دوست دارید دندان‌هایتان سفیدتر باشند؟ همه دوست دارند؛ به همین دلیل ساده‌ترین راهی که به نظرشان می‌رسد، استفاده از خمیردندان‌های سفید کننده است، اما آیا این خمیرها به دندان‌های شما آسیب می‌زنند؟

کار خمیردندان‌های سفید کننده فقط این است که لکه‌های روی سطوح خارجی دندان‌های شما را که در اثر چای، قهوه، سیگار کشیدن و غیره ایجاد می‌شوند پاک کنند و نمی‌توانند رنگ طبیعی آنها را تغییر دهند، اما بسیاری از این خمیردندان‌ها حاوی اجزای کوچکی با خاصیت سایشی هستند که مینای دندان شما را می‌سایند. بنابراین لایه خارجی دندان شما برداشته شده و لایه زیری که سفیدتر است دیده می‌شود، اما اگر در استفاده از این خمیرها افراط کنید، درخشندگی دندان‌هایتان و مینای دندانتان از بین می‌رود و دیگر تشکیل نمی‌شود و نبود مینای دندان هم بعد از گذشت مدتی منجر به پوسیدگی می‌شود.

وقتی از خمیردندان‌هایی استفاده می‌کنید که دندانتان را خراش می‌دهند، طبیعی است که دندان‌هایتان حساس می‌شوند و زمانی که لایه مینای دندانتان نازک می‌شود، عاج آن آسیب‌پذیرتر می‌شود. عاج دندان، در زیر مینای آن قرار دارد و در ساختار آن لوله‌های زیادی که شبیه روزنه هستند وجود دارند که مستقیم به عصبی که در میانه دندان است می‌رسند.
وقتی لایه رویی این روزنه‌ها برداشته می‌شود، به سرما و گرما واکنش نشان می‌دهند و شما احساس درد می‌کنید. خمیردندان‌هایی که مخصوص دندان‌های حساس هستند، این روزنه‌ها را پر می‌کنند و احساس درد را از بین می‌برند، ولی خمیردندان‌های سفیدکننده عکس این کار را انجام می‌دهند.

اگر نمی‌توانید خمیردندان سفیدکننده‌تان را کنار بگذارید، راه‌هایی وجود دارد که می‌توانید آسیب‌های آن را به حداقل کاهش دهید. برای این کار از یک خمیردندان سفیدکننده ملایم و مسواک بسیار نرم استفاده کنید تا خاصیت سایندگی آن را کاهش دهید. درضمن به طور مرتب از این خمیردندان استفاده نکنید و گاهی خمیرهای معمولی را جایگزین آن کنید. درضمن بهتر است از خمیرهای حاوی فلوراید استفاده کنید که به تقویت مینای دندانتان کمک می‌کنند.

دست آخر هم به شما توصیه می‌کنیم به طور مرتب به دندانپزشک سر بزنید و به یاد داشته باشید که او هم می‌تواند دندان‌هایتان را سفید کند یا توصیه‌هایی متفاوتی به شما کند که بتوانید دندان‌هایتان را به شیوه دیگری سفید و درخشان کنید.

ترجمه‌ای از dentabout.com

منبع:دندانه

 

تحقیقات پزشکی نشان می‌دهد رنگ اصلی دندان سالم به اندازه‌ای که ما فکر می‌کنیم سفید نیست و سفیدی بیشتر دندان مترادف با سالم‌تر بودن آن نیست.

قوی‌ترین دندان‌ها سالم‌ترین و طبیعی‌ترین آن‌ها هستند ولی اغلب این دندان‌ها سفید نیستند. البته نمی‌توان گفت که این دندان‌ها کاملا سفید نیستند بلکه منظور این است که رنگ آن‌ها به سفیدی کاغذ نیست بلکه مقداری تیره‌تر است. اما علت این امر چیست؟
مینای دندان، خود به رنگ سفید مایل به آبی است اما تا حدودی شفاف نیز هست بنابراین زردی عاج زیرین آن باعث می‌شود که دندان به رنگ زرد یا خاکستری روشن دیده شود.

البته این نوع از سفید نبودن دندان با رنگ گرفتن دندان به علت استفاده از موارد خارجی کاملا متفاوت است و بدون شک دندان‌هایی که بر اثر عوامل جانبی رنگ گرفته باشند نسبت به دندان‌های عادی از سلامت پایین تری برخوردار هستند. به صورت قطعی نیز تمامی دندانپزشکان و متخصصان تائید می‌کنند که دندان‌هایی که به واسطه عدم استفاده از شوینده‌های دندان مانند مسواک و نخ دندان و دهان شویه تغییر رنگ داده‌اند، از نظر سلامت در سطح بسیار پایین تری نسبت به دندان‌های معمولی قرار دارند.

دو دلیل اصلی رنگ گرفتن دندان‌ها به واسطه عناصر خارجی را می‌توان مصرف بیش از حد دخانیات یا اختلالات متابولیک نادر عنوان کرد. این اختلال را می‌توان به کمک ترکیبی از سفید کننده‌ها و پرداخت کردن لایه می‌نای دندان تا حدی اصلاح کرد اما هر کدام از این راه حل‌ها اگر به طور دائم بکار گرفته شوند دندان‌ها را ضعیف خواهند کرد.منبع: خبرگزاری مهر

منبع:دندانه

 

این روزها بیشتر مردم مشتاق داشتن دندان‌های سفید هستند غافل از اینکه بلیچینگ دندان‌ها دو اثر جانبی شایع دارد: حساسیت دندانی و درد و آسیب لثه‌ها

حساسیت دندانی
شایع‌ترین عارضه سفید کردن دندان‌ها حساسیت دندانی است که می‌تواند از یک حساسیت بسیار ضعیف تا درد بسیار تیز و آزاردهنده باشد.
معمولا حساسیت دندانی پس از چند هفته برطرف شده و آسیب دائمی به دندان نمی‌رساند. البته در موارد محدودی آسیب غیر قابل برگشت به دندان نیز گزارش شده است.

چگونه حساسیت دندانی پس از سفید کردن دندان‌ها را متوقف کنیم؟
یکی از راهکارها استفاده از ژل‌های کاهش دهنده حساسیت دندانی هستند که قبل یا بعد از سفید کردن دندان‌ها می‌توانید آن‌ها را استفاده کنید. مواد سازنده این ژل‌ها مشابه مواد سازنده خمیردندان ضدحساسیت دندانی هستند.
مطالعات نشان داده‌اند استفاده از ژل کاهش دهنده حساسیت دندانی قبل از سفید کردن دندان در اثر بخشی ماده سفید کننده تاثیری نداشته ولی می‌تواند به کاهش حساسیت دندانی کمک کند.

درد و آسیب لثه
دومین اثر جانبی سفید کردن دندان درد لثه است که در این رابطه دو تئوری وجود دارد:
١-هیدروژن پراکساید می‌تواند منجر به سوزش شیمیایی داخل دهان شما شود. تا زمانی که هیدروژن پراکساید در دهان شما وجود دارد می‌تواند منجر به آسیب رسانی به لثه‌های شما شود.
در تئوری دیگر می‌گوید درد و آسیب لثه مرتبط با ماده سفید کننده دندان نیست؛ بلکه به دلیل تری (قالب) داخل دهان شماست که ماده سفید کننده داخل آن قرار دارد و عدم تطابق کامل تری با دندان‌ها منجر به آسیب به لثه می‌شود.

برای بهبود درد و آسیب لثه پس از سفید کردن دندان‌ها چه کنیم؟
در صورتی که به صورت معمول پس از سفید کردن دندان، لثه شما آسیب می‌بیند می‌توانید از تری‌هایی که تطابق بهتری با دندان‌های شما دارد استفاده کنید، اگر این مورد نیز اثربخش نبود بهتر است مدتی از ژل سفید کننده دندان استفاده نکنید تا حساسیت کاهش یابد.

منبع:دندانه

 

راهکارهایی برای داشتن دندان‌های زیباتر و براق‌تر

رنگ سفید دندان‌ها و یک لبخند که در آن دندان‌های سفیدمان به چشم بیاید برای بسیاری از ما اهمیت دارد. بیشتر ما آدم‌ها دوست داریم که در زمان لبخند زدن، دندان‌هایمان براق و درخشان دیده شوند. داشتن دندان‌های سفید و درخشان، اعتماد به نفس ایجاد می‌کند. حتی بیشتر سیگاری‌ها، بیشتر از اینکه نگران سلامت ریه‌ها و قلب خود باشند، نگران رنگ دندان‌هایشان هستند!

البته تبلیغاتی «که در فیلم‌ها، بنر‌ها، رسانه‌ها و … می‌شود نوعی از لبخند با دندان‌های سفید، مرتب و مروارید گون را به عنوان لبخند استاندارد، می‌خواهد در ذهن ما جا بیاندازد. در حالی که لبخند به اصطلاح «هالیوودی» ربطی به سلامت دهان و دندان شما ندارد!
آنچه به عنوان «طرح لبخند» در قالب دندان‌های سفید و درمان زیبایی لبخند تبلیغ می‌شود، در واقع بیشتر جنبه تجاری دارد تا سلامتی. یک دندانپزشک خوب، زیبایی را در چارچوب سلامت شما، می‌نگرد. اعتماد به نفس و عزت نفس آدمی مستقل از مسائل پیش پا افتاده‌ای مانند، درجه سفیدی رنگ دندان یا اندکی نامنظمی در دندان‌ها می‌باشد! «سلامت» مفهومی بسیار وسیع است و بیشتر با فانکشن و کارکرد اجزای یک سیستم مرتبط است تا با تنوع شکلی و ظاهری آن! در نظر داشته باشید که با افزایش سن، از میزان براق بودن دندان‌های شما کاهش می‌یابد و دلیل این هم آن است که تخلخل مینا به مرور کم می‌شود وشفافیت خود را از دست می‌دهد.

دندان‌های سفید و براق نشانه سلامت دهان و دندان نیست!
دندان‌های سفید و براق نشانه سلامت دهان و دندان نیست!

راهکارهایی برای داشتن دندان‌های براق‌تر
در این مطلب با آگاهی از اینکه برخلاف تبلیغات رسانه‌ای، دندان‌های سفید و براق، به منزله نماد سلامت دهان و دندان ما نیست، راهکارهایی برای براق‌تر به نظر رسیدن دندا‌‌نهایتان بیان می‌کنیم!

یک: نخ دندان و مسواک شاه کلید اصلی داشتن دندان‌های براق هستند! شما هر نوع درمان زیبایی و سفید کردن دندان هم انجام دهید یا قصد انجام آن را داشته باشید تا زمانی که به طور مرتب از مسواک و نخ دندان استفاده نکنید، دندان‌های براقی نخواهید داشت! غذا‌ها و نوشیدنی‌هایی که ما می‌خوریم اغلب حاوی رنگدانه‌هایی هستند که به تدریج رنگ دندان‌های ما را تیره‌تر و مات‌تر می‌کنند. مسواک زدن مرتب، از ماندن این رنگ دانه‌ها جلوگیری می‌کند ولی از آنجایی که مسواک بین دندان‌های ما دسترسی ندارد، نخ دندان از اهمیت فوق العاده بالایی در کنار مسواک و حتی مقدم برآن برخوردار است!

دو: دخانیات اعم از سیگار، قلیان و … رنگدانه‌های زیادی روی دندان‌های شما ایجاد می‌کنند. دخانیات و مخدرهای جویدنی (که برخی کشور‌ها و برخی مناطق کشور مرسوم است)، به مقدار بسیار زیاد حاوی رنگدانه هستند. رنگ دانه‌های بسیاری از نوشیدنی‌ها و غذا‌ها از جمله چای، قهوه و سس کچاپ روی دندان‌ها تغییر رنگ ایجاد می‌کند و به همین دلیل بلافاصله بعد از مصرف آن‌ها مسواک یا حداقل شست و شوی دهان و دندان‌ها توصیه می‌شود.

سه: روش‌های سفید کردن (بلیچینگ) حرفه‌ای در صورتی که بنابه هر دلیلی، واقعاً رنگ دندان‌های شما تبدیل به معضلی در زندگی شما شده باشند، قادر هستند که رنگ دندان‌های شما را حتی از آنچه واقعاً هستند، سفید‌تر کنند! رنگ دندان‌های هر فرد در نژادهای سفیدپوست، متناسب با رنگ چهره‌اش می‌باشد. تلاش برای ایجاد تباین و کنتراست شدید بین رنگ دندان و رنگ چهره، ظاهر چندان طبیعی به لبخند شما نخواهد داد! سفیدکردن دندان‌ها درمان مضری نیست. می‌تواند اندکی باعث حساسیت دندان‌ها شود ولی در صورتی که به آن نیازی نداشته باشید، درمان بیهوده به شمار می‌رود. سفیدکردن به دو روش انجام در مطب و انجام در منزل انجام می‌شود. نوع انجام شده در مطب نتایج قابل پیش بینی تری دارد. گاهی نیاز است که هر دو روش با همدیگر برای یک فرد استفاده شود تا نتایج مطلوب حاصل شود.

چهار: بعضی محصولات در داروخانه‌ها هستند که به سفیدشدن دندان‌های شما به طور محدود می‌توانند کمک بکنند. خمیردندان‌های سفیدکننده، پرمصرف‌ترین این محصولات هستند. نوارهای سفیدکننده دندان هم وجود دارند اثر روی سفیدکردن دندان‌ها دارند. این محصولات چون در منزل استفاده می‌شوند و دندانپزشک نمی‌تواند بر مصرف آن‌ها نظارت کند باید با احتیاط استفاده بشوند. خمیردندان‌های سفیدکننده سایش بیشتری می‌توانند روی می‌نای شما ایجاد کنند و مواد موجود در نوارهای سفیدکننده ممکن است غیرخوراکی، آسیب زا و حتی سمی باشد و در صورت استفاده غلط، لطمه‌ای را متوجه سلامت شما بکند.

پنجم: ایجاد تباین و کنتراست یک راهکار جالب و بسیار مؤثر است که باعث می‌شود، دندان‌های شما سفید‌تر به نظر برسد. خانم‌ها برای ایجاد کنتراست می‌توانند از رژ‌ها و آرایش‌های تیره‌تر استفاده کنند. برنزه کردن پوست هم چه در آقایان و چه خانم‌ها، نمای سفیدتری از دندان‌های شما از دید یک ناظر بیرونی ایجاد می‌کند!
ششم: درمان‌های ترمیمی/ پروتزی توسط دندانپزشک، برای دندان‌هایی که به طور شدید دچار تغییررنگ هستند و رنگ دندان‌های آن‌ها با سایر روش‌ها قابل برگشت نیست، ممکن است تجویز شوند! لامینیت‌ها و ونیرهای زیبایی، با کیفیت بسیار بالا می‌توانند تغییر رنگ شدید را استتار کنند و نمای بسیار زیبایی را حاصل نمایند. توجه کنید که لامینیت، ترمیم و روکش فقط برای موارد بسیار شدید تغییر رنگ ممکن است که تجویز داشته باشند.

