگزینی آن‌ها با دندان‌های دائمی را مهم دانست و بر توجه خانواده‌ها به حذف به موقع دندان‌های شیری فرزندانشان تاکید کرد.

دکتر مهسا همتی در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه دندان‌های شیری جلوی فک بالا و پایین در کودکان به صورت طبیعی در سنین بین شش تا هشت سالگی با دندان‌های دائمی جایگزین می‌شوند، گفت: دندان‌های نیش و آسیاب شیری نیز بین حدود ۱۰ تا ۱۲ سالگی با دندان‌های دائمی جایگزین می‌شوند، لذا نگهداری دندانهای شیری تا این سنین اهمیت زیادی دارد.

همتی با بیان اینکه از دست رفتن زودهنگام چهار دندان جلو فک بالا و پایین خیلی نگران کننده نیست، گفت: حفظ دندان‌های نیش و آسیاب اهمیت زیادی دارند و نباید تا زمانی که موقع افتادن آن‌ها فرا نرسیده، بیافتند.

این مدرس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه افزود: در صورتی که بنا به هر دلیلی مجبور به خارج کردن زود هنگام دندانهای شیری باشیم، باید حتما از فضا نگهدار استفاده شود تا جلوی از دست رفتن فضا برای دندانهای دائمی و روهم رفتگی آن‌ها جلوگیری شود.

همتی با تاکید بر اینکه زمان افتادن دندانهای شیری باید تحت نظارت دندانپزشکی اطفال باشد، گفت: گاهی سن دندانی فرد از سن تقویمی او عقب‌تر است و ممکن است دندان‌ها با تاخیر بیافتند و از این حیث مراجعه به دندانپزشک در مورد زمان مناسب حذف دندانهای شیری از اهیمت زیادی برخوردار است.

به گفته همتی مراجعه به دندانپزشک هر شش ماه تا یک سال یکبار برای بررسی زمان افتادن دندانهای شیری توصیه می‌شود، زیرا دندانهای شیری باید در زمان مناسب خود از محیط دهان حذف شوند.

همتی مراجعه به دندانپزشک از سنین سه تا شش سالگی برای معاینه و درمان دندانهای شیری خراب شده را ضروری دانست و گفت: از سنین شش تا ۱۲ سالگی به بعد نیز مراجعه به دندانپزشک علاوه بر معاینه و درمان دندانهای شیری و دائمی جهت بررسی ترتیب رویش دندانهای دائمی مهم است.

همتی در ادامه با تاکید بر نقش دندانهای شیری در تامین زیبایی و نقش مهم آن‌ها در جویدن غذا گفت: علاوه بر این دندانهای شیری به عنوان فضا نگهدار برای دندانهای دائمی عمل می‌کنند و از این جهت نگهداری و حفظ آن‌ها تا زمان مناسب از اهمیت زیادی برخوردار است.

این متخصص دندانپزشکی کودکان افزود: حفظ و نگهداری دندانهای شیری در رویش مرتب دندانهای دائمی از اهمیت زیادی برخوردار است.

منبع:دندانه

 

مطالعات محققان نشان می‌دهد که استرس مزمن دوران بارداری، احتمال پوسیدگی دندان کودکان را افزایش می‌دهد.

به گزارش ایرنا از ساینس، استرس دوران بارداری با عواملی مانند کاهش وزن نوزاد و افزایش احتمال آلرژی و آسم مرتبط است؛ ولی این مطالعه که توسط محققان کلینیک دندان کالج کینگ لندن صورت گرفته، اولین بار است که ارتباط استرس دوران بارداری و پوسیدگی دندان فرزندان را نشان می‌دهد.
نتایج یک مصالعه در موسسه ملی تحقیقات سر و صورت و دندانپزشکی آمریکا، اثبات می‌کند که پوسیدگی دندان یکی از بیماری‌های جدی کودکان است و ۴۲ درصد از کودکان ۲ تا ۱۱ ساله در دندان‌های شیری پوسیدگی دارند و حدود ۲۱ درصد از کودکان ۶ تا ۱۱ ساله در دندان‌های دایمی پوسیگی دارند.
بهداشت ضعیف دهان و دندان و مصرف زیاد غذا‌ها و نوشیدنی‌های شیرین، شایع‌ترین علل پوسیدگی دندان در کودکان هستند؛ ولی مطالعات نشان می‌دهد که استرس مادر در دوران بارداری نیز در این موضوع دخیل است.

در این تحقیق که بر اساس داده‌های جمع آوری شده توسط محققان دانشگاه واشنگتن بین سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴ روی ۷۱۶ مادر و کودک صورت گرفته، فاکتورهایی مانند کلسترول، تری گلیسیرید، قند خون و اندازه دور کمر در دوران بارداری، میزان درآمد خانواده، تغذیه نوزاد با شیر مادر، تعداد مراجعه به دندانپزشک و رفتارهای دیگری مانند عادت صبحانه خوردن در خانواده مورد مطالعه دقیق قرار گرفته است.

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که احتمال پوسیدگی دندان کودکان متولد شده در خانواده‌های کم درآمد که مادرانشان در دوران بارداری استرس مزمن داشته‌اند و با شیر مادر تغذیه نشده‌اند، به طور قابل توجهی شایع‌تر است.
در ادامه آمده است که عادت‌هایی مانند صرف صبحانه، مراجعه منظم به دندانپزشک و ترویج فرهنگ مسواک زدن در خانواده‌ها که بیشتر در مورد خانواده‌هایی با درآمد متوسط و بالا دیده می‌شود، با افزایش سلامت دهان و دندان همه اعضای خانواده؛ به ویژه کودکان مرتبط است.
نتایج این تحقیقات در نشریه Public Health منتشر شده است.

