دکتر سیدمهدی جعفری
متخصص جراحی دهان و فک وصورت و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی

دندانپزشکان اعتقاد دارند با رعایت نکاتی شما می‌توانید عمر ایمپلنت‌های دندانی را تا ۲۵ سال افزایش دهید. در این مطلب مهم‌ترین نکات نگهداری از ایمپلنت‌های دندانی را برای شما آورده‌ایم.

۱ سه هفته اول با ایمپلنت دندانی نجوید
امروزه جراحی کارگذاشتن ایمپلنت در فک بسیار سریع و آسان انجام می‌شود. اگر این جراحی‌ها به صورت یک مرحله‌ای انجام شده باشند و برای شما اباتمنت‌ (ابزار شکل‌دهنده لثه) بسته‌شده باشد، حداقل در ۳ هفته اول پس از عمل باید از جویدن غذا روی محل ایمپلنت شده خودداری کنید.

۲ مراقب عفونت باشید
بزرگ‌ترین عامل شکست‌های اولیه در مرحله یکپارچه شدن ایمپلنت با استخوان به دلیل عفونت یا عدم ثبات کافی ایمپلنت در جایگاه خود است. در حالی که مورد دوم به تکنیک عمل و جراح مربوط می‌شود اما عفونی شدن ایمپلنت بسیار به مراقبت‌های پس از آن بستگی خواهد داشت. شستشوی مداوم با دهان‌شویه‌های دارویی و استفاده از سواب‌های پنبه‌ای آغشته به کلرهگزیدین یا مسواک‌های خیلی نرم برای برداشتن ذرات و بقایای غذا از محل جراحی و همچنین استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های تجویزشده به‌وسیله جراح تا آخرین دوز و در فواصل زمانی تعیین شده کارساز است.

۳ ایمپلنت را مسواک بزنید
پس از برداشته‌شدن بخیه‌ها باید ناحیه ایمپلنت‌شده در داخل دهان کاملا مسواک‌زده شود. زدن مسواک به صورت ۳ بار در روز و همچنین استفاده از دهان‌شویه‌ها یا حتی آب معمولی یا سرم فیزیولوژی پس از هر وعده غذا به حذف ذرات غذایی و بافت‌های نکروزه که باعث تجمع و لانه‌گزینی میکروب‌ها می‌شوند بسیار کمک خواهد کرد.

۴ بهداشت دهان را رعایت کنید
در قسمت‌هایی از دهان که به دلیل وجود پروتز‌های ثابت یا متحرک یا بیرون‌زدگی پرکردگی‌های دندانی، احتمال گیر غذایی یا تحریک لثه و ایجاد آماس وجود دارد، لازم است پس از هر وعده‌غذایی و به کمک نخ‌دندان و مسواک‌های مخصوص سطوح بین‌دندانی و زیر پونتیک‌ها را تمیز کرد. در نواحی غیرقابل دسترسی مانند سطوح پشتی دندان‌های عقل و آسیا‌های بزرگ که امکان مانور از مسواک‌های معمولی سلب می‌شود، می‌توان از مسواک‌های بچگانه که در اندازه‌های کوچک‌تری هستند، استفاده کرد.

۵ هر ۶ ماه یک بار به دندانپزشک مراجعه کنید
مراجعه‌ مداوم ۶ ماهه به دندان‌پزشک برای اندازه‌گیری عمیق شیار لثه‌ای و همچنین بررسی احتمال وجود آماس، گیر غذایی و تحلیل استخوان در اطراف ایمپلنت، بسیار ضروری است. اگر جراحی و قرار دادن پروتز به‌وسیله یک نفر انجام شده باشد، باید به وی مراجعه کرد اما اگر جراح پس از قرار دادن ایمپلنت در فک برای انجام مرحله بارگذاری شما را به متخصص پروتز یا دندان‌پزشک دیگری ارجاع کرده است، مراجعه‌های سالیانه شما برای چکاپ ایمپلنت باید به دندان‌پزشکی باشد که مرحله پروتز شما را انجام داده است. بالطبع اگر وی در جریان معاینه‌های سالیانه تشخیص دهد که نیاز است شما به‌وسیله جراح نیز مورد معاینه قرار گیرید در آن صورت خود وی شما را نزد جراح اولیه هدایت خواهد کرد.

۶ برای تمیز کردن ایمپلنت از اشیای نوک تیز استفاده نکنید
هرگز برای تمیز کردن غذا از اطراف ایمپلنت‌های خود از خلال دندان یا وسایل فلزی نوک‌تیز استفاده نکنید زیرا این قبیل اشیاء می‌توانند به سد شکننده بافت نرم اطراف ایمپلنت صدمه وارد کنند و باعث شروع آماس در محل شوند.

۷ عمر مفید ۲۵ سال را برای ایمپلنت‌ها انتظار داشته باشید
امروزه با به کارگیری تکنولوژی‌های جدید در طراحی کلی و ساخت سطوح خارجی ایمپلنت‌ها، عمر عملکرد آن‌ها در فک بسیار افزایش یافته و معمولا ایمپلنت‌ها برای زمانی بیشتر از ۲۵ سال کارکردن در استخوان فک آماده شده‌اند. بهره‌وری بهینه از این ایمپلنت‌ها عموما به مراقبت از آن‌ها، حفظ بهداشت دهان، مراجعه سالیانه به دندان‌پزشک پروتزیست و رعایت توصیه‌های بهداشتی وی بستگی خواهد داشت.
منبع:دندانه

 

محققان آلمانی ایمپلنت تیتانیومی طراحی کرده‌اند که هنگام شب داخل بینی قرار داده شده و با باز کردن راه‌های هوایی، به درمان خروپف، آپنه خواب و امکان تنفس از طریق بینی کمک می‌کند.

در هنگام شب، بافت‌های نرم در پشت دهان، بینی و گلو شل و تاحدودی محدود می‌شوند؛ خروپف در اثر ارتعاش این بافت‌ها در هنگام تنفس ایجاد می‌شود و تخمین زده می‌شود که یک سوم مردان و یک دهم زنان از مشکل خروپف منظم شبانه رنج می‌برند.
خروپف همچنین می‌تواند نشانه‌ای از آپنه انسدادی خواب (OSA) باشد که حدود چهار درصد مردان و زنان می‌انسال را درگیر می‌کند؛ در این شرایط، راه‌های هوایی بطور کامل بسته شده و جریان هوا به داخل ریه هر بار به مدت ۱۰ ثانیه تا ۲ دقیقه مسدود می‌شود.

تنفس از طریق بینی -در مقایسه با تنفس دهانی- باعث افزایش ۱۰ تا ۱۵ درصدی اکسیژن خون می‌شود؛ عدم درمان آپنه انسدادی خواب خطر فشار خون بالا، حمله قلبی، سکته مغزی و دیابت نوع ۲ را افزایش می‌دهد.
اضافه وزن، مصرف الکل، داشتن گردن کلفت، استفاده از برخی دارو‌ها از جمله قرص خواب‌آور، سیگار کشیدن، یائسگی و برخی تغییرات هورمونی از جمله عوامل موثر بر خروپف و آپنه انسدادی خواب محسوب می‌شوند.

ایمپلنت تیتانیومی AlaxoStent یک نوار فلزی ۱۶۰ میلی‌متری ساخته شده از نیتینول (nitinol) –آلیاژ نیکل و تیتانیوم– است.
این وسیله شکلی شبیه گل لاله دارد که پس از قرار گرفتن درون بینی، مانند گلبرگ‌های گل باز شده و منجر به باز شدن راه‌های هوایی و در نتیجه توقف خروپف می‌شود.

فرد در حالت دراز کشیده، این لوله انعطاف‌پذیر را با فشار آهسته از طریق حفره بینی وارد مجرای پشت گلو می‌کند، فشار وارده ناشی از باز شدن سر لوله منجر به گشوده شدن راه‌های هوایی می‌شود؛ در هنگام خارج کردن، سر لوله براحتی جمع شده و از صدمه به بافت اطراف بینی و گلو جلوگیری می‌شود.

به گفته محققان، ایمپلنت تیتانیومی AlaxoStent برای افراد دچار آپنه انسدادی خواب –توقف تنفس در دوره‌های کوتاه مدت– بسیار مفید است.
این دستگاه مجوز عرضه در اتحادیه اروپا، کانادا و هند را دریافت کرده است.

جایگذاری ایمپلنت داخل بینی، راهکار توقف خروپف!
جایگذاری ایمپلنت داخل بینی، راهکار توقف خروپف!
جایگذاری ایمپلنت داخل بینی، راهکار توقف خروپف!
جایگذاری ایمپلنت داخل بینی، راهکار توقف خروپف!
جایگذاری ایمپلنت داخل بینی، راهکار توقف خروپف!
جایگذاری ایمپلنت داخل بینی، راهکار توقف خروپف!

منبع:دندانه

 

وقتی بیمار، یک ایمپلنت (اندام مصنوعی که در بدن کاشته می‌شود) دارد، چگونه می‌توانیم اطلاعاتی در مورد ان پروتز (اندام مصنوعی) به دست بیاوریم؟ ما نمی‌توانیم ته یک ایمپلنت را بخوانیم تا در مورد سازنده و نوع آن اطلاعاتی به دست بیاوریم، همچنین نمی‌شود به همین راحتی و فقط برای اطلاع از وضع پروتز آن را طی یک عمل از بدن بیمار در بیاوریم و بعد از دیدن مشخصاتش، آن را به جای خود برگردانیم.

محققین دانشگاه پیتزبورگ پیشنهاد خوبی در این مورد دارند، استفاده از رادیو شناسه (RFID) در پروتز‌ها. این رادیو شناسه‌ها می‌توانند مشخصات و زمان تولید و سایر اطلاعات مربوط به جنس پروتز را به اسکنر خاص رادیو شناسه گزارش دهند. علاوه بر آن این رادیوشناسه‌ها قادرند وضع شیمیایی و حرارتی محیط پیرامون خود را نیز ثبت و مخابره کنند و به این ترتیب از احتمال بروز عفونت در محل کاشت پروتز خبر بدهند.

شاید دیگر تنها «رنگ رخسار» نباشد که قرار است از «سرّ درون» خبر بدهد. ظاهرا رادیو شناسه‌ها هم وارد رقابت با آن شده‌اند.

منبع:دندانه

 

عصب کشی در نظر اغلب مراجعین ما کاری وحشتناک است. به نظر بیشتر مراجعین – مخصوصا کسانی که تا به حال عصب کشی برایشان انجام نشده است- این درمان، دردناک و ترسناک بوده و همیشه این سوال را از ما می‌پرسند که آیا می‌شود دندانشان را عصب کشی نکنند یا بدون عصب کشی آن را پر کنند. در مواقعی که دندان ظاهرا درد ندارد و به تشخیص دندانپزشک قرار است عصب کشی انجام شود این سوال بیشتر تکرار می‌شود.

اول اینکه مراجعین بدانند که درمان ریشه به هیچ وجه درمان وحشتناک و دردناکی که بین عامه مردم توصیف شده است نیست. درمان ریشه تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و قاعدتا حین درمان نباید شما دردی را احساس کنید. تکنولوژی‌ها و تکنیک‌های جدید هم امروزه به افزایش سرعت و کیفیت درمان‌های اندودونتیک (عصب کشی) کمک بسیار شایانی کرده‌اند.

اما برگردیم به سوالی که در ذهن بسیاری از مراجعین وجود دارد. جایگزین درمان کانال ریشه (عصب کشی) چیست؟
درمان ریشه (عصب کشی) فی الواقع فقط یک جایگزین دارد و آن هم کشیدن دندان است. به ندرت برخی همکاران بلافاصله برای بیمارانی که نمی‌خواهند عصب کشی کنند، درمان ایمپلنت را پیشنهاد می‌کنند. اما نکته‌ مهم این است که ایمپلنت درمان ناحیه بی‌دندانی است نه درمان جایگزین عصب کشی! معنی این جمله این است که شما دندان خود را با عصب کشی (زمانی که نیاز دارد) می‌توانید حفظ کنید و در غیر این صورت مجبور به کشیدن دندان خود هستید. بعد از کشیدن دندان خود با روش‌های مختلف (پروتز ثابت متکی بر پایه‌های دندانی، پروتز ثابت متکی بر ایمپلنت، پروتز متحرک) می‌توانید در مورد جای خالی دندان (‌ها) فکری بیاندیشید!

پس اگر بخواهیم نتیجه گیری کنیم در صورتی که شما کاندیدای درمان ریشه باشید، برای حفظ دندان شما غیر از عصب کشی جایگزین دیگری وجود ندارد. در ضمن ایمپلنت جز درمان‌های «جراحی» بوده و مخاطرات، دردسر‌ها و پیچیدگی‌های خود را برای بیمار و دندانپزشک دارد.
عصب کشی یک درمان تقریبا صفر و یک است؛ یعنی یک دندان یا نیاز به عصب کشی دارد و یا اصلا نیازی به آن ندارد. یا پالپ و کانال‌های دندانی با عفونت به دنبال پوسیدگی یا ضربه درگیر شده‌اند و یا این اتفاق روی نداده است. بنابراین عصب کشی قسمتی از دندان در دندان‌های بالغ افراد معنایی ندارد! در مورد دندان‌های چند ریشه هم درمان برای تمام ریشه‌ها صورت می‌گیرد. در مورد دندان‌های نابالغ (در کودکان و نوجوانان) قضیه البته ممکن است متفاوت باشد.

موارد نادری وجود دارد که دندانپزشک در مورد عصب کشی دندان شما مردد است. مثلا پوسیدگی خیلی نزدیک به پالپ (عصب) است و پرکردگی در نزدیک عصب یا آن طور که به شما گفته می‌شود روی عصب قرار می‌گیرد. در این موارد هم باز قضیه صفر و یک حاکم است. یعنی دندان شما عصب کشی نشده است و با کارهایی که دندانپزشک انجام داده است، از عصب کشی دندان شما پیشگیری شده است. این دندان‌ها ممکن است به همین درمان جواب بدهند یا بعد‌ها در آینده نیاز به عصب کشی پیدا کنند.

اگر عصب کشی برای دندانی که نیازمند درمان ریشه است انجام ندهید، غیر از کشیدن دندان، جایگزین دیگر عدم درمان است. درمان نکردن البته انتخاب خیلی خوبی نیست وقتی که بدانیم دندانی که نیاز به عصب کشی پیدا می‌کند، حتی اگر دردی نداشته باشد، با عفونت میکروارگانیسم‌ها درگیر شده است و این عفونت می‌تواند در استخوان فک ما اثرات خود را ظاهر کرده و آبسه، درد و حتی تورم ایجاد کند و حتی با گسترش به فضاهای صورت و گردن خطرناک ظاهر شده و حیات مارا هم تهدید کند!

مراجعین دندانپزشکی حق دارند در مورد درمان‌های دندانپزشکی و جایگزین‌های درمانی که دندانپزشکشان برایشان در نظر گرفته، سوالات خود را بپرسند و ابهاماتشان را برطرف کنند. در مورد درمان ریشه (عصب کشی) دندان اما تقریبا جایگزینی با دانش امروز وجود ندارد. بهتر است مراجعین با واقع بینی اطلاعات کافی را در مورد درمان ریشه کشسب کنند تا واقعا متوجه شوند که عصب کشی ترسناک نیست و نکته وحشتناکی که باعث شود از زیر آن در برویم وجود ندارد!

منبع:دندانه

 

جنس کامپوزیتش آشغاله! ایمپلنتش به درد نمی‌خوره؟ از روش‌های قدیمی خسته شده‌اید؟ نسل قدیم تکنولوژی را فراموش کنید با ما با آخرین تکنولوژی روز همگام شوید. ما به شما ایمپلنت فوری مخصوص هنرمندان را پیشنهاد می‌کنیم. ایمپلنت بدون جراحی و خونریزی، با کمترین صرف هزینه. تنها با ۲۰۰هزار تومان صاحب دندان‌های زیبا خواهید شد.

این‌ها بخشی از شگرد‌ها و حیله‌های تبلیغاتی در دندانپزشکی هستند، تبلیغاتی که تا پیش از این کنار تبلیغات کباب نیم متری در نشریات زرد چاپ می‌شد درست زمانی که معضلی به نام مزاحمت پیامک‌های تبلیغاتی میان کاربران تلفن‌های همراه رواج یافت، بازار تبلیغات پزشکی هم حسابی داغ شد. تبلیغاتی که از یک سو تأکید بر بدون درد و بدون جراحی بودن ایمپلنت می‌کند و از سوی دیگر ادعا می‌کنند با مارک‌های مشهور خارجی و آخرین تکنولوژی روز عمل می‌کنند.

دکتر امیررضا رکن عضو هیأت مدیره انجمن ایمپلنتولوژی ایران و استاد گروه پریودنتولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفت‌و‌گو با روزنامه ایران می‌گوید: مردم نباید گول تبلیغات ایمپلنت را بخورند. افراد غیر متخصص در برخی رسانه‌ها با تبلیغات غیر‌واقعی اطلاعات نادرستی در مورد ایمپلنت دندان می‌دهند.

خدمات دندانپزشکی با قیمت‌هایی که به طرز شگفت‌انگیزی پایین هستند، جنس و کیفیت مطلوب ندارند. قیمت درمان ایمپلنت در ایران چیزی در حدود یک میلیون تا یک میلیون و پانصد هزار تومان [؟؟؟] است، بنابراین اگر این درمان با قیمتی ناچیز انجام شود، بدون شک مشکلی در کار است چه بسا که ممکن است بیمار بعد از عمل ایمپلنت با قیمتی که فاصله زیادی با قیمت کتابچه‌ها و پیامک‌های تبلیغاتی دارد، روبه رو شود معضلی که دکتر رکن هم به تعداد زیادی از پرونده‌ها‌ی جرایم پزشکی اشاره می‌کند. این متخصص پریودنتولوژی، تبلیغات پزشکی را بد‌ترین عارضه در حوزه پزشکی می‌داند و می‌گوید: مردم باید بدانند تبلیغات پیامک‌ها یا نشریات و مجله‌های زیبایی که به جلو در خانه‌ها می‌فرستند و با رقم خیلی پایین درمان‌های پزشکی را تبلیغ می‌کنند در عمل با قیمتی که در پیامک ارسال شده همخوانی ندارد و بیمار مجبور می‌شود، هزینه زیادی را بابت ایمپلنت دندان بپردازد.

تبلیغات پیامکی جایگاهی در پزشکی ندارند و از نظر قانونی نیز ممنوع هستند زیرا پزشکی کالا نیست که برای آن تبلیغ شود. در حالت کلی عمل ایمپلنت مشتمل بر چهار هزینه است و هزینه آن به خاطر وسایل مورد استفاده، حق‌العمل جراحی و کار با پروتز و لابراتوار دندانسازی متغیر است، به عبارتی دستمزد پزشک جراح و با سابقه، نوع وسایل مصرفی و لابراتور قیمت ایمپلنت را تعیین می‌کند. ایمپلنت‌هایی که یک میلیون و دویست هزار تومان هزینه دارند و در لابراتوار‌های «های تک» از روش‌های رایانه‌ای بهره گرفته‌اند قطعاً در مقایسه با ایمپلنت‌های دویست هزار تومانی که با وسایل بی‌کیفیت و در لابراتوارهای سنتی از روش‌های ساده بهره می‌گیرند، از قیمت بالایی برخوردار هستند.