هفتم: تیره شدن تک دندان از بین دندان‌های قدامی، اغلب در اثر ضربه، وجودترمیم یا پوسیدگی قبلی یا متعاقب عصب کشی ممکن است که ایجاد شود. سفیدکردن تک دندان در صورتی که آن دندان عصب کشی شده باشد، با استفاده از روش‌های سفید کردن داخل دندانی، قابل انجام است. در حضور جرم دندانی و رنگدانه‌ها، جرم گیری و برساژ توسط دندانپزشک در صورت نیاز می‌تواند مقادیری از تغییررنگ‌ها را برطرف کند. مهم شناسایی علت غیربراق و تیره شدن دندان‌هاست و بعد اقدام به درمان آن‌ها. در طول درمان هم سلامتی و حفظ دندان‌ها مقدم بر رنگ و زیبایی آن‌ها می‌باشد.

منبع:دندانه

 

برق دندان‌های سفید جذاب است،‌ اما به این معنی نیست که دندان‌ها سالمند

بیشتر مردم دوست دارند لبخندی جذاب داشته‌ باشند و دندان‌هایی سفید و درخشان که هر ستاره هالیوودی نیز به آن می‌بالد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که بین ۱۸ تا ۲۵ درصد افراد از رنگ دندان‌‎‏هایشان ناراضی هستند.

در کشوری مثل ایالات متحده، سفیدکردن دندان‌ها از پرتقاضاترین خدمات دندانپزشکی به شمار می‌‌آید و دندان‌های زرد انگلیسی‌ها سوژه شوخی و خنده است. در سرتاسر جهان بر پرده سینما و روی جلد مجلات تصویر دندان‌های سفید و بی نقص به شما لبخند می‌زند. پس چندان عجیب نیست که سفیدی دندان‌ها را افزون بر جذابیت، نشانه سلامت نیز بپنداریم. کیفیت سفیدی دندان به رنگ طبیعی آن بستگی دارد که خود تا اندازه‌ای از ویژگی‌های ژنتیک و سن و سال فرد متاثر است. جرم ناشی از مصرف دخانیات، مواد غذایی، نوشیدنی‌ها و دارو نیز بر رنگ دندان اثر می‌گذارد. هر چه سن بالاتر می‌رود، معمولا دندان‌ها زردتر می‌شود و مینای دندان شروع می‌کند به ساییده‌شدن و رفته‌رفته عاج دندان آشکار می‌شود.

خز سبز
به تدریج لکه‌ها روی این دندان‌ها را که در حال زرد شدن است شکل می‌گیرند. موادغذایی از جمله آنهایی که با سس گوجه تهیه می‌شوند،‌ و نوشیدنی‌هایی مثل قهوه مانده‌هایی بر دندان بر جای می‌گذارند که کروموژن یا تولیدکننده رنگدانه نامیده می‌شوند. همزمان، باکتری ها و قارچ ها می‌توانند لکه‌هایی سبز و خاکستری با ظاهری نرم و خزمانند بر دندان‌ها تشکیل دهند.

بسیاری از پژوهش‌ها درباره رنگ دندان روی نمونه‌های آزمایشگاهی انجام شده‌است و نه روی دندان‌های انسان زنده. در بیش تر موارد از دندان‌های گاو استفاده می‌شود، زیرا سطح وسیع‌تری در اختیار پژوهشگران می‌گذارد، اما گاه بر دندان‌های کشیده‌شده انسان نیز آزمایش‌هایی شده ‌است.

در پژوهشی که مارک والف از دانشگاه نیویورک انجام داد، او دندان‌های گاو را به‌مدت یک‌ساعت در شرایط گوناگون در چای سیاه، شراب قرمز و شراب سفید قرار‌داد. جای تعجب نیست که شراب قرمز قویترین لکه‌ها را برجای‌گذاشت. اما شگفت‌آور آن که چای سیاه لکی ایجاد نکرد، مگر در مواردی که پیش‌تر دندان‌ها در شراب سفید گذاشته شده ‌بودند‌. به نظر می‌رسد که اسید شراب، مینای دندان را کمی متخلخل می‌کند، و چای می‌تواند بر این خلل و فرج رنگ بیاندازد.

این جرم‌های ناشی از موادغذایی و نوشیدنی‌ها ممکن است رنگ دندان ها را تغییر دهند، اما نشانه ناسالم بودن آنها نیستند. ممکن است دندان‌هایی سپید همچون مروارید داشته‌باشید، اما از عفونت لثه یا پوسیدگی دندان رنج ببرید. شاید هم دندان‌هایتان به رنگ زرد یا حتی قهوه ای‌ درآمده، اما آنها کاملا سالم باشند.

لکه سیاه
بعضی محققان معتقدند نوعی لکه حتی ممکن است ازدندان ها در برابر پوسیدگی محافظت‌کند. این همان حاشیه تیره رنگی است که گاه بر دندان در نزدیکی لثه ظاهر می‌شود و گاهی همچون رشته‌ای از نقاط تیره به نظر می‌آید. این پدیده “لکه سیاه” نامیده می‌شود. بیش از یک قرن درباره عامل ایجاد لکه سیاه بحث شده، اما براساس آخرین فرضیه ظاهرا نوع خاصی از پلاک دندان به‌شمار‌می‌آید که حاوی کلسیم، فسفات، باکتری‌های گوناگون و برخی ترکیبات آهن یا مس است و همین سبب می شود که به رنگ سیاه درآید.

عجیب آن که برخی پژوهش‌ها – اگرچه نه همه آنها – نشان داده‌اند که در کودکان مبتلا به لکه سیاه احتمال پوسیدگی دندان کمتر است. دانشمندان حدس می‌زنند که میکروب‌های این جرم نوعی محافظ باشند. البته، در بعضی موارد تغییر رنگ ممکن است نشان‌دهنده پوسیدگی یا عارضه دیگری باشد، بنابراین معاینه لک دندان‌ها نزد دندان‌پزشک ضروری است. اما همان‌گونه که دندان های سفید لزوما سالم نیستند، دندان‌های رنگ‌گرفته هم حتما ناسالم به شمار نمی‌آیند.

حالا اگر بدون توجه به ربط رنگ دندان با سلامتی آن،‌ همچنان دندان‌های براق سفید بخواهید تکلیف چیست؟

برای این کار طیف گسترده ای از مواد و وسایل سفید‌کننده از خمیردندان گرفته تا برچسب (استریپ)‌ و ژل و قالب‌هایی که شب‌ها بر دندان می‌گذارند،‌ در دسترس است. آنها اغلب موادی ساینده یا سفیدکننده یا ترکیبی از هر دو در خود دارند. در برخی حتی ماده‌ای هست که جلایی آبی به دندان می‌دهد تا زردی را بپوشاند و دندان ها سفیدتر به نظر آیند.

متخصصان سفیدکردن دندان‌ها معمولا مواد قوی‌تری را در قیاس با آن‌چه در خانه استفاده می‌شود به کار می‌برند. اما بررسی طیف وسیعی از شیوه‌های درمانی رایج نشان می‌دهد که کارایی هر یک از این روش‌ها بسیار متفاوت است. مواد سفیدکننده همچنین ممکن است در دندان‌ها یا لثه‌ها حساسیت موقت ایجاد کند.

البته سفیدی دندان‌ها تنها در شرایطی ماندگار است که از مصرف موادغذایی و نوشیدنی‌های جرم‌زا پرهیزکنید وگرنه لکه ها دوباره پدیدار می‌شوند. مگر این‌که همچنان به سفیدکردن دندان‌ها ادامه‌دهید.

و در آخر این‌که دست‌کم اکنون می دانید اگر لبخند درخشان هالیوودی ندارید، به آن معنا نیست که دندان های ناسالمی دارید./ منبع BBC

منبع:دندانه

 

بیمه‌ها بلیچینگ را درمانی نمی‌دانند

گفتگو با دکتر پروین خادم، متخصص دندان‌پزشکی ترمیمی و زیبایی
امیر پروسنان

دندان‌ها به مرور زمان و به دلایل مختلف دچار تغییر رنگ می‌شوند. مواردی همچون کهولت سن، مواد رنگی موجود در غذا‌ها، باکتری‌ها و سیگار کشیدن باعث بروز تغییر رنگ دندان می‌شود. همچنین افراد به دلایل مختلف، سفید کردن دندان را طلب می‌کنند؛ برخی به دلایل روانی حاصل از کاهش اعتماد به نفس و برخی به دلیل بهداشت دهان و دندان. سفید کردن دندان با استفاده از مواد اکسید‌کننده مثل پراکسید‌هیدروژن انجام می‌شود. این مواد اکسید‌کننده به داخل ساختار کریستالی می‌له مانند مینا نفوذ و رنگدانه‌های رسوب کرده بین هرم‌های مینا را اکسید می‌کنند. یکی از روش‌های سفید کردن دندان، استفاده از مواد بلیچینگ با غلظت بالا است که در این روش، مواد مذکور به مدت کوتاهی روی دندان قرار می‌گیرند. به این روش، سفید کردن در مطب نیز می‌گویند.

پروین خادم، متخصص دندان‌پزشکی ترمیمی و زیبایی در خصوص بلیچینگ دندان به خبرنگار «سپید» گفت: «بلیچینگ جزو درمان‌های ترمیمی محسوب می‌شود و روش امن‌تر آن بلیچینگ در خانه با کاربومید پروکساید ۱۰ تا ۱۵ درصد است که ما در ایران از ۱۵ درصد استفاده می‌کنیم.» وی افزود: «بقیه روش‌های بلیچینگ باید تحت نظر دندان‌پزشک انجام شود، اما برای بیمار خیلی حساس، این روش کاملا امن است.» خادم در خصوص روند انجام این روش گفت: «این روش به بیمار در مطب آموزش داده می‌شود و به مدت ۲ تا ۴ هفته از ماده کاربومید پروکساید استفاده می‌کند.»

خادم در خصوص استفاده از جوش‌شیرین در روش‌های سنتی سفید‌کردن دندان توضیح داد: «روش بلیچینگ در خانه، روش امن‌تری است و ترکیبات دیگری که استفاده می‌کنند مثل جوش‌شیرین و غیره چندان مناسب نیست و ممکن است سطح دندان را دچار تخریب کند.»

خادم در خصوص جرم‌گیری دندان و مخاطرات انجام آن نیز گفت: «اگر جرم‌گیری، تشخیص دندان‌پزشک باشد و بیمار نیاز به جرم‌گیری داشته باشد، این کار باید انجام شود. ولی فواصل آن نباید کمتر از ۶ ماه تا ۱ سال باشد. جرمی که روی دندان وجود دارد، ضررش بسیار بیشتر از انجام جرم‌گیری است. چون همین جرم ممکن است لثه‌ها را بیشتر تخریب کند.» وی تصریح کرد: «جرم‌گیری جزو پروتکل‌های پیشگیری حساب می‌شود و بهتر است سالی ۱ بار انجام شود. وقتی جرم‌های روی دندان برداشته می‌شود، بیمار گمان می‌کند تکه‌های دندان برداشته شده، چون وجود جرم‌ها باعث می‌شود دندان‌ها به هم نزدیک‌تر شوند و ممکن است لق بودن دندان‌ها آشکار شود.»

این عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد در خصوص حساسیت ایجاد شده روی دندان‌ها پس از جرم‌گیری گفت: «برای حساس نشدن دندان‌ها، بیمار می‌تواند ۲ هفته قبل از جرم‌گیری، استفاده از خمیردندان ضدحساسیت را شروع کند.» وی در خصوص موادی که در بلیچینگ استفاده می‌شود، افزود: «بیشتر موادی که در بلیچینگ استفاده می‌شود، مواد خارجی است و ترکیبات ایرانی در این زمینه نداریم.»

وی درباره اینکه چرا این خدمات تحت پوشش بیمه‌ها نیستند، اظهار کرد: «معتقدیم این کار در زمره اقدامات پیشگیرانه و درمانی قرار می‌گیرد، اما بیمه‌ها این موضوع را نمی‌پذیرند و حتی برخی از انواع لمینت را جزو خدمات زیبایی قرار می‌دهند.» خادم نبود تعرفه مشخص برای بلیچینگ را نیز یکی از مشکلات آن عنوان کرد: «هر پزشک براساس مواد مصرفی و حجم کاری که انجام می‌دهد، دستمزد و نرخ تعیین می‌کند و حتی پرداخت مالیات بر ارزش افزوده نیز بر عهده پزشک است. اگر بیمار مواد را تهیه می‌کرد و هزینه‌های مربوط را می‌پرداخت، هر پزشک فقط دستمزد خود را می‌گرفت و امکان تعریف تعرفه وجود داشت.»

منبع:دندانه

 

دندان‌های مرده چگونه سفید بخت می‌شوند؟

دندان‌ها پس از درمان‌ریشه ممکن است دچار تغییر رنگ شوند. شایع‌ترین و شدید‌ترین علت این تغییر رنگ حذف ناقص و باقی ماندن مواد پرکننده در اتاقک پالپی است که موجب تیره شدن رنگ دندان می‌شود. عامل اصلی تغییر رنگ، باقی ماندن سیلر چه از نوع ZOE و چه از نوع پلاستیک‌هاست.

پیش‌آگهی سفید کردن دندان در چنین مواردی به اجزای تشکیل دهنده سیلر بستگی دارد. سیلرهای حاوی ترکیبات فلزی به خوبی سفید نمی‌شوند و به مرور زمان عود می‌کنند. از این اتفاق می‌توان با حذف کامل مواد پرکننده تا سطح سرویکال مارجین لثه، هنگام درمان‌ریشه دندان، جلوگیری کرد.
باقی ماندن بافت پالپ در شاخک‌های پالپی تاج دندان نیز ممکن است موجب تغییر رنگ تدریجی دندان شود. شاخک‌های پالپی باید حین تهیه حفره دسترسی، کاملا باز شوند تا بقایای پالپ حذف و از به‌دام افتادن سیلر در آن‌ها جلوگیری شود.

مواد سفیدکننده
مواد شیمیایی سفیدکننده به صورت عامل اکسیدکننده عمل می‌کنند. شایع‌ترین نوع این مواد محلول‌های هیدروژن پراکسید، با قدرت‌های مختلف، پربورات سدیم و کارباماید پراکساید هستند. هیدروژن پراکساید و کارباماید پراکساید، بیشتر برای سفید کردن خارجی و پربورات سدیم برای سفید کردن داخلی کاربرد دارد، چرا که در مقایسه با دو مورد قبلی آسان‌تر کنترل شده و کم‌خطر‌تر است.