منبع:دندانه

 

بررسی چند روایت عجیب در مورد دندان و مشکلات دندانی؛ کدام خرافه است و کدام واقعیت

بعضی از باورها درباره دندان، دهه‌ها است بین مردم بریتانیا رواج دارد. این نگاهی است به این باورها و سنجیدن درستی یا نادرستی‌شان:

کودکان نیازی به ملاقات با دندانپزشک ندارند
اشتباه است
آمار نشان می‌دهد بیش‌تر از نصف کودکان زیر ۴ سال (تقریبا ۵۸ درصد) انگلیس در سال گذشته میلادی به دندانپزشک تامین اجتماعی مراجعه نکرده‌اند. دکتر استیو پردی در این‌باره می‌گوید: «سلامت دهان و دندان بچه‌ها خیلی مهم است اما خیلی از والدین متوجه نیستند که باید بچه‌ها را با درآمدن اولین دندان‌شان به دندانپزشک برد و نشان داد.»

همیشه قبل از صبحانه مسواک بزنید
درست است
«حتما قبل از صبحانه مسواک بزنید، به ویژه اگر با صبحانه آب میوه می‌خورید، چون اسید دارد.» این را دکتر اوچنا اوکویه می‌گوید، سفیر «اورال بی»: «خوراکی‌ها اسید سیتریک دارند، مثلا پرتقال و گریپ فروت، که باعث می‌شود مینای دندان ضعیف شود. اگر بعد از خوردن آن‌ها، زود دندان را مسواک بزنید، ممکن است مینای دندان که در موقعیت ضعف قرار گرفته، آسیب ببیند.» در عمل، بهتر است به محض بیدار شدن مسواک بزنید: «اگر این کار را بکنید، باکتری‌هایی که در طول شب رشد کرده‌اند و قند و اسید غذا غذای آن‌ها است را می‌شویید. این باکتری‌ها می‌توانند باعث نرم‌تر شدن مینای دندان شوند.»

زخم‌های دهان بی‌ضرر هستند
نه همیشه!
معمولا زخم‌ها بیش‌تر ناراحت کننده هستند تا خطرناک، با این حال زخم‌هایی که داخل گونه، روی لب‌ها یا روی زبان پدیدار می‌شوند، باید در عرض یک تا دو هفته از بین بروند. اما اگر زخم دهانی بیش از ۳ هفته ماند، باید بلافاصله توسط پزشک یا دندانپزشک معاینه شود، چون ممکن است نشانه چیز جدی‌تری مانند سرطان باشد.

بیماری‌های لثه می‌تواند باعث آلزایمر شود
بعید است
دکتر دیوید رینولدز، رییس بخش علمی‌ «مرکز تحقیقات آلزایمر بریتانیا» می‌گوید: «بعضی از تحقیقات نشان می‌دهد، یکی از باکتری‌ها به نام پورفیروموناس گینگیوالیس که به بیماری‌های لثه مربوط است، موقع ابتلا به آلزایمر در مغز حجم بالاتری دارد، اما هنوز معلوم نیست که این باکتری چه نقشی در آلزایمر دارد، البته اگر نقشی داشته باشد. بیماری‌هایی مثل آلزایمر پیچیده هستند و دلایل متعددی دارند، اما شواهد ژنتیک قوی وجود دارد که نشان می‌دهد عواملی به جز عفونت‌های باکتریایی در دل پیشرفت این بیماری هستند.» او تاکید کرد: «حفظ سلامت دندان‌ها بخش مهمی‌ از یک زندگی سالم است و اگرچه هنوز نمی‌دانیم چه مقدار می‌تواند روی خطر زوال عقل موثر باشد، اما بعید است تنها حضور یک نوع خاص از باکتری دلیل اصلی ایجاد این بیماری باشد.»

دندان شیری مهم نیست؛ به هر حال می‌افتد
اشتباه است
«غلط تر از این نمی‌تواند باشد.» این را دکتر اوکویه می‌گوید: «دندان شیری به عنوان راهنمای دندان اصلی عمل می‌کند تا در جای درست دربیاید. اگر دندان شیری را به خاطر عواملی مثل پوسیدگی، زود از دست بدهید، دندان اصلی ممکن است چموشی کند و جای بدی رشد کند.»

مسواک زدن بدون خمیردندان بهتر از همه است
شاید
تحقیقی که انجمن دندانپزشکی آمریکا انجام داده، نشان می‌دهد که مسواک زدن «خشک»، یعنی بدون خمیر دندان، در برداشتن پلاک‌های روی دندان (تجمع باکتری‌ها) موثرتر است. در ۱۲۸ نفری که در این تحقیق شرکت کردند و ۶ ماه خشک مسواک زدند، ۶۷ درصد کاهش پلاک دندانی و ۵۰ درصد کاهش خونریزی و ورم لثه دیده شد. اما دکتر اوکویه می‌گوید: «خیلی مهم است که مردم از خمیر دندان استفاده کنند چون حاوی فلوراید است که جلوی کرم خوردگی دندان و باکتری‌ها را می‌گیرد.»

بوی بد دهان به دلیل بیماری لثه ایجاد می‌شود
نه همیشه
بوی بد دهان نشانگر این است که شاید گرفتار بیماری لثه شده باشید، اما در عین حال می‌تواند هشداری باشد مبنی بر ابتلا به یک بیماری دیگر. «هالیتوز» یا همان بدبویی دهان ممکن است نشان دهنده ابتلا به رفلاکس اسید معده، انسداد روده، مشکلات گوارشی و حتی دیابت باشد. بنابراین اگر کسی به شما گفت، بوی دهان‌تان زیاد خوب نیست، اول از همه سراغ دندانپزشک بروید و اگر او تایید کرد که مشکلی ندارید، ارزش دارد که به پزشک عمومی‌ مراجعه کنید.