با این تفاسیر، شاید آنقدر پول نداشته باشید که بتوانید حتی یک واحد ایمپلنت مرغوب در دهانتان بکارید، اما دانستن مزایای آن، خالی از لطف نیست چرا که اگر روزگاری قیمت این عمل کاهش یابد، ایمپلنت یکی از اولویت‌های شما برای حفظ بهداشت دهان و دندا‌‌نهایتان خواهد بود.

گول پیامک‌های تبلیغاتی دندانپزشکی را نخورید!
گول پیامک‌های تبلیغاتی دندانپزشکی را نخورید!

دکتر امیر‌رضا رکن، متخصص پریودنتولوژی، می‌گوید: در حال حاضر در زمینه جراحی و پروتز ایمپلنت ایران همپا با کشورهای در حال توسعه پیشرفت می‌کند.
به گفته این استاد دانشگاه، ایمپلنت نوعی درمان برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته است که به بازسازی دندان از دست رفته بر اثر پوسیدگی، بیماری لثه، تروما یا ضربه‌های ناشی از تصادف، ضایعات پاتولوژیک مانند کیست و تومور کمک می‌کند.
او می‌گوید: استفاده از این روش درمانی محدودیت سنی ندارد و در هر سنی که وضعیت سیستماتیک بیمار اجازه دهد و ممنوعیتی برای جراحی وجود نداشته باشد و از همه مهم‌تر استخوان‌های فک قطر و طول مناسبی داشته باشند، می‌توان از ایمپلنت استفاده کرد، اما در حالت کلی اگر به هر علتی دندان‌ها از بین بروند، دختر‌ها از سن ۱۶تا ۱۸ سالگی و پسر‌ها از سن ۱۸ تا ۲۰ سالگی از درمان ایمپلنت می‌توانند استفاده کنند.

ایمپلنت فقط درمان زیبایی نیست
موضوع درمان و زیبایی دندان‌ها و تزئین آن‌ها به تمدن مایا‌ها برمی‌گردد حتی در شهر سوخته سیستان نیز ریشه این درمان‌ها را می‌توان پیدا کرد. این عضو هیأت مدیره انجمن ایمپلنتولوژی به سه کاربرد جویدن، صحبت کردن و زیبایی دندان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید: ایمپلنت با بازسازی دندان‌ها به جویدن و بهتر صحبت کردن کمک کرده و زیبایی دندان‌ها را احیا می‌کند، بنابراین ایمپلنت فقط درمان زیبایی نیست اما همان‌طور که هر روش درمانی موارد تجویز و تجویز نکردن دارد ایمپلنت نیز از این قاعده جدا نیست، به عنوان مثال کسانی که روزی بیش از ۲۰ نخ سیگار می‌کشند، ایمپلنت در آن‌ها ماندگاری زیادی ندارد. همچنین بیماران مبتلا به پوکی استخوان و دیابت مقاوم به درمان، کاندید خوبی برای این روش درمانی نیستند.

[…]او می‌گوید: ایمپلنت نیز مانند دندان طبیعی بشدت نیاز به مراقبت دارد اگرچه پوسیدگی ایجاد نمی‌کند اما بیماری پیوره یا بیماری لثه در اطراف ایمپلنت بروز می‌کند. یکی از عارضه‌های اصلی که می‌توان به این روش درمانی نسبت داد در صورت ابتلا به عفونت لثه‌ای، درمان ایمپلنت‌ها بسیار سخت خواهد بود.

کار را به کاردان بسپارید
هیچ فردی دوست ندارد مقدار زیادی پول بابت ایمپلنت‌های دندانی‌ بپردازد و چند ماه بعد لق شود. لق شدن ایمپلنت نشانه شکست درمان است. انتخاب متخصص مناسب برای درمان ایمپلنت بسیار مهم است و موفقیت و شکست درمان را تعیین می‌کند. این هم دلیلی دیگر است که کار را باید به کاردان سپرد.
دکتر رکن با بیان اینکه ایمپلنت نقش پر رنگی در دندانپزشکی امروزی بازی می‌کند، می‌گوید: متأسفانه این روش درمانی هنوز در دوره‌های آموزش دکتری عمومی دندانپزشکی جایگاه اصلی خود را پیدا نکرده است، توصیه می‌کنیم دندانپزشکان عمومی به درمان پیشرفته و پیچیده ایمپلنت وارد نشوند زیرا عوارض زیادی در پی دارد.

یادداشت سردبیر دندانه:
دکتر امیر رضا رکن یکی از اساتید برجسته و مورد احترام جامعه دندان‌پزشکی است که محبوبیت زیادی در جامعه دندان‌پزشکی و به‌خصوص در میان دندان‌پزشکان عمومی کشور دارند. در مقاله فوق جملاتی به نقل از ایشان ذکر شده است که محل تامل فراوان است؛ هرچند به احتمال زیاد جملات فوق نه گفته صریح ایشان که نتیجه تفسیر و تخلیص خبرنگار از گفته‌های ایشان باشد.
دکتر رکن در حالی برای درمان ایمپلنت دندانی تعرفه گذاری کرده‌اند که سندیکای بیمه‌های تکمیلی کشور به عنوان یک مرجع موجه در تعرفه‌گذاری برای این خدمات تعرفه‌ای به مراتب بیشتر تعیین کرده است و البته بسیاری از بزرگواران پیشکسوت در مطب‌های شخصی خود در شمال شهر تعرفه‌ای چندین برابر این رقم را از بیماران اخذ می‌کنند.
تاکید این استاد بزرگوار روی عبارت «کار را به کاردان بسپارید» و ذکر این جمله که «متأسفانه این روش درمانی هنوز در دوره‌های آموزش دکتری عمومی دندانپزشکی جایگاه اصلی خود را پیدا نکرده است، توصیه می‌کنیم دندانپزشکان عمومی به درمان پیشرفته و پیچیده ایمپلنت وارد نشوند زیرا عوارض زیادی در پی دارد» حتی اگر توصیه‌ای دل‌سوزانه برای ترویج تخصص‌گرایی در انجام درمان‌های تخصصی نظیر ایمپلنت باشد قطعا با مشی کاری ایشان در تاسیس یک موسسه آموزشی و برگزاری دوره‌های علمی و تولید فیلم‌های کمک‌آموزشی برای آموزش درمان ایمپلنت به دندان‌پزشکان عمومی کاملا در تناقض است.
اگر ایمپلنت درمانی تخصصی است و بیماران برای انجام درمان ایمپلنت باید به دندان‌پزشکان متخصص مراجعه کنند پس فلسفه اهتمام ایشان در آموزش علم ایمپلنت به دندان‌پزشکان عمومی چیست؟ این پرسشی است که قطعا دندان‌پزشکان عمومی مشتاق شنیدن پاسخ آن هستند.

منبع:دندانه

 

آشنایی با مهم‌ترین اصول حفظ سلامت و بهداشت دهان و دندان در گفتگو با دکتر بهاره طحانی، دندانپزشک و متخصص دندان پزشکی اجتماعی

ندا احمدلو/ دندانه

آیا شما هم جزو آن گروه از افرادی هستید که دوست دارند همیشه دندان‌هایی سالم،‌ دهانی خوشبو و لبخندی زیبا داشته باشند؟ آیا می‌دانید که رعایت رفتارهای بهداشتی صحیح، نقش پررنگ‌تری نسبت به ژنتیک در حفظ سلامت دهان و دندان دارد؟ این روزها که بیشتر ما درگیر کار و زندگی شده‌ایم و وقت کمتری را برای سلامتی‌مان در نظر می‌گیریم، باید بدانیم که ساده‌ترین و کاربردی‌ترین اصول برای حفظ سلامت تک‌تک ارگان‌های بدن‌مان کدام است. از آنجایی که داشتن دندان‌هایی سالم و زیبا، راهی برای افزایش اعتماد به نفس در مناسبات اجتماعی است، گفتگویی خواندنی و بسیار کاربردی با دکتر بهاره طحانی، استادیار گروه جامعه‌نگر دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان انجام داده‌ایم تا بدانیم که چطور می‌توانیم بهترین شرایط را از نظر بهداشت و سلامت برای دهان و دندان خود فراهم کنیم؟

حداقل ۲ دقیقه در طول روز مسواک بزنید!
حداقل ۲ دقیقه در طول روز مسواک بزنید!

دندانه:‌ داشتن دهان و دندان‌های سالم دغدغه بسیاری از افراد است. به نظر شما، در دنیای ماشینی امروز و با وجود مشغله زیاد و کمبود وقت، ما چه کاری می‌توانیم برای بهبود شرایط دهان و دندان خودمان انجام دهیم؟
داشتن دندان‌های سالم و رعایت بهداشت دهان، باید دغدغه همه افراد جامعه باشد و تمامی افراد باید هم‌وزن با سلامت عمومی خود،‌ به حفظ سلامت دهان و دندان‌های خود هم اهمیت بدهند. دهان و دندان راه ورود به بدن و سیستم‌های مختلف حیاتی است. هر مشکلی که در دهان و دندان ما پیش بیاید، می‌تواند به‌راحتی سلامت سیستم تنفسی یا گوارشی‌مان را تهدید کند. وجود پوسیدگی و عفونت درمان‌نشده در دهان و دندان، خطری جدی برای سلامت عمومی بدن به حساب می‌آید. از طرف دیگر، ما برای حفظ روابط اجتماعی و برطرف کردن نیازهای خود، ‌ناگزیر از برقراری ارتباط اجتماعی با دیگران هستیم و داشتن دهانی خوشبو،‌ دندان‌هایی سالم و لبخندی زیبا، می‌تواند تاثیر مثبتی در پیشبرد هرچه بهتر روابط اجتماعی ما داشته باشد. به همین دلیل هم همه ما باید برای بهبود شرایط و سلامت دهان و دندان خود، ۳ سطح مختلف از پیشگیری را در نظر داشته باشیم.

دندانه:‌ درباره این ۳ سطح پیشگیری، برای ما بیشتر توضیح می‌دهید؟
بله. در سطح اول پیشگیری، ما باید تلاش کنیم تا مواجهه با عوامل خطر و فاکتورهایی که باعث ابتلا به پوسیدگی دندان می‌شوند را کاهش بدهیم. بهبود الگوی غذایی و رفتارهای بهداشتی مناسب که در ادامه بحث به آنها اشاره می‌کنیم، نقشی برجسته در پیشگیری سطح اول دارند.

سطح دوم پیشگیری این است که اگر ضایعات، بیماری‌ها و مشکلاتی در دهان یا دندان‌های ما پیش آمد، خیلی سریع به دندانپزشک مراجعه کنیم. درمان مشکلات دندانی در مراحل اولیه، بسیار ساده‌تر و با هزینه کمتری خواهد بود. ضمن اینکه مشکلات درمان‌نشده مانند پوسیدگی‌های رهاشده، می‌توانند باعث انتشار پوسیدگی و عفونت در سایر دندان‌ها بشوند و خطر از دست دادن دندان را بالاتر ببرند. به منظور رعایت سطح دوم پیشگیری، توصیه ما این است که حتما سالی یکبار به دندانپزشک مراجعه کنید تا آسیب‌ها و مشکلات احتمالی،‌ در اولین مراحل خود تشخیص داده و درمان شوند.

در سطح سوم پیشگیری، توصیه اصلی این است که حالا اگر به هر دلیلی دندانی را از دست دادید، هرچه زودتر به فکر بازتوانی دهان و دندان یا جایگزین کردن دندان از دست رفته باشید. شاید شما فکر کنید که نبودن یکی دو دندان در دهان، مشکلی ایجاد نمی‌کند اما واقعیت این است که سیستم دهان ما براساس وجود ۲۸ دندان با کارکردهای مشخص، تعریف شده است. اگر به هر دلیلی دندانی از دست برود و شما آن را جایگزین نکنید، بار آن دندان بر دوش سایر دندان‌ها می‌افتد و این مساله می‌تواند بدتر شدن شرایط دهان و دندان را در پی داشته باشد.

اگر همه ما بتوانیم این ۳ سطح از پیشگیری را رعایت کنیم، گام بزرگی در راستای بهبود شرایط عمومی دهان و دندان خود برخواهیم داشت.

دندانه:‌ شیرینی‌ها و مواد قندی که این روزها به‌وفور برای میان‌وعده‌ها توسط بسیاری از افراد پُرمشغله استفاده می‌شوند، چه آسیبی به دندان‌ها می‌رسانند و ما چطور می‌توانیم از شر عوارض دندانی انواع مواد قندی رها شویم؟
اگر یادتان باشد، یکی از موارد پیشگیری سطح اول، بهبود الگوی غذایی بود. شیرینی‌ها و مواد قندی از جمله مواردی هستند که می‌توانند عامل خطر مهمی برای ابتلا به پوسیدگی دندان باشند و مصرف آنها باید در برنامه غذایی، محدود و کنترل‌شده باشد. پوسیدگی دندان زمانی اتفاق می‌افتد که مواد معدنی روی سطح دندان‌ها، به طور غیر قابل برگشتی حل بشوند و در غیاب آنها، حفره‌هایی روی سطح دندان‌ها به وجود بیاید. زمانی که شما مواد قندی و انواع خوراکی‌های حاوی قند را مصرف می‌کنید، این قندها روی سطح دندان شما می‌نشینند و باکتری‌های موجود در دهان،‌ به مواد قندی می‌چسبند تا از آنها به عنوان منبع تامین انرژی خود تغذیه کنند. سپس همین باکتری‌ها طی فرآیندی، ترکیبات قندی را به ماده‌ای اسیدی تبدیل می‌کنند. اسید ایجادشده روی سطح دندان‌ها هم به‌راحتی، کلسیم و یون‌های فسفر دندان را حل می‌کند و به مرور زمان، باعث ایجاد حفره‌های دندانی و پوسیدگی می‌شود.

دندانه: یعنی راهی برای پیشگیری از ایجاد این فرآیند پوسیدگی دندان در اثر مصرف مواد قندی نیست؟
خوشبختانه چرا! این مکانیسم، مکانیسم یک‌طرفه‌ای نیست. یعنی بزاق دهان ما که سرشار از یون‌های کلسیم و فسفر است، می‌تواند مواد معدنی جداشده از سطح دندان‌ها را به آنها برگرداند؛ البته به شرط اینکه زمان کافی برای این کار داشته باشد. معمولا اگر حدود ۶۰ دقیقه بعد از مصرف مواد قندی به بزاق دهان فرصت داده بشود، بزاق می‌تواند مواد قندی و اسیدی را بشوید و از بین ببرد و یون‌های کلسیم و فسفر را دوباره به سطح دندان‌ها برگرداند.

از این رو، علاوه بر توصیه به محدود کردن مصرف مواد قندی و شیرینی‌ها در طول روز، توصیه می‌شود که بین خوردن مواد قندی، حداقل یک ساعت فاصله بیندازید تا بزاق دهان بتواند کار خودش را به خوبی انجام بدهد. نکته مهم دیگر این است که مواد قندی چسبناک مانند کلوچه‌ها یا شکلات‌ها،‌ می‌توانند به سطح دندان‌ها بچسبند و کار بزاق را سخت‌تر بکنند. از این رو، توصیه می‌شود بعد از خوردن مواد قندی، کمی آب در دهان خود بگردانید و پس از مصرف مواد قندی چسبناک‌ هم، مسواک زدن (حتی با آب خالی) را فراموش نکنید. با رعایت این نکات می‌توانید شانس ابتلا به پوسیدگی دندان در اثر مصرف مواد قندی را تاحد قابل قبولی کاهش بدهید.

دندانه:‌ ژنتیک در سلامت دهان و دندان چقدر نقش دارد و تکلیف کسی که از نظر ژنتیکی دندان‌های خوبی ندارد، چیست؟ به‌طور کلی می‌خواهیم بدانیم که خراب شدن دندان‌ها تا چه اندازه به ژنتیک و تا چه اندازه به سبک زندگی ربط دارد؟
ببینید، گاهی دیده می‌شود که دو نفر از اعضای یک خانواده که ژنتیک مشترک و مراقبت‌های بهداشتی نسبتا مشابهی دارند، شرایط دندانی‌شان کاملا باهم متفاوت است. یعنی یکی دندان‌های خوب و سالم و دیگری دندان‌های مشکل‌داری دارد. سوالی که در این مورد مطرح می‌شود این است که آیا می‌توان تمام تقصیرهای خرابی دندان را به گردن ژنتیک انداخت یا سبک زندگی نقش مهم‌تری در این زمینه دارد؟ برای دانستن پاسخ،‌ ابتدا باید بدانید که پوسیدگی دندان‌ها، یک پدیده چندعاملی است و تحقیقات ثابت کرده‌اند که ژنتیک یا وراثت، سهمی حدود ۱۵ تا ۲۰ درصدی در نوع شرایط دندان‌های فرد بالغ دارد.

شاید بتوان ساختارهای نامنظم فکی و دهانی، برخی نقایص نادر ژنتیکی مانند هایپوپلازی مینای دندان یا بی‌نظمی دندان‌ها که به‌صورت ژنتیکی وجود دارند را عاملی برای بروز مشکلات دندانی، تجمع بیشتر پلاک در دندان‌ها و تسریع روند پوسیدگی دندان دانست اما همان‌طور که گفته شد، سهم وراثت در ابتلا به مشکلات دندانی، چیزی حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد است و نه بیشتر. بنابراین ما نباید از رفتارهای فردی در قبال سلامت دهان و دندان،‌ غافل بمانیم.

دندانه:‌ آیا ممکن است به مهم‌ترین این رفتارهای فردی اشاره کنید؟
بله حتما. افرادی که می‌خواهند دندان‌های سالم‌تری داشته باشند و کمتر با مشکلات دهان و دندانی مواجه شوند، باید حداقل روزی یک مرتبه مسواک با خمیر دندان حاوی فلوراید بزنند. فلورایدتراپی در دوره تشکیل دندان‌ها در کودکی هم نقش مهمی در داشتن دندان‌های سالم‌تر در بزرگسالی دارد. استفاده روزانه از نخ دندان به منظور حذف پلاک‌های بین‌دندانی هم ضروری است زیرا مسواک زدن نمی‌تواند پلاک‌های بین‌دندانی را از بین ببرد. از طرف دیگر، توصیه اکیدی هم بر مراجعه سالیانه به دندان‌پزشک برای بررسی سلامت دندان‌ها وجود دارد.

دندانه: حالا اگر فردی به دلیل مشکلات ژنتیکی، دندان‌های خوبی نداشته باشد، نیاز به مراقت بیشتر و بهتری دارد؟
صد در صد! اگر ساختار دندانی فردی به هر دلیلی قوی نباشد، این فرد باید از طریق ۲ روش مختلف اقدام به تقویت ساختار دندان‌های خود بکند. یعنی علاوه بر توصیه‌هایی که در سوال قبل به آنها اشاره کردیم، مراقبت‌های دیگری هم برای چنین افرادی لازم است. راه مراقبتی اول، مواجهه منظم با فلوراید است. فلوراید می‌تواند در ساختار آهکی مینای دندان وارد بشود و آن را مستحکم‌تر بکند. راه دوم، شیارپوشی یا فیشور سیلانت برای تقویت ساختار دندان‌ها است.

در روش فیشور سیلانت، فرورفتگی یا شیارهای دندانی باکمک ترکیبات هم‌رنگ دندان‌ها پر می‌شوند تا ساختار دندان‌ها تقویت شود. انجام این روش نیازی به تراشیدن دندان یا بی‌حسی ندارد و احتمال پوسیدگی‌ها و آسیب‌های مکرر دندانی را کم می‌کند.