موارد تجویز و عدم تجویز
سفید کردن داخلی در موارد زیر تجویز می‌شود: تغییر رنگی که منشاء آن اتاقک پالپ باشد، تغییر رنگ عاج و تغییر رنگ‌هایی که با سفید کردن خارجی بهبود نیابد. تغییر رنگ‌های سطحی می‌نا، نواقص تشکیل می‌نا، از دست رفتن عاج زیاد، حضور پوسیدگی و ترمیم کامپوزیت‌ تغییر رنگ داده از موارد عدم تجویز سفید کردن داخلی است. دندان با سابقه ضربه یا سن کم، گزینه مناسبی برای سفید کردن داخلی نیستند، چرا که ممکن است در آینده دچار تحلیل خارجی شوند.

سفید کردن گام‌به‌گام دندان
روش سفید کردن گام‌ به ‌گام دندان (walking bleach) یکی از روش‌های سفید کردن داخلی دندان است که جدا از اینکه به اندازه سایر روش‌های بلیچینگ، مانند روش ترموکاتالیک (قرار دادن ماده اکسیدکننده و استفاده از گرما) موثر است، به دلیل خطر کمتر و زمان کوتاه‌تر حضور بیمار در مطب، بر سایر روش‌ها ترجیح دارد.
در روش گام ‌به ‌گام به ترتیب زیر عمل می‌کنیم:
پیش از شروع درمان، برای بیمار علت تغییر رنگ دندان، مراحل درمان و نتیجه قابل انتظار و احتمال برگشت تغییر رنگ دندان در آینده را توضیح دهید تا برداشت روشنی از درمان و نتیجه آن داشته باشد.
وضعیت بافت پری‌اپیکال و کیفیت درمان ریشه را در عکس رادیوگرافیک بررسی کنید. درمان نامناسب قبلی یا پرکردگی ریشه مشکوک نیازمند درمان ریشه مجدد پیش از سفید کردن است.
رنگ اولیه دندان را با یک راهنمای رنگ ارزیابی کنید و در صورت امکان از دندان در شروع درمان و حین آن عکاسی کنید تا معیاری برای شما و بیمار در برای مقایسه‌های بعدی موجود باشد.
دندان باید توسط رابردم ایزوله شود. کاربرد وج در ناحیه بین دندانی ممکن است ایزولاسیون بهتری فراهم کند.
ترمیم‌های موجود در مسیر حفره دسترسی را خارج کنید. تصحیح شکل حفره دسترسی و حذف تمام مواد پرکردگی قبلی از اتاقک پالپ، مهم‌ترین مرحله در روند سفید کردن دندان است.
خالی کردن اتاقک پالپی که به طور کامل توسط کامپوزیت پر شده‌گاه بسیار مشکل است، چراکه این مواد در برابر تراش توسط فرز مقاوم‌اند و رنگ آن‌ها اغلب از عاج قابل تفکیک نیست. توجه کنید که تمام کامپوزیت باید حذف شود تا مواد سفید کننده اجازه تماس و نفوذ به عاج را بیابند. جهت جلوگیری از تراش عاج سالم، حذف مواد ترمیمی باید با دقت انجام شود.
یک لایه نازک از عاج تغییر رنگ یافته را با یک فرز روند با هندپیس دور کم از سطح فاسیال اتاقک پالپی بردارید. به‌این ترتیب بیشتر تغییر رنگ (که روی سطح پالپال تجمع می‌کند) حذف خواهد شد و توبول‌های عاجی جهت نفود بهتر مواد سفید کننده باز می‌شوند. البته انجام این مرحله تنها در تغییر رنگ ناشی از ترکیبات فلزی باشد یا عدم دست‌یابی به نتیجه مطلوب پس از دومین یا سومین جلسه درمان، توصیه می‌شود.
گوتاپرکا و سیلر داخل اتاقک پالپی باید تا سطح زیر مارجین لثه حذف شوند. برای این منظور می‌توانید از حلال‌هایی نظیر کلروفرم یا گزیلول، استفاده کنید.
برای کاهش احتمال ریزنشت ماده اکسید کننده به داخل کانال باید یک لایه سمان مانند پلی‌کربوکسیلات، زینک فسفات، گلاس‌آینومر یا کویت، با ضخامت حداقل ۲میلی‌م‌تر روی ماده پرکننده ریشه قرار دهید.
اچ‌کردن عاج از داخل به وسیله قرار دادن اسید فسفریک یا اسیدهای دیگر در اتاقک پالپی، جهت حذف لایه اسمیر و بازکردن توبول‌ها، اجازه نفوذ بهتر به اکسیدکننده‌ها را نخواهد داد. کاربرد مواد شیمیایی قلیایی در اتاقک پالپی مجاز نیست، چرا که موجب تحریک پری‌دونتال لیگامنت شده یا ممکن است باعث تحلیل خارجی ریشه شود.
خمیر بلیچینگ را از طریق مخلوط کردن سدیم پربورات و یک ماده خنثی نظیر آب، سالین یا محلول بی‌حسی با قوام مشابه ماسه مرطوب، تهیه کنید. با یک وسیله پلاستیکی، خمیر را داخل اتاقک پالپ متراکم کنید. مایع اضافه را با فشردن پنبه روی آن بگیرید. این عمل باعث فشرده شدن و فرستادن خمیر به داخل فرورفتگی‌ها نیز می‌شود.
اضافه خمیر اکسیدکننده را بگیرید و حفره دندان را با ماده سختی مانند کویت با ضخامت حداقل سه میلی متر پانسمان کنید. بیمار باید توجیه شود که ماده سفیدکننده به آرامی عمل می‌کند و سفید شدن دندان ممکن است تا دو هفته یا بیشتر مشخص نشود.
مراجعه بعدی بیمار باید دو تا شش هفته بعد باشد. جلسات سوم و چهارم نیز به همین ترتیب تکرار می‌شود.
۱۲) ترمیم نهایی دندان نباید‌ بلافاصله پس از اتمام عمل بلیچینگ انجام شود، چون مواد اکسیدکننده باقی‌مانده روی قدرت اتصال کامپوزیت به دندان اثر می‌گذارند.

عوارض سفید کردن داخلی دندان
کاربرد مواد شیمیایی و روش‌های سفید کردن ممکن است موجب تحلیل خارجی ریشه شود. مواد اکسیدکننده، مخصوصا پراکسید هیدروژن ۳۰ درصد، از طریق نواقص CEJ و انتشار از توبول‌های عاجی، به پریودنشیم می‌رسند و موجب نکروز سمنتوم، التهاب PDL و تحلیل ریشه می‌شوند. سابقه ضربه به دندان و سن پایین عوامل مستعد کننده تحلیل خارجی هستند، تا آنجا که به عنوان موارد عدم کاربرد بلیچینگ داخلی مطرح می‌شوند. شکستگی تاج، به دلیل خشک شدن مینا و عاج و سوختگی شیمیایی لثه از عوارض دیگر سفید کردن داخلی دندان‌ها هستند.

منبع:دندانه

 

مدتی است که در میان تبلیغات تلویزیون‌های ماهواره‌ای وسیله‌ای با عنوان «لوما اسمایل» تبلیغ می‌شود که از آن با عنوان دستگاه سفیدکننده و پولیش دندان یاد می‌کنند. در این تبلیغات به بیننده نوید می‌دهند که با استفاده از این وسیله می‌توان دندان‌هایی سفید و درخشان داشت. دامنه تبلیغات تلویزیونی پای این وسیله را به رسانه‌های مجازی نیز کشانده است و این روز‌ها با یک جستجوی ساده در اینترنت می‌توانید آگهی فروش لوما اسمایل را در بسیاری از فروشگاه‌های مجازی پیدا کنید.

فریبی به نام لوما اسمایل (luma smile)
فریبی به نام لوما اسمایل (luma smile)

لوما اسمایلدر سایت‌های خارجی نزدیک به ده دلار قیمت دارد اما در ایران با قیمتی بین ۱۸ تا ۲۶هزار تومان به فروش می‌رسد.
این وسیله در اصل یک موتور کم قدرت جاسازى شده داخل یک دسته است که یک فنجان پلاستیکى (rubber cup) کوچک به آن متصل شده و با سرعت و قدرت کم چرخانده می‌شود و البته چراغى هم روى آن روشن مى شود!

این فنجان‌های کوچک را شاید در مطب دندانپزشکی دیده باشید! نام آن‌ها رابر کاپ یا برس پروفیلاکسى (پیشگیرى) است، کار آن‌ها polish یا پولیش (برق انداختن) است. هدف اصلى مصرف این است که با پرداخت و لیز شدن دندان، شانس تجمع پلاک روى دندان کم شود!
دندانپزشکان معمولاً این‌ها را به تنها استفاده نمی‌کنند بلکه خمیر پرداخت را هم روی دندان گذاشته و با فشار کنترل شده و چرخاندن این فنجان رنگدانه‌های باقیمانده را حذف می‌کنند و سطح دندان را پولیش می‌کنند!
در اصل دندانپزشکان بعد از جرم گیری (scaling) برای پرداخت روی دندان و یا بعد از ترمیم برای پرداخت روی ماده از آن استفاده می‌کنند! اما حتی دندانپزشکان هم باید دقت کنند که گرمایی که چرخش این وسیله ایجاد می‌کند باعث صدمه به دندان نشود!

آیا برداشت رنگریزه‌های روی دندان‌ها با این وسیله ممکن است؟
جواب این است: بسیار محدود و مشروط به اینکه رنگریزه‌ها اتصال سست به سطح دندان داشته باشند!

آیا سفید کردن دندان‌ها با این وسیله ممکن است؟
به تنهایی خیر! مگر اینکه دندان جرم نداشته باشد و ماده سفید کننده هم استفاده شود و به طریقی این ماده (با کف کردن یا رانده شدن) به نواحی مختلف دندان هدایت شود!
وگرنه برس یا کاپ فقط جایی را که تماس دارد تمییز خواهد کرد!

و اما توضیحى در مورد تبلیغ تلوزیونى:
این تبلیغ هم مانند اغلب تبلیغات تلوزیونى-ماهواره اى در اصل ترکیبى از راست و دروغ است! مثلا مطالبى که از زبان دندانپزشک موجود در تبلیغ مى شنوید (نسخه زبان اصلى): حفظ آنچه دندانپزشک انجام داده است! یعنى شما اول باید تمییز کردن حرفه اى را انجام دهید و بعد نتایج را با این روش حفظ کنید! (توجه کنید که در آمریکا معمولا اغب کلینیک‌ها براى تبلیغ خود، سالى دوبار با هزینه زیاى که بابت ویزیت از بیمار اخذ مى کنند؛ جرم گیرى مجانى انجام مى دهند و به احتمال قوى منظور دندانپزشک حفظ همین نتیجه بوده است!)
دقت در بیان مطالب در نسخه ترجمه شده کمتر هم هست و ادعا‌ها بیشتر از واقعیت فاصله گرفته‌اند!

نتیجه گیرى
اول باید سطح دندان کاملا از جرم هاى چسبنده تمییز شده باشد و بعد مى توان با وسایل خانگى از چسبیدن مجدد جرم و رنگ پیشگیرى کرد!
به این منظور حتى مسواک زدن به موقع با خمیر دندان مناسب (مسواک برقى و حتى دستى) هم کافى است!

فریبی به نام لوما اسمایل (luma smile)
فریبی به نام لوما اسمایل (luma smile)
فریبی به نام لوما اسمایل (luma smile)
فریبی به نام لوما اسمایل (luma smile)
فریبی به نام لوما اسمایل (luma smile)
فریبی به نام لوما اسمایل (luma smile)
فریبی به نام لوما اسمایل (luma smile)
فریبی به نام لوما اسمایل (luma smile)

منبع:دندانه

 

بعد از درمان ریشه (عصب‌کشی)، گاهی تغییر رنگ در دندان‌ها مشاهده می‌شود. به علاوه در دندان‌های ضربه دیده هم بعد از ضربه و هم بعد از درمان ریشه، کماکان تیرگی دندان ممکن است باقی بماند و حتی با وجود درمان تغییر نکند.

به‌طور کلی بعد از درمان ریشه تا درجات کمی ممکن است دندان‌ها تیره‌تر شوند؛ اما گاهی به دلیل عصب‌کشی یا ترمیم دچار مشکل، تغییر رنگ چشمگیر ممکن است در دندان دیده شود. این تغییر رنگ‌ها که منشأ آن‌ها از داخل دندان می‌باشد، با روش‌های سفید کردن داخل دندانی در بیشتر موارد درمان می‌شوند. منشأ بیشتر تغییررنگ‌های داخلی که بعد از پوسیدگی منجر به مرگ عصب، عصب‌کشی یا ضربه به دندان‌ها روی می‌دهد، به خاطر پیگمان‌ها (رنگدانه‌های) خونی است که در داخل پالپ دندان قبلاً جریان داشته است. در دندان‌های عصب‌کشی شده، ماده‌ای که برای پرکردن داخل ریشه استفاده می‌شود هم ممکن است که عامل تغییر رنگ باشد.

علت‌های زیادی برای تغییر رنگ دندان‌ها وجود دارند. برخی بیماری‌ها، نقایص تکاملی و دارو‌ها در مراحل مختلف رشد ممکن است باعث تغییر رنگ دندان شوند.

در صورتی که روش‌های سفید کردن دندان (بلیچینگ) برای زدودن تیرگی این دندان‌ها جواب ندهد، بالاجبار از روش‌های پرکردن (ترمیم) یا روکش دندان استفاده می‌شود. سفید کردن البته روش محافظه‌کارانه‌تری است. چون در ترمیم سطح دندان (ونیر) دندان یا روکش دندان، نسج سالم دندان به هر حال دستکاری می‌شود. سفید کردن حتی از درمان‌هایی مانند لامینیت که نسج حداقلی در آن‌ها برداشته می‌شود، محافظه‌کارانه‌تر می‌باشد. البته روش‌های سفید کردن داخلی، فقط برای دندان‌هایی که قبلاً عصب‌کشی شده‌اند یا قرار است عصب‌کشی شوند، به عنوان درمان در نظر گرفته می‌شود؛ یعنی این روش فقط برای دندان‌های غیرزنده قابل انجام است. به علاوه سفید کردن تک دندان‌ها، نتیجه قطعی صد درصد ندارد. معلوم نیست میزانی که قرار است تغییر رنگ برگردد یا سفید شود، چه قدر خواهد بود. رضایت فردی که برای رفع تغییر رنگ‌دندانش مراجعه کرده است جذب خواهد شد یا نه. ولی با همهٔ این تفاسیر اگر این روش به درستی انتخاب شده باشد، روش بسیار مؤثر و کارآمدی است. مزیت بزرگ سفید کردن داخلی دندان نسبت به روکش، لامینیت یا ونیر این است که دیگر نیازی به یکسان‌سازی و ایجاد تطابق رنگ با دندان‌های اطراف ندارد. در حالی که ایجاد تطابق رنگی که عیناً مشابه دندان‌های مجاور باشد، با استفاده از لامینیت، ونیر یا روکش‌های تک دندان، بسیار کار دشوار و وقت گیری است و ممکن است همیشه کاملاً با موفقیت همراه نباشد. سفید کردن دندان غیرزنده برخلاف درمان‌های ترمیمی، کاری کم‌تهاجمی است و آسیب احتمالی چندانی ندارد و مانند روکش، فرآیند غیرقابل برگشتی نیست.