نخ دندان کشیدن مرتب، می‌تواند مانع از بیماری قلبی شود
درست است
تحقیقی که با بودجه انجمن قلب بریتانیا انجام شده، نشان می‌دهد که افراد مبتلا به بیماری‌های لثه در خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی هستند. وقتی بیماری لثه دارید، ممکن است تا ۱۰۰ میلیون باکتری تنها در یک دندان شما زندگی کنند. این باعث می‌شود کنار دندان سوراخ شود و باکتری‌های بتوانند وارد جریان خون شوند. محققان توانسته‌اند باکتری‌های دندان را در قلب پیدا کنند. آن‌ها به رگ یا دریچه‌های قلب می‌چسبند و هم‌چنین باعث ایجاد التهاب می‌شوند. البته التهاب واکنش طبیعی بدن به عفونت است اما وقتی عفونت زیاد طول بکشد، التهاب می‌تواند به رگ‌ها آسیب بزند و منجر به بیماری قلبی شود.
می‌توان جلوی این مشکل را با دو بار مسواک زدن در روز، هر بار دو دقیقه و با نخ دندان کشیدن گرفت. هم‌چنین مراقب علایم بیماری‌های لثه مثل خونریزی باشید.

نعنا رمز بوی خوب دهان است
غلط است
دکتر‌هارولد کاتز می‌گوید: «متاسفانه تمام آدامس‌ها و نعناهای دنیا هم نمی‌توانند جلوی بدبویی مزمن دهان را بگیرند. خوردن قرص نعنا یا آدامس گاهی به عنوان راه حل کوتاه‌مدت جواب می‌دهد اما اگر قند داشته باشند، ممکن است در درازمدت وضع را بدتر کنند. ماندن قند در دهان برای مدت زیاد می‌تواند باعث تجمع پلاک‌های چسبنده روی دندان شود و رشد باکتری‌ها را تقویت کند.»

بیماری دهان و دندان روی زندگی جنسی اثر می‌گذارد
درست است
بحث فقط درباره بوی بد دهان نیست. یک تحقیق نشان می‌دهد، مردانی که در دهه ۳۰ سالگی زندگی‌شان هستند و به بیماری «پیوره» یا عفونت بافت‌های اطراف دندان مبتلا هستند، ۳ برابر بیش از بقیه در معرض ابتلا به اختلال نعوظ هستند. دکتر کاتز توضیح می‌دهد: «احتمالا دلیلش این است که بیماری‌های لثه می‌تواند باعث التهاب مزمن در رگ‌ها از جمله رگ‌های آلت جنسی شود. جریان ضعیف خون در این رگ‌ها می‌تواند باعث ضعف در عملکرد آلت جنسی شود. بنابراین دلیل بیش‌تری برای مراقبت از دندان‌ها و لثه‌هایتان وجود دارد.»

منبع:دندانه

 

آبسه دندانی چیست؟
عفونت دندان دچار پوسیدگی وسیع در مراحل پیشرفته، می‌تواند باعث تورم چرکی موضعی بر روی لثه دندان درگیر شود که بنام آبسه دندانی معروف است.
در برخی موارد هم این عفونت گسترش می‌یابد و بصورت تورم شدید صورت همراه با تب و بی‌حالی بروز می‌کند که اصطلاحا سلولیت خوانده می‌شود.

آبسه دندانی در کودکان؛ علت ایجاد، عوارض و راه‌های درمان
آبسه دندانی در کودکان؛ علت ایجاد، عوارض و راه‌های درمان

علت ایجاد آبسه دندانی:
ترمیم نکردن پوسیدگی‌های دندانی کودک در مراحل اولیه، باعث می‌شود در اثر فعالیت میکروب‌ها، ضایعه پوسیدگی گسترش یابد و به فضای مغز دندان که اصطلاحا پالپ گفته می‌شود برسد و به مرور زمان سبب ایجاد ترشحات چرکی در این فضا و درد دندان شود.
در صورت سهل انگاری وعدم انجام درمان مناسب در این مرحله، عفونت دندان بیشتر و شدید‌تر می‌شود و از سوراخ انتهای ریشه دندان خارج می‌شود و بافتهای اطراف دندان شامل استخوان و لثه دور دندان را درگیر و تخریب می‌کند.
در ‌‌نهایت، این عفونت شدید، می‌تواند منجر به تورم شدید لثه یا صورت شود.

عوارض و خطرات احتمالی آبسه دندانی:
آبسه دندانی می‌تواند منجر به لق شدن و درد دندان بویژه حین جویدن غذا، ازبین رفتن ساختار ریشه دندان، تخریب گسترده استخوان دور دندان، ایجاد کیست‌های دندانی، آسیب به جوانه دندان دایمی زیرین، بوی بد دهان، تب و بی‌حالی کودک گردد.

در موارد پیشرفته آن ممکن است باعث درگیر شدن مغز یا به خطر افتادن مسیر تنفسی کودک گردد و حتی زندگی او را تهدید کند.

درمان آبسه دندانی:
در صورت سالم بودن ریشه‌های دندان و عدم وجود تخریب شدید استخوان دور دندان، دندانپزشک می‌تواند با درمان پالپ (عصب کشی) و بعد ترمیم یا روکش دندان، که معمولا همراه با یک دوره مصرف آنتی بیوتیک خواهد بود، دندان دچار آبسه را درمان کند. در عفونت‌های شدید‌تر، متاسفانه دندانپزشک جهت بهبود آبسه مجبور به کشیدن دندان خواهد بود.

راههای پیشگیری از ایجاد آبسه دندانی:
رعایت بهداشت دهانی کودک از زمان رویش اولین دندان شیری، ایجاد عادات غذایی مناسب در کودک از سنین پایین و عدم مصرف مکرر ترکیبات غذایی پوسیدگی زا، مراجعات دوره‌ای منظم به دندانپزشک جهت معاینه و دریافت خدمات پیشگیری ومشاوره‌های لازم و نیز ترمیم پوسیدگی‌های دندانی در مراحل اولیه آن، باعث جلوگیری از ایجاد آبسه‌های دندانی می‌شود.

منبع:دندانه

 

 

هلن بریگز/ بی‌بی‌سی

بررسی و آمارگیری که اخیرا توسط اداره بهداشت عمومی انگلستان انجام شده نشان می‌دهد که در این کشور از هر ۱۰ کودک سه ساله یک نفر پوسیدگی دندان دارد. این خردسالان به طور متوسط سه دندان پوسیده، افتاده و یا پر شده دارند.