نکته مهم دیگر این است که اگر از نظر ژنتیکی دچار بی‌نظمی‌های دندانی هستید، حتما باید تحت نظارت متخصص ارتودنسی اقدام به رفع این بی‌نظمی‌ها بکنید. بی‌نظمی‌های دندانی، عاملی برای تجمع پلاک در دندان‌ها و آسیب دیدن آنها محسوب می‌شوند.

دندانه:‌ حالا که روی رعایت بهداشت دهان و دندان تاکید دارید، به ما می‌گویید که مسواک زدن اصولی باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟
برای پاسخ به این سوال ابتدا باید بدانید که هدف از مسواک زدن،‌ حذف مکانیکی پلاک‌های دندانی است که روی سطح دندان‌ها شکل گرفته‌اند. پلاک‌های دندانی، تنها لایه‌های سفیدرنگ قابل مشاهده‌ای که بیشتر ما آنها را می‌بینیم، نیستند. این پلاک‌ها می‌توانند به‌سادگی در زیر لثه (شیار بین لثه و دندان) تشکیل بشوند و مشکلاتی مانند خونریزی لثه، التهاب لثه و بوی بد دهان را به وجود بیاورند. از این رو،‌ مسواک زدن باید طوری باشد که باعث حذف همزمان پلاک‌های روی دندان و زیر لثه بشود. به این منظور،‌ شما نباید به صورت افقی مسواک بزنید. مسواک زدن اصولی باید به‌گونه‌ای باشد که موهای مسواک از لبه لثه به سمت لبه بیرونی دندان حرکت کند تا هم پلاک‌های سطح دندان از بین بروند و هم پلاک‌های زیر لثه. شما باید برای اطمینان از حذف پلاک‌های زیر لثه، ‌کمی موهای مسواک را به آرامی در شیار بین لثه و دندان ماساژ دهید یا حرکتی ویبره‌مانند انجام دهید. سپس به صورت جارویی مسواک را در فک پایین از پایین به بالا و در فک بالا از بالا به پایین بکشید تا بتوانید پلاک‌ها را در حد زیادی از بین ببرید. مسواک زدن افقی نه تنها باعث حذف کامل پلاک‌ها نمی‌شود، ‌بلکه می‌تواند به مرور زمان باعث تخریب مینای دندان و ایجاد شیارهایی روی دندان‌ها بشود.

دندانه: مسواک زدن اصولی باید چند دقیقه طول بکشد؟
زمان کلی مسواک زدن باید حداقل ۲ دقیقه کامل در طول روز باشد. فلوراید موجود در خمیر دندان، حدود ۱ دقیقه فرصت لازم دارد تا در بافت مینای دندان نفوذ بکند و روی پاکسازی دندان‌ها تاثیر بگذارد. به همین دلیل هم ما توصیه می‌کنیم که حداقل ۲ دقیقه مسواک زدن را طول بدهید. نکته دیگر اینکه اگر خمیردندان قبل از دقیقه اول مسواک زدن در دهان شما بیش از اندازه کف کرد، کف اضافی را خارج کنید و به مسواک زدن ادامه بدهید. بهتر است پس از مسواک کردن هم دهان خود را تنها یک آب مختصر بچرخانید تا اضافات خمیردندان خارج شود، اما از شستن کامل دهان خودداری کنید تا بقایای فلوراید در طول شب در بزاق و بافت دهانی-دندانی باقی بماند و به سطح دندان‌ها نفوذ بکند.

دندانه:‌ آیا باید مسواک را قبل از استفاده مرطوب کنیم یا به‌صورت خشک روی آن خمیردندان بگذاریم و مسواک بزنیم؟
مسواک زدن با مسواک خشک یا مرطوب، تفاوت چشمگیری در پاکسازی دندان‌ها ندارد، اما باید یک نکته را در این باره در نظر گرفت. اگر می‌توانید با مسواک خشک مسواک بزنید، بهتر است این کار را انجام بدهید زیرا گاهی مرطوب کردن مسواک باعث می‌شود که خمیردندان زودتر کف بکند و شما زمان لازم را برای مسواک کردن در نظر نگیرید. حالا اگر می‌توانید زمان ۲ دقیقه‌ای مسواک زدن را رعایت کنید، اشکالی ندارد که مسواک را قبل از استفاده، کمی خیس کنید. نکته دیگر اینکه بهتر است مسواک را قبل از گذاشتن خمیردندان خیس کنید تا حجمی از خمیر از سطح مسواک نریزد یا داخل موهای مسواک فرو نرود.

بد نیست این نکته را هم یادآور بشوم که باید ابتدا نخ دندان، سپس مسواک و بعد از آن دهانشویه استفاده بشود تا فرآیند پاکسازی دهان و دندان به درستی صورت پذیرد.

دندانه:‌ آیا مسواک زدن صبحگاهی بعد از بیدار شدن از خواب بهتر است یا بعد از خوردن صبحانه؟
بهتر از بعد از بیدار شدن دهان خود را با آب خالی بشویید و پس از صرف صبحانه، مسواک بزنید. با این کار، بقایای صبحانه از روی زبان و دندان پاک می‌شوند و شما با دهانی تمیز و خوشبو روزتان را آغاز می‌کنید.

دندانه: به‌عنوان آخرین سوال این‌که در زمان خرید خمیردندان باید به کدام معیارها دقت کنیم؟
توصیه می‌شود که موقع خرید خمیردندان به جدول مواد تشکیل‌دهنده آن که پشت جعبه و روی تیوب نوشته شده است، دقت کنید. در این بررسی باید به میزان فلوراید خمیردندان که به صورت واحد ppmقید شده است، توجه داشته باشید. با توجه به این‌که بیشتر افراد در جامعه ما از نظر احتمال پوسیدگی دندان در معرض خطر هستند، خمیردندان مناسب برای ما باید حداقل دارای ١۴۵٠ ppm فلوراید باشد. علاوه بر این‌ها، ما نباید بیش از حد خمیردندان سفیدکننده استفاده کنیم چون این محصولات مواد ساینده دارند و باعث آسیب‌دیدگی مینای دندان و حتی ابتلا به حساسیت دندان می‌شوند. حتی خمیردندان مخصوص کودکان زیر شش سال هم باید حداقل ۱۰۰۰ ppmفلوراید داشته باشد تا تاثیر مطلوبی برای دندان‌های کودکان داشته باشد.

منبع:دندانه

 

شکست درمان ایمپلنت و راهکارهای پیشگیری از آن در گفتگو با دکتر رضا عمید، متخصص و جراح لثه

ندا احمدلو/ دندانه
اگر شما هم به تازگی دندانی را از دست داده باشید، حتما درباره درمان ایمپلنت برای جایگزین کردن دندان ازدست‌رفته، چیزهایی را شنیده‌اید. باورهای درست و نادرستی که نمی‌دانید به کدامیک از آنها می‌توان اعتماد کرد و در نهایت، چطور می‌توان برای انجام دادن یا انجام ندادن عمل ایمپلنت تصمیم‌گیری کرد. اگر تردید یا سوالی درباره عمل ایمپلنت ذهن شما را مشغول کرده است، پیشنهاد می‌کنیم که گفتگوی ما با دکتر رضا عمید، جراح و متخصص بیماری‌های لثه، دانشیار و سرپرست تخصصی گروه پریودنتیکس دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی را بخوانید تا بتوانید بهترین تصمیم را در این باره بگیرید.

چرا ممکن است درمان ایمپلنت دندانی به شکست بیانجامد؟
چرا ممکن است درمان ایمپلنت دندانی به شکست بیانجامد؟

دندانه: ابتدا کمی در مورد ایمپلنت و ضرورت انجام آن توضیح می‌دهید؟
یکی از دلایل اصلی توصیه بر استفاده از ایمپلنت این است که ایمپلنت‌ها در داخل استخوان فک به شکل مطلوبی درگیر می‌شوند و عمل می‌کنند. به‌عبارت ساده‌تر، بهترین روش جای‌گذاری دندان‌های ازدست‌رفته به منظور حفظ استخوان فک، روش ایمپلنت است. روش‌های رایج دیگر مانند پروتزهای پارسیل یا متحرک می‌توانند روی بافت نرم فشار بیاورند و در طول حدود ۳ تا ۵ سال پس از کار گذاشتن پروتز باعث ایجاد تحلیل استخوانی بشوند. پروتزهای ثابت هم که بر دندان‌های اطراف متکی هستند، در گروه انتخاب‌های بعدی ما بعد از ایمپلنت قرار می‌گیرند. زیرا این پروتزها هم می‌توانند به دلیل آسیب رساندن به دندان‌ها هنگام تراش، باعث افزایش خطر ابتلا به پوسیدگی دندان به دلیل گیرِ پلاک در زیر این روکش‌ها بشوند. به تمام این دلایل در طول ۲۰ تا ۳۰ سال اخیر، همواره ایمپلنت‌ها جزو اولین انتخاب‌های دندانپزشکان برای جای‌گذاری دندان‌های ازدست‌رفته بوده‌اند.

دندانه: آیا وجود درد و تورم پس از جراحی ایمپلنت طبیعی است؟
نه چندان. البته اگر بخواهیم کمی دقیق‌تر درباره درد و عفونت ناشی از ایمپلنت بدانیم، باید به این نکته توجه داشته باشیم که جراحی‌های ایمپلنت طیف وسیعی از درمان‌های ساده و سرراست تا پیچیده و دشوار را شامل می‌شوند. برخی از این درمان‌ها، هم از نظر زمانی و هم از نظر ریسک آسیب در سطح بسیار پایینی قرار می‌گیرند. یعنی ممکن است تعدادی از عمل‌های ایمپلنت ساده، حتی در کمتر از ۲۰ دقیقه و با کمترین میزان از آسیب و تروما انجام شوند.
با این حال، زمانی که بافت نرم یا بافت سخت کافی نباشد و نیاز به بازسازی قبل از گذاشتن ایمپلنت یا در زمان گذاشتن ایمپلنت وجود داشته باشد، احتمال ترومای جراحی هم بیشتر خواهد شد. در این صورت، ممکن است که بیمار در قسمت‌هایی از زمان جراحی با درد مواجه شود یا بعد از جراحی نشانه‌هایی از تورم، کبودی یا عفونت را هم ببیند. اما خوشبختانه، بیشتر از ۹۷ یا ۹۸ درصد از جراحی‌های ایمپلنت قابل انجام دادن در مطب هستند و پروتکل‌های خیلی پیچیده‌ای برای جراحی ندارند. حتی امروزه بیشتر جراحی‌های ایمپلنت را به عنوان جراحی‌هایی معرفی می‌کنند که نیازی به محیط استریل ندارند و وجود محیطی تمیز برای انجام آن کافی خواهد بود. به‌طور کلی برای تعداد بسیار محدودی از بیمارانی که شرایط خاصی دارند، اتاق عمل به منظور انجام جراحی ایمپلنت تجویز می‌شود.
به عنوان جمع‌بندی این پاسخ می‌توان گفت که در بیشتر موارد جراحی ایمپلنت، بیمار با درد، تورم، خونریزی، عفونت یا کبودی خاصی مواجه نمی‌شود و همه این موارد را می‌توان با رعایت ملاحظات خاصی به حداقل ممکن رساند. اگر هم در مواردی بیمار با ترومای ناشی از جراحی مواجه بشود، کار جراحی او وسیع باشد، مواد پیوندی مصرفی برای او زیاد باشد یا مواد مصرفی به‌ عنوان جایگزین‌های بافت سخت و نرم برایش به کار برود، درمان‌های دارویی یا توصیه به کمپرس مناسب می‌تواند میزان تورم، درد، کبودی یا خونریزی او را در کمترین حد ممکن نگه دارد.

دندانه: چند درصد از درمان‌های ایمپلنت ممکن است به شکست منتهی شود؟
درمان‌های ایمپلنت، طیف وسیعی از درمان‌ها را شامل می‌شود که البته نمی‌توان به طور کاملا سیاه یا کاملا سفید درباره موفقیت یا شکست آنها صحبت کرد. در مواردی ما به موفقیت نسبی می‌رسیم و در مواردی هم به موفقیت ایده‌آل؛ در برخی موارد با شکست نسبی مواجه می‌شویم و در موارد بسیار محدودی هم ایمپلنت به شکست کامل منتهی می‌شود. شکست کامل ایمپلنت به معنای عدم وقوع یکپارچگی استخوانی با ایمپلنت است؛ به گونه‌ای که ایمپلنت دیگر قابل نگهداری نباشد و لازم باشد که آن را خارج کنیم.
مشکل خارج شدن ایمپلنت به خاطر عفونت یا عدم یکپارچگی در طی فاز جراحی‌ها در کمتر از ۲ درصد موارد رخ می‌دهد. این در حالی است که گاهی امکان دارد در طول زمان، یعنی حدود ۵ یا حتی ۱۰ سال بعد از انجام ایمپلنت و به‌ دلیل تجمع پلاک یا فشارهای بیش از حد روی دندان ایمپلنت‌شده، عفونت یا آسیب‌هایی در اطراف ایمپلنت اتفاق بیفتند. این اتفاق کاملا طبیعی است و می‌تواند برای ایمپلنت مانند دندان طبیعی رخ بدهد. در صورت بروز چنین اتفاقی، بیمار با نشانه‌هایی مانند خونریزی لثه، ترشح چرک، درد، تحلیل استخوان و درنهایت، لق شدن ایمپلنت مواجه می‌شود که باید در صورت مشاهده این نشانه‌ها هرچه سریع‌تر به پزشک معالج خود مراجعه کند.

دندانه: آیا راهی برای رهایی از بروز چنین مشکلاتی بعد از ایمپلنت وجود ندارد؟
ببینید! مهم‌ترین راهکاری که می‌توان برای پیشگیری از بروز این مشکل در نظر داشت، کنترل پلاک‌ها و انجام دادن معاینات دوره‌ای است. از دیگر راهکارهای پیشگیرانه می‌توان به این موارد اشاره کرد: ساخت روکش‌هایی که زیر آنها قابل تمیز کردن باشد، استفاده از ابزار بهداشتی کمکی مانند نخ دندان، استفاده از مسواک مخصوص روکش ایمپلنت و استفاده از دهانشویه برای جلوگیری از تجمع پلاک.
بد نیست بدانید که امروزه، درمان‌هایی در راستای رفع عفونت‌های اطراف ایمپلنت هم انجام می‌شوند اما میزان موفقیت این درمان‌ها به اندازه درمان‌های اطراف دندان‌های طبیعی قابل پیش‌بینی نیست. به همین خاطر، همچنان بهترین راهکار برای پیشگیری از شکست ایمپلنت در درازمدت، پیشگیری از وقوع عفونت‌ها با معاینات دوره‌ای توسط پزشک و کنترل پلاک است.

دندانه: برخی از افراد گمان می‌کنند که ممکن است استخوان فک آنان ایمپلنت را قبول نکند یا آن را پس بزند. این باور تا چه اندازه‌ای صحیح است؟
معمولا در موارد بسیار نادری می‌توان از اصطلاح پس‌زدن ایمپلنت صحبت کرد. از طرفی، آلرژی به فلز تایتانیوم که بیشتر ایمپلنت‌ها از آن ساخته می‌شوند هم بسیار نادر است. چیزی که معمولا به عنوان پس‌زدن ایمپلنت به شکل عامیانه استفاده می‌شود، همان عدم بروز یکپارچگی ایمپلنت در داخل استخوان است که به این دلایل اتفاق می‌افتد:

عفونت در محل (بعد جراحی یا بعد از ساخت پروتز)، مناسب نبودن میزان یا کیفیت استخوانی که در آن ناحیه وجود داشته و یا مناسب نبودن میزان یا کیفیت بافت نرم اطراف ایمپلنت که باعث می‌شود بازسازی به اندازه کافی صورت نگیرد.

از طرف دیگر، برخی از بیماران ترجیح می‌‌دهند که از ایمپلنت‌های کوتاه‌تر یا باریک‌تر استفاده کنند و زیر بار درمان‌های پیشرفته‌ای مانند بازسازی بافت سخت و نرم نمی‌روند. استفاده از این نوع ایمپلنت‌های کوتاه‌تر و باریک‌تر، به خصوص اگر فشار بر آن ناحیه زیاد باشد، می‌تواند خطر پس‌زدن یا همان عدم یکپارچگی استخوانی را افزایش بدهد.

ممکن است بیمارانی که برای مدت طولانی از کورتون‌ها، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی یا داروهای پوکی استخوان استفاده کرده‌اند، دچار اختلالاتی در متابولیسم استخوانی خود باشند. به همین دلیل هم این بیماران باید قبل از ایمپلنت حتما پزشک معالج خود را در جریان داروهای مصرفی‌شان قرار بدهند.

افرادی که سابقه ابتلا به عفونت در سینوس فک بالا را داشته‌اند و می‌خواهند درمان ایمپلنت در آن ناحیه را داشته باشند هم باید پزشک را از سابقه بیماری خود آگاه کنند. به‌طور کلی، تمامی متقاضیان ایمپلنت باید پیش از شروع پروسه درمان، پزشک خود را در جریان سابقه تمام بیماری‌ها و داروهای مصرفی‌شان قرار بدهند؛ حتی اگر فکر کنند که آن بیماری یا دارو ارتباط مستقیمی با سلامت دهان و دندان یا درمان ایمپلنت آنها ندارد. این کار می‌تواند دست پزشک برای تصمیم‌گیری بهتر را بازتر کند و احتمال پس‌زدن یا شکست ایمپلنت را کاهش دهد.

دندانه: مراقبت‌های پس از ایمپلنت باید به چه صورت باشند؟
معاینات دوره‌ای و پیگیری درمان، یک پیش‌نیاز اساسی برای موفقیت درازمدت و ماندگاری ایمپلنت‌های دندانی است. توصیه می‌شود که در سال اول هر ۶ ماه یکبار و بعد از آن حداقل سالی یکبار، ایمپلنت‌های کارگذاشته‌شده و پروتزهای رویی توسط پزشک معالج کنترل شوند. اگر بیمار با خونریزی اطراف ایمپلنت مواجه شد، باید هرچه سریع‌تر به پزشک معالج خود مراجعه کند تا مانع عمیق‌شدن التهاب و بروز تحلیل استخوان شود. ممکن است کوچک‌ترین تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت، نیاز به جراحی مجدد را برای بیمار ایجاد کند. اگر پروتزها بلند یا جابه‌جا شدند یا اگر دندان‌های دیگر جابه‌جا شدند هم باید برای اصلاح و تعمیر آنها نزد پزشک معالج خود بروید. در شرایط طبیعی که کیفیت و کمیت بافت سخت و نرم مناسب باشد، بیمار از نظر متابولیسم استخوان دچار اختلال نباشد، طرح درمان به درستی انجام شده باشد و بیمار معاینات دوره‌ای را هم جدی بگیرد، ایمپلنت می‌تواند یک جایگزین دائمی خوب برای دندان ازدست‌رفته باشد.

منبع:دندانه

 

دکتر مهدی کدخدازاده
استاد گروه پریودانتیکس دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی

با توجه به گسترش بیش از پیش درمان ایمپلنت، و به دنبال آن گسترش شیوع مشکلات و بیماری‌های اطراف ایمپلنت از جمله پری ایمپلنتایتیس؛ به نظر می‌رسد مشکل اصلی اینجاست که ما به دانسته‌های خود ایمان نداریم و از آنها در کار خود استفاده نمی‌کنیم. در واقع درگیر درس‌هایی هستیم که نیاموختیم. همین موضوع ما و بیماران را در طی درمان و پس از آن به چالش خواهد کشید.