در روش سفید کردن داخل کانالی دندان، حفره کف اتاقک پالپ با یک ماده عایق پر می‌شود. بعد یک مادهٔ اکسیدان که اغلب ترکیبات پراکسایدهیدروژن است یا آن‌را آزاد می‌کند، داخل حفره قرار می‌گیرد و پانسمان می‌شود. این فرآینده گاهی نیاز است چند بار تکرار شود تا به نتیجه مطلوب دلخواه برسیم. دندانپزشکان مایل‌اند حتی به رنگ روشن‌تر از دندان‌های مجاور با روش سفید کردن برسند تا بعد‌ها در فرآیندهای ترمیمی، رنگ دندان مات نشود.

سفید کردن کلی دندان‌ها که باهدف زیبایی انجام می‌شود، روشی متفاوت نسبت به سفید کردن تک دندان برای دندان غیرزنده است. این روش برای دندان‌های زنده و در فک بالا و پایین معمولاً برای شش دندان قدامی صورت می‌گیرد که به‌طور موقت امکان حساس شدن دندان‌ها در اثر آن وجود دارد. این روش بیشتر یک فرآیند زیباسازی است تا درمان دندانپزشکی و به دو روش کلی انجام درمان در مطب یا انجام در منزل و در بعضی موارد ترکیب این دو، انجام می‌شود. امروزه البته سفید کردن بیش‌ازحد دندان (آنچه سفید یخی نامیده می‌شود!) در میان برخی از افراد طرفدار پیداکرده است که البته ازنظر منظر زیبایی طبیعی جای بحث دارد و با توجه به اینکه زمان بیشتری برای رسیدن به آن صرف شده و احتمال حساسیت دندان‌ها و آسیب وجود دارد، چندان توصیه نمی‌شود!

منبع:دندانه

 

لبخندی سفید‌تر در یک آن

تکنولوژی «پرتو آبی» جدیدترین دستاورد در زمینه تولید خمیردندان‌های سفیدکننده است که سبب سفیدی آنی دندان‌ها می‌شود. این تکنولوژی منحصربه‌فرد، برای اولین بار در خمیردندان‌های جدید White Now سیگنال به‌کار برده شده است.
در تکنولوژی پرتو آبی برای سفید شدن دندان‌ها، از رنگ‌دانه‌های آبی استفاده شده تا زردی رنگ دندان‌ها تا بیشترین حد ممکن، خنثی شود. هنگام مسواک زدن با این خمیردندان که به علت وجود رنگ‌دانه‌های آبی، رنگ متمایزی نیز نسبت به دیگر محصولات موجود در بازار دارد، کف آبی رنگی ایجاد می‌شود که باعث سفید شدن آنی دندان‌ها می‌شود؛ به‌طوری که حتی پس از یک بار مسواک زدن هم می‌توان اثر آن را مشاهده کرد.

علاوه‌بر این، White Now دارای تمام ویژگی‌های پاک‌کنندگی معمول خمیردندان‌ها است و بر اساس تاییده‌های آزمایشگاهی، استفاده روزانه از آن، آسیبی را متوجه مینای دندان افراد نمی‌کند.
دکتر سحر جعفریه جراح و دندان‌پزشک در مورد خمیردندان‌های سفید‌کننده می‌گوید: «نکته‌ای که در مورد اغلب خمیردندان‌های سفیدکننده باید مورد توجه قرار بگیرد، این است که این محصولات، رنگ واقعی دندان را تغییر نمی‌دهند؛ این خمیردندان‌ها حاوی مقادیر مختلفی از مواد سایشی هستند که لکه‌های روی سطوح خارجی دندان را می‌سایند. به‌همین جهت، مصرف بیش از یک بار در هفته از خمیردندان‌های حاوی مواد ساینده زیاد، موجب ساییده شدن مینای دندان می‌شود که در طولانی مدت پوسیدگی دندان را در پی دارد.» وی با اشاره به تکنولوژی پرتو آبی اضافه می‌کند: «روش‌های مختلفی برای سفید کردن دندان‌ها وجود دارد. یکی از جدیدترین این روش‌ها، تکنولوژی پرتو آبی است که به تازگی در یکی از محصولات سیگنال به کار گرفته شده است. تکنولوژی پرتو آبی بدون استفاده از مواد ساینده و به جای حذف لایه‌های سطحی، با ایجاد حس درخشندگی، موجب سفیدتر دیده شدن دندان‌ها می‌شود.»

خمیر دندان White Now، در راستای برنامه شرکت یونیلیور (Unilever) برای به ارمغان آوردن لبخندی زیباتر برای افراد، طراحی و تولید شده است. این محصول که با استفاده از جدید‌ترین تکنولوژی، سفید کردن دندان‌ها و ایجاد حس درخشندگی، زیبایی لبخند را برای افراد به ارمغان می‌آورد، در دو نوع برای خانم‌ها و آقایان که با تفاوت‌هایی در اندازه بسته و طعم و رنگ آنها همراه است، وارد بازار شده است.

منبع:دندانه

 

درباره چالش فراگیر سفیدکردن دندان‌ها با ذغال و تبعات آن برای سلامت دهان

پزشکان هشدار می‌دهند، هرگز از روش «من- درآوردی» که تازگی‌ها برای سفید کردن دندان مد شده و یک ترکیب سیاه مشتق شده از ذغال را روی دندان می‌مالند، استفاده نکنید.

این روش که دندانپزشکان هشدار می‌دهند ممکن است باعث آسیب دیدن مینای دندان و خرابی تدریجی شود، بعد از تبلیغ در یک کانال یوتیوب فراگیر شده و هوادار پیدا کرده است.

یکی از کاربران یوتیوب به نام «مامان طبیعت» حدود یک ماه پیش فیلمی از روش اجرای این کار منتشر کرد که بیش از ۱.۵ میلیون بیننده داشته است.

لطفاً با ذغال مسواک نزنید!
لطفاً با ذغال مسواک نزنید!

در این فیلم، یک خانم دندان‌هایش را به مدت ۳ تا ۵ دقیقه با یک ماده سیاه رنگ مسواک می زند و سپس آب می‌کشد. بعد ادعا می‌کند دندان‌هایش سفیدتر شده. او می‌گوید این محصول را می‌توان از فروشگاه‌های مواد بهداشتی یا آنلاین خرید و توضیح می‌دهد: «قدرت جذب این ماده خیلی بالا است؛ یکی از قوی‌ترین جذب کننده‌های روی زمین است. در حقیقت، بیمارستان‌ها این ماده را آماده دارند تا اگر یک نفر مسموم را آوردند، از آن استفاده کنند چون می‌تواند سم را به خودش بکشد و آن را بدون این که خطری ایجاد کند، از بدن بیرون بیاورد. همین منطق درباره دندان‌های ما هم صادق است. باکتری‌ها، سموم و لکه‌ها را جذب می‌کند و در نتیجه دندان‌ها را سفیدتر می‌کند.»

ممکن است استفاده از ذغال و فراورده‌های مشابه برای سفیدکردن دندان‌ها در کوتاه مدت نتیجه بدهد، اما استفاده درازمدت از آن می‌تواند مضر باشد.

انجمن دندان‌پزشکان آمریکا در حال حاضر هیچ نوع محصول ذغالی با ویژگی سفیدکنندگی را نه بررسی و نه تأیید نکرده است. حتی یکی از سخنگوهای این انجمن نسبت به این محصول ابراز نگرانی کرده، چون قدرت سایندگی آن مشخض نیست.

لطفاً با ذغال مسواک نزنید!
لطفاً با ذغال مسواک نزنید!

دکتر سوزان مپلز، دندانپزشک آمریکایی و نویسنده کتاب «۷۷ رازی که دندان‌ها می‌توانند به شما بگویند تا زندگی سالم‌تر و شادتری داشته باشید»، می‌گوید: «نگران آثار بلندمدت فیلمی مثل این هستم. دندان‌ها تنها بخش از “برون پوست” هستند که نه دوباره جایشان پر می‌شود و نه جوش می‌خورند؛ وقتی از بین رفتند، از بین رفته‌اند. شما می‌توانید موهایتان را رنگ کنید، پوستتان را سوراخ کنید، به ناخن‌هایتان آسیب بزنید، ابروی‌تان را بتراشید، همه این‌ها بر می‌گردند و ترمیم می‌شوند؛ اما دندان‌ها نه!»

دکتر مپلز می‌گوید تفاوت یک محصول سفیدکننده تأیید شده با چیزی که خود افراد درست می‌کنند، در نحوه کارکردشان است. برای نمونه، محصولات تجاری تأیید شده، از طریق مینا به درون دندان نفوذ می‌کنند و به عاج می‌رسند که روی رنگ دندان مؤثر است؛ اما دندان‌پزشکان و مصرف کننده‌ها نمی‌دانند اثرات محصول جدید که از ذغال ساخته شده، چقدر شدید است، چون ممکن است باعث لک شدن دندان شود، یا مینا را به سمت فرسایش و از بین رفتن ببرد: «وقتی مینای دندان از بین می‌رود، دندان حساس می‌شود و رنگ آن تیره‌تر می‌شود چون به بخشی از دندان نزدیک شده‌اید که رنگ تیره‌ و زردتری دارد. با توجه به این که مینا دیگر در نمی‌آید و ترمیم نمی‌شود، تنها کاری که می‌توانید بکنید این است که آن را با مواد ترمیم دندان‌پزشکی بپوشانید…»

او توصیه می‌کند، کسانی که دوست دارند دندان‌هایشان سفید شود، سراغ محصولات تأیید شده بروند یا توصیه‌های دندان‌پزشک‌شان را در خانه پیاده کنند: «ترس من از این است که مردم گاه و بی‌گاه از این محصول، همین طوری و بی‌دلیل استفاده کنند و با گذر زمان، شاهد تعداد زیادی ساییدگی دندان باشیم.»

لطفاً با ذغال مسواک نزنید!
لطفاً با ذغال مسواک نزنید!
لطفاً با ذغال مسواک نزنید!
لطفاً با ذغال مسواک نزنید!

منبع:دندانه

 

زغال درمانی در دندانپزشکی

این روز‌ها تبلیغات زیادی در مورد استفاد از کربن فعال یا زغال در خمیردندان‌ها و مواد سفیدکندده دندان وجود دارد. مراجعین ما مدام در مورد کارایی این مواد و زیان‌های احتمالی آن‌ها می‌پرسند. در این مطلب سعی می‌شود به سؤالات شما در مورد خمیردندان‌های به اصطلاح زغالی و مواد سفیدکننده حاوی کربن فعال شده (زغال فعال شده) پاسخ داده شود!

ذرات کربنی دارای تخلخل بالا هستند و کاربردهای زیادی در صنعت و پزشکی دارند. در صنعت از این مواد برای کاربردهای مختلف از جمله ساخت فیلترهای قوی استفاده می‌شود. فیلترهای تصفیه آب، مایعات، هوا و ماسک‌ها از محصولات تولیدی با استفاده از این مواد هستند. این ذرات آلودگی‌ها را جذب می‌کنند و می‌توانند محیط را از ذرات مضر پاکسازی کنند. در پزشکی از این مواد جهت سم زدایی استفاده می‌شود. در مسمومیت‌های شدید از این مواد می‌توان به عنوان آنتی‌دوت استفاده کرد.

روش‌های سفیدکردن دندان‌ها
بلیچینگ معروف‌ترین روش سفیدکردن دندان‌هاست که از مواد اکسیدان مانند هیدروژن‌پراکساید برای سفید کردن دندان‌ها استفاده می‌شود. اشکال روش اکسیداسیون این است که ممکن است تا اندازه‌ای باعث حساسیت دندان‌ها بشود ولی در عین حال روش بسیار کارامدی است و انواع مختلفی هم دارد.

خمیردندان‌ها اما سفیدکردن دندان‌ها را به روش مکانیکی سایش انجام می‌دهند. خمیردندان‌های سفیدکننده ذرات ساینده بیشتری دارند اما استفاده نامناسب و مداوم از این خمیردندان‌ها می‌تواند سایش می‌نای طبیعی دندان را هم به دنبال داشته باشد.

مکانیسم اثر ذرات کربنی به این صورت توضیخ داده شده است که با استفاده از تبادل یون با سایر مواد، می‌توانند ذرات آن‌ها را در فضای متخلل خود جذب کنند. در سفیدکردن دندان‌ها هم از همین مکانیسم استفاده می‌شود؛ یعنی رنگدانه‌ها با تبادل یونی جذب فضای متخلل ذرات کربنی می‌شوند و از بین می‌روند. در عین حال ذرات کربن اثر ساینده هم دارند و به طور مستقیم روی می‌نا، ترمیم‌ها و لثه اثر می‌کنند. مخصوصاً در پودرهای سفیدکننده این اثرات بیشتر است.

ذرات کربن و جلوگیری از پوسیدگی
ذرات کربن در خمیردندان‌ها در مقیاس میکروسکوپی می‌توانند با استفاده از جذب باکتری‌های مضر، تولیدات این باکتری‌ها و تغییر یونی سطوح دندان مانع از اتصال مجدد آن‌ها به دندان‌ها شده و از پوسیدگی جلوگیری کنند. البته همهٔ این موارد مکانیسم‌های علمی برآورد شده برای این مواد است و اینکه چه قدر ازنظر کلینیکی این خمیردندان‌ها از پوسیدگی جلوگیری می‌کنند در مطالعات نشان داده نشده است.

اثرات سایشی این مواد ازنظر مکانیکی در پاکسازی سطوح دندانی می‌تواند مؤثر باشدوامروزه مطالعاتی در مورد اثرات ضد سرطانی این مواد هم صورت گرفته است که نتایج رضایت‌بخشی در مراحل اولیه نشان داده‌است. همچنین این ذرات گفته شده است که در صورت بلع مضر نیستند و خطری را متوجه سلامت فرد نمی‌کنند؛ اما در مورد اینکه چه قدر می‌تواند زغال دندان‌ها را سفید کند، تردید وجود دارد. (مثلاً در این وبلاگ در چند روز اثرات استفاده بررسی شده و نتیجه مشخصی در سفیدکردن نشان داده نشده است) انجمن دندان‌پزشکان امریکا فعلا در مورد این محصولات نظر رسمی ابلاغ نکرده‌است که البته به معنی عدم تائید این محصولات تا این لحظه می‌باشد.