برای کاهش دادن احتمال پوسیدگی دندان در میان خردسالان چه می‌توان کرد؟

پرهیز از تنقلات و نوشیدنی‌های حاوی شکر و شیرینی
اداره بهداشت عمومی انگستان می‌گوید که یکی از دلایل اصلی پوسیدگی دندان خوردن بیش از حد نوشیدنی‌ها و تنقلات شیرین و دارای قند است.
در گزارش این نهاد هشدار داده شده: «اگر با این مشکل که به نوع تغذیه و روش زندگی خانواده‌ها مربوط می‌شود، برخورد جدی نشود عارضه پوسیدگی دندان در این خردسالان ادامه خواهد یافت و در مراحل بعدی زندگی آن‌ها به یک مشکل دایمی بدل خواهد شد.»
بنیاد تغذیه بریتانیا نیز در توصیه‌های خود می‌گوید که خانواده‌ها باید سعی کنند مواد غذایی و نوشیدنی‌های شیرین و حاوی قند را فقط به موقع صرف وعده‌های اصلی غذا محدود کنند.
این نهاد اضافه می‌کند: «هر چه فرزندان خردسال شما مواد غذای و نوشیدنی‌های دارای قند بیشتری مصرف کنند خطر پوسیدگی دندانهای آن‌ها افزایش می‌یابد. توصیه دندانپزشکان این است که کودکان نباید در طول روز بیشتر از چهار بار مواد غذایی شیرین مصرف کنند.»

بنیاد تغذیه بریتانیا یادآوری می‌کند که مواد غذایی حاوی قند مثل شیرینی، مربا، کیک، بیسکویت و بستنی را نباید به کرات به کودکان داد و خوردن آن‌ها را باید به زمان صرف وعده‌های اصلی غذا محدود کرد.
این نهاد در توصیه‌های خود می‌افزاید: «میوه‌های خشک نیز می‌توانند به دندان آسیب بزنند و خوردن آن‌ها را نیز باید به زمان صرف وعده‌های اصلی غذا محدود کرد.»
بخش خدمات و درمان بریتانیا نیز در راهنمای خود برای خانواده‌ها می‌گوید: «به جای شیرینی و مواد حاوی قند بهتر است کودکان خود را عادت بدهید که در فاصله وعده‌های اصلی غذا میوه و سبزیجات خام مثل موز، نارنگی، خیار و هویج بخورند. تنقلات خوب دیگر عبارتند از نان تُست، بیسکویت برنجی و یا زرت بو داده بدون شکر و نمک.»

نوشیدن آب و شیر
مل ویکمن کار‌شناس تغذیه در دانشگاه بیرمنگهام می‌گوید: «آب میوه‌های شکرداری که برای کودکان خردسال تولید شده و به بازار می‌آیند اصلا برای تغذیه کودکان لازم نیست و باید از مصرف آن پرهیز کرد. بهترین نوشیدنی برای کودکان خردسال آب و شیر است.»

اداره بهداشت عمومی انگستان نیز می‌گوید کودکان خردسال باید از نوشیدنی‌های شکر دار پرهیز کنند و می‌افزاید: «برای نوزادان شیر مادر بهترین منبع تغذیه است و برای کودکان یک تا دو ساله آب و شیر پرچرب بهترین نوشیدنی است. از سن دو سالگی به بعد نیز بهترین نوشیدنی آب و شیر کم چربی است.»
نهادهای بهداشت و سلامت عمومی تاکید می‌کنند که برای تشویق خردسالان به خوردن مواد غذایی به هیچ وجه نباید به آن‌ها شکر و شیرینی اضافه کرد.
کودکان را از سن یک سالگی به نوشیدن از لیوان عادت دهید.
نوشیدن نوشابه‌های دارای قند از بطری و یا لیوان‌هایی که سوراخ مکیدن دارند باعث می‌شود که خطر پوسیدگی دندانهای خردسالان و به خصوص دندانهای جلوی آن‌ها افزایش یابد.
اداره بهداشت عمومی انگلستان می‌گوید که والدین باید از سن شش ماهگی نوزادان خود را تشویق کنند تا به جای بطری از لیوان استفاده کنند و از سن یک سالگی نوشیدن از بطری را باید متوقف کرد.
میل ویکمن کار‌شناس تغذیه می‌گوید: «حالت مطلوب این است که کودکان خردسال را از سن یک سالگی به لیوان عادت بدهیم. اما این تغییر عادت برای برخی از خردسالان و در نتیجه برای والدین آن‌ها دشوار است چون برای کودکان خردسال معمولا بطری تاثیر آرام بخش دارد و برای والدین نیز شیوه کم دردسر‌تر و تمیز تری از غذا دادن به کودکان است. عادت دادن کودکان به استفاده از نی برای نوشیدن می‌تواند تا حدی کمک کند.»

مسواک زدن دو بار در روز
بنیاد تغذیه بریتانیا توصیه می‌کند که همه کودکان حداقل دو بار در روز و هر بار به مدت دو دقیقه دندانهای خود را مسواک بزنند. مسواک زدن قبل از خواب به خصوص در جلوگیری از پوسیدگی دندان بسیار موثر است.

اداره بهداشت عمومی انگلستان نیز این توصیه‌ها را دارد:
– به محض رشد اولین دندان کودکان خود را عادت بدهید که مسواک بزنند و تا سن هفت یا هشت سالگی بر نحوه مسواک زدن آن‌ها نظارت و دقت کنید. کودکان باید حداقل روزی دو بار دندانهای خود را مسواک بزنند و مسواک زدن قبل از خواب بسیار مهم است. باید از خمیر دندانهای حاوی فلوراید استفاده کرد.
– برای کودکان زیر سن سه سال به اندازه یک عدس خمیر دندان کافی است و از سه سالگی به بعد به اندازه یک نخود.