احتمالا همه کلینیسین‌هایی که در درمان ایمپلنت مشغول هستند به اهمیت بافت نرم اطراف ایمپلنت آگاه هستند اما چه میزان از درمان‌هایی که انجام داده‌ایم را با معاینه دقیق و اصلاح بافت نرم آغاز کرده‌ایم؟ آن هم در جامعه‌ای که بسیاری از افراد آن به نداشتن ضخامت لثه کافی (جدای موضوع عرض لثه چسبنده و یا کراتینیزه) دچار هستند.

البته این موضوع نه تنها در اطراف ایمپلنت بلکه در کنار دندان نیز بسیار اهمیت دارد؛ به ویژه هنگامی که قصد مداخلات درمانی همچون درمان‌های رستوارتیو و یا ارتودنسی را برای بیمار داشته باشیم. که اگر پیش از درمان‌های ذکر شده ضخامت لثه اصلاح نگردد بی‌تردید در ادامه درمان، بیمار به مشکلات دیگری مبتلا خواهد شد که درمان‌هایی پرهزینه‌تر، با دوره درمانی طولانی‌تر و احتمالا با نتیجه درمانی ضعیف‌تری روبرو خواهد شد.

اما به‌طور ویژه آنچه در پری ایمپلنتایتیس به عنوان عوامل اصلی در ایجاد و گسترش آن ثابت شده است: نداشتن دوره‌های مراجعه (ریکال) منظم، سابقه بیماری پریودنتیت و پلاک باکتریال یا همان کنترل پلاک نامناسب است. هرچند عواملی همچون سیگار کشیدن، دیابت، ژنتیک، نیروهای بایومکانیک و… نیز در آن موثر هستند.

اما یک قدم پیش از آن: شاید در ذهن ها پری ایمپلنت موکوزایتیس همانند جینجیوایتیس باشد؛ اما پری ایمپلنت موکوزایتیس رفتاری مشابه جینجیوایتیس ندارد و گاه فقط با مراقبت های بیمار به حالت سلامت بر نمی گردد. پری ایمپلنت موکوزایتیس را باید جدی گرفت و توجه ویژه نمود چرا که براحتی تبدیل به پری ایمپلنتایتیس می شود و با چالش سختی برای جبران و اصلاح مشکل بوجود آمده روبرو خواهیم شد.
انتخاب بیمار از مهمترین عوامل در موفقیت ویا شکست درمان محسوب می شود پس باید به اندازه کافی در آن دقت کرد.

بیماران شایسته دریافت بهترین درمان هستند پس ماهم به این مهم اهتمام ورزیم و بیمار را درمان کنیم نه بیماری را.

منبع:دندانه

 

به گزارش روابط عمومی، اختراع اباتمنتهای منحنی برای ایمپلنت‌های دندانی توسط یکی از اساتید دانشکده دندانپزشکی صورت گرفت.

این اختراع حاصل ۲ سال تلاش مستمر دکتر رضا افتخار آشتیانی متخصص پروتزهای دندانی و فلوشیپ پروستو ایمپلنت می‌باشد که در حال حاضر ریاست آموزشکده پروتز و لابراتوار مرکزی در دانشکده را به عهده دارد. این اختراع در رابطه با ایمپلنت‌های دندانی است که باعث تسهیل گذاشتن روکش در ایمپلنت‌هایی است که به علت محل ایمپلنت با سختی‌هایی همراه می‌باشد. با کمک این نوع طراحی ایمپلنت، مسیر نشست و برخاست روکش به صورت منحنی انجام می‌شود و این مسئله باعث می‌گردد که روکش ساخته شده به راحتی از روی ایمپلنت جدا نشود.

دکتر افتخار آشتیانی در ادامه این مصاحبه افزود، در اباتمنتهای قبلی مسیر قرار دادن روکش در مسیر باز و بسته شدن دهان بوده است و به همین علت خوردن غذاهای چسبنده می‌توانست باعث جدا شدن روکش از روی ایمپلنت شود و این طراحی برای جلوگیری از چنین مشکلی صورت گرفته است. یکی دیگر از مشکلات رایج عدم وجود فضای کافی بین ایمپلنت و دندان مقابل است که در چنین شرایطی دندانپزشک مجبور به استفاده از اباتمنتهای گران قیمت می‌شود ولی با این طراحی جدید امکان قرار دادن روکش در حداقل فاصله بین دندانی و بدون ترس از افتادن آن به وجود خواهد آمد. تمام این مزایا ناشی از تغییر مسیر حرکت روکش بر روی اباتمنت می‌باشد که در جهان بی‌نظیر است.

ایشان عنوان کرد، این اختراع در پایان سال ۹۳ در سازمان ثبت اسناد املاک کشور به ثبت رسیده و مراحل ثبت آن در سازمان ثبت اختراع آمریکا (USPTO) در حال انجام می‌باشد و رسماً در کنگره ایمپلنت سال ۹۳ و کنگره دندانپزشکی سال ۹۴ اعلام گردیده است.

منبع:دندانه

 

جستاری برای یافتن پاسخ سوالی که ذهن بسیاری از دندان‌پزشکان امروز را مشغول کرده است

بسیاری از دندان‌های به شدت آسیب دیده برای بقا احتیاج به درمان ریشه، جراحی افزایش طول تاج و روکش دارند. مانند هر دندان‌پزشک دیگری، شاید برای شما هم پیش آمده که در مواجهه با چنین دندانی، بیمار را ترغیب به پیمودن این راه طولانی و پر هزینه کرده باشید. اما در آخر با این سوال همیشگی بیمار، خود نیز به فکر فرو رفته باشید: «دکتر! بعد از همه این کار‌ها آیا این دندان برایم عمری می‌شود یا نه؟»
بالعکس، ممکن است بار‌ها پس از پیشنهاد کشیدن و جایگزین کردن چنین دندانی، این تردید به سراغتان آمده باشد که «آیا واقعا امکان حفظ دندان وجود نداشت؟ کدامیک برای بیمار بقای بیشتری خواهد داشت؛ ایمپلنت یا دندان؟»

راه حل علمی یافتن این پاسخ‌ها نه تکیه بر تجارب شخصی در حفظ دندان‌هاست و نه ادعاهای شرکت‌های وارد کننده ایمپلنت. در دندان‌پزشکی مدرن و مبتنی بر شواهد قوی‌ترین ابزار برای یافتن پاسخ چنین سوالاتی مطالعات Systematic review است. مطالعاتی که به بررسی و مقایسه نتایج حاصله از انبوهی از مطالعات، که در رابطه با سوال مورد نظر انجام شده‌اند، می‌پردازند. جستجو کردن، تعیین کیفیت، رد یا قبول مطالعات براساس معیارهای کیفی و بالاخره آنالیز نتایج حاصل از تک تک مقالات، مراحل کلیدی چنین مطالعاتی هستند. سوال مورد نظر ما «درمان ریشه یا ایمپلنت» دیر زمانیست که کانون توجه دندان‌پزشکان، بیماران و شرکت‌های بیمه گر بوده است. در واقع از اولین سال‌های رواج بالینی ایمپلنت‌ها این نگرانی وجود داشته است که فعالیت های بازاریابی باعث استفاده بیش از حد از ایمپلنت‌ها گردد. این دغدغه نخستین بار در کنفرانسی در سال ۱۹۷۹ مطرح گردید و تا به امروز – که موفقیت بالای ایمپلنت‌های دندانی واقعیتی اثبات شده است – نیز ادامه دارد. بررسی یکی از ارزشمند‌ترین مطالعاتSystematic review‌ با چنین مضمونی می‌تواند راه مناسبی برای افزایش دانش ما در این زمینه باشد. هدف این مطالعه، مقایسه میزان بقای دندان‌های به شدت تخریب شده‌ای که با درمان ریشه و روکش نگهداری شده‌اند با ایمپلنت های تک واحدی می‌باشد. *

چه تفاوتی در دستاوردهای درمانی بین دندان‌های درمان ریشه و روکش شده با روکش های متکی بر ایمپلنت وجود دارد؟ *۱

مواد و روش‌ها
این مطالعه در چهار چوب PICO) Problem، intervention، comparison، outcome) صورت گرفته است. برای یافتن مقالات از جستجوی دستی و اینترنتی استفاده شده است. تنها مقالاتی مورد جستجو بودند که به بررسی میزان بقای دندان‌های درمان ریشه و روکش شده یا ایمپلنت های تک واحدی پرداخته باشند. جستجو در مقالات چاپ شده بین سال‌های ۱۹۸۱تا ۲۰۰۵ صورت گرفته است. در مورد مطالعات مربوط به ایمپلنت، جستجو با این کلمات کلیدی انجام شده است: dental-Implant-single. در نتیجه مجموعا ۱۷۹۷ مطالعه یافت شد. جستجو در مورد مقالات مربوط به حفظ دندان با این کلمات کلیدی صورت گرفت: «root canal therapy،» «restored teeth،» «outcome»» prognosis» «و در مجموع ۴۳۰ مقاله یافت شد. پس از بررسی دقیق توسط دو مرورگر منتخب و اعمال ملاک های ورود به مطالعه، تعداد زیادی از این مقالات فاقد کیفیت لازم دانسته و رد شدند. در ‌‌‌نهایت تنها ۵۵ مقاله مربوط به ایمپلنت و۱۳ مقاله مربوط به حفظ دندان وارد مطالعه و در مرحله بعد تعیین کیفیت شدند. مقالات از لحاظ کیفی در ۶ دسته تقسیم بندی شدند که قوی‌ترین آنها مطالعات randomized controlled، double blind trials d و ضعیف‌ترین آنها مطالعات گزارش مورد بودند. out come مورد بررسی برای هر دو روش درمانی تنها «میزان بقای» ایمپلنت یا دندان بود و نه میزان موفقیت. دلیل نویسندگان مقاله تلاش برای جلوگیری از ایجاد bias به نفع درمان ایمپلنت ذکر شده است. به این ترتیب که در بیشتر مقالات مورد بررسی علی رغم وجود ملاک‌های علمی متعدد برای تعیین میزان موفقیت ایمپلنت، تنها موجود بودن ایمپلنت در پایان دوره مطالعه به عنوان موفقیت ایمپلنت در نظر گرفته شده بود. اما در مطالعات مربوط به درمان ریشه ملاک های موفقیت سختگیرانه تری، نظیر فقدان پری اپیکال پریودونتیت در رادیو گرافی یا بررسی‌های پاتولوژیک، اعمال شده بود. بنابراین تنها مقالاتی که صرفا میزان بقای دندان را به عنوان outcome بررسی کرده بودند وارد آنالیز شده و بقیه از مطالعه خارج شدند.

نتایج
سیزده مقاله مربوط به درمان ریشه و ۵۵ مقاله مربوط به ایمپلنت وارد مطالعه شدند. سطح کیفی مقالات در گروه ایمپلنت بالا‌تر از گروه درمان ریشه بود. متوسط میزان دوره fallow up در مطالعات درمان ریشه ۷. ۸ سال و در مورد مقالات مربوط به ایمپلنت پنج سال بود. نتایج حاصل از مرور تمام مقالات در مورد میزان بقای این دو روش در نمودارهای «forest plot» نشان داده شد. این نمودار‌ها روشی آسان و سریع برای مقایسه نتایج مطالعات متعدد هستند (توضیح راجع به نحوه تفسیر این نمودار‌ها از مجال این بحث خارج است).
نتایج بررسی این نمودار‌ها در مقاطع زمانی مختلف نشان داد که تفاوتی در میزان بقا ی این دو روش درمانی در هیچ یک از این مقاطع وجود نداشته است.

بحث
نتایج این مطالعه نشان می‌دهد تفاوتی در میزان بقای ایمپلنت های تکی و دندان‌های درمان ریشه شده‌ای که روکش دریافت کرده‌اند وجود ندارد. بنابراین تصمیم گیری بر حفظ یا کشیدن دندان باید مبتنی بر فاکتورهایی غیر از میزان بقا باشد. این نتایج همخوان با نتایج مطالعه دیگری است که نشان داده تفاوتی در میزان شکست این دو روش وجود ندارد. هر چند که ایمپلنت‌ها مدت زمان بیشتری در فانکشن بوده و طبعا مشکلات بعد از درمان بیشتری داشته‌اند. *۲

در مطالعه حاضر تنها اصطلاح «دندان درمان ریشه شده» ملاک ورود مقاله به مطالعه بوده است. حال اینکه درمان‌های اندودونتیک شامل طیف وسیعی از درمان‌ها، نظیر درمان اولیه ریشه یا درمان مجدد -درمان غیر جراحی یا همراه با اپیکوتومی- هستند که هر کدام میزان شکست و موفقیت متفاوتی دارند. بررسی‌های بعدی بهتر است با مقایسه تفکیکی هر یک از این موارد با درمان های ایمپلنت صورت گیرد. همین طور اصطلاح ایمپلنت های دندانی شامل طیف وسیعی از درمان‌ها می‌باشند که در این مطالعه برای قابل مقایسه بودن نتایج تنها ایمپلنت‌های تک واحدی بررسی شده‌اند.
نوع ترمیم دندان‌های درمان ریشه شده نیز تاثیر زیادی بر میزان بقای آنها دارد. بر حسب نتایج یک مطالعه ۸۵درصد دندان‌هایی که پس از درمان ریشه کشیده شده‌اند ترمیم مناسبی نداشته اند۳* مطالعه دیگری نشان داده که دندان‌های درمان ریشه شده‌ای که روکش نشده‌اند، شش برابر بیشتر در معرض خطر کشیده شدن قرار دارند *۴ به منظور قابل مقایسه بودن نتایج در این بررسی تنها دندان‌هایی که پس از درمان ریشه، روکش شده‌اند، با روکش های متکی بر ایمپلنت مورد مقایسه قرار گرفته‌اند.

تعمیم نتایج این مطالعه با کاربردهای بالینی باید با احتیاط صورت گیرد. بیماران، درمانگر‌ها و شرایط مطالعه نمی‌توانند به صورت کامل نمایانگر شرایط بالینی باشند. به عنوان مثال بسیاری از درمان های ریشه توسط دانشجویان دندان پزشکی صورت گرفته است ولی درمان های ایمپلنت خصوصا در سال های اول مطالعه توسط تیم های تخصصی انجام شده است. همچنین احتمال وجود publication bias» «(تمایل به چاپ بیشتر نتایج موفقیت آمیز در مقایسه با درمان های ناموفق) در مورد درمان های ایمپلنت بیشتر است؛ زیرا ایمپلنت‌ها برندهای تجاری متنوعی دارند ولی درمان ریشه غالبا ماهیت یکسانی دارد.
ایمپلنت‌های تکی غالبا در نواحی گذاشته شده‌اند که در دو طرف آنها دندان طبیعی وجود داشته است. اما در مورد مقالات مربوط به درمان ریشه اطلاعات خام کافی برای مشخص کردن اینکه دندان روکش شده به صورت تکی بوده و یا جزیی از بریج بوده است، موجود نیست. با توجه به اینکه میزان شکست تک کراون‌ها کمتر از دندان‌های پایه است*۵ این عامل نیز می‌تواند نتایج را به نفع درمان ایمپلنت تغییر داده باشد. با این حال تفاوتی میان دو روش درمانی از لحاظ میزان بقا مشاهده نشد.

اعتبار نتایج یک systematic review بستگی به کیفیت تک تک مقالات وارد شده در آن دارد. متاسفانه اکثر مطالعات وارد شده در بررسی حاضر در دسته fair قرار داشته‌اند و در این میان کیفیت مقالات مربوط به ایمپلنت بالا‌تر از گروه دیگر بوده است. تاثیر احتمالی این واقعیت بر نتایج درمان به قضاوت خواننده واگذار می‌شود.
در مطالعاتی که به مقایسه دو روش درمانی می‌پردازند درجاتی از هتروژنیتی بین روش های مورد مقایسه، غیر قابل اجتناب است. در مطالعه حاضر نیز میزانی از هتروژنیتی به خاطر تفاوت های ماهیتی و متودولوژیکال این دو نوع درمان وجود دارد. درمان ریشه را می‌توان درمانی دانست که برای جلوگیری یا کنترل نوعی عفونت (عفونت پری اپیکال) صورت می‌گیرد. حال اینکه درمان های ایمپلنت در نقاط سالم و بدون عفونت استخوان فک انجام می‌شوند. منبع دیگر هتروژنیتی همانگونه که قبلا اشاره شد تفاوت در میزان مهارت درمانگر‌ها است. در تعدادی از مطالعات، درمان ریشه‌ها توسط دانشجویان دندان پزشکی انجام شده است.

برای یافتن پاسخ سوال مورد نظر این مطالعه، انجام مطالعات دیگری به صورت Randomized controlled tiral، که به مقایسه میزان بقاء دو روش درمانی، در شرایط یکسان بپردازند ضروری است. یکی از موارد ضعف مطالعهٔ حاضر، کم بودن تعداد مقالاتی است که به میزان بقای دندان‌های درمان ریشه و متعاقبا روکش شده، پرداخته باشند. بیشتر مقالات تنها موفقیت رادیولوژیک درمان ریشه را گزارش کرده بودند؛ بدون آنکه به نوع ترمیم تاج اشاره‌ای شده باشد.

از زمان انجام برخی مقالات بررسی شده در این متا آنالیز بیش از دو دهه می‌گذرد. شکی نیست که در طول این زمان پیشرفت های متعددی در زمینه علم اندودونتیکس، نظیر ابزارهای روتاری نیکل تیتانیوم، میکروسکوپ‌های جراحی، مواد جدید… حاصل شده است. همچنین از آن زمان پیشرفت های بسیاری، نظیر تغییرات عمده در پرداخت سطوح ایمپلنت‌ها، نو آوری‌ها و اصلاحات بسیار در زمینه ماکرو دیزاین ایمپلنت‌ها… در زمینه ایمپلنت‌ها صورت گرفته است. در واقع علم اندودونتیکس امروزی را می‌توان به اندازه ایمپلنتولوژی مدرن دانست و مسلما این پیشرفت‌ها ممکن است بر میزان بقای هر کدام از این دو روش تاثیرات عمده‌ای به جای گذاشته باشد.

هنگامی که مرمت پذیری یک دندان مورد شک باشد تصمیم گیری راجع به حفظ یا جایگزین کردن آن با ایمپلنت مورد سوال است. بررسی مراحل decision making در حوصله این بحث نمی‌گنجد. اما تلاش برای یافتن معیارهای مشخص و عملی برای انتخاب بین این دو روش به همکاری نزدیک محققان دو رشته برای انجام مطالعات استاندارد randomized controlled trial نیاز دارد.

نتیجه گیری
برای تعیین یک طرح درمان مناسب، درمانگر باید فاکتورهای متعددی را در نظر داشته باشد. نتایج systemic review حاضر نشان می‌دهد تصمیم گیری برای انجام درمان ریشه و یا جایگزین کردن دندان با ایمپلنت باید مبتنی بر ملاک هایی غیر از میزان بقا ی این دو روش باشد. روش های غیر جراحی درمان ریشه و به دنبال آن روکش کردن دندان و یا کشیدن و جایگزین کردن دندان با ایمپلنت، هر دو نتایج عالی و قابل اعتمادی در پی داشته‌اند. انتخاب های درمانی موجود نظیر ایمپلنت های دندانی هنگامی که به روش های متنوع اندودونتیک فعلی اضافه گردند موجب ارتقاء طرح درمان‌ها خواهند شد. آنچه بر پایه اخلاق حرفه‌ای روشن است این است که نخستین تلاش‌ها باید در جهت درمان و حفظ دندان باشد.