اثرات این خمیردندان‌ها در برداشت رنگدانه‌ها نشان داده است (بیشتر در تبلیغ‌ها تا مطالعات) ولی معلوم نیست که این اثرات از مواد و خمیردندان‌های سفیدکننده عادی بیشتر باشد.

مضرات سفیدکننده‌های کربنی
مواد سفیدکننده کربنی یا به اصطلاح ذرات زغالی، اثرات سایندگی دارند. این اثرات می‌تواند حتی شدید‌تر از اثرات خمیردندان‌ها و مواد سفیدکننده باشد. به خصوص وقتی که توأم با سایش مکانیکی مانند مسواک‌های زبر استفاده شوند، ممکن است باعث سایش سمان روی ریشه دندان، سایش مینا و تحلیل لثه شوند؛ بنابراین باید با احتیاط استفاده بشوند. به خصوص در افراد دچار تحلیل لثه که سمان روی ریشه دندان‌ها در معرض این نوع خمیردندان‌ها هست، باید حتماً با مشاوره دندان‌پزشک از این مواد استفاده شود. از آنجایی که استفاده از کربن برای سفید کردن دندان‌ها از گذشته‌های خیلی دور رواج داشته است و امروزه هم در میان بعضی از اقوام رایج است مطالعاتی در میان افراد مصرف کننده صورت گرفته است. مثلاً یک مطالعه نشان داده است که دندان‌های افرادی که در مالزی به طور سنتی از نمک و زغال (charcoal) برای دندان‌های خود استفاده می‌کردند دچار سایش دندانی شده‌اند (Yaacob H B، Park A W. Dental abrasion pattern in a selected group of Malaysians. J Nihon Univ Sch Dent ۱۹۹۰; ۳۲: ۱۷۵–۱۸۰. | Article | PubMed |).

انتخاب بین پودر‌ها یا خمیردندان‌ها نشان داده شده است که تاثیری بر سلامت و بهداشت دهان و دندان‌ها ندارد بنابراین روش معمول استفاده از خمیردندان برای یک برنامه بهداشت دهان و دندان منظم کافی است.

انجمن دندان‌پزشکی امریکا هم در مورد تائید این مواد محتاطانه عمل کرده است وبرتری خاصی برای این محصولات نسبت به روش‌های قبلی در حال حاضر و تا مشخص شدن نتایج مطالعات لحاظ نکرده‌است.

آنچه که مسلم است این است که استفاده از این خمیردندان‌ها و پودر‌ها نباید مداوم باشد. چرا که اثرات سایشی آن‌ها ممکن است مضر باشد. نگرانی اصلی در مصرف این همیردندان‌ها، کنار گذاشتن خمیردندان‌ها و محصولات حای فلوراید است که اثرات ضدپوسیدگی آن مسلم است. بالطبع محصولات فاقد فلوراید در بلند مدت ممکن است زیان‌هایی را برای بهداشت دندان‌های مراجعین در پی داشته باشند.

دندانپزشکی هولیستیک و زغال درمانی
عده‌ای تحت عنوان دندان‌پزشکی هولیستیک یا بیولوژیک به‌شدت مخالف استفاده از فلوراید هستند و آن را سرطان‌زا می‌دانند. درحالی‌که هیچ مطالعه‌ای اثر مضر برای فلوراید در مقیاسی که ما استفاده می‌کنیم نشان نداده است. فلوراید یکی از اصلیترین پایه‌های پیشگیری از پوسیدگی دندان‌ها ازنظر علمی است و در سال‌های اخیر اگرچه بحث‌های مختلفی در مورد میزان اثرات آن بوده، ولی هیچ خدشه‌ای در مفید بودن آن وارد نشده است. تبلیغ جایگزینی کربن فعال‌شده با فلوراید، یک تبلیغ بدون اساس علمی است و مطمئناً این ماده نمی‌تواند جایگزین مواد حاوی فلوراید شود. اثرات سفیدکنندگی هم به‌صورت معجزه‌آسا در ویدیو‌ها در فضای آنلاین در مورد زغال فعال به اشتراک گذاشته می‌شود، بسیار اغراق‌آمیز است و بدون شک یک تجارت بزرگ به‌جای مطالعه و پژوهش پشت این تبلیغ‌هاست؛ بنابراین مشتریان این محصولات با آگاهی در مورد مضرات و مزایایی مواد جدید، می‌توانند انتخاب آگاهانه‌ای در خرید آن محصولات داشته باشند و پول خود را برای محصولی که احتمالاً به‌اندازه محصولات معمول موجود در بازار مؤثر هم نیستند دور نریزند و سلامت خود را به خطر نیندازند.

منبع:دندانه

 

سفیدی تضمینی!

رنگ دندان یکی از مهم ترین معیارها در تاثیرگذاری بر زیبایی لبخند است و تاثیر قابل مشاهده‌ای در ظاهر افراد دارد.

سفید کردن دندان‌ها یک روش کم تهاجمی و تاثیرگذار در دستیابی به لبخندی مناسب در بسیاری از بیماران است. در واقع این روش یکی از مطمئن‌ترین، محافظه‌کارترین و تاثیرگذارترین راهکارها برای بیمارانی است که می‌خواهند لبخند خود را بهبود دهند.

دندان‌پزشکان برای دستیابی به بهترین نتیجه در بلیچینگ باید نسبت به روش کار و اینکه این درمان برای کدام بیمار مناسب‌تر است، آگاه باشند و نکات و تکنیک‌هایی که اساس بلیچینگ موفقیت‌آمیز هست را بدانند. علاوه بر این آگاهی از اینکه کدام محصول بیشترین تاثیر و بهترین نتیجه را خواهد داشت از کلیدهای دستیابی به نتیجه مناسب است.
تغییر رنگ دندان‌ها می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد از جمله درمان‌های اندوداوتیک، داروها، فلوروزیس، غذاها و نوشیدنی‌ها. بلیچینگ می‌تواند تغییر رنگ حاصل از این عوامل را بهبود بخشد.

اگرچه بلیچینگ روش کم‌تهاجمی و بی‌خطر است اما همه تغییر رنگ‌ها را درمان نخواهد کرد و هم چنین همه بیماران برای این طرح درمان مناسب نیستند. رنگ‌دانه‌های (Stain) زرد تا قهوه‌ای در برابر بلیچینگ بسیار مقاوم هستند؛ اما گزارش‌هایی از درمان این تغییر رنگ‌ها توسط بلیچینگ وجود دارد.
علاوه بر آن مینای هایپومینرالیزه که منجر به ضایعات زرد یا قهوه‌ای می‌شود نیز با بلیچینگ به‌خوبی درمان می‌شوند. اگرچه سفید کردن ونیر، روکش و سایر ترمیم‌ها فقط بر روی بافت دندانی زیرین و اطراف روکش تاثیرگذار بوده و بیمارانی که دارای ترمیم هستند برای درمان بلیچینگ ایده‌آل نیستند.
علاوه برآن رسیدن به بهترین نتیجه در بلیچینگ نیازمند توجه به فاکتورهای دیگری نیز هست. بلیچینگ موفق نتیجه غلظت مناسب ماده بلیچینگ و طول مدت زمانی است که دندان با ماده بلیچینگ در تماس است. از آنجایی که سیستم‌های مختلف بلیچینگ غلظت‌های متفاوتی از مواد را ارائه می‌دهند و زمان‌های متفاوتی جهت دسترسی به نتیجه مناسب مورد نیاز است، تصمیم‌گیری آگاهانه بر اساس کلیه معیارهای تاثیرگذار ضروری است.
به‌عنوان مثال همراهی بیمار نیز موفقیت درمان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و بعضی روش‌های سفید کردن دندان مانند تری بلیچینگ ممکن است برای بعضی بیماران به اندازه بلیچینگ در مطب کارآمد نباشد.

پروسه بلیچینگ بصورت کلی به سه دسته تقسیم میشود:
۱- in-office bleaching
۲- customized take-home tray
۳- Pre filled disposable tray
جهت دستیابی به نتیجه مطلوب باید با توجه به شرایط بیمار و آگاهی از عادات و شرایط وی، بهترین طرح درمان برای وی انتخاب شود.

هنگامی که بیمار و دندان‌پزشک به نتیجه هماهنگی در رابطه با پروسه بلیچینگ رسیدند جهت مقایسه نتیجه، ابتدا باید تصاویر کلینیکی کاملی از دندان‌های بیمار تهیه شود. ( تصاویر شامل نمای کامل صورت، لبخند کامل و لبخند در کنار shade رنگی) این کار به دندان‌پزشک و بیمار تصویر واضحی از نتیجه درمان و سفید شدن دندان می‌دهد.
تصویر صورت کامل بیمار را با پیش زمینه سفید تهیه کنید تا کنتراست را بتوان به‌صورت کامل مشاهده کرد. تصویر لبخند را به گونه‌ای تهیه کنید که فریم کل لب‌های بالا و پایین بیمار را در بر گیرد و دوربین نیز هم سطح صورت بیمار باشد. Vita shade guide را جهت نشان دادن رنگ دندان بیمار قبل از بلیچینگ کنار دندان‌ها قرار دهید.
هنگامی که بیماری را با تری اختصاصی بلیچ می‌کنید قالب با جزئیات کامل دهانی مورد نیاز است تا از فیت شدن کامل تری مطمئن شوید. قالب‌گیری با مواد مختلف از جمله آلژینات یا پلی وینیل سایلوکسان می‌تواند انجام گیرد. پس از قالب‌گیری جهت فیت شدت کامل تری حتما قالب تهیه شده را از نظر حباب یا دیستورشن بررسی کنید.
منبع:دندانه

 

یک متخصص دندان‌پزشکی ترمیمی و زیبایی گفت: متأسفانه به تازگی افراد زیادی مبادرت به استفاده از پودرهای سفیدکننده دندان می‌کنند که این اقدام پشتوانه علمی نداشته و موجب سایش دندان‌ها می‌شود.

به گزارش سلامت نیوز، دکتر علی اسکندری زاده در مصاحبه با خبرگزاری صدا و سیما، افزود: از عوارض عمده استفاده از پودرهای سفیدکننده دندان می توان به سایش ناخواسته دندان ها از بین رفتن عاج و مینای دندان و در نهایت بروز حساسیت های شدید دندانی اشاره کرد.

وی گفت: استفاده از این پودرها به تازگی در مجلات و فضای مجازی تبلیغ می شود بدون اینکه مخاطرات و عوارض آن به مخاطبین گوشزد شود.

دکتر اسکندری زاده با اشاره به اینکه تجویز این گونه مواد غیر علمی و غیر استاندارد بیشتر در مراکزی که خدمات زیبایی توسط افراد غیر مجرب و غیر متخصص ارائه می شود صورت می گیرد؛ افزود: پزشکان متخصص از این پودرها استفاده نمی کنند و به بیمارانی که در این زمینه سؤال کنند عواقب استفاده از اینگونه محصولات را نیز تذکر می دهند.

وی گفت: سفید کردن دندان تنها توسط دندانپزشکان در مطب و از طریق جرم گیری صحیح است و موارد دیگری که امروزه تبلیغ می شود پشتوانه علمی ندارد.

منبع:دندانه

 

انتخاب دما : ۱۲۱ درجه و ۱۳۴ درجه :

دمای بخار آب می باشد . در دمای ۱۲۱ درجه فشار ۱٫۲ بار و مدت زمان استریل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه میباشد ودر دمای ۱۳۴ درجه فشار ۲٫۱  بار و مدت زمان ۳:۳۰ تا ۵ دقیقه برای استریل کافی می باشد .

دمای ۱۳۴ درجه معمولا ارجح تر است و البته باید وسایل مورد نظر بتوانند این دما را تحمل کنند که با نماد خاصی مشخص می شود .

 

بدون پک :

نماد رایج : NUDE ؛ SOLID ؛ UNWRAPPED ؛ SOLD ؛ RAPIDO ؛

در صورتی که وسایل  بدون پک و پارچه در اتوکلاو قرار می گیرد. (مرحله وکیوم در اکثر برندها یک مرحله ای بوده و در بعضی مدل های اروپایی سه مرحله ای و مرحله خشک کن کوتاه است )

 

استفاده از پک یک بار مصرف :

نماد رایج : PACKAGE ؛ POROUS ؛ WRAPPED ؛ HOLOW ؛ B 134 ؛ B UNIVERSAL ؛

در صورتی که وسایل  با استفاده از پک یک بار مصرف در اتوکلاو قرار می گیرد. (مرحله وکیوم سه مرحله ای بوده و مرحله خشک کن طولانی است.) و معمولا این مد عمومیت بیشتری دارد.

 

داخل پارچه کتان :

نماد رایج : COTTON ؛ TAMPON

در صورتی که از پارچه مخصوص برای قرارگیری تجهیزات در اتوکلاو استفاده می شود . (مرحله وکیوم یک مرحله ای بوده و مرحله خشک کن طولانی و به دلیل جذب رطوبت پارجه ، بخار بیشتری اعمال میشود.)

 

سریع :

نماد رایج : EMERGENCY ؛ FLASH

وسایل بدون پک بوده و عملیات سریعتر انجام می شود . (مرحله وکیوم یک مرحله ای و کوتاه بوده و مرحله خشک کن خیلی کوتاه است )

 

پریون :

نماد رایج : PRION ؛ SANGUIN

پریون ها عوامل بیماری زا هستند که نوعی پروتئین بوده (باکتری و ویروس نمی باشند ) همچون جنون گاوی. و در این مد مدت زمان استریل طولانی تر از همه حالت ها طولانی تر بوده تا ساختار پروتئین شکسته شود .

همچنین در صورت خونی بودن وسایل نیز از این سیکل کاری استفاده میشود .

 

آموزش کار با اتوکلاو

آمالگام دندانی ماده‌ای غیر همرنگ (نقره ای یا سیاه) است، که برای پر کردن دندان از آن استفاده می‌شود و مرکب از ۵۰ درصد جیوه ۳۴.۵ درصد نقره ، ۹% قلع ، ۶% مس و ۰.۵% روی است.

تاریخچه

آمالگام به مدت بیش از صد سال است که در سراسر دنیا برای ترمیم دندان استفاده می شود. این ماده در سال ۱۸۱۲ توسط یک شیمیدان انگلیسی شناخته و در سال ۱۸۳۳ به دنیا معرفی شد.
قدیمی‌ترین نمونه استفاده از آمالگام به عنوان ماده پر کننده دندان دقیقاً شناخته شده نیست ولی گزارش شده‌است که خمیر نقره ای در سال ۶۵۹ بعد از میلاد در چین برای این امر به کار می‌رفت. قبل از آمالگام، دندان پزشکان برای پر کردن دندان از موادی چون تراشه‌های سنگ و صمغ و چوب پنبه و تربانتین و سرب و طلا و … استفاده می‌کردند.