استفاده از داروهای بدون شکر
اداره بهداشت عمومی بریتانیا در راهنمای خود برای خانواده‌ها تاکید می‌کند که موقع تجویز دارو برای کودکان، سوال کنند آیا نوع بدون قند دارو وجود دارد و اگر پزشکان به این نکته توجه نمی‌کنند به آن‌ها این موضوع را یادآوری کرد.

منبع:دندانه

 

مشکلات ناشی از دندان درآوردن کودکان، امری طبیعی است و نباید موجب دستپاچگی والدین شود.

دکتر لیلا بصیر

دندان درآوردن کودکان فرایندی فیزیولوژیکی است که موجب تغییراتی در دهان کودک می‌شود. بعضی از کودکان این فرایند را به آسانی پشت سر می‌گذارند و گاهی اوقات حتی خانواده هم متوجه آن نمی‌شود، اما دندان درآوردن در برخی کودکان با مشکلاتی مانند آبریزش دهان، بالا رفتن درجه حرارت بدن به صورت تب یا مشکلات گوارشی همراه خواهد بود.

عدم تمایل به غذا خوردن و کم اشت‌ها شدن به دلیل خارش‌های زیاد لثه، از دیگر مشکلات دندان درآوردن در برخی کودکان است. البته این علائم در کودکان متفاوت است، به این ترتیب که برخی از آن‌ها علائم کمتر و برخی دیگر علائم بیشتری را از خود نشان می‌دهند.

باید توجه داشت که مشکلات ناشی از دندان درآوردن کودکان فرایندی طبیعی است و نباید موجب دستپاچگی والدین شود.

برای درمان تب کودک در این هنگام، والدین می‌توانند از تب‌بر‌ها استفاده کنند. اینکه قدیمی‌ها برای تسکین درد و خارش ناشی از رویش دندان‌ها در کودکان، قند روی لثه آن‌ها می‌ساییدند، کار اشتباهی است؛ زیرا هم موجب آسیب به لثه می‌شود و هم منجر به شیرین شدن ذائقه کودک خواهد شد.

استفاده از ژل‌های بی‌حس کننده برای تسکین درد صرفا برای کودکانی که خیلی زیاد از رویش دندان درد می‌کشند، مجاز است؛ زیرا با توجه به در حال رشد و تکامل بودن سیستم مغز و اعصاب کودکان، استفاده زیاد از مواد بی‌حس کننده، بر سیستم عصبی آن‌ها تاثیر خواهد داشت.

رویش دندان در کودکان به طور معمول از چهار تا شش ماهگی تا پایان دو سالگی ادامه خواهد داشت و تا این زمان، کودک باید ۲۰ دندان شیری داشته باشد؛ با این وجود دیر یا زود شدن چند ماهه این روند نگران‌کننده نیست؛ زیرا رویش دندان مساله‌ای ارثی است و برخی زود‌تر و برخی دیر‌تر دندان در می‌آورند.

شعار سازمان بهداشت جهانی (WHO) می‌گوید «دندان‌های خود را مسواک بزنید حتی اگر یک دندان باشد». بنابراین از زمان رویش اولین دندان کودک باید مسواک زدن آغاز شود. قبل از دو سالگی باید دندان‌های کودکان با مسواک‌های مخصوص نوزادان و بدون خمیردندان به صورت مالشی تمیز شود تا مسواک زدن برای آن‌ها به عادت تبدیل شود.

بعد از دو سالگی باید از خمیردندان مخصوص کودکان که حاوی فلوراید نیز باشد به میزان یک لپه روی مسواک استفاده شود. توصیه می‌شود تا قبل از شش سالگی، خود والدین دندان‌های کودکانشان را مسواک بزنند و پس از شش سالگی با نظارت، آن را به خود کودک محول کنند.

از زمان رویش دندان در کودک و حتی قبل از آن، پلاک‌های باکتریال و لایه‌های چسبنده‌ای که با چشم قابل دیدن نیست، در لثه کودک ته‌نشین شده و رسوب می‌کند. توصیه می‌شود هر شب موقع خواب با یک پارچه تمیز و مرطوب روی لثه کودک را تمیز کنید تا پلاک‌های باکتری رسوب شده از بین بروند و دهان تمیز شود.

منبع:دندانه

 

دکتر ماندانا حجازی

پوسیدگی با شیشه شیر که از آن با نام پوسیدگی‌های زودهنگام دوران کودکی نیز یاد می‌شود، عموماً در دندانهای قدامی فک بالا رخ می‌دهد. هرچند در سایر دندان‌ها نیز ممکن است مشاهده شود. دندانهای کودک از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند؛ پوسیدگیهای دندان، علاوه بر هزینه‌های درمانی، می‌توانند موجب ایجاد درد، عفونت، اختلال در تغذیه کودک و سختی در تکلم گردند. اگر دندان‌ها بر اثر پوسیدگی، افتادن زود هنگام و … از دست روند، دندانهای باقی مانده از مکان اصلی خود حرکت کرده و فضای مورد نیاز جهت رویش سایر دندان‌ها را از بین خواهند برد. بهتر است بهداشت مناسب دهان و دندان در کودکان، هر چه زود‌تر آغاز شود، چرا که پوسیدگی دندان می‌تواند همزمان با رویش اولین دندان آغاز شود.

پوسیدگی دندان در کودکان زمانی آغاز می‌شود که دهان کودک به وسیله اسید تولید شده توسط باکتری‌ها آلوده شود. این باکتری‌ها می‌توانند از طریق بزاق والدین و اطرافیان به کودک منتقل شوند. به طور مثال پدران و مادران قبل از غذا دادن به کودک آنرا می‌چشند و سپس‌‌ همان قاشق را وارد دهان کودک می‌کنند. عامل موثر دیگردر پوسیدگی دندان، تماس مکرر دندان‌ها با مایعات حاوی کربوهیدرات است. یکی از مخرب‌ترین عادات، خواباندن کودک به همراه شیشه‌ای حاوی شیر، آب میوه ومایعات شیرین است. تحقیقات نشان داده است که شیر مادر نیز در صورت استفاده طولانی مدت و همراه با دیگر منابع غذایی پوسیدگی زا، می‌تواند در ایجاد پوسیدگی دندان نقش داشته باشد.