منبع:دندانه

 

دکتر سید مجتبی سیدین را بعید است کسی نشناسد؛ استاد پیشکسوت بخش پریودونتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شهید بهشتی، یکی از مطرح ترین نامهای رشته پریودونتیکس و ایمپلنت ایران محسوب می شود که سابقه درخشانی در امور آموزشی و پژوهشی داشته است. دکتر سیدین یکی از اعضای هیات موسس انجمن پریودونتیستهای ایران بوده و در حال حاضر ریاست هیات مدیره مرکز ایمپلنت های دندانی ایران(IRANCOI)، نمایندگی اصلی ICOI در کشور ما را برعهده داشته و در عین حال نایب رییس انجمن ایمپلنتولوژی ایران نیز هستند. چندی پیش(خرداد ۹۴) نخستین کنگره نمایندگی IRANCOI با حضور جمعی از سخنرانان برجسته و بین الملی رشته ایمپلنت در هتل المپیک تهران برگزار شد. به این بهانه پای خاطرات و صحبتهای این استاد فرهیخته نشستیم و پیشنهاد می کنیم این گفتگو صمیمانه را از دست ندهید

گفتگو با دکتر سید مجتبی سیدین: اخلاق حرفه‌ای؛ حرف اول
گفتگو با دکتر سید مجتبی سیدین: اخلاق حرفه‌ای؛ حرف اول

ازدواج دانشجویی
من متولد شهر قائمشهر هستم و دیپلم خودم را از دبیرستان هدف شماره ۱ تهران اخذ کردم. ورودی دوره اول دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی(دانشگاه ملی سابق) بودم و در سال ۱۳۵۰ فارغ التحصیل شدم. بعد از سربازی در سپاه بهداشت برای گرفتن تخصص به آمریکا رفتم. در همان دوران دانشجویی ازدواج کردم و در دوران سربازی پسرم علی به دنیا آمد که او هم مثل من پریودونتیست(جراح و متخصص بیماریهای لثه و بافتهای نگهدارنده دندان) و عضو هیات علمی دانشگاه پیتسبورگ آمریکا است. یک دختر هم به نام مریم دارم که او هم پریودونتیست و عضو هیات علمی دانشکده دندانپزشکی فیلادلفیا است.

تخصص پریو
من به پریو(پریودونتیکس) علاقه زیادی داشتم. در دوران دانشجویی استادی داشتیم به نام آقای دکتر عدالت که ریاست دانشگاه ملی را برعهده داشته و همزمان مدیر گروه بخش پریو هم بودند. ایشان از من خواست برحسب معدلی که داشتم بورسیه دانشگاه ملی بشوم و اندو(درمان ریشه) بخوانم. من علاقه ای به اندو نداشتم و تصمیم گرفتم پریو بخوانم که دکتر عدالت هم موافقت کردند.

دانشگاه پیتسبورگ
سال ۱۹۷۴ به آمریکا و دانشگاه پیتسبورگ رفتم. در دانشگاه مدیر گروه ما دکتر بام همرز بود که یکی از محققین برجسته ایمپلنت محسوب می شود و من در آن دوران افتخار شاگردی ایشان را داشتم. بعد از اتمام تحصیلم در سال ۱۹۷۷ (۱۳۵۶)به ایران برگشتم.

بخش پریودونتیکس
چون بورسیه دانشگاه ملی بودم تبعا برای فعالیت به بخش پریو آنجا رفتم. رییس بخش ما دکتر عدالت بودند. کمی که گذشت مسوولیت آموزشگاه بهداشت دهان را به من دادند که آن را فعال کنم و خوشبختانه کار من در آنجا مورد پسند آقای دکتر عدالت قرار گرفت. بعد از مدتی هم به سمت معاونت آموزشی دانشکده منصوب شدم. من در دو دوره مختلف مدیر گروه بودم و در بخش تخصصی هم فعالیت می کردم. وقتی من به ایران برگشتم بخش تخصصی ما دومین سالی بود که رزیدنت گرفته بود و از این جهت قدمت زیادی دارد.

دبیری شورای تخصصی
در سال ۱۳۶۸ دکتر ایرج فاضل که وزیر علوم بودند سمت دبیری شورای تخصصی دندانپزشکی را به من پیشنهاد کردند که من هم پذیرفتم. مدتی هم در وزارتخانه در بخش تحقیقات دندانپزشکی در معاونت پژوهشی فعالیت می کردم. در زمانی که در وزارتخانه مشغول بودم زیاد نمی توانستم به دانشکده بروم ولی با این حال هفته ای یک روز به بخش می رفتم و در قسمت تخصصی تدریس می کردم.

استاد گروه پریودونتیکس
بعد از ۴ سال که در وزارتخانه(دبیر شورای تخصصی و سرپرست تحقیقات دندانپزشکی معاونت پژوهشی) فعالیت می کردم دوباره به بخش برگشتم و برای مرتبه دوم مدیر گروه شدم. چندین سال طبق امتیازات وزارتخانه، ما بهترین بخش پریو و به تبع آن بهترین دانشکده دندانپزشکی بودیم و خیلی مواقع شاگرد اول های کنکور به رشته دندانپزشکی دانشگاه ما می آمدند. من در سال ۱۳۷۰ به مقام استادی رسیدم. در سال ۱۳۸۴ هم بعد از ۳۰ سال فعالیت خواهش کردم که مرا بازنشسته کنند. بعد از بازنشستگی هم بیشتر به فعالیتهای مربوط به انجمن پریو پرداختم که جزء هیات موسس آن بودم.

گفتگو با دکتر سید مجتبی سیدین: اخلاق حرفه‌ای؛ حرف اول
گفتگو با دکتر سید مجتبی سیدین: اخلاق حرفه‌ای؛ حرف اول

آشنایی با ایمپلنت
اولین بار ترم اول سال اول دوره تخصصی پریودونتیکس در آمریکا در پیتسبورگ بود که با ایمپلنت آشنا شدم. آن موقع ایمپلنت ها هنوز بصورت بلید(blade/تیغه ای) بودند. همانطور که اشاره کردم دکتر بام همرز، رییس بخش ما، سابقه طولانی در این زمینه داشتند و تحقیقات فراوانی درباره ایمپلنت های بلید انجام داده بودند. من هم بشدت به این درمان علاقه مند شدم.
به دلیل فعالیت هایی که در بخش داشتم دکتر بام همرز قبول کرد که من به مطب خصوصی اش بروم و آنجا از نزدیک شاهد درمانهای او باشم. من در ابتدا آبزرور(observer) بودم ولی بعد دکتر اجازه داد تا موقع جراحی ایمپلنت دستیار ایشان باشم. البته ایشان فقط کارهای جراحی را انجام می داد و یک پروستودونتیست به نام دکتر ملیر کارهای پروتزی را بر عهده داشت.

تحقیقات در زمینه کورونت (Corvent)
مدتی بعد در بخش پریو دانشگاه پیستبورگ تحقیقات در زمینه ایمپلنتهای کورونت(corvent) آغاز شد. آن موقع هنوز پرفسور برنمارک پروتکل معروف خود را ارائه نکرده بود ولی صحبتهایی در این زمینه مطرح می شد. ما رزیدنت ها آن موقع نمی توانستیم خودمان این درمان را انجام بدهیم ولی تمام مبانی نظری ایمپلنت را دکتر بام همرز به ما تدریس میکرد.

آشنایی با پروتکل برنمارک
چند سال بعد از بازگشت به ایران، در چند ژورنال مختلف از کار دکتر برنمارک مطلع شدم و کمی بعد برای دیدن یک دوره دو هفته ای پریو به سوئد رفتم. در آنجا در ذیل همان دوره، درباره سیستم نوین ایمپلنت هم آموزش دیدم. استاد ما در آن دوره دکتر لینده بود. مدتی بعد درمان ایمپلنت را آغاز کردم و الان حدود ۲۵ سال است که در زمینه جراحی ایمپلنت مشغول فعالیت هستم.

اولین دیپلمات بورد ICOI در ایران
ICOI یک کمیته علمی آموزشی تحقیقاتی و البته غیرانتفاعی بین المللی است که در سراسر دنیا شعبه دارد. ICOI بزرگترین سازمان مرتبط با ایمپلنت در دنیا بوده و تعداد بسیار زیادی از دندانپزشکان سراسر دنیا عضو آن هستند. حدود ۱۰ سال هست که من عضو ICOI هستم. بعد از عضویت، مراحل fellow و دیپلمات را گذراندم و بعد متوجه شدم که اولین دندانپزشک ایرانی هستم که دیپلمات بورد ICOI را دریافت کرده است. البته بعد از من عزیزان دیگری هم آمدند و این مدارج را طی کردند.

گفتگو با دکتر سید مجتبی سیدین: اخلاق حرفه‌ای؛ حرف اول
گفتگو با دکتر سید مجتبی سیدین: اخلاق حرفه‌ای؛ حرف اول

یکی از هفت مرکز اصلی
چندی پیش از کمیته مرکزی ICOI با من صحبت کردند که من پرزیدنت آنها در ایران باشم. البته واقعیت این است که من بیشتر بخاطر دوستان دیگری که می خواستند در این زمینه فعالیت کنند این سمت را پذیرفتم و نمایندگی “مرکز ایمپلنتهای دهانی ایران” یا همان IRANCOI با همکاری جمعی از دوستان و همکاران فعال و علاقه مند دوسال پیش آغاز به کار کرد. مرکز ما ابتدا affiliate (عضو وابسته) بود مثل سایر گروهها در باقی کشورها. چند دوره سخنرانی و نشست داشتیم، تابستان سال قبل(۹۳)یک کنگره بین المللی در کوش آداسی به ریاست جناب آقای دکتر غلامرضا غزنوی و امسال نیز یک کنگره در خردادماه(۹۴) برگزار کردیم که ریاست این کنگره را جناب آقای دکتر کاظم مرشدی برعهده داشتند. در این کنگره اخیر جمعی از برترین سخنرانان رشته ایمپلنت به ایران آمده و سخنرانی داشتند. خود پروفسور کنث جودی ریاست کل ICOI نیز به ایران آمده و شخصا مدارک مربوط به فلوشیپ، مسترشیپ و دیپلماتهای ICOI را اهدا کردند.
در سال ۱۳۹۳، بخاطر فعالیتهایی که داشتیم از طرف کمیته مرکزی ICOI در آمریکا مرکز ما را بعنوان شعبه اصلی و مرکزی(component) پذیرفتند. بجز ما تنها ۶ کشور کانادا، استرالیا، چین، هندوستان، آمریکا و آلمان نمایندگی اصلی ICOI هستند. به عبارت دیگر از ۳۷ سال قبل هیچ کشوری نتوانسته بود یکی از نمایندگی های وابسته خود را به رتبه نمایندگی اصلی ICOI ارتقا دهد که افتخار بزرگی برای کشور ما و دندانپزشکی ایران محسوب می شود.

گفتگو با دکتر سید مجتبی سیدین: اخلاق حرفه‌ای؛ حرف اول
گفتگو با دکتر سید مجتبی سیدین: اخلاق حرفه‌ای؛ حرف اول

تجمیع فعالیتها
من همواره اشاره کرده ام که مسائل اخلاقی برای من در درجه اول اهمیت قرار داد. سعی داریم نمایندگی های دیگر ICOI در ایران را هم به نمایندگی خودمان ملحق کرده و با هم فعالیت کنیم و یک مجموعه مشترک داشته باشیم. نمایندگی جناب آقای مهندس فلکه و جناب آقای دکتر آهنگری به ما پیوسته که از حضور این عزیزان بسیار خوشحال و خرسند هستیم. امیدواریم بزودی دیگر نماینده ICOI هم به ما اضافه شود. من فکر می کنم اگر بصورت جمعی فعالیت داشته باشیم می توانیم حرمت و اعتبار این رشته را در ایران ارتقا داده و باعث پیشرفت آن شویم. در عین حال می توانیم در خارج از مرزها نیز ایران را بعنوان یک کشور پیشرفته در زمینه ایمپلنت مطرح کنیم.

پیشگیری مقدم بر درمان
به رغم تمام پیشرفتهای باورنکردنی در بحث مواد و تجهیزات و درمان، هنوز پیشگیری حرف اول را می زند. اما کارهای پیشگیری نیاز به برنامه ریزی در تمام کشور دارد و متولی آن هم وزارت بهداشت است. ما افراد و سازمانهای غیردولتی می توانیم کارهایی انجام دهیم ولی این موضعی است و کارهای گسترده و عمومی باید از طریق وزارتخانه انجام شود. باید برنامه ریزی شده و اجرا شود نه اینکه فقط بصورت تئوری باشد. قدم اول هم آگاهی است. ما باید به مردم آگاهی بیشتری بدهیم که بتوانند بهتر از دندانها و بافتهای نگهدارنده دندان مراقبت کنند تا دندانها از دست نرفته و نیازی به ایمپلنت وجود نداشته باشد. با ارتقا بهداشت دهان و دندان در سطح کشور، صرفه جویی مالی قابل ملاحظه ای هم انجام میشود.

نقش ICOI در ارتقا آگاهی
اما اگر کسی دندانی را از دست داد و خواست آن را با ایمپلنت جایگزین کند آنوقت باید درباره این درمان و افراد دارای صلاحیت انجام درمان اطلاعات کافی داشته باشد. یکی از برنامه های مرکز IRANCOI ما ارائه این اطلاعات به مردم است و قصد داریم از طرق مختلف به مردم درباره ایمپلنت اطلاعات بدهیم که آن نیز قدم مهمی است. جالب است بدانید که این در اساسنامه ICOI در آمریکا لحاظ شده و ابتکار عمل در این زمینه را به مراکز ICOI در سراسر دنیا واگذار کرده اند تا اطلاعات لازم درباره ایمپلنت را در اختیار مردم قرار دهند. این یک سود دوجانبه است هم برای ICOI و هم برای مردم.

دندانپزشکان عمومی و ایمپلنت
حق دندانپزشک عمومی است که کار ایمپلنت انجام دهد و این در تمام دنیا هم تاکید شده است. ولی باید برای انجام این کار دانش کافی داشته باشد. من شاهد درمانهای خوب همکاران عمومی بوده ام و حتی تماس گرفتم و به آن همکار تبریک گفتم ولی در مورد کیس های کمپلکس(بیمارانی با شرایط پیچیده) باید خیلی دقت شود

خانه کوچک یا برج
فرض کنید شما می خواهید یک خانه کوچک بسازید یا یک برج ۴۰ طبقه. طبعا محاسبات این دو مورد با هم فرق دارد. برنامه ریزی و محاسبات و دقت عمل در ساخت یک برج بسیار سخت تر و پیچیده تر از یک خانه کوچک یک طبقه است. این را دیگر همه می دانند. در مورد درمانهای ایمپلنت هم همینطور است. حتی خود ما هم حتما در مورد کیس های کمپلکس(بیمارانی با شرایط پیچیده) مشورت می کنیم که برای انجام درمان بهتر و دقیق تر امری ضروری است.

آموزش ایمپلنت در آمریکا
بد نیست اگر نگاهی به وضعیت آموزش ایمپلنت در آمریکا داشته باشیم. در آمریکا برای دانشجویان عمومی چهارچوبی وجود دارد. تئوریها آموزش داده می شود، دوره عملی هم بصورت آبزرور آموزش داده میشود. حالا دندانپزشک با آگاهی از درمانهای ایمپلنت فارغ التحصیل می¬شود و بعد اگر خواست کار ایمپلنت انجام دهد وارد دوره هایی میشود که آنجا تعریف شده. یکی از مراکزی که دوره های آموزشی ایمپلنت برگزار میکند ICOI است. ICOI هر ساله چندین دوره برگزار میکند؛ با دانشکده های مختلف هماهنگی می شود و استادان همان دانشکده دوره های آموزشی را مطابق سرفصل های مشخص و تحت نظارت ICOI برگزار می¬کنند. دندانپزشک دوره های تئوری و عملی را می گذراند که سه مرحله مقدماتی، متوسط و پیشرفته دارد. بعد دندانپزشک امتحان کتبی و شفاهی می دهد و در نهایت اگر توانست امتحانات را پاس کند گواهینامه معتبری دریافت می کند.
بنابراین در آمریکا هم هنوز آموزش آکادمیک دانشگاهی وجود ندارد و متولی آموزش ایمپلنت در آنجا موسسات آموزشی علمی هستند که مدارک معتبری هم صادر می¬کنند.

آموزش ایمپلنت در ایران
در کشور ما هم شرکتهای مختلف برای سیستمهای مختلف، دوره های آموزشی متعددی برگزار میکنند که استادان برجسته ای در این دوره ها آموزش می دهند و همکاران دندانپزشک عمومی میتوانند در این دوره ها شرکت کرده و در زمینه ایمپلنت آموزش ببینند. ولی به نظر من چون در کشور ما آموزش ایمپلنت کمابیش تازه و نوپا است، شتابزدگی هایی وجود دارد که اگر در مسیر صحیح قرار گیرد و برمبنای اصول صحیح و سرفصل های مشخص و معین باشد بسیار مفید خواهد بود. این گونه، هم برای دندانپزشکی کشور مطلوب تر است هم برای خود این موسسات و هم برای انعکاس اعتبار حرفه دندانپزشکی ایران در مجامع خارجی چون ما می توانیم به راحتی دندانپزشکان کشورهای دور تا دور ایران را برای آموزش ایمپلنت جذب کنیم.

حرف آخر
هدف من واقعا و در درجه اول اخلاق حرفه ای بوده و هست. آرزو می کنم از نظر اخلاق حرفه ای پیشرفت کنیم و اساتید و معلمان ما به قداست حرفه معلمی اعتقاد داشته باشند، اطلاعات صحیح را به دانش آموزان و دانشجویان منتقل کنند و به طبع شاگردها نیز از استادان الگوی مناسبی بگیرند.

منبع:دندانه

 

گفتگو با بابک شهبازیان، مدیرعامل شرکت واردکننده تجهیزات دندان‌پزشکی و ایمپلنت سیناگستر پیشرفت

سمانه جعفری: برای مصاحبه با یکی از دندان‌پزشکان به مطب وی مراجعه کرده بودم، زمانی‌که منتظر بودم تا پزشک کار درمانی بیمار را به اتمام برساند و نوبت مصاحبه بنده فرابرسد، متوجه صحبت‌های بیمار با پزشک موردنظر شدم. بیمار که خواهان دریافت درمان ایمپلنت بود، با نگرانی زیادی راجع‌به این موضوع سوال می‌پرسید. نگرانی وی به کیفیت و قیمت ایمپلنت مربوط بود. پزشک به بیمار اطمینان می‌داد، اما نکته اینجا است که نگرانی بیمار به‌خاطر نتیجه درمان، نگرانی بسیاری از بیماران خواهان عمل ایمپلنت است. به سراغ بابک شهبازیان، مدیرعامل شرکت واردکننده تجهیزات دندان‌پزشکی و ایمپلنت سیناگسترپیشرفته، رفتیم و وی را به مصاحبه‌ای با سپید دعوت کردیم که در ذیل آن را می‌خوانید.