فیزیکدان مشهور Ambroise Paré (۱۵۱۰ – ۱۵۹۰) برای پر کردن دندان از سرب و چوب پنبه استفاده می‌کرد. در سال ۱۶۰۳ Tobias Dorn Kreilius برای تولید آمالگام فرایندی را معرفی کرد که شامل حل کردن سولفید مس با اسید قوی و افزودن جیوه و جوشاندن آن و ریختن آن در دندان می‌شد.
در فرانسه ماده معدنی پر کننده‌ای که D’Arcet ساخت بسیار مردم پسند بود ولی برای استفاده قبل از ریختن در دندان باید جوشانده و ذوب می‌شد. Louis Regnart به این ترکیب، جیوه افزود و دمایی را که نیاز داشت به مقدار قابل توجهی پایین آورد و به همین خاطر، “پدر آمالگام” لقب گرفت.

آمالگام در سال ۱۸۲۶ توسط Auguste Taveau در فرانسه جا افتاد. ولی قبلاً در سال ۱۸۱۶ ایجاد شده بود. در حوالی دهه ۱۸۴۰ طلا و پلاتین و نقره و قلع و سرب و آلیاژ آنها بر آمالگام ترجیح داشت. آمالگام موضوع جنجال برانگیزی بود. یکی از رساله‌های اولیه دندانپزشکی که توسط یکی از محققان برتر دندانپزشکی ایالات متحده در آن زمان نوشته شده بود آمالگام را “مضرترین ماده‌ای که تا به حال برای پر کردن دندان به کار رفته است” توصیف کرد. با این وجود، آن رساله این را پذیرفت که آمالگام مزایای ویژه‌ای دارد. آن رساله استفاده از آمالگام را با این منطق که “جیوه، ترکیبی مضر است” تقبیح کرد.

دو مرد فرانسوی به نام برادران Crawcour آمالگام را در سال ۱۸۳۳ به ایالات متحده آوردند و در سال ۱۸۴۴ گزارش شد که ۵۰% از تعمیرات دندان که در شمال نیویورک اتفاق می‌افتد با آمالگام است. قبل از این که آمالگام به وسیله آنها معرفی شود دو گزینه عمده پیش رو داشتیم: کشیدن دندان یا کوبیدن طلای داغ به داخل دندان در یک ملاقات طولانی. برادران Crawcour از این که مردم را از جیوه موجود در روش “پر کردن با نقره ” که به کار می‌بردند و آن را “جایگزین معدنی” (mineral succedaneum) یا “جایگزین معدنی سلطنتی” (royal mineral succedaneum) می‌نامیدند و مردم آن را با طلا مرتبط می‌دانستند آگاه کنند سرباز می‌زدند.

در سال ۱۸۴۳ جامعه جراحان دندانپزشکی آمریکا ( American Society of Dental Surgeons) (ASDS)، تنها انجمن دندانپزشکی آمریکا در آن زمان، استفاده از آمالگام دندانی را سوء معالجه اعلام داشته و تمام اعضای خود را به امضای گرونامه‌ای درباره عدم استفاده از آن مجبور کرد. این ابتدای واقعه‌ای بود که به جنگ آمالگام مشهور شد. ASDS برادران Crawcour را از کشور بیرون راند.
موضع گیری در برابر آمالگام منجر به فروافتادن ASDS شد. زیرا آمالگام از طلا ارزانتر بود و ریختن آن در دندان آسانتر و کم‌درد تر بود و نیاز به جوشاندن نداشت. در ۱۸۵۰ ، ASDS مصوبه و نظریه ضد آمالگام خود را فسخ کرد و در ۱۸۵۶ منحل شد. انجمن دندانپزشکی آمریکا (American Dental Association) چند سال بعد درسال ۱۸۵۹ پایه گذاری شد و کارهای مرکزی خود را روی جنبه‌های مکانیکی دندانپزشکی متمرکز کرد. تا سال ۱۹۱۷ یک دیپلمه دبیرستان نیازی به ورود به مدرسه دندانپزشکی نداشت.

در طول ۵۰ سال بعد از آن بسیاری از ترکیبات فلزی دیگر آزمایش شد از جمله پلاتین، کادمیوم، آنتیموان و بیسموت. در سال ۱۸۹۵ جی وی بلک (G. V. Black) فرمولی از آمالگام منتشر کرد که بیشتر معیارهای قابل قبول کارایی‌های بالینی را دارا بود و دستور العمل او عملاً تا هفتاد سال دست نخورده باقی‌ماند.

در ۱۹۵۹ دکتر mercury-to-amalgam جرح و تعدیلی را در نسبت جیوه به کل آمالگام پیشنهاد کرد که این نسبت از ۸ به ۵ به نسبت ۱ به ۱ تغییر یابد. فرمول استاندارد آمالگام دوباره در سال ۱۹۶۳ وقتی یک آمالگام بسیار مرغوب با ترکیبی که دارای مس زیادی بود معرفی شد تغییر کرد. اگرچه در بدایت امر این طور تصور می‌شد این مرغوبیت حاصل از پراکنده شدن بیشتر مواد در آمالگام است ولی بعداً کشف شد که استحکام بیشتر آمالگام ناشی از افزایش پیوند مس-قلع است که نسبت به پیوند قلع-جیوه در برابر خوردگی، حساسیت کمتری دارد.
این اتصال قلع-جیوه که امروزه به فاز گاما-۲ مشهور است به عدم استحکام کمک می‌کند و برای رشد عدم استحکام در طول انقباض و گرفتگی آمالگام بعد از قرارگیری در دندان مورد استفاده قرار می‌گیرد که در نتیجهٔ آن، مقادیر اضافی آمالگام در حین تراشیدن به راحتی برداشته شوند.

استفاده نوین به عنوان ماده ترمیم کننده دندان

آمالگام یک ماده ترمیمی فوق العاده و انعطاف پذیر است. و در دندانپزشکی‌ها به چند دلیل استفاده می‌شود. ارزان است و نسبتاً استفاده آسانی دارد و در طول جاگذاری در دندان، به راحتی شکل می‌پذیرد. برای مدت کوتاهی نرم می‌ماند لذا می‌تواند حجم‌های نامنظم دندان راپر کند و سپس سفت می‌شود. آمالگام نسبت به مواد ترمیم کننده دیگر مانند کامپوزیت‌ها دارای طول عمر زیادی است. طبق مطالعه‌ای در سال ۱۹۸۹ بیشتر آمالگام‌ها ۱۰ تا ۱۲ سال دوام می‌آورند در حالی که کامپوزیت‌های دندانی نصف این مدت دوام می‌آورند. به هر حال این اختلاف با کار کردن پیوسته روی خصوصیات فیزیکی کامپوزیت‌ها، کاهش یافته‌است.

مناقشه بر سر سمیت آمالگام

این مناقشه از وقتی که آمالگام ابداع شد شروع شد اما در قرن بیستم قوت تازه‌ای گرفت. بسیاری از مردم از وجود جیوه در آمالگام بی خبرند. و این موضوع مهم‌ترین موضوعی است که اخیراً در تابلوی خبری FDA منتشر شده‌است. نگرانی‌هایی درباره این عدم اطلاع وجود دارد و استفاده از آمالگام در سطح فدرال در مکانی مثل ایالات متحده نامنظم است. سازمان بهداشت جهانی گزارش کرد که جیوه حاصل از آمالگام، ۵% کل انتشار جیوه را تشکیل می‌دهد که وقتی با جیوه زائد حاصل از آزمایشگاه‌ها و دستگاه‌های پزشکی جمع شود به ۵۳% می‌رسد.

تفکیک کننده ها می‌توانند رهایش جیوه به فاضلاب عمومی را به طور چشمگیری کاهش دهند که آمالگام‌های دندانی یک سوم از جیوه این فاضلاب‌ها را تشکیل می‌دهد. ولی به آنها در ایالات متحده نیازی نیست. از سال ۲۰۰۸ استفاده آمالگام در سوئد و نروژ و فنلاند محدود شد و کمیته اداره غذا و داروی آمریکا (Food and Drug Administration) (FDA) درباره ایمنی آن، اظهار نظر مثبتی نکرد.

شورای انجمن دندانپزشکی آمریکا (American Dental Association) در یک سری از کارهای علمی نتیجه گرفته‌است که آمالگام و کامپوزیت برای دندان ضرر نداشته و برای تریم آن موثرند این مطالعه نشان داد که پر کردن دندان با آمالگام هیچ ضرری برای فرد در پی نداشته و پر کردن دندان با موادی غیر از آمالگام دلیلی ندارد. آزمایش‌های تصادفی بالینی اخیر هیچ مدرکی برای ضررهای عصب شناختی یا کلیوی مرتبط با آمالگام در کودکان ۵ تا ۷ سال نشان نداد.

در دو دهه اخیر مشخص شده که این ماده به طور پیوسته جیوه را در حفره دهانی متصاعد می‌کند. این رهاسازی در فعالیت‌هایی از قبیل مسواک زدن، جویدن، نوشیدن مایعات داغ و تنفس افزایش پیدا می‌کند. همچنین آزاد شدن جیوه می‌تواند تحت تاثیر pH، پوسیدگی بیولوژیکی باکتریایی و پوسیدگی الکتروشیمیایی افزایش پیدا کند. جیوه جذب شده توسط ریه وارد خون می‌شود و در اندام‌های مختلف مثل کلیه، مغز و کبد توزیع می‌شود. جیوه اثراتی نیز بر قلب دارد و با افزایش پراکسید هیدروژن باعث از بین رفتن گلوتاتیون می‌شود و با اثر بر روی پراکسیون لیپید باعث عوارض قلبی می‌شود. جیوه می‌تواند نوزادان را هنگامی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند تحت تاثیر قرار دهد.

اما اصلاً نگران نباشید چون مطالعات انجام شده نشان می‌دهد مقدار جیوه ای که روزانه از آمالگام آزاد می‌شود بسیار کمتر از سطح مجاز تعیین شده توسط سازمان بهداشت جهانی است.

 

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

آشنایی و مضررات آمالگام ماده پرکردن دندان Dental amalgam composition

 

منبع : ویکی پدیا

کمپرسور به ماشینی اطلاق می شود که از آن برای افزایش فشار سیالات تراکم پذیر استفاده می شود. استفاده از قدرت هوای فشرده به عنوان یک فرآیند تکمیلی در همه ی صنایع آنچنان اهمیتی دارد که امروزه کمپرسور را اسب بارکش صنایع (Work Horse) می نامند.

با توجه به نقش حساس و محوری کمپرسور در یک مجموعه یا مطب دندانپزشکی ، انتخاب کمپرسور مناسب جهت یونیت دندانپزشکی حایز اهمیت فراوان است .

در حال حاضر ۴ نوع کمپرسور در بازار موجود است

کمپرسورهای تسمه ای (belt compressor) :
نیروی محرکه توسط تسمه از الکتروموتور به سیلندر منتقل میگردد.

کمپرسورهای تسمه ای (belt compressor)

 

کمپرسورهای کوبله (coupling compressor) :
سیلندر و الکتروموتور در یک مجموعه قرار دارند و نیروی الکتروموتور مستقیما به سیلندر واردمی شود.

کمپرسورهای کوبله (coupling compressor)

 

کمپرسورهای بدون روغن (oil free) :
سیلندر و الکتروموتور کوبله شده هستند و بدون روغن کار می کنند.

کمپرسورهای بدون روغن (oil free)

 

کمپرسورهای یخچالی (refrigerator compressor) :
در این کمپرسورها از موتورهای کولر گازی استفاده می شود.

کمپرسورهای یخچالی (refrigerator compressor)

 

کمپرسورهای تسمه ای وکوبله شده :

این نوع کمپرسورها به دلیل لرزش شدید و صدای ناهنجار صدمات اساسی به اعصاب و روان دندانپزشک و مراجعین وارد می نماید.
نارضایتی، شکایت و اعتراض واحدهای مجاور و همسایه ها ، دلیل اصلی عدم استفاده دندانپزشکان از این نوع کمپرسور می باشد.
یکی دیگر از معایب این نوع کمپرسورها ورود روغن و آب به همراه هوا به داخل شیلنگ ها و قطعات داخل یونیت است که باعث ایجاد اختلال در کار یونیت وخرابی سریع سرتوربین می گردد.
علاوه بر آن هوای مرطوب آلوده به روغن درکارهای تخصصی و ترمیم با کامپوزیت مشکل ایجاد نموده و باعث افت راندمان کاری و کیفیت کار می شود.

کمپرسورهای بدون روغن :

در این کمپرسورها مشکل روغن پاشی کاملا حل شده ولی مایعات و آب جمع شده در داخل مخزن وارد مدارمی شوند و مشکل صدا و لرزش همچنان وجود دارد.
این کمپرسورها غالبا ساخت چین می باشند و به دلیل سرعت استهلاک و نبود قطعات یدکی جهت تعمیرات ، مشکل صدا و لرزش ونهایتا قیمت بالایی که دارند ، خرید این کمپرسورها کمتر رایج است .

کمپرسورهای یخچالی :

در این کمپرسورها از موتورهای کولر گازی با قدرت یک و نیم تا دو و نیم اسب بخار استفاده می شود و صدا و لرزش مناسب بوده و مشکل ورود روغن به سیستم و سوخت و سوز موتور در اکثر موارد وجود دارد.

به دلیل استفاده معمول دندانپزشکان از این کمپرسور ها نکات نصب و نگهداری این نوع کمپرسورها را با هم مرور می کنیم :

۱- قبل از استفاده از دستگاه از مناسب بودن قدرت آن برای کار مورد نظر اطمینان حاصل فرمایید زیرا انتخاب صحیح و نگهداری اصولی تضمین کننده کارآیی بالا و افزایش بهره وری دستگاه می شود.

۲- محل قرار گرفتن کمپرسور کاملا تراز باشد.

۳- برای کمپرسورهای قدرت بالای دو اسب بخار ، کابل حداقل ۱*۲ از کنتور یا فیوز اصلی در نظر بگیرید و از سیم کشی خانگی استفاده نفرمائید.

۴- کمپرسور را در فضای باز و زیر تابش خورشید یا برف و باران قرار ندهید و از شستشوی دستگاه با آب جدا بپرهیزید. چنانچه قطرات آب از فیلتر عبور نماید باعث سوختن موتور و ضایعات جبران ناپذیری خواهد شد. یک پارچه ی تمیز و نیروی باد برای نظافت دستگاه کافیست.

۵- جهت جلوگیری از حوادث احتمالی سیم ارت دستگاه را حتما متصل نمائید.