زمانی که کودک با شیشه شیر به خواب می‌رود، شیر یا مایع شیرین شده داخل آن، در اطراف دندان‌ها جمع شده و محیط مناسبی را برای عملکرد میکروب‌ها فراهم می‌کند. همچنین در حین خواب میزان جریان بزاق در دهان کاهش یافته که خود سبب تسریع ایجاد پوسیدگی می‌شود.

اولین نشانه‌های پوسیدگی دندان به صورت نقاط سفید رنگی بر روی دندانهای قدامی فک بالا ظاهر می‌شوند که به آسانی قابل تشخیص نیستند. این نقاط سفید نشاندهنده از بین رفتن مواد معدنی دندان‌ها و شروع روند پوسیدگی می‌باشد.

اگر نقاط و خطوط سفید روی دندان زود شناسایی شوند، می‌توان با ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی کودک و جایگزینی مجدد مواد معدنی دندان با فلوراید، آن را درمان کرد و اگر پوسیدگی بیشتر باشد می‌توان با استفاده از مواد پرکننده، دندان را بازسازی نمود. گاهی نیز در موارد شدید چاره‌ای جز کشیدن دندان نیست.

پوسیدگی با شیشه شیر!
پوسیدگی با شیشه شیر!

برای جلوگیری از پوسیدگی دندان به نکات زیر توجه کنید:
– هیچگاه کودکتان را در حالی که شیشه شیر در دهان دارد نخوابانید، این کار علاوه بر تماس دندان‌ها با مواد مضر، احتمال عفونت گوش و خفگی را نیز افزایش می‌دهد.
– کودکی که زمان شیر خوردن به خواب می‌رود، بایستی وادار به آروغ زدن شود و سپس در رختخواب گذاشته شود.
– در صورت اصرار به دادن شیشه شیر در حین خواب، محتوای شیشه باید به آب خالی محدود باشد.
– بعد از رویش اولین دندان شیری، از تغذیه کودک با شیشه شیر یا سینه مادر در طول شب و برای مدت طولانی خودداری کنید.
– هرچه سریع‌تر کودکتان بتواند به جای شیشه شیر، از فنجان و لیوان معمولی استفاده کند بهتراست که معمولاً ۱۲ تا ۱۴ ماهگی زمان مناسبی برای اینکار به شمار می‌رود.
– به محض رویش دندان‌ها، مسواک زدن را برای کودکتان آغاز کنید. بر اساس پیشنهاد آکادمی دندانپزشکان کودکان درآمریکا، نوزادانی که کمتر از ۶ ماه سن دارند نباید از هیچگونه آبمیوه و مکملی استفاده کنند. کودکان بین ۶ تا ۱۲ ماه نباید بیشتر از ۴ انس (حدوداً ۱۰۰ میلی لیتر) در روز آبمیوه مصرف کنند. این آبمیوه حتما باید با آب مخلوط شود (نصف آن آب و نصف دیگر آن آبمیوه). کودکان ۱ تا ۶ ساله می‌توانند تا ۶ انس در روز از هرنوع آبمیوه‌ای ستفاده کنند.

با توجه به این نکات و نظارت دقیق برعادات غذایی کودک و مشاوره زودهنگام با دندانپزشک می‌توان از بروز پوسیدگی‌های زودهنگام دوران کودکی پیشگیری کرد.

منبع:دندانه

 

کودکان هنگام رویش دندان‌های شیری درد و آزردگی بسیاری را تجربه می‌کنند. والدین همواره بدنبال راهی برای آرام کردن درد ناشی از رویش دندان‌ها هستند.
یکی از روش‌ها استفاده از ژل‌های بیحس کننده است اما بسیاری والدین موافق استفاده از این ژل‌ها نیستند بخصوص زمانی که عوارض نادر ولی جدی آن‌ها را متوجه می‌شوند.
در سال‌های گذشته که ژل‌های بیحس کننده نبود والدین از روش‌های طبیعی برای کاهش درد رویش دندان‌ها استفاده می‌کردند. خوشبختانه روش‌های طبیعی بسیاری برای والدینی که نمی‌خواهند از این ژل‌ها استفاده کنندا در دسترس است.
در زیر به چند نمونه از این روش‌ها جهت آرام کردن درد رویش دندان کودکان اشاره می‌شود.

۱. رینگ دندانی یخ زده: وسایل سرد همانند دندانی (وسیله‌ای پلاستیکی جهت تسهیل رویش دندان‌ها) درد رشد و رویش دندان‌ها را کم می‌کند.

۲. هویج و موز یخ زده: موز یخ زده روش درمانی شیرینی برای لثه‌های ملتهب و آسیب دیده کودکان است. اگر کودک شما هویج یخ زده را گاز بزند فقط تکه‌هایی از آن در هر بار جویدن جدا می‌شود.
نکته: هرزمان که به کودک خود چیزی برای خوردن می‌دهید باید در تمام مدت کنار او باشید تا ناگهان پریدن تکه‌ای در گلویش باعث خفه شدن وی نشود.

۳. یک قاشق کوچک سرد فلزی: می‌توانید تعدادی قاشق را در یخچال نگه داشته یا یک قاشق فلزی را در آب یخ بگذارید کودک شما که در حال دندان در آوردن است می‌تواند آن را جویده و درد لثه ملتهب و آزارنده‌اش کاهش پیدا کند.

۴. استفاده از دستمال مرطوب خنک: بعضی از والدین متوجه می‌شوند که کودکانشان از جویدن دستمال مرطوب یخ زده لذت می‌برند و آزردگی لثه‌شان کاهش می‌ابد.