بی‌اعتمادی نسبت به جنس و کیفیت ایمپلنت‌ها منجر شده تا مردم به سمت این درمان نروند. چگونه می‌توان اعتمادی را که به واسطه مصرف کالایی که ساخته کشورهایی با سابقه تولید محصول بی‌کیفیت و صادرات آن به جهان است بازسازی کرد؟
ایمپلنت به عنوان بهترین شیوه درمان بی‌دندانی شناخته شده است. این روش امتحان خود را پس داده و در همه‌جای دنیا مورداستفاده است. روزانه میلیون‌ها نفر در جهان از این روش درمانی بهره می‌گیرند و می‌توان گفت که هیچ عارضه‌ای ندارد. البته به شرطی که همه استانداردها رعایت شود.

چیزی که وجود دارد، همین است که همگان به مطلوب بودن این عمل واقف هستند، اما عوامل جانبی دراین مورد مداخله می‌کند و از درجه اعتبار آن می‌کاهد؟
دریک مرکز درمانی معتبر که به کار خود وارد است و از ایمپلنت‌های استاندارد استفاده می‌کند، می‌توان یک عمل ایمپلنت ایمن را انجام داد. چنانچه تمام شرایط مطلوب باشد، احتمال شکست درمان کمتر از ۲ تا ۳ درصد خواهد بود. البته این عمل با به‌کارگیری روش‌های مناسب و جدید با اقبال بیشتری روبرو است. به عبارت دیگر از هر ۱۰ نفری که عمل ایمپلنت را انجام می‌دهند، ۸ نفر با موفقیت صددرصد روبرو بوده و مشکل خاصی برایشان به وجود نخواهد آمد. از طرف دیگر ایمپلنت به یک سری عوامل دیگر نیز بستگی دارد. صرف اینکه پیچ ایمپلنت و قطعه‌ای داخل لثه کار می‌شود، ساخت کدام کشور است، کافی نیست. مجموعه‌ای از عوامل و فاکتورها در موفقیت یک عمل ایمپلنت تاثیر دارد. کیفیت یک ایمپلنت خوب علاوه‌ بر جنس به مهارت فردی که آن را کار می‌کند، موثر است.

آیا درخصوص قیمت آنها تعرفه ثابت شده‌ای وجود دارد؟
یکی از سردرگمی‌هایی که درمورد ایمپلنت وجود دارد، قیمت ایمپلنت‌ها است. قیمت ایمپلنت در تمایل مردم به استفاده ازاین روش تاثیر به‌سزایی دارد. پیامک‌هایی به دست مردم می‌رسد که قیمت ایمپلنت‌ها را از زیر یک میلیون تومان تا بیش‌از چهارمیلیون پیشنهاد می دهند. البته هر کدام از سطوح قیمتی در جایگاه خود منطقی به نظر می‌رسد. جنس ایمپلنت و اینکه ساخت کدام کشور باشد، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. خوشبختانه تاکنون ایمپلنت چینی در بازار مشاهده نکرده یا کمپانی چینی که به‌طور رسمی در ایران فعالیت داشته باشد، وجود ندارد. ایمپلنت‌هایی که با قیمت اکونومیک و ارزان وجود دارد، ساخت کشور کره است. پنج برند اصلی از ایمپلنت در ایران جاافتاده و طرفدار دارد، این ایمپلنت‌ها معتبر بوده و ثبت شده‌اند. محصولات این کمپانی‌ها تایید شده و دارای استانداردهای موردنظر از وزارت بهداشت بوده و مجوز اداره کل تجهیزات پزشکی وابسته به وزارت بهداشت است. بنابراین از طرق قانونی وارد کشور می‌شود. کارشناسی شده و مدارک و مسندات لازم را دارند. ایمپلنت‌های برند ساخت کشورهای آمریکا، سوئد، سوئیسی گران‌تر بوده، چراکه کیفیت بالاتری دارد. از آنجایی‌که ایمپلنت کالای کوچکی بوده و امکان قاچاق چمدانی وجود دارد، بعضا دیده شده پزشکانی از این کالاهای قاچاق استفاده کرده و بیمار دچار عارضه شود. ایمپلنت با این‌که بسیار کوچک است، اما چنانچه اصل بوده و از مبادی قانونی وارد کشور شود، هولوگرام وزارت بهداشت برآن حک شده است. بیمار می‌تواند بسته‌بندی ایمپلنت را از پزشک خود درخواست کرده و آن را مشاهده کند.

نکته‌ای که در رابطه با ایمپلنت باید مدنظر قرار داد، این است که ایمپلنت یک درمان است، نه خرید کردن!

یعنی نباید نگران نتیجه درمان بود؟
مانند هر درمان پزشکی دیگری میزان موفقیت به فاکتور‌های متعددی نظیر دانش و مهارت درمانگر، شرایط سلامت کلی و موضعی بیمار، مراقبت‌های پس از درمان و در ‌‌نهایت برند قطعه مورد استفاده بر می‌گردد. بنابراین به جای تمرکز صرف بر مارک ایمپلنت لازم است نسبت به تمام این موارد بررسی انجام شود. ایمپلنت بیشتر از هر درمان دندان‌پزشکی دیگری حاشیه‌ساز است. دلیل این مسئله شاید تبادل مالی بالاتردر این حوزه و در نتیجه تداخل بیشتر جنبه‌های تجاری با این درمان باشد. حتی در زمان اوج رکود اقتصادی جهانی یکی از حوزه‌های اقتصادی-پزشکی که کمترین افت رونق را داشته، خرید و فروش تجهیزات مربوط به ایمپلنت‌های دندانی بوده است. تنوع در برندهای مختلف ایمپلنت تنها نشانه هیاهو در حوزه تجاری این محصول نیست؛ بلکه حکایت از پویایی علمی و نوآوری در این زمینه نیز دارد. درمانگری که تنها یک سیستم را انتخاب کرده و تمام بیماران را تشویق به استفاده از آن می‌کند قطعا بسیاری از بیماران را از فواید ویژه یک سیستم دیگر محروم می‌کند. سیستم ایمپلنت بر‌تر وجود ندارد. هر سیستم برای یک بیمار و شاید حتی برای یک دندان خاص بیمار بر‌تر است و تشخیص این مسئله به دانش درمانگر و به عبارتی کاتالوگ‌شناسی او برمی‌گردد.

سخن آخر؟
اینکه معتقد باشیم یک نوع سیستم بهترین نوع ایمپلنت است درست مانند این است که معتقد باشیم یک دارو بهترین دارو هست و تمام نسخه‌هایمان فقط شامل همین دارو باشد. درمانگر مورد اعتماد از لحاظ دانش و وجدان کاری را خودتان انتخاب کنید، اما انتخاب برند ایمپلنت را به او بسپارید. گران‌تر بودن یک برند خاص لزوما به معنای بهتر بودن آن نیست. همچنین بهتر بودن کیفیت یک برند خاص تضمینی برای موفقیت آن نیست. یک ایمپلنت از برندی با بالا‌ترین کیفیت هم اگر مطابق اصول گذاشته نشود (مثلا بازسازی استخوان لازم در اطراف آن صورت نگیرد، زود‌تر از زمان مناسب بار گذاری شود، عوامل مخرب موضعی نظیر پلاک میکروبی یا فشار دندان قروچه حذف نگردند…) محکوم به شکست است و کیفیت سطح یا طراحی علمی آن قادر به نجات درمان نخواهد بود. در فهرست عوامل تعیین کننده موفقیت درمان ایمپلنت مهارت و دانش درمانگر قطعا بالا‌تر از برند ایمپلنت قرار می‌گیرد.
منبع:دندانه

 

معصومه ستوده: آنقدر در بین مردم جای خود را باز کرده است که دیگر هیچ فردی به دیده شک و تردید نسبت به ضرورت انجام ایمپلنت نمی‌نگرد. اگر تا چندی پیش عده‌ای همچنان با جای خالی دندان خود زندگی را سپری می‌کردند، امروزه این فرهنگ آنچنان در بین مردم جای خود را بازکرده است که بسیاری کاندید عمل ایمپلنت می‌شوند، قبل از اینکه پزشک بخواهد به آنها توصیه‌ای کند. شاید بارها این سوال مطرح شده باشد که واقعا ایمپلنت چیست؟

ایمپلنت دندانی به پیچ ساخته شده از جنس تیتانیوم گفته می شود که در استخوان فک کاشته و جایگزین دندان از دست رفته می شود پس از جایگذاری ایمپلنت دندانی طی روندی که یکپارچگی استخوانی (osseointegration) نام دارد، ایمپلنت دندانی محکم به استخوان جوش می‌خورد، سپس روکش یا دست دندان روی ایمپلنت دندانی متصل می‌شود. ایمپلنت در واقع از ریشه (فیکسچر) و تاج (آباتمنت)ساخته شده است.

سازگار با بدن
درمان ایمپلنت برخلاف تصور عامه مردم مدت زمان زیادی را از فرد نمی‌گیرد. معمولا بین نیم تا دو ساعت زمان می برد که پایه اصلی کار گذاشته شود.این زمان با توجه به تعداد ایمپلنت‌های دندانی و شرایط فکی افزایش می‌یابد. زمانی که پایه اصلی کار گذاشته شد و مدت زمان لازم سپری شد می‌توان برای پروتز اقدام کرد. البته داستان قالب‌گیری پروتز و رفت و آمدهای مکرر موجب شده که بسیاری ایمپلنت را کاری پردردسر بدانند، در حالی‌که این ارزیابی به هیچ‌وجه صحت ندارد. تا زمان آماده شدن پروتز اصلی باید از پروتز موقت استفاده کرد. اگر شرایط خیلی مساعد باشد، می‌توان بلافاصله تاج را به ریشه کاشته شده متصل کرد، ولی احتمال شکست درمان تا ۲۰درصد افزایش می‌یابد. در شرایط معمولی بعد از مدت پنج ماه روکش موقت با روکش اصلی تعویض می‌شود. اگر قرار شود تا ایمپلنت فوری انجام شود، باید عرض و طول استخوان ایده‌آل باشد و تراکم استخوان هم به حدی باشد که بتوان ایمپلنت دندانی را با نیروی ۶۰ نیوتن بست. پروتز این ایمپلنت دندانی باید کوتاه باشد که در هنگام جویدن به فیکسچر فشار وارد نشود و نیز باید از جنس کامپوزیت یا آکریل باشد. نکته مهم‌تر اینکه ایمپلنت فوری فقط برای ۵ دندان قدامی انجام می‌شود که جنبه زیبایی دارند.

این عمل در بسیاری از موارد با موفقیت توام می‌شود. علی داداشی نژاد، ایمپلنتوژیست و عضو هیات علمی دانشگاه شاهد، سازگاری ایمپلنت را با بدن تایید کرد و در گفتگو با سپید اظهار داشت:«متاسفانه بسیاری از افراد به دلیل ناآگاهی تصور می‌کنند که بدن با این عضو جدید کنار نمی‌آید، اما واقعیت این است که من در سابقه کاری خود اصلا به یاد ندارم که فردی به دلیل کار گذاشتن ایمپلنت در لثه دچار مشکل شده باشد.»

وی در ادامه افزود:«بهتر است که افراد در مورد دل نگرانی‌های خود با ما مشورت کنند تا اینکه از تعدادی افراد ناآگاه که سخنان بی‌‌پایه‌ای در این حوزه می‌زنند،نظرخواهی کنند.» موارد بسیار نادری وجود دارد که عمل ایمپلنت با شکست بخورد. نادر بودن این موارد در حدی است که امکان دارد عمل عصب‌کشی شما با شکست مواجه شود. نکته مهم‌تر اینکه در فک پایین بین ۱۰۰-۹۸ درصد امکان موفقیت و در فک بالا ۹۵-۹۰ درصد احتمال موفقیت وجود دارد. به هیچ عنوان امکان ندارد که بدن ایمپلنت را قبول نکند. در واقع می‌توان گفت که تیتانیوم کار گذاشته شده به عضوی از بدن تبدیل می‌شود. هرچند امکان دارد که بدن پیوند بافت‌های نرم مانند ریه، قلب یا کلیه را پس بزند اما تا کنون مواردی مشاهده نشده که بدن ایمپلنت را پس بزند. به عبارت بهتر جنس ایمپلنت با بدن سازگاری لازم را دارد و به محض کار گذاشتن با استخوان‌های اطراف جوش خورده و یکپارچه می‌شود.

شاید موضوعی که به نگرانی افراد دامن بزند این باشد که ایمپلنت طول عمر بسیار کمی دارد و با توجه به صرف هزینه حداقل دو میلیون تومانی خیلی زود از بین می‌رود. البته مطالعات انجام شده، نشان می‌دهد که این ارزیابی واقع‌بینانه نیست. کسانی که در ۲۰ سال گذشته کاشت دندان انجام داده‌اند، هیچ مشکلی پیدا نکردند. با این حال طرح درمان دقیق، درمان تخصصی، سلامتی عمومی، مراجعه منظم به دندانپزشک ،بهداشت و مراقبت اهمیت زیادی دارند. مهم‌تر اینکه طول، قطر و توزیع صحیح نیروها روی ایمپلنت دندانی، جراح مجرب ایمپلنت دندان و بهداشت و نحوه نگهداری ایمپلنت دندانی اهمیت بسزایی پیدا می‌کند. البته به دلیل فلزی بودن ایمپلنت دندانی نمی پوسد، اما امکان بیماری لثه وجود دارد که مسواک بین ‌دندانی، نخ دندان و دهان‌شویه بسیاری از این مشکلات را از بین می‌برد.

سختی ایمپلنت
یکی از مشکلاتی که امکان دارد هنگام تعبیه تیتانیوم جراح را دچار مشکل کند این است که بیمار نیازمند لیفت سینوس شود. وقتی دندان‌های آسیای کوچک و بزرگ فک بالا کشیده شده و مدت زیادی از آن می‌گذرد،استخوان نگهدارنده دندان تحلیل یافته و سینوس بزرگ می‌شود (سینوس فک بالا در بالای دندان‌های آسیای کوچک و بزرگ فک بالا قرار دارد.) همین مسئله باعث می‌شود، موقعی که جراح می‌خواهد جای این دندان‌ها ایمپلنت کار بگذارد، استخوان کافی موجود نباشد. برای حل این مسئله روشی به نام سینوس لیفت یا بالابردن سینوس به کار گرفته می‌شود. در این روش با بازکردن حفره سینوس وکنار زدن غشاء پوشاننده آن مواد جایگزین استخوان قرار داده شده و روی آن با لایه مخصوصی به نام ممبرین بسته شده و بخیه زده می‌شود. بدن پس از چند ماه اطراف و دربین مواد جایگزین استخوان، استخوان سازی می‌کند و استخوان کافی برای کاشت ایمپلنت دندانی فراهم می‌شود.در این شرایط امکان دارد که با توجه به کار انجام شده و نیاز بیمار به اقدامات جانبی هزینه ایمپلنت تا یک میلیون تومان افزایش یابد. در حال حاضر هزینه ایمپلنت در کشور بین ۴-۲ میلیون تومان است که شاید بسیاری عطای آن را به خاطر هزینه بالا به لقایش ببخشند. با این حال علی حسنی، رئیس دوازدهمین کنگره بین‌المللی جراحان دهان، فک و صورت ایران، بر این باور است که این هزینه با توجه به قیمت بالای آن در ر اروپا بسیار پایین است.

ترس از ایمپلنت
فارغ از هزینه بالا که بسیاری را از انجام ایمپلنت منصرف کرده و آنها رنج بی‌دندانی را به جان می‌خرند بسیاری به دلیل ترس و واهمه به‌دنبال انجام ایمپلنت نمی‌روند. با وجود این، رئیس دوازدهمین کنگره بین‌المللی جراحان دهان، فک و صورت ایران بر این باور است که انجام این عمل از کشیدن دندان هم ساده‌تر است. البته در بسیاری از افراد این ترس جای خود را به شک و تردید نسبت به تاثیرات مورد انتظار می‌دهد. همین موجب می‌شود تا افراد زیادی با وجود تمکن مالی حاضر به انجام این کار نشوند. مهمترین ترس ایجاد عفونت به‌دنبال انجام ایمپلنت است. واقعیت این است که فوبیا (ترس بیش از حد وغیر منطقی) مختص جراحی ایمپلنت نیست. بسیاری از افرادی که تحت انواع جراحی‌های دهانی قرار می‌گیرند، این دغدغه را دارند و در اثرهمین وسواس تمام پدیده‌های طبیعی بعد از جراحی را نشانه‌ای از عفونت محسوب می‌کنند. به عبارت دیگر احتمال عفونت مانند سایر اعمال جراحی است. بیمار پس از گذاشتن ایمپلنت لازم است علاوه بر رعایت بهداشت اصولی و اساسی در فازهای درمانی ۶ ماه تا یکسال به صورت مرتب به متخصص مربوطه مراجعه کند، چرا که این امر نقش بسیار موثری در عملکرد مناسب و طول عمر ایمپلنت خواهد داشت. تنها مواردی که باید با احتیاط با آن برخورد کرد، این است که افرادی که مبتلا به دیابت بوده یا از داروهای کورتون‌دار به صورت مزمن استفاده می‌کنند، باید ملاحظات خاصی در مورد آنها اعمال شود تا مشکلات کمتری را متحمل شوند.

سخن آخر
ایمپلنت در ایران در حال حاضر یک دهه را پشت سر گذاشته و در آستانه تحولی بزرگ‌تر قرار گرفته است. به عبارت دیگر موج گسترده‌ای از مردم بدون مقاومت حاضر به انجام این عمل جراحی می‌شوند. خوشبختانه در طول یک دهه گذشته بسیاری از برداشت‌های نادرست جایگاه خود را از دست داده‌اند و بیماران در برابر توصیه‌های پزشکان کمتر مقاومت می‌کنند. البته در این میان یک نگرانی همچنان در مطب‌های خصوصی که نظارت کمتری روی آن اعمال می‌شود وجود دارد. آن نگرانی این است که مبادا هزینه ایمپلنت درجه یک از بیمارگرفته شود اما ایمپلنت نازل برای آنها کار گذاشته شود.
منبع:دندانه

 

دکتر محمد جعفر اقبال
رئیس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

تعدادی از بیمارانی که به دندانپزشک مراجعه کرده و پزشک به آنها توصیه می‌کند تا به‌دنبال ازدست دادن دندان اصلی، کار ایمپلنت را انجام دهند، در برابر این موضوع مقاومت می‌کنند. این بیماران این نگرانی را دارند که مبادا انجام ایمپلنت به لثه آنها آسیبی وارد ‌کند و به خاطرهمین از انجام ایمپلنت طفره می‌روند.

چرا برخی افراد با ایمپلنت دندانی مخالفند؟
چرا برخی افراد با ایمپلنت دندانی مخالفند؟

در واقع از عمومی شدن عمل ایمپلنت دندانی در کشور، سال‌های زیادی نمی‌گذرد و در نهایت عمری ۱۵ ساله دارد به عبارت دیگر این عمل جراحی و جایگزینی دندان، امر بدیع و نویی محسوب می‌شود.
به هر حال هر عمل جراحی نوینی، برای عمومی شدن با مقاومت‌هایی از سوی مردم روبرو می‌شود. بسیاری از بیماران نهایت تلاش خود را می‌کنند که این کار را انجام ندهند، چون اطمینانی از نتیجه احتمالی آن ندارند و می‌ترسند که با این کار صدمه‌ای به سلامت آنها وارد شود. البته نظر من این است که انجام ایمپلنت با توجه به جدید بودن و گران بودن از سوی مردم ما مورد استقبال قرار گرفته و مقاومت کمتری در برابر انجام عمل ایمپلنت درایران در مقایسه با سایر کشورها رخ داده است. اگر هنوز افرادی مشاهده می‌شوند که با ترس در برابر انجام ایمپلنت موضع‌گیری می‌کنند، این رفتار از عدم آگاهی این افراد نشأت می‌گیرد. به عبارت بهتر، اگر در این حوزه اطلاع‌‌رسانی دقیقی انجام شود. نگرانی مردم از بین می‌رود و با اطمینان بیشتری ایمپلنت می‌کنند.