۶- چنانچه در هنگام کار با کمپرسور متوجه صدای غیر عادی، بو یا دود شدید کار را متوقف و به با خدمات پس ازفروش کمپرسور یا واحد های مجاز تماس حاصل فرمایید.

۷- برای جابجائی کمپرسور برق دستگاه را قطع و کمپرسور را به صورت افقی حمل نمائید. کج شدن بیش از حد دستگاه ممکن است باعث نشت روغن به بیرون ورهاشدن فنرگردد

۸- هنگامیکه قصد استفاده از کمپرسور را به مدت طولانی ندارید برق آن را قطع نمائید.

۹- کمپرسور باید به صورت اتومات خاموش و روشن می شود. در شروع کار پس از رسیدن منبع به حدود ۶ تا ۷ اتمسفر دستگاه خاموش و با مصرف باد و کم شدن فشار در حدود ۴ تا ۵ اتمسفردوباره روشن می شود. تنظیمات لازم قبلا در کارخانه انجام شده است لطفا به هیچ عنوان به تنظیمات دستگاه دست نزنید چون باز کردن قطعات، تعمیر و هرگونه دستکاری عواقب خطرناکی در پی دارد .

۱۰- هر ۱۰۰۰ ساعت (حدود ۶ ماه) یکبار روغن موتور را تعویض نمایید. میزان روغن مورد نیاز معمولا برروی کمپرسور درج شده که معمولا بین ۴۵۰ سی سی تا ۱۲۰۰ سی سی بسته به مدل موتور کمپرسور می باشد .

۱۱- روغن مناسب روغن مخصوص کمپرسور (GS4) می باشد که در صورت عدم دسترسی می توانید از روغن ده (۱۰W40) استفاده نمائید .

۱۲- فشرده شدن هوا در داخل منبع باعث جمع شدن آب و کمی روغن می شود. هر ۳۰ ساعت کار یا حداقل هفته ای یکبار مایعات را تخلیه نمائید برای این منظور در زیر اکثر کمپرسور ها مخزن شیر تخلیه در نظر گرفته شده است.

۱۳- با استفاده از فیلتر مخصوص رطوبت در ورودی هوای یونیت به تمیز بودن هوای یونیت اطمینان حاصل کنیم .

۱۴- در صورت کم نور شدن شدید لامپ ها در شروع به کار کمپرسور کار را متوقف و با خدمات پس ازفروش کمپرسور یا واحد های مجاز تماس حاصل فرمایید.

۱۵- به دلیل جریان بالای مصرفی کمپرسور استفاده از محافظ های ولتاژ رایج باز ( همچون محافظ یخچال و کامپیوتر ) به علت عدم توانایی تامین جریان کمپرسور توصیه نمی شود و در صورت لزوم می توان از محافظ های مخصوص برای این امر استفاده کرد .

 

نحوه کار کمپرسور یخچالی how work refrigerator compressor

نحوه کار کمپرسور یخچالی how work refrigerator compressor

نحوه کار کمپرسور یخچالی how work refrigerator compressor

 

ایده اولیه : iranpump.com با تغییر کلی و بازنگری

آمالگاماتور را در جای ثابت و تراز قرار دهید .

تا قبل از توقف کامل مخلوط کننده آمالگام ، به آن دست نزده و آن را با فشار دست متوقف نکنید .

درجه تنظیم پودر آمالگاماتور را همیشه با وسیله ای تنظیم نمایید که به دستگاه آسیب نرساند مانند سکه پول و از به کار بردن وسایل تیز وبرنده برای تنظیم آن خودداری فرمایید .

مقدار جیوه آمالگاماتور همیشه ثابت است و فقط تنظیم پودر آن امکان پذیر است ، برای تنظیم مقدار پودر و مایع آمالگام ، در بغل آمالگاماتور یک پیچ فلش دار قرار گرفته که در بالا و پایین آن علامت + و ـ قرار دارد. اگر پیچ را به طرف + بچرخانید پودر بیشتر می شود و اگر به طرف ـ بچرخانید مقدار پودر کمتر و در نتیجه جیوه آمالگام بیشتر می شود .

در آمالگاماتورهای مخزنی به صورت دوره ای ، لوله مخلوط کن را با برس مخصوص پاک و نظافت شود تا از رسوب آمالگام در این محفظه جلوگیری شود که به دلیل وزن سنگین آن می تواند باعث تغییر صدای آمالگاماتور و اختلال در عملکرد آن گردد .

به دلیل سمی بودن جیوه و بخار آن توجه داشته باشید :

اگر مقداری از جیوه در جایی ریخت ، با یک سرنگ بزرگ باید آن را جمع آوری کرد . حتی آخرین قطعات جیوه نیز باید جمع بشود . از پودر گل گوگرد می توان برای جذب ذرات ریز جیوه که قابل جمع آوری نیست استفاده کرد .

در هنگام پر کردن مخزن جیوه  از ماسک مناسب استفاده شود .

بعد از پر کردن مخزن جیوه و آمالگام حتما درپوش محفظه مخزن را در جای خود قرار دهید .

به هنگام استفاده از جیوه یا آمالگام مخلوط شده مراقب زیورآلات طلا به خصوص انگشتر خود باشید ؛ زیرا جیوه پس از تماس با طلا به سرعت آن را تیره و سیاه می کند .

آمالگام ها و یا جیوه های اضافه را در محلول ثبوت رادیوگرافی نگه دارید و از تخلیه در سیستم فاضلاب خودداری فرمائید .

 

آموزش و راهنمای نکات نگهداری آمالگاماتور دندانپزشکی
آموزش و راهنمای نکات نگهداری آمالگاماتور دندانپزشکی

کنترل عفونت در دندانپزشکی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در این بخش خلاصه‌ای از اهم نکات کاربردی برای دندانپزشکان آورده شده است و مطمئناً با بکارگیری این نکات گامی در جهت کنترل عفونتها در جامعه برداشته خواهد شد.

 

در کنترل عفونت در مطب به موارد زیر توجه کنید:

اتاق کار خود را طوری تجهیز و راه‌اندازی کنید که دارای نور کافی و تهویه مناسب باشد.

—به منظور جلوگیری از انتقال آلودگی، یونیت را در محلی نصب کنید که حداقل به شعاع یک متر در اطراف آن فضای باز وجود داشته باشد.

اتاق کار را زیاد شلوغ نکنید.

محل قرارگیری خود را در ناحیه‌ای قرار دهید که به آنگل و توربین، پوآر آب و هوا، میز ابزار، یونیت و چراغ به راحتی دسترسی داشته باشید. همچنین دستیارتان به دستگاه‌های ساکشن، لایت کیور، پوآر آب و هوا و کابینت‌ها اشراف داشته باشد.

بهتر است اتاق دستگاههای استریل کننده از اتاق کارتان جدا باشد.

محل دفع مواد آلوده را جایی دور از چشم بیماران انتخاب کنید.

برای مطب دستگاه تهویه‌ای با قدرت مکندگی بالا و بدون صدا انتخاب کنید و آن را طوری نصب کنید که لوله خروج هوای آن به سمت واحدهای دیگر یا مکانهای عمومی تخلیه نشود.

بهتر است دستگاه تمیزکننده اولتراسونیک (فراصوتی) مخصوص شستن وسایل را بر روی کابینت، در کنار سینک قرار دهید.

نمونه دستگاه تمیزکننده اولتراسونیکdental-equipment/ultrasonic-cleaner

تمیز کننده اولتراسونیک دندانپزشکی

در کنار هر یونیت یک دستشویی در نظر بگیرید.

در کنار یونیت یک سطل زباله درب دار پدالی پیش‌بینی کنید.

برای دستشویی مطب، از روش شیر با کنترل پایی یا چشم الکترونیکی استفاده کنید.

بهتر است کفپوش محل کار خود را از جنس لینولئوم یکپارچه انتخاب کنید، چون بدون درز است و به راحتی تمیز می‌شود.

سطح کابینتها بایستی صاف، یکپارچه، بدون درز و خلل و فرج، نفوذناپذیر و لبه‌های آن گرد باشد.

کمپرسور یونیت را خارج از اتاق کار خود نصب کنید.

اگر در مطب دستگاه رادیوگرافی (پرتونگاری) دارید، اصول محافظت در برابر اشعه ایکس را رعایت کنید.

— هنگام رادیوگرافی و قرار دادن فیلم در دهان بیمار دستکش بپوشید.

اگر در مطب قالب‌ریزی می‌کنید، بهتر است در اتاق جداگانه باشد.

 

خود، بیماران و کارکنان را در برابر عفونتها محافظت کنید:

برای همه بیماران از وسایل سترون شده استفاده کنید.

—به کیفیت آب یونیت توجه ویژه داشته باشید و سعی کنید با مصرف آب مناسب، آلودگی آب خروجی از شیلنگ را در حد کمتر از ‍fu (Colony Forming Unit) C500 نگه دارید.

—برای حفظ کیفیت آب یونیت، از مخازن جداگانه آب همراه با مواد ضدعفونی کننده سازگار با دستگاه استفاده کنید. برای مثال می‌توانید یک دقیقه از ساکشن محلول هیپوکلریت سدیم ۰/۵ درصد استفاده نمایید.

—بعد از پایان کار هر بیمار، توربین و آنگل را ۲۰ تا ۳۰ ثانیه به کار اندازید.

برای جلوگیری از تشکیل بیوفیلم و تخلیه آب شیلنگ‌ها از فشار هوا استفاده کنید.

—سطوحی مانند: دستگیره یا کلید چراغ یونیت، دستگاه رادیوگرافی، ظروف مواد دندانپزشکی، دستگیره شیر آب، دستگیره کابینتها، خودکار، کلیدها و پریزهای برق، رایانه، تلفن و … را با پوششهای پلاستیکی یا فویل بپوشانید و بلافاصله پس از آلوده شدن تمیز و ضدعفونی کنید.

خرده های اضافی آمالگام را در ظرف کوچک پلاستیکی دردار که حاوی محلول ثبوت رادیوگرافی است بریزید، زیرا ترکیب جیوه آمالگام با محلول ثبوت ایجاد رسوب سولفات جیوه کرده و از تبخیر جیوه جلوگیری می‌کند و کارکنان دندانپزشکی که در معرض استنشاق بخار جیوه هستند را حفظ می‌کند.

—خرده‌های موجود در دهان بیمار را نیز با ساکشن های خارج کنید.

محیط کار مطب را به طور مناسب تهویه کنید و در زمانهای مشخص سطح بخار جیوه را در مطب خود ارزیابی کنید.

برای برداشتن آمالگام قدیمی، از فرزهای کهنه شده استفاده نکنید، زیرا موجب تولید بخار جیوه می‌شود.

— از ریختن آمالگام اضافی در کراشوار پرهیز کنید، زیرا باعث آلودگی فاضلاب شهری می‌شود.

— هر وسیله را که ابتدا وارد انبار می‌کنید، باید اول استفاده شود FIFO (قانون First in- First out).

— در هنگام ضدعفونی کلیدهای برقی یونیت مواظب برق گرفتگی باشید.

— اگر در محل کار خود انبار دارید، به طور مرتب دما و رطوبت انبار را بازدید کنید.

به کارکنان خود اصول محافظت، احتیاط‌های استاندارد، درست کردن محلول‌های ضدعفونی، شیوه‌های ضدعفونی و استریلیزه و اصول ارتباطات و تماسهای دندانپزشکی را آموزش دهید.

— اگر خون فرد معتادی به دستتان پاشید و پوستتان سالم بود، شستن دست با آب و صابون کافی است.

— از گرفتن تاریخچه بیماران غافل نشوید، زیرا با داشتن اطلاعات، انگیزه بیشتری برای محافظت خود و دیگران پیدا می‌کنید.

برای محافظت بیماران، از وسایل یکبار مصرف مانند سوزن، کارپول، سرساکشن، دستکش، لیوان، برس پالیش دندان، روکش پلاستیکی پوآرهوا، پیش‌بند و … استفاده کنید.

برای کاهش دادن باکتریهای بزاق و قطرات معلق می‌توانید از مکنده‌های قوی و سریع، رابردم، دهانشویه و یا مسواک زدن پیش از اعمال دندانپزشکی استفاده کنید.

در سیستم آب یونیت، شیر ضدبرگشت آب قرار دهید.

—خون و مایعات بدن همه مراجعه کنندگان به مطب را آلوده فرض کنید. این امر موجب می‌شود که به محافظت خود، دستیارانتان و سایر بیماران بیشتر فکر کنید.

دستهای خود را قبل از پوشیدن و پس از درآوردن دستکش بشویید.

— هرگز درپوش سوزنهای مصرف شده را دوباره بر روی سوزنها نگذارید و سعی نکنید آن را بشکنید یا خم نمایید.

در صورت امکان از دستگاههای الکتریکی برش سوزن (کاتر الکتریکی) استفاده کنید.

—اگر به علت استفاده از دستکش دچار حساسیت تماسی می‌شوید، از دستکشهای غیرلاتکس (وینیلی یا نیتریلی) استفاده کنید.

ماسک دهانی خود را بعد از هر بیمار عوض کنید.

— هرگز ماسک خود را به سمت چانه و گردن نکشید.

ماسک نباید با دهان تماس داشته باشد، زیرا رطوبت تنفسی باعث کاهش کارایی آن می‌شود.

پس از پایان کار با بیمار، ابتدا دستکشها را درآورید، بعد عینک و سپس ماسک را.

از لباس آستین‌ بلند، بدون زیپ، یقه‌گرد با کمترین دکمه استفاده کنید. سر آستین این لباسها باید طوری باشد که دستکش روی آن قرار گیرد و بلندی آن در حالت نشسته روی زانوها را بپوشاند.

استفاده از نقاب هیچ گاه نمی‌تواند جایگزین ماسک شود. همراه با آن استفاده از ماسک فراموش نشود.

وقتی مبتلا به ضایعه پوستی هستید از دو دستکش استفاده کنید.

برای محافظت از خود، از دستکش، عینک، نقاب، روپوش، گان، کلاه، پوششهای مناسب، لباس لابراتوار، لباس اتاق عمل و روکفشی استفاده کنید.

برای هر بیمار دستکش خود را عوض کنید.

دستکشهای لاتکس به برخی مواد شیمیایی مثل گلوتارالدئید نفوذپذیر هستند و تماس با این مواد به صورت همزمان ممکن است موجب تحریک بیشتر پوست گردد.

 

زباله‌های مطب را به صورت بهداشتی دفع کنید:

کیسه حاوی زباله‌های مطب را بیش از سه چهارم پر نکنید.

برای دفع زباله از کیسه‌های زرد رنگ ویژه دفع زباله‌های عفونی استفاده کنید و بر روی آن برچسب آلوده یا خطرناک بچسبانید.

سر سوزنها، کارپولها، اجسام و وسایل نوک تیز را در ظرفهای مقاوم مخصوص جمع‌آوری و به صورت ایمن دفع کنید. این ظرفها نیز نباید بیش از سه چهارم پر شوند.