۵. میوه خشک شده: بسیاری از والدین طرفدار استفاده از سیب خشک شده برای راحت‌تر کردن رویش دندان‌ها هستند. فقط در نظر داشته باشید که میوه خشک شده را نباید به مقدار خیلی زیاد استفاده کنید چرا که می‌تواند باعث پوسیدگی دندان شود.

۶. تکه‌های کوچک یخ درون جوراب کودک: تعدادی از والدین متوجه شده‌اند که قرار دادن تکه‌های کوچک یخ درون جوراب کودک و سپس گره زدن جوراب می‌تواند روشی ایمن برای کاهش درد ناشی از التهاب لثه بدون خطر یخ زدن بیش از حد لثه‌های کودک باشد.

۷. به آرامی لثه‌های کودک خود را با انگشتانتان ماساژ دهید: نگه داشتن کودک و ماساژ دادن لثه‌های او می‌تواند آرامش را برای کودک در این دوران سخت فراهم کند فقط احتمال دارد کودک انگشتان شما را گاز بگیرد گرچه خیلی آزاردهنده نیست.
منبع: دندانه

 

یکی از شایع‌ترین مشکلاتی که والدین کودکان مبتلا به اوتیسم دارند، بردن آن‌ها به مطب پزشک و دندانپزشک است. حتی اگر محیط مطب دوستانه باشد و دندانپزشک یا پزشک یا دستیاران آن‌ها با کودک مهربان باشند، کودکانی که به اوتیسم مبتلا هستند، دوست ندارند دیگران زیاد به آن‌ها نزدیک شوند، آن‌ها را لمس کنند و زمانی که تنها هستند کسی با جسمشان در تماس باشد. درآوردن لباس‌ها برای این کودکان بسیار آزاردهنده است زیرا آن‌ها آموخته‌اند لباس‌ها تنها برای دوش گرفتن، حمام کردن، یا تعویض کردن درآورده می‌شوند. اگر بخواهیم به ‌اختصار این موضوع را شرح دهیم، وقتی فضای شخصی این کودکان مورد تهاجم قرار می‌گیرد، آنان در مقابل این رفتار واکنش نشان می‌دهند و با شخص مقابل همکاری نمی‌کنند و حتی گاهی پرخاشگری می‌کنند. باید گفت در بسیاری از موارد این کودکان کج‌خلق می‌شوند.
زمانی که کودک به مطب یک پزشک مراجعه می‌کند، مشکلات زیادی پیش می‌آید. برای مثال بوهای خاص، سینی ابزارهای پزشکی یا دندانپزشکی و دستگاه‌ها و ابزار‌ها ممکن است برای دنیای صلح‌آمیز این کودکان تهدیدی به نظر برسد. برای کودکی که به اختلال طیف اوتیسم مبتلا است، مطب یک پزشک مملو از ناامنی و به ‌تبع آن مکانی ناخوشایند است.

راه‌حل چیست؟
ما تعدادی راه‌حل ساده به شما پیشنهاد می‌کنیم تا آرام‌آرام بتوانید فرزند مبتلابه اوتیسم خود را برای رفتن به مطب پزشک آماده کنید.

یک کیف ابزار پزشکی برای کودک خود تهیه کنید؛ البته بهتر است بگذارید او خود این کیف را انتخاب کند. در ضمن به او زمان بدهید که با ابزارهای داخل آن آشنا شود و تک‌تک آن‌ها را خود کشف کند. بعد از صرف مدتی زمان، به او نشان بدهید این ابزار‌ها برای چه ‌کاری استفاده می‌شوند و اول آن‌ها را روی خود، خواهر و برادر یا شخص دیگری امتحان کنید. مرحله بعدی این است که این نمایش را با فرزندتان اجرا کنید، وانمود کنید پزشک هستید و با این ابزار‌ها او را درمان می‌کنید.

حالا از فرزندتان بخواهید جای خود را با شما عوض کند و این ابزار را روی شما، خواهر یا برادرش یا شخص دیگری امتحان کند. شما همچنین می‌توانید از یک عروسک یا حیوان شکم‌پر یا حتی حیوان خانگی خودتان برای نمایش این ابزار‌ها استفاده کنید.

برای فرزندتان توضیح بدهید که هر وسیله به چه منظوری به کار می‌رود و به او اجازه بدهید به این جعبه‌ابزار اسباب‌بازی دسترسی داشته باشد و آزادانه با آن بازی کند. زمانی که دوستان، همسایه‌ها و خویشاوندان به منزل شما می‌آیند، به آن‌ها اجازه دهید با این جعبه‌ابزار با فرزندتان بازی کنند و به آن‌ها بگویید نقششان را با فرزندتان عوض کنند.

به یاد داشته باشید اگر فرزندتان هم‌بازی پیدا کند تا استفاده از این ابزار‌ها را با او تمرین کند، به او کمک بزرگی می‌شود. اگر امکان دارد، برای او گوشی پزشکی یا ابزارهای واقعی بیشتری تهیه کنید تا با آن‌ها تمرین کند؛ البته در این مورد باید اطمینان حاصل کنید که فرزندتان تحت نظارت است و شرایطی ایمن دارد. پس‌ از اینکه هر جلسه ملاقات حقیقی یا نمایشی با پزشک تمام شد یا فرزندتان از آزمایش بازگشت، به او یک جایزه بدهید. دست‌آخر هم زمانی که فرزندتان در «بازی پزشک و بیمار» احساس راحتی کرد، با اسم حقیقی پزشکش با او بازی کنید. در ضمن در کنار این جعبه‌ابزار پزشکی، می‌توانید برای او کتاب‌هایی درباره ملاقات با پزشکان بخوانید.
منبع:دندانه

 

آخرین تحقیقات نشان می‌دهد که ارتباطی بین تب و در آوردن دندان وجود ندارد. بنابراین اگر کودک شما گریه می‌کند، چیزی نمی‌خورد و تب دارد، باید به مطب دکتر سر بزنید. زیرا احتمالاً دندان در آوردن تنها عارضه‌ای نیست که کودکتان را آزار می‌دهد.

همیشه تب بالا با دندان در آوردن مرتبط دانسته می‌شد. اما پزشکان پی برده‌اند که این‌گونه نیست و دمای بالا و غیرطبیعی این بچه‌ها، دلایل پنهانی دارد که به فرآیند دندان درآوردن ارتباطی ندارند.

والدین و پزشکانی که با کودک دارای تب بالا برخورد می‌کنند، باید معاینات گسترده‌ای از آن‌ها انجام دهند و شرایط وی را به دندان درآوردن نسبت ندهند.

بررسی پزشکان نشان داده که معمول‌ترین نشانه‌های این فرآیند بدخلقی، ریزش آب دهان و لثه‌های متورم است. مسلماً خارش یا درد در ناحیه لثه‌ها موجب بدخلقی می‌شود، زیرا دندان به آن فشار می‌آورد.

والدین باید بر شرایط کودک نظارت کنند و از عوامل مهمی مانند تغذیه و آب باخبر باشند. نشانه‌های دیگری که هم ممکن است هنگام دندان درآوردن بروز کنند، مانند افزایش کم دمای بدن (تا ۳۸/۳)، مشکلات خواب، کاهش اشت‌ها و در موارد نادری تهوع، کهیر و اسهال.

بچه‌های کوچک قادر نیستند دلیل واقعی ناراحتی خود را به والدین یا پزشکان بفهمانند؛ بنابراین بیشتر تشخیص‌ها فرضی هستند.

حتی در قرن هجدهم، دندان درآوردن فرآیندی بسیار پیچیده در نظر گرفته می‌شد که می‌توانست به مرگ کودک بیانجامد. برای دوره‌ای طولانی، تشنج را نیز به دندان‌درآوردن نسبت می‌دادند؛ اما پزشکان دریافتند که تشنج علامت صرع است و ارتباطی با دندان درآوردن ندارد. اکنون ‍پزشکان به این نتیجه رسیده‌اند که تب با دندان درآوردن مرتبط نیست و مربوط به بیماری‌های دیگری است که هم‌زمان کودک را مبتلا می‌کند و علت هر تب بالایی در کودک باید پیدا شود.

منبع:دندانه

 

بیشتر کودکان نوپای (کوچک‌تر از ۳ سال) اطرافیان خود را حداقل یک مرتبه گاز می‌گیرند. بیشتر کودکان این عادت خود را به خودی خود از دست می‌دهند. اما اگر این عادت بعد از سن ۳ سالگی هنوز ادامه یابد و مرتبا تکرار شود نیاز به توجه و درمان دارد. گاز گرفتن همیشه عمدی و آگاهانه نیست و به ندرت ممکن است باعث آسیب جدی به دیگران شود و یا بیانگر خطر جدی باشد.

چرا کودکان گاز می‌گیرند؟
دلیل کودکان برای این کار متفاوت است و این وابسته به سن آن‌ها می‌باشد.

– کودکان بین سنین ۵ تا ۷ ماه:
کودکان در این سن اطرافیان خود را گاز می‌گیرند به خصوص اگر احساس ناراحتی در اطراف دهان خود داشته باشند وی ا گر به دلیل دندان در آوردن دچار درد باشند. در این حالت اغلب پرستار خود یا مادر را در هنگام شیردهی گاز می‌گیرند. خبر خوب اینکه در چنین مواقعی به محض دیدن و یا شنیدن عکس العمل اطرافیان یاد می‌گیرند که دیگر گاز نگیرند.

– کودکان بین سنین ۸ تا ۱۴ ماهگی:
این کودکان معمولا اطرافیان خود را گاز می‌گیرند تا هیجان خود را بروز دهند. در این حالت بیشتر پرستار و یا کودکان دیگر در اطراف خود را هدف قرار می‌دهند که البته با شنیدن کلمه «نه» از این کار دست می‌کشند.

– کودکان بین سنین ۱۵ تا ۳۶ ماهگی:
کودکانی که در این فاصله سنی گاز می‌گیرند اغلب به دلیل عصبانیت و یا تنها به خاطر داشتن قدرت کنترل دیگران این کار را انجام می‌دهند. در این سن اغلب کودکان دیگر را گاز می‌گیرند و کمتر پرستار مورد هدف قرار می‌گیرد. کودکان دراین سن بعد از آموزش یاد می‌گیرند که این رفتار صحیح و مورد قبولی نیست.

– بعد از سه سالگی:
کودکان هنگامی که احساس ضعف و یا ترس کنند گاز می‌گیرند. مثلا موقعی که در جنگ و جدالی بازنده شوند و یا زمانی که از اسیب و ازار دیگران بترسند. کودکانی که در این سن به طور مرتب دیگران را گاز می‌گیرند نیاز به توجه و درمان دارند. این نوع گاز گرفتن در این سن می‌تواند دال بر داشتن مشکل در بروز احساسات کودک باشد و یا عدم توانایی در کنترل خویشتن.

گاز گرفتن در شرایط مختلف اتفاق می‌افتد، به خصوص زمانی که کودکان دور همدیگر جمع باشند. در امریکا بزرگ‌ترین مشکل مراکز مراقبت از کودک ناشی از همین عادت ناپسند آن‌ها است. اغلب مواقع می‌توان با کمک به کودک در بروز احساساتش به طور صحیح مانع از این رفتار ناخوشایند وی شد. البته کودکانی که به طور مداوم این حرکت را انجام می‌دهند نیاز به مراقبت ویژه دارند و بهتر است که دور‌تر از کودکان دیگر مورد مراقبت واقع شوند.

گاز گرفتن در کودکان بعد‌ها معمولا منجر به مشکلات رفتاری نمی‌شود. اما کودکانی که مرتب گاز می‌گیرند و یا سایر رفتار‌های خشونت آمیز را از خود نشان می‌دهند و به خصوص زمانی که بزرگ‌تر از ۳ سال هستند ممکن است دچار مشکلات عاطفی و یا بالینی باشند که نیاز به درمان ویژه دارد.

منبع:دندانه