به هر حال زمانی که اطلاع رسانی دقیقی صورت نگیرد، در خلاء این اقدام ضروری از سوی جامعه پزشکی، بازار شایعات و اخبار نادرست داغ می‌شود و موجب می‌شود که افراد جامعه بیشتر این سخنان را باور کرده و کمتر سخنان دندانپزشک را قبول کنند. افراد بسیاری وجود دارند که حاضر شده‌اند تا سال‌ها جای دندانشان خالی بماند، اما ایمپلنت نکنند. جالب اینجا است که بسیاری از این افراد در برابر توصیه تعدادی از پزشکان تصور می‌کنند که پزشکان تنها به دلیل منفعت اقتصادی آنها را به انجام ایمپلنت تشویق می‌کنند.

تا زمانی که این فضا اصلاح نشود و گام‌های اساسی برای شفافیت فضا برداشته نشود، شما نباید انتظار داشته باشید که همه بیماران با روی باز از انجام عمل ایمپلنت استقبال کنند.

البته ترس از اعمال دندانپزشکی به عمل ایمپلنت خلاصه نمی‌شود. بسیاری از مردم جامعه نه تنها اطمینان خاطری از نتیجه اعمال دندانپزشکی ندارند، بلکه نسبت به این کار با نوعی احساس ترس برخورد می‌کنند. بدتر اینکه فرد ناآگاه تصور می‌کند که به‌ دنبال عمل ایمپلنت با سوراخ شدن لثه و کار گذاشتن یک جسم خارجی، حتما عواقب بدی در انتظار او است و دیر یا زود با عفونت شدیدی مواجه می‌شود که تا مدت‌ها او را گرفتار می‌کند. شما باید به این افراد حق بدهید که با ترس با این حوزه برخورد کنند. این نقصان از ضعف عملکرد جامعه دندانپزشکی نشأت می‌گیرد که به خوبی نتوانسته اطلاع‌رسانی کند و این موضوع را برای مردم جا بیندازد که عمل ایمپلنت هیچ ترسی ندارد.

عده‌ای به این موضوع دامن می‌زنند که ایمپلنت موجب میَ‌شود تا لثه عفونت کند. در پاسخ به این افراد باید گفت که تاکنون گزارشی دال بر این موضوع مشاهده نشده است. اگر چنین موضوعی سابقه داشت، حتما درنشریات معتبردندانپزشکی به آن اشاره‌ای می‌شد، به هرحال جامعه دندانپزشکی به شدت مراقب است تا عوارض این عمل جراحی را بررسی کند و گام‌هایی را در جهت کاهش آن بردارد.

مهم‌ترین عارضه موجود این است که ایمپلنت ناموفق شده و با شکست مواجه شود. به هرحال احتمال شکست در هر عمل جراحی وجود دارد. منظور من از طرح این مسئله این بود که ایمپلنت از نظر درمانی کار موفقی است و احتمال عدم موفقیت آن کمتر ازسایر اعمال جراحی نیست. نکته بسیار مهم در جراحی ایمپلنت این است که این کار باید در مراکز معتبر انجام شود و فرد باید مراقبت‌های بهداشتی خود را چند برابر کند تا احتمال هرگونه عفونتی از بین برود.

منبع:دندانه

 

پیشرفت علم به بهتر شدن سبک زندگی کمک شایانی می‌کند. حال اگر این پیشرفت از نوع جراحی باشد که دیگر شاهکار است، اما گاهی روش‌هایی که بعداز تحقیقات بسیار ابداع شده، با دخالت عوامل مزاحم زیرسوال می‌رود. ایمپلنت روشی است که علاوه بر اصلاح مشکلات دهانی و دندانی، چهره و زیبایی فرد را تضمین می‌کند. دکتر فرزین سرکارات، مدیر گروه جراحی دهان، فک و صورت دانشگاه آزاد اسلامی تهران، در گفت‌وگو با روزنامه سپید به بیان ابعادی از این موضوع پرداخت که در ذیل می‌خوانید.

در رابطه با ایمپلنت شبهاتی به وجود آمده که نظر عموم را تغییر داده و اعتماد مردم را نسبت به این موضوع متزلزل ساخته است. نظر شما چیست؟
ایمپلنت درمانی است که نسبت به سایر روش‌های جایگزین دندان جدیدتر است و مانند هر کار تخصصی دیگری مزیت‌های زیادی دارد، بنابراین می‌توان گفت، تحول بزرگی را در زمینه دهان و دندان ایجاد کرده است.
ایمپلنت شامل دو مرحله مجزا بوده که قسمتی از آن مربوط به جراحی‌هایی است که روی استخوان فک انجام می‌شود و بخش دیگر سازوکارهای پروتز و روکش‌های دندانی را تشکیل می‌دهد. در خصوص جراحی‌های تخصصی باید بگویم، زمانی نتیجه مطلوب حاصل می‌شود که به صورت حرفه‌ای و تخصصی انجام شود. یعنی هر فردی که آموزش‌های کافی در یک زمینه دیده، باید اقدام به انجام این درمان کند. از طرف دیگر این آموزش‌ها تنها در دوره‌های تخصصی داده می‌شود. یعنی با وجود اینکه در کریکولوم آموزشی دوره‌های عمومی به تازگی آموزش ایمپلنت گنجانده شده است، ولی،هنوز ایمپلنت به صورت تخصصی آموزش داده نمی‌‌شود، چراکه اجرایی شدن آن امکانات زیادی می‌طلبد. بسیاری از موسسات جانبی، شرکت‌ها و انجمن‌های علمی اقدام به آموزش افراد در زمینه ایمپلنت کرده‌اند، نتایج آموزش‌های این‌چنینی باید پایش شود. خیلی مهم است که محصول آموزش‌ها چگونه باشد. درمان ایمپلنت را می‌توان با توجه به سختی کار به چند نوع تقسیم کرد:
درمان‌های ساده که توسط دندان‌پزشک عمومی قابل انجام است،
اما درمان‌های متوسط و پیشرفته‌تر نیز وجود دارد که در مورد آنها باید دقت بیشتری صورت گیرد، چراکه در این مراحل نیاز به انجام درمان‌های پیشرفته استخوانی در فک و سپس جا‌سازی پایه ایمپلنت می باشد.
لذا وجود نگرانی درخصوص اینکه عمل ایمپلنت با موفقیت انجام می‌شود یا نه؟ بستگی به درجه سختی کارو پیشرفته بودن آن و شرایط بیمار و مهارت پزشک دارد. اینکه عمل ایمپلنت توسط چه کسی انجام می‌شود، بسیار مهم است، لذا انجام کارهای تخصصی و تهاجمی در زمینه جراحی‌‌های فک و صورت باید به‌وسیله متخصصان انجام شود. نگرانی‌ها از آنجایی آغاز می‌شود که بسیاری از این‌گونه عمل‌ها نیاز به اقدامات تهاجمی دارند.

گول تبلیغات کاذب درباره ایمپلنت را نخورید
گول تبلیغات کاذب درباره ایمپلنت را نخورید

آیا تبلیغات کاذب می‌تواند آسیب‌زا باشد؟
حجم زیادی از مشکلاتی که دراین خصوص پدید می‌آید، مربوط به این است که بسیاری از مردم فریب تبلیغات و اس‌ام‌اس‌هایی را که دریافت می‌کنند می‌خورند. کتابچه‌‌هایی درب منازل ارسال می‌شود که تبلیغات انواع و اقسام خدمات نزدیک محل سکونت افراد در آن درج شده است. دراین کتابچه‌ها از تبلیغ قالیشویی گرفته تا مطب پزشکان و جراحی زیبایی و ایمپلنت دیده می‌شود. این تبلیغات بدون نظارت کافی در جریان است و مردم نیز به دلیل عدم آگاهی اعتماد می‌کنند. شاید بعضی از آنها دارای اعتبار باشند، اما جست‌وجو از طرق صحیح و بر پایه علمی قابل اطمینان‌تر است.به عنوان مثال در برخی از این تبلیغات همکاران دندان پزشک عمومی از واژه ایمپلنتولوژیست یا متخصص ایمپلنت استفاده می کنند. در صورتی‌که واژه ایمپلنتولوژیست نادرست بوده و تخصصی به نام تخصص ایمپلنت نداریم! متخصصان مرتبط با این رشته سه گروه هستند؛ جراحی دهان و فک‌وصورت، متخصصان رشته پریودنتولوژی یا جراحی لثه و متخصصان رشته پروتز. چنانچه دندان‌پزشکان جزو این سه رشته باشند، ایمپلنتولوژیست محسوب می‌شوند. بنابراین به‌کاربرد واژه ایمپلنتولوژیست جای شبهه دارد!
متاسفانه گاهی عده‌ای از همکاران به‌وسیله شرکت‌هایی که واردکننده ایمپلنت می باشند، آموزش‌های کوتاه‌مدت دیده و گواهی‌نامه دریافت می‌کنند و چنانچه محصولات شرکت از کشور آلمان باشد، گواهی‌نامه صادره را از آلمان ثبت می‌کنند. با این روش محصولات شرکت آنها نیز به‌خوبی فروش می‌رود، اما وقتی نوشته می‌شود، دارای گواهینامه از کشور آلمان، خواننده مطلب تصور می‌کند، این پزشک دوره‌های تخصصی را در دانشگاه‌های معتبر کشور آلمان آموزش دیده و همان‌جا مدرک گرفته و سپس به ایران بازگشته است. این‌گونه موارد همان مسیرهایی است که نگرانی را ایجاد کرده و موجب سلب اعتماد مردم می‌شود. نظارت‌ها باید دراین زمینه بیشتر شود. وزارت بهداشت، سازمان نظام پزشکی کشور و هم انجمن‌های مربوطه باید نظارت و پایش بیشتری را اتخاذ کنند.

چه افرادی برای انجام عمل ایمپلنت واجد شرایط هستند؟
به جز شرایط خاص مانند بیماری‌های متابولیک که کنترل‌ نشده هستند، بیمارانی که رادیوتراپی شده‌اند، بیماران شیمی‌درمانی و… افراد سالمی که دارای مشکل خاصی نیستند، ایمپلنت برایشان درمانی خوبی است. البته طرف‌داران درمان ایمپلنت روزبه‌روز بیشتر شده و پیشرفت‌های تکنولوژیک، روش‌های جدید و تغییر و تحول‌هایی که درزمینه ساخت ایمپلنت‌های دندانی اتفاق افتاده، منجر شده تا بیمارانی که از درمان ایمپلنت با احتیاط استفاده می‌کردند، با اطمینان بیشتری استقبال کنند.

وقتی بیماری به شما مراجعه می‌کند، پزشک تاچه اندازه خود را ملزم می‌کند تا درمان ایمپلنت را توصیه کند؟
این وضعیت در افرادی که به‌طور تخصصی عمل ایمپلنت را انجام می‌دهند با دندان‌پزشکان عمومی متفاوت است. بیمارانی که برای ایمپلنت به جراح متخصص مراجعه می‌کند، اکثرا ارجاعی هستند. بنابراین زیاد درگیر تفهیم مسئله نیستیم، چراکه بیمار از قبل آماده و از فیلتر عبور کرده است. از طرف دیگر به دلیل اینکه ایمپلنت روش خوبی است، با اقبال زیادی از سوی دندان‌پزشکان روبرو شده است. البته دراین زمینه هم می‌توان گفت، برخی پزشکان که ایمپلنت انجام نمی‌دهند، این روش را توصیه نکرده و آن را مطلوب نمی‌دانند. از سویی دیگر برخی پزشکان نیز ایمپلنت را درمان تمام مشکلات دندانی می‌دانند، این هم خوب نیست. ازاین‌رو باید یک روش بینابین را درپیش بگیرند.

ایمپلنتی که برای بیمار استفاده می‌شود، می‌تواند عمر زیادی داشته باشد؟
بله. ایمپلنت نیز مانند دندان دائمی طبیعی است. چنانچه به آن خوب رسیدگی شود، باقی مانده و عمر درازی خواهد داشت. درغیر این‌صورت بیماری به نام التهاب بافت‌های اطراف ایمپلنت به دنبال عدم مراقبت و رعایت بهداشت به‌وجود آمده و به‌تدریج استخوان اطراف را تحلیل داده و منجر به ازدست دادن ایمپلنت می‌شود.

قیمت گزاف ایمپلنت‌ها منجر شده تا بسیاری از بیمارانی که به ایمپلنت نیاز دارند، قادر به انجام آن نباشند. به نظر شما عدم وجود دندان منجر به افت بهداشت دهان و دندان نمی‌شود؟
عدم پوشش بیمه‌ای مشکلی است که در تمام بخش‌های دندان‌پزشکی مشاهده می‌شود تا وقتی نگاه به این‌گونه درمان‌ها لوکس باشد، اقدام خاصی صورت نگرفته و تعداد قابل توجهی از جامعه بی‌بهره خواهند ماند، اما باید توجه کرد که ایمپلنت درمان لوکسی نیست، بلکه برای بهداشت دهان و دندان لازم است و طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت بی‌دندانی معلولیت است. بنابراین دندان‌دار کردن مردم یعنی رفع معلولیت آنها! چنانچه به این موضوع اهمیت داده نشود، به معنای آن است که جامعه‌‌ای مملو از معلول دندانی داریم. بلع غذا، تکلم، اعمال فیزیولوژیک دهان و دندان و…بیمار بی‌دندان دچار مشکل است تا سازمان‌های بیمه‌گر ایمپلنت و سایر اعمال دندان‌پزشکی را تحت پوشش گسترده‌ای قرار ندهند، عده کثیری از جامعه به سمت آن نرفته و همچنان بی‌بهره خواهند ماند.
منبع:دندانه

 

رئیس اداره تجهیزات دندانپزشکی سازمان غذا و دارو، از ابلاغ قیمت ایمپلنت‌های دندانی به مراکز درمانی کشور خبر داد.

به گزارش گروه خبر دندانه، دکتر محمد مهدی گلابگیران با بیان اینکه قیمت ایمپلت‌های دندانی به مراکز درمانی و مطب‌ها ابلاغ شده و در سایت اداره تجهیزات پزشکی (IMED. IR) قابل مشاهده است، اظهار داشت: ۵۰ شرکت وارد کننده ایمپلنت‌های دندانی در این حوزه فعالیت دارند که از این تعداد ۱۳ شرکت به صورت فعال هستند و قیمت گذاری نیز با این تعداد شرکت انجام شده است.

وی گفت: قیمت‌های ایمپلنت‌های دندانی در سال‌های اخیر کاهش یافته است و بیشتر تجهیزات از جمله (فیکسچر و ابات منت) که مصرف بالایی دارند و اندازه و اشکال مختلفی دارند و قیمت آن‌ها از حدود ۱۷۰ هزار تا یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان است و قیمت‌ها نیز مصوب و به تمامی مراکز درمانی و مطب دندانپزشکان ارسال و اعلام شده است و قیمت‌های اعلام شده در سایت این اداره نسبت به قیمت بازار حدود ۲۱ تا ۴۶ درصد کاهش قیمت داشته است.

گلابگیران با بیان اینکه متاسفانه در این حوزه نیز قاچاق وجود دارد اظهار داشت: با توجه به اینکه این تجهیزات دندانپزشکی اکثرا سایز کوچک دارند قاچاق نیز در این حوزه وجود دارد و به صورت چمدانی نیز وجود دارد که مسئولین مربوطه در این زمینه باید از ورود تجهیزات قاچاق به کشور جلوگیری کنند.

رئیس اداره تجهیزات دندانپزشکی سازمان غذا و دارو در ادامه اظهار داشت: تمامی اطلاعات مربوط به شرکت‌های فعال در این حوزه و قیمت تمامی تجهیزات و ملزومات به صورت مرتب در سایت این اداره اطلاع رسانی می‌شود.

گلابگیران خاطر نشان کرد: با توجه به اینکه برای نخستین بار ایمپلنت‌های دندانی قیمت گذاری و در سایت نیز اعلام شد، قیمت‌های آمالگام (مواد نقره‌ای رنگ که برای پر کردن دندان استفاده می‌شود) و مواد کامپوزیت (مواد همرنگ دندان) نیز بزودی در سایت این اداره اعلام خواهد شد.منبع خبر: باشگاه خبرنگاران جوان

منبع:دندانه

 

دکتر هیتمن، لقب دندانپزشک بوکسوری است که دندان‌های شکسته حریفانش را رایگان ایمپلنت می‌کند

دکتر آرتیف دنیل (Arthif Daniel) که به او لقب دکتر هیتمن را داده‌اند، دندانپزشک ۳۵ ساله‌ای اهل انگلستان است که در طول هفته به درمان کردن دندان‌ها و آخر هفته‌ها به شکستن آن‌ها مشغول است!

دکتر دنیل دو دنیای متفاوت از هم را تجربه می‌کند؛ کار درمانی دندانپزشکی در آرامش و هیجان مسابقات بوکس. دکتر دنیل که در دو شهر منچستر و رونکورن به‌عنوان دندانپزشک عمومی مشغول به کار است، به گاردین می‌گوید: «دندانپزشک‌ها به‌طورمعمول با بیماران عصبی و ترسیده سر و کار دارند و می‌خواهند آن‌ها را آرام کنند. من هیچ‌وقت در مورد بوکسور بودنم با بیمارانم حرفی نمی‌زنم، اما گاهی آن‌ها با جستجو کردن نام من در گوگل متوجه این موضوع می‌شوند و جالب اینجاست که فهمیدن آن، مثل آب سردی است که بر استرس آن‌ها می‌ریزد و آرامشان می‌کند! من نمی‌دانم بوکسور حرفه‌ای بودن چرا باعث می‌شود بیماران من احساس راحتی کنند؟»

این دندانپزشک که در لندن متولد و بزرگ شده، بوکس و تحصیلات دانشگاهی را به موازات هم ادامه داده است. پدر و پدربزرگش به محمدعلی کلی علاقه زیادی داشتند. او می‌گوید: «من از سنین کم به بوکس علاقه‌مند داشتم و در مدرسه هم شاگرد زرنگ بودم و زیست را خیلی دوست داشتم. همیشه فکر می‌کردم یک روز وارد یک رشته علوم پزشکی می‌شوم.» خانواده دکتر دنیل او را تشویق کردند که در کالج سلطنتی لندن دندانپزشکی بخواند. او آن زمان یک بوکسور آماتور بود و به این ورزش به‌عنوان یک تفریح نگاه می‌کرد، اما بعد از فارغ‌التحصیلی، تصمیم گرفت به‌طور حرفه‌ای وارد دنیای ورزش بوکس بشود.

بوکسر دندانپزشکی که دندان‌ها را می‌شکند و رایگان درمان می‌کند!
بوکسر دندانپزشکی که دندان‌ها را می‌شکند و رایگان درمان می‌کند!

بیمارانی که می‌خواهند حریف دندانپزشکشان شوند!

زندگی ورزشی حرفه‌ای دکتر دنیل با دوستی با اِدی مصطفی محمد، قهرمان جهان و مربی بوکس و شرکت در کلاس‌های فلوید مِی وِدر، بوکسور معروف آغاز شد. در نهایت او با پیروزی بر دی میچل، بوکسور حرفه‌ای درخشید و به دنبال آن ۱۵ برد در سایر مسابقات کسب کرد. یکی از نکات مثبت مسابقه دادن با این دندانپزشک، این است که او هر دندانی را که بشکند رایگان درست می‌کند! او می‌گوید: «من از نظر اخلاقی احساس وظیفه می‌کنم که این کار را انجام بدهم. یک بار یکی از بیمارانم از من درخواست کرد که با او مسابقه بدهم و دندانش را بشکنم و برایش یک دندان ایمپلنت کنم که البته قبول نکردم!»

دکتر دنیل از تعادل بین کار و ورزش لذت می‌برد. او می‌گوید دندانپزشکی به او اجازه می‌دهد لذت اعطای اعتمادبه‌نفس به بیمار را بچشد و با مسابقه بوکس، از هیجان و ترشح آدرنالین لذت می‌برد؛ اگرچه می‌داند عمر زندگی ورزشی‌اش چندان طولانی نخواهد بود. این دندانپزشک می‌گوید: «من ۳۵ سال سن دارم و می‌دانم این برای یک بوکسور سن بالایی است. البته به کمک تغذیه خوب سلامتی خودم را حفظ کرده‌ام. بوکس برای من موقعیت‌های بی‌نظیری برای شرکت در مسابقات، مسافرت‌های خارجی و دوستی با قهرمانان پدید آورده است. من می‌خواهم تا جایی که می‌توانم در این ورزش که بسیار به آن علاقه‌مندم تلاش کنم تا در آینده چیزی برای حسرت خوردن نداشته باشم.»

منبع:دندانه

 

آکادمی ایمپلنت‌های دندانی آمریکا (AAID)، سپتامبر را ماه آگاهی درباره ایمپلنت نام‌گذاری کرده است.

سپتامبر، ماه ملی آگاهی درباره ایمپلنت در آمریکا
سپتامبر، ماه ملی آگاهی درباره ایمپلنت در آمریکا

محورانتخاب شده برای این برنامه در سال ۲۰۱۹ «دلیل شما برای لبخند زدن چیست؟» و تمرکز بر انواع روش‌هایی است که ایمپلنت از طریق آن‌ها بر زندگی افراد تأثیر می‌گذارد و آن را تغییر می‌دهد.

به گزارش وبسایت (AAID)، این آکادمی برای بزرگداشت مناسبت ماه سپتامبر، در حال جمع‌آوری پول برای طرح «آرزوی یک لبخند» است. در این طرح به افراد بی‌بضاعت و افراد دارای نقص مادرزادی و نیازمند ایمپلنت، خدمات کاشت ایمپلنت‌های دندانی ارائه می‌شود.

دکتر ناتالی وٌنگ، رئیس AAID می‌گوید: «این ماه فرصت خوبی برای آگاهی بخشی به افراد در زمینه درست تصمیم گرفتن در مورد ایمپلنت‌های دندانی است. چرا که این درمان به افراد اعتمادبه‌نفس می‌دهد و زندگی جدیدی را برای آن‌ها رقم می‌زند. واقعیت این است که دیدن چهره‌ای با یک لبخند زیبا تأثیر بسیار خوبی بر طرف مقابل دارد.»

AAID سال ۱۹۵۱ به‌عنوان اولین نهاد بهبود و گسترش درمان‌های ایمپلنت در آمریکا بنیان گذاشته شد و در طول حیات ۶۸ ساله خود، یک نهاد پیشرو در ارائه راه‌حل مشکلات درمان‌های ایمپلنت بوده است.

این آکادمی دارای یک بنیاد هم هست که از سال ۱۹۸۲ تا به حال، مأموریت تحقیق و آموزش درباره علم ایمپلنت‌های دندانی و ارائه خدمات خیریه را بر عهده دارد. یکی دیگر از فعالیت‌های این نهاد، اعطاء کمک‌هزینه به دانشجویان دندانپزشکی عمومی و تخصصی و رزیدنت‌ها است که منابع مالی مورد نیاز آن از خیرین عضو AAID و حامیان مالی آکادمی تأمین می‌شود.

منبع:دندانه

 

چندی پیش میزبان یک دندانپزشک جوان از کشور ژاپن بودم. این میزبانی فرصتی فراهم کرد تا در مورد مقایسه تفاوت‌های دندانپزشکی در دو کشور ایران و ژاپن با هم تبادل نظر کنیم.

تاکومی دوست دندانپزشکم در کشور ژاپن دندانپزشک است. بیش از چهار سال در شهری نزدیک توکیو مشغول طبابت بوده و اکنون در حال سفر دور دنیا است. پدر تاکومی هم دندانپزشک است ولی به گفته خودش تفاوت سبک کارش با پدر، باعث شده است بعد از یک سال و نیم همکاری، محل کارش را تغییر داده و مستقل‌تر شود. با تاکومی در مورد نحوه طبابت دندانپزشکان در کشور ژاپن، روش کار، درآمد و … تبادل نظر کردیم.

چند نکته خواندنی درباره شرایط دندانپزشکی در ژاپن
چند نکته خواندنی درباره شرایط دندانپزشکی در ژاپن

چند نکته جالب در مورد دندانپزشکی در ژاپن دستگیرم شد که در اینجا با خوانندگان وهمکاران دندان‌پزشک به اشتراک می‌گذارم:

– اساس دندانپزشکی ژاپن روی بیمه‌ها قرار دارد. خدمات اساسی دندانپزشکی همه تحت پوشش بیمه‌ها هستند و تقریباً تمام ژاپنی‌ها تحت پوشش بیمه هستند.
– بیمه در ژاپن ارتودنسی، روکش‌های سرامیک خلفی، لامینیت و درمان‌های صرف زیادی را پوشش نمی‌دهد. به همین دلیل کراون‌های خلفی متال در ژاپن رایج است.
– در ژاپن استفاده از آمالگام ممنوع نیست ولی رایج هم نیست. تمایل به انجام درمان‌های اینله و آنله بیشتر است. علت آن هم بیمه‌ها هستند که با این درمان‌ها دندانپزشکان پول بیشتری می‌توانند از بیمه بگیرند.

– طرح درمان در ژاپن بسیار بسیار تحت تأثیر بیمه‌ها قرار دارد. دندانپزشکان درمان‌هایی انجام می‌دهند که بیمه‌ها هزینه آن‌ها را پرداخت می‌کنند.
– برای درمان ریشه بستن رابردم در ژاپن معمول نیست. چرا که بیمه هزینه‌ای بابت بستن رابردم پرداخت نمی‌کند و چون عصب‌کشی در ژاپن نسبت به سایر درمان‌ها ارزان است برای دندانپزشکان صرفه ندارد!
– قیمت دندانپزشکی در ژاپن نسبت به سایر کشور‌ها پایین است. بیشتربیماران بیمه هستند وتعداد کمی بیماران هزینه‌ها را خودشان می‌پردازند. لذا دندانپزشکان سعی در پایین آوردن قیمت تمام شده هستند و از ارزان‌ترین مواد استفاده می‌کنند! برخلاف تصورما در ایران از مارک‌های معروف امریکایی خبری نیست!

– کیفیت اندو در ژاپن بالا نیست! قیمت اندو هم پایین است و دندانپزشکان درمان ریشه را در تعداد جلسات زیاد (به دلیل اقتضای بیمه!) و با ارزان‌ترین مواد انجام می‌دهند. برای بسیاری از دندانپزشکان استفاده از فایل روتاری صرفه ندارد و دستی کار می‌کنند! در یک محدوده خاص افزایش تعداد جلسات درمان پول بیشتری را عاید دندانپزشک می‌کند.
– بیمارانی که بخواهند روکششان برای دندان‌های خلفی فلزی نباشد، باید هزینه از جیبشان بدهند. در مورد درمان‌های زیبایی هم همین طور. لذا این درمان‌ها رایج نیستند.
– بیشتر مشتریان دندانپزشکان ژاپنی را افراد سالخورده تشکیل می‌دهند! به همین دلیل پروتز بیشترین درمانی است که انجام می‌شود! دوست دندانپزشک من از این بابت که مجبور است بیشتر برای سالخوردگان کار کند شاکی بود!
– پست ریختگی و به طور کلی پروتز و درمان‌های با اساس لابراتواری در ژاپن معمول است. بیلدآپ آمالگامی یا کامپوزیتی یا کورهای آمالگامی- کامپوزیتی زیر روکش نظیر آنچه ایران انجام می‌گیرد شایع نیست.

– تعرفه‌های دندانپزشکی در همه‌جای ژاپن یکسان است. چون یک بیمه هست که تمام خدمات را تحت پوشش دارد و این بیمه قیمت واحدی معین کرده است. دندانپزشکان از این قیمت‌ها ناراضی هستند ولی چاره‌ای ندارند! متوسط درآمد دندانپزشکان مثل امریکا بالا نیست ولی دندانپزشکان فقیرهم نیستند! ولی اختلاف درآمد اندکی با سایر مشاغل دارند.
– ژاپنی‌ها به طور کلی تمایلی به مهاجرت ندارند. دندانپزشکان هم از این قائده مستثنی نیستند ولی نارضایتی شغلی در میان دندانپزشکان هم کم نیست. دلیل آن هم این است که احساس می‌کنند نسبت به امریکا درآمد کمی دارند!

– ایمپلنت جز خدمات تحت پوشش بیمه دندانپزشکی در ژاپن نیست. ژاپنی‌ها از ایمپلنت‌های ساخته شده در ژاپن و انواع خارجی (سوئیس و امریکایی) استفاده می‌کنند.
– در ژاپن جراح دهان و دندان وجود دارد جراح فک و صورت که از مسیر دندانپزشکی بتواند جراحی‌های بزرگ فک و صورت انجام دهد وجود ندارد. یک مورد جالب حضور یه کورس و رشته تخصصی با عنوان مراقبت‌های دندانپزشکی سالمندان است که به دلیل افزایش زیاد امیدبه‌زندگی مردم ژاپن می‌باشد.
– مالیاتی که دندانپزشکان ژاپنی می‌دهند حداقل سی درصد درآمدشان را شامل می‌شود!
– به دلیل تعداد بیماران زیاد، دندانپزشکان ژاپنی بیش از ده دقیقه معمولاً نمی‌توانند صرف اخذ بی‌حسی نمایند! بنابراین بیماران افسانه‌ها زیادی در مورد عدم استفاده دندانپزشکان ژاپنی از بی‌حسی ساخته‌اند!

– برای داشتن دستگاه رادیوگرافی پانورامیک و سفالومتری، تخصص نیاز نیست. دندانپزشکان عمومی، ارتودنتیست‌ها و … می‌توانند این دستگاه‌ها را در محل طبابت خود داشته باشند؛ اما نکته جالب این است که زدن دگمه شوت تمام دستگاه‌ها رادیوگرافی باید از نظر قانونی توسط دندانپزشک صورت گیرد (و نه دستیار دندانپزشک! یا تکنیسین)
– دندانپزشکان ژاپن به دلیل اینکه در دانشکده‌ها فقط به زبان ژاپنی درس می‌خوانند، انگلیسی علمی خیلی قوی ندارند و حتی بسیاری از اصطلاحات علمی به زبان انگلیسی را در دندانپزشکی ممکن است متوجه نشوند.

– زمان در ژاپن برای دندانپزشکان بسیار مهم است. چون با توجه با پرداختی بیمه‌ها، افزایش تعداد بیماران درمان شده است که می‌تواند درآمد دندانپزشکان را بالا ببرد (راه دیگر کاهش هزینه‌هاست که بر کیفیت کار اثر معکوس دارد!) با توجه به سراسری بودن بیمه دندانپزشکی در ژاپن، دندانپزشکان انتظار دارند که در مواقع کنسل شدن زمان بیماران، از بیمه یا بیمار خسارت بگیرند ولی نظام سلامت ژاپن، پرداخت خسارت را قبول نمی‌کند.

-انجمن‌های دندانپزشک متعددی در ژاپن وجود دارتد که کار آن‌ها توام با برگزاری سمینار‌ها، سخنرانی‌ها و … می‌باشند.

سایت دکتر علی مرسلی: http://drmorsali.com

منبع:دندانه

 

عصب کشی یا به عبارت صحیح‌تر درمان ریشه دندان، یک درمان رایج برای خلاصی از درد دندان و حفظ دندان‌ها می‌باشد. البته مراجعین دندانپزشکی، عقاید متفاوتی در مورد درمان ریشه دارند و بیشتر ذهنیت آن‌ها را، شایعات و صحبت‌های اطرافیان و دوستان شکل می‌دهد. حقیقت این است بسیاری از مواردی که شما در مورد درمان ریشه شنیده‌اید و شما را هنگام مراجعه به دندانپزشک از انجام آن به وحشت می‌اندازد، صحت ندارند و ماهیت درمان ریشه متفاوت از بسیاری از شایعاتی است که در مورد آن‌ها شنیده‌اید. در این مطلب به چند شایعه که در مورد عصب کشی شنیده‌اید پاسخ می‌دهیم.

عصب کشی دردناک است!
معروف‌ترین شایعه در مورد عصب کشی به درد آن مربوط می‌شود. امروزه با وجود بی‌حسی موضعی و تکنولوژی‌های جدیدی که زمان انجام درمان ریشه را کاهش داده‌اند، پروسه درمان عصب کشی دیگر دردناک نیست. تمامی مراحل تحت بی‌حسی موضعی و حتی در برخی کشور‌ها آرامبخشی هوشیارانه انجام می‌شود و شما روی یونیت (صندلی) دندانپزشکی دردی را احساس نمی‌کنید. عصب کشی ترسی ندارد! شعار ما این است که عصب کشی غیر از هزینه دردی ندارد و در مقایسه با چیزی که عاید شما می‌کند (رفع درد و انکان حفظ دندانتان) واقعا درمان مفید، بی‌عارضه و حتی ارزانی است. برای اینکه در مورد حل مشکل ترس خود از عصب کشی و دندانپزشکی گامی بردارید می‌توانید به قسمت «چطور بر ترس از مراجعه به دندانپزشک غلبه کنیم» در اینجا مراجعه کنید و مطالب مفصلی در این مورد بخوانید.

عصب کشی باعث بیماری می‌شود!
اساس شایعه بیماری‌زا بودن درمان‌های ریشه حفظ کننده دندان، حدود صد سال پیش برای اولین بار مطرح شد وبه کشیده شدن دندان‌های زیادی منجر شد. بعد از آن هم غلط بودن این فرضیه به اثبات رسید. نظریه دکتر پرایس (ِDr. Price) با مطالعاتی که بعد‌ها صورت گرفت از بنیه رد شد و حتی جاما در یک مطالعه، اساس روش تحقیق او را مردود دانست! (مطالعه جاما را در رد نظریات دکتر پرایس در اینجا بخوانید) امروزه اما دوباره شایعه بیماری‌زا بودن عصب‌کشی این بار در مقیاس وسیع در فضای مجازی منتشر می‌شود و نکته جالب اینکه برخی دندانپزشکان به نام دندانپزشمان بیولوژیک یا هولیستیک هم آن را تبلیغ می‌کنند. برای مثال ادعا می‌شود که عصب کشی سرطان‌زاست. چرا که ۹۷ درصد کسانی که به سرطان مبتلا می‌شوند، سابقه عصب کشی دندانشان را داشته‌اند! این ادعا درست مثل این است که ادعا کنیم ۱۰۰ درصد کسانی که به سرطان مبتلا شده‌اند، فوتبال تماشا می‌کردند پس تماشای فوتبال عامل اصلی سرطان است! واضح است که تعدادی زیادی از مردم برای حفظ دندانشان مبادرت به درمان عصب کشی می‌کنند و تعداد زیادی از مردم هم فوتبال تماشا می‌کنند. از میان این افراد متاسفانه عده‌ای هم به سرطان ممکن است مبتلا شوند و تماشای فوتبال یا عصب کشی ربطی به ایجاد سرطان ندارد. کما اینکه حتی حضور یک نفر که تمام دندان‌های خود را در جوانی کشیده است و بعد در کهنسالی به سرطان مبتلا گشته است این فرضیه را رد می‌کند. بسیاری از علل ایجاد سرطان‌ها کشف شده‌اند و دانشمندان در حال تحقیق برای یافتن علت‌های دیگر سرطان هستند. در هیچ کدام از این یافته‌ها تا به حال عصب کشی و یا حتی دندان، عامل ایجاد سرطان ذکر نشده است. تشویق مردم به کشیدن دندان‌ها یک تجارت غیراخلاقی توسط افرادی است که اسم خود را دندانپزشک بیولوژیست گذاشته‌اند و با صدمه به سلامت مردم جیب‌های خود را پر می‌کنند. (مطلب» چرا دندانپزشکی هولیستیک کلاهبرداری است» را در اینجا بخوانید)

جایگزین عصب کشی دندان، ایمپلنت می‌باشد
درمان ایمپلنت درمان به نسبت نوظهوری است که می‌تواند با موفقیت بالا، دندان‌هایی که شما ندارید را جایگزین کند. اما این درمان به‌هیچ‌وجه جایگزین درمان ریشه نیست! جایگزین قلمداد کردن ایمپلنت به جای درمان ریشه درست مثل این است که شما زانویتان در اثر ضربه دچار جراحت شود ولی به جای مداوا، سریع یک زانوی مصنوعی جایگزین آن کنید! بدیهی است که این نوع درمان منطقی نیست. در مورد ایمپلنت همین قدر بهتر است بدانیم که موفقیت آماری درمان ایمپلنت و عصب کشی تا به امروز تقریباً معادل هم بوده است با این تفاوت که درمان ریشه درمانی به مراتب قدیمی تراستو تعداد بسیار بیشتری از آن نسبت به ایمپلنت انجام شده است و همه دندانپزشکان روزمره آن را انجام می‌دهند، بنابراین نتایج مربوط به موفقیت آن در طولانی مدت قابل استناد است. ایمپلنت یک درمان عالی برای جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته است که با عصب کشی و یا سایر درمان‌های پرکردن و روکش و … قادر به نگهداری آن‌ها نیستیم و نه جایگزین عصب کشی.

می‌توانیم عصب کشی نکنیم
مراجعینی داریم که از ما می‌خواهند دندانشان را عصب کشی (درمان ریشه) نکنیم یا با روش دیگری درمان کنیم. حقیقت این است که درمان ریشه دندان درمان آلترناتیو یا جایگزین ندارد. اگر دندانی به اصطلاح به عصب برسد (نیاز به درمان ریشه داشته باشد) تنها درمان جایگزین با علم حاضر غیر از درمان ریشه، کشیدن دندان است. عصب کشی هم درمانی صفر – یک می‌باشد؛ یعنی یک دندان یا عصب کشی می‌شود و یا نمی‌شود و این طور نیست که یک ریشه یا یک کانال درمان شود و دیگری درمان نشود.

کشیدن دندان راحت‌تر از عصب کشی است!
باور غلطی در میان قدیمی‌ها وجود دارد که دندان پوسیده را باید کشید! البته خوشبختانه امروزه دیگر نسل‌های تحصیل‌کرده جدید کمتر چنین عقایدی دارند ولی هرازگاهی با مراجعینی مواجه می