دستکشهای استفاده شده را می‌توانید با زباله‌های معمولی دفع کنید، مگر این که خون‌آلود باشند.

بهتر است برای جمع‌آوری و حمل وسایل آلوده، از انبرهای مخصوص و ظروف محکم و نفوذناپذیر با برچسب Biohazard استفاده کنید.

 

اصول عفونت‌زدایی (Disinfection) را رعایت کنید:

وقتی خونی در محلی ریخت، ابتدا خود را مجهز به وسایل محافظت شخصی کنید. بعد مقداری محلول ۱% هیپوکلریت سدیم روی آن بریزید، ۵ دقیقه صبر کنید، سپس محل را با دستمال کاغذی پاک کنید. یک بار دیگر محل را با محلول آغشته به مواد ضدعفونی تمیز کنید.

برای ضدعفونی کردن وسایل پیش از استریل، می‌توانید از ترکیباتی مانند: گلوتارالدئید، پراستیک اسید، ترکیبات فنلی (مثل دتول) و ترکیبات آمونیوم چهار ظرفیتی مثل میکروتن، دکونکس و بی‌آی‌بی‌فورت استفاده کنید.

برای ضایعات و زخم‌هایی که گرایش عفونت بی‌هوازی دارند، می‌توانید از آب اکسیژنه ۱ تا ۳ درصد استفاده کنید.

برای ضدعفونی مخاطها می‌توانید از پویدون آیودین ۱%، آب اکسیژنه ۵/۰ تا ۱ درصد یا محلول کلرهگزیدین استفاده نمایید.

پروتزها و قالبهای آلوده را پیش از خارج کردن از مطب ضدعفونی کنید. برای این منظور می‌توانید آنها را ابتدا بشویید، ۱۰ دقیقه با محلول هیپوکلریت سدیم ۱۰ :۱ (به جز پروتزهای فلزی و موم بایت) ضدعفونی و سپس آبکشی و بسته‌بندی کرده، بعد آن را به لابراتوار بفرستید.

پیش از شستن وسایل آلوده، آنها را در سبدی گذاشته و در محلول ضدعفونی مناسب قرار دهید.

وقتی گلوتارالدئید قلیایی را فعال می‌کنید، بر روی ظرف آن برچسب تاریخ بزنید، زیرا این محلول ۱۴ تا ۳۰ روز پس از فعال شدن به تدریج خاصیت خود را از دست می‌دهد.

می توانید برای وسایل فلزی از گلوتارالدئید استفاده کنید، زیرا ماده فعال کننده آن دارای نیتریت سدیم است و نیتریت سدیم از زنگ زدن و خوردگی وسایل جلوگیری می‌کند. از مواد کلردار مثل هیپوکلریت سدیم (سفید کننده) نباید برای ضدعفونی کردن وسایل فلزی استفاده کنید.

— الکل‌های موجود در بازار معمولاً ۹۶ درجه هستند و در این درجه موجب مرگ باکتریها نمی‌شوند و لازم است غلظت آن را تا ۷۰ درجه کاهش دهیم. برای این کار به هر ۱۰۰ سی‌سی الکل، ۳۰ سی‌سی آب مقطر اضافه کنید.

— برای سالم‌سازی (ضدعفونی کردن) پوست می‌توانید از الکل ۷۰ درجه، کلرهگزیدین و یدوفورها استفاده کنید.

— برای ضدعفونی کردن سطوح محیطی (مثل کف مطب) می‌توانید از هیپوکلریت سدیم ۱/۰ تا ۵/۰ درصد، ترکیبات فنلی یا آمونیوم چهار ظرفیتی مثل بعضی ترکیبات دکونکس، ساولن، کلرید بنزالکونیوم، هامون و هایژن و … استفاده کنید.

پس از ضدعفونی وسایل با گلوتارالدئید (در صورتی که فقط ضدعفونی کافی باشد) وسیله را با آب سترون بشویید.

برای از بین بردن بوی نامطبوع دهان در بیماریهای التهابی، می‌توانید از آب اکسیژنه ۱% استفاده کنید.

برای اسکراب می‌توانید از محلول Povidon Iodine (بتادین) قهوه‌ای که محلولی ۵/۷ درصد و صابونی است استفاده کنید.

هیپوکلریت سدیم خارجی حاوی ppm 100/000 و نوع ایرانی آن دارای ppm 000/50 50/1 و وسایل تمیز ppm 500 100/1 هیپوکلریت ایرانی می‌توانید استفاده کنید.

برای سالم‌سازی مبلمان می‌توانید آن را پس از تمیز کردن آفتاب دهید.

— آب اکسیژنه، مواد اسیدی و مواد کلردار را برای ضدعفونی وسایل آلومینیومی، مسی، یا برنجی به کار نبرید.

برای عفونت‌زدایی سطوح محیطی، معمولاً از الکل استفاده نمی‌شود.

آب اکسیژنه با غلظت ۳% و بالاتر سیتوتوکسیک است. آن را بر روی پوست و مخاط به کار نبرید.

محلولهای ضدعفونی را به صورت تازه مصرف کنید.

— برای ضدعفونی فضای مطب خود می‌توانید برای هر ۳۰ متر مکعب، ۵۰۰ گرم فرمالین را در یک لیتر آب، در ظرف فولادی بریزید و در حرارت ۶۰ درجه سانتی‌گراد بر روی اجاق برقی قرار دهید. درها و پنجره‌ها را ببندید و ۱۲ ساعت از محل خارج شوید. سپس درها و پنجره‌ها را باز کنید تا گاز کاملاً از محیط خارج شود.

— هنگام فرستادن هندپیسهای خود به تعمیرگاه ابتدا آنها را ضدعفونی و در صورت نیاز استریل کنید، بعد آن را به تعمیرگاه بفرستید.

 

بعضی نکات مهم در پیشگیری از عفونت‌ها:

خود را علیه بیماری هپاتیت B و به تبع آن هپاتیت D واکسینه کنید.

وقتی از فرد مشکوک به هپاتیت B سوزنی به دستتان رفت به روش زیر عمل کنید:

زمان دقیق برخورد، قطر سوزن، مقدار و نوع مایعی که با آن آلوده شده‌اید، عمق زخم، مدت زمان تماس، ویژگیهای بیمار، مرحله بیماری وی، سابقه درمان، نوع تماس (زیرپوستی، مخاطی و …) و وضعیت ایمنی خود را مشخص نموده با متخصص بیماریهای عفونی مشاوره نمایید.

اگر خود را واکسینه کرده‌اید و پاسخ ایمنی کافی(آنتی کر ۱۰ واحد بین المللی بالاتر) نیز دارید، کاری لازم نیست.

اگر خود را واکسینه نکرده‌اید، در اسرع وقت یک دوز ۵ سی‌سی HBIG + یک دوره واکسن تزریق کنید.

اگر واکسینه شده‌اید ولی از پاسخ ایمنی خود خبر ندارید، فوری تیتر پادتن خود را اندازه بگیرید. اگر از ۱۰ واحد بین‌المللی بالاتر بود، نیاز به کاری نیست. اگر کمتر بود فوری یک دوز HBIG و یک دوز واکسن تزریق کنید. یک تا دو ماه بعد پادتن خود را ارزیابی کنید.

— هیچ گاه روپوش خود را برای شستن به خانه نبرید.

— یک تا شش ماه بعد از واکسیناسیون علیه بیماری هپاتیت B، با اندازه‌گیری پادتن مطمئن شوید تیتر Anti HBs در سرم شما بالاتر از ۱۰ واحد بین‌المللی است. اگر پاسخ پادتن کافی نبود، یک دوره واکسیناسیون مجدد در سه نوبت انجام داده خود را از نظر وجود HBs Ag بررسی کنید. اگر پاسخ پادتن کافی بود، تزریق یادآور لازم نیست.

— اگر باردار یا HBs Ag مثبت هستید، تزریق واکسن مانعی ندارد.

— در صورت وجود ضایعات تبخالی در لب و دهان بیمار، بهتر است تا بهبود کامل وی از انجام خدمات اورژانس دندانپزشکی خودداری کنید تا از گسترش ضایعه در بیمار یا انتقال آن به دیگران جلوگیری شود.

پس از شستن دستها، برای خشک کردن از دستمال کاغذی استفاده کنید. به دلیل مرطوب ماندن و احتمال آلودگی به هیچ وجه از حوله استفاده نکنید.

به دلیل شستن مکرر دستها با آب و صابون، ممکن است پوست خشک شود. توصیه می‌شود در پایان کار روزانه از کرمها یا لوسیونهای مرطوب کننده استفاده کنید.

قبل از شروع کار، تمام وسایل مورد نیاز را پیش‌بینی کنید و در سینی ابزار قرار دهید تا نیاز به دست زدن به جاهای مختلف نباشد.

در صورت مواجهه با فرد HIV مثبت یا مبتلا به ایدز، ضمن شیمیوپروفیلاکسی، ۶ هفته، ۳ ماه و ۶ ماه بعد، آزمونهای پیگیری را انجام دهید.

 

به نکات مهم سترون‌سازی و استریلیزه توجه کنید:

— هنگام استفاده از اتوکلاو و فور، لوازم را به گونه‌ای بچینید که در اطراف آنها فضای کافی موجود باشد و آنها روی هم انبار نکنید.

ترجیحا قبل از استریلیزه به روش فراصوتی (اولتراسونیک) وسایل را تمیز نمود، به جز اینسترومنتها همچون آنگل و توربین که بهتر است آنها را با دست تمیز و اتوکلاو کنید.

از لحاظ اندازه، دستگاههای اولتراسونیکی را انتخاب کنید که بتواند ۱۵ تا ۲۰ وسیله را در هر نوبت در خود جای دهد و مجهز به گرمکن و زمان‌سنج باشد.

بسته‌های استریلیزه را پس از خارج کردن از دستگاه، در محیطی تمیز و خشک قرار دهید تا سرد شوند.

برای سرد کردن وسایل پس از استریلیزه، از دمیدن هوای غیرسترون (مثل هوای اتاق یا پنکه) بر روی وسایل خودداری کنید. همچنین این وسایل را برای سرد کردن داخل سرد کننده‌ها قرار ندهید.

بسته ها و سینی‌های استریلیزه شده را در محلی خشک، بدون گرد و غبار، بدون رفت و آمد، دور از دستشویی‌ها، فاضلاب، لوله‌های آب و حداقل چند اینچ بالاتر از کف، دور از منابع آلودگی، وسایل زمین‌شوی و ترشحات آب نگه دارید.

وسایل را به صورت خشک در دستگاه استریلیزه قرار دهید.

وسایل بحرانی(Critical) و نیمه‌بحرانی(Semi Critical) را پس از هر بار استفاده استریلیزه کنید.

نکات عمومی نگهداری اتوکلاوهای کلاس B را رعایت کنید .

برای استریلیزه با اتوکلاو از فشار ۱/۲ بار و ۱۲۱ درجه سانتی‌گراد به مدت ۲۰ دقیقه یا به مدت ۴ دقیقه با فشار ۲/۱ بار و ۱۳۴ درجه سانتیگراد  استفاده کنید.

در صورت استفاده از پک های استریل این زمان افزایش می یابد.

برای سترون سازی با فور به ۱۶۰ درجه سانتی‌گراد و ۲ ساعت وقت نیاز دارید.

وسایل پیچیده استریلیزه را بیش از یک ماه نگه ندارید.

در پایان کار با فور، تا درجه حرارت داخل دستگاه به زیر ۵۰ درجه سانتی‌گراد نرسیده، نباید در آن را باز کنید، زیرا به علت اختلاف دما، آلودگی هوای بیرون به وسایل داخل دستگاه سرایت می‌کند.

در بین کار در دستگاه را باز نکنید، چون این عمل موجب افت سریع درجه حرارت و وقفه در عمل استریلیزه می‌شود.

وزن بسته‌هایی که در اتوکلاو قرار می‌دهید، بیش از ۵/۵ کیلوگرم نباشد.

 

سلامت دستگاههای استریلیزه را ارزیابی کنید:

از عایق‌بندی دستگاه مطمئن شوید.

برای هر دوره استریلیزه از نشانگرهای (اندیکاتور) شیمیایی مناسب استفاده کنید.

یک نمونه نشانگر مناسب  : اندیکاتور اتوکلاو کلاس ۶ (بالاترین سطح امنیت مخصوص اتاق عمل و جراحی)

نشانگر اتوکلاو (اندیکاتور) شیمیایی کلاس 6 سه مرحله ای

زمان مشخص شده برای فور و اتوکلاو را پس از رسیدن دستگاه به درجه حرارت مورد نظر اندازه‌گیری کنید.

وسایل را برای استریلیزه بسته‌بندی کنید. ثبت تاریخ استریلیزه بر روی بسته‌ها را فراموش نکنید.

فرزهای آکریلی را پس از هر بار استفاده بشویید و با اتوکلاو استریلیزه کنید.

مرتباً از سلامت اتوکلاو یا فور مطب خود مطمئن شوید.

پس از استفاده وسایل، بلافاصله آنها را در محلولهای ضدعفونی کننده غوطه‌ور کنید تا دبریها روی آنها نخشکند و بهتر تمیز شوند.

— هر روز واشر نسوز فور را چک کنید.

با قرار دادن دماسنج شاهد در فور یا اتوکلاو، می‌توانید سلامت درجه حرارت دستگاه را آزمایش کنید. اختلاف درجه حرارت سنج شاهد با حرارت سنج فور نباید بیش از ۲ درجه سانتی‌گراد باشد.

برای آزمایش بیولوژیک سلامت عملکرد فور از نشانگر باسیلوس سوبتی‌لیس و برای اتوکلاو از باسیل استئاروترموفیلوس استفاده کنید.

دستگاه استریلیزه کننده از نظر واشرهای درزبند، زمان‌سنج، حرارت‌سنج، دریچه‌ها، فشار و دیگر اجزا را سالیانه ارزیابی کنید.

 

نکات مهم کاربردی کنترل عفونت در دندانپزشکی

منبع : serang110.persianblog.ir با تغییر و بازنگری

تعرفه خدمات دندانپزشکی در بخش خصوصی مصوب مورخ ۹۴/۲/۱۶ هیات محترم وزیران سال ۱۳۹۴

 

دریافت تعرفه خدمات دندانپزشکی در بخش خصوصی هیات محترم وزیران سال ۱۳۹۴

حجم : ۵۰۰ کیلوبایت

فرمت : PDF

کیفیت : عالی

تعرفه خدمات دندانپزشکی در بخش خصوصی مصوب مورخ 16/2/94 هیات محترم وزیران سال 1394

 

 

 

 

 

مطالب مرتبط :

دریافت تعرفه خدمات دندانپزشکی سال ۱۳۹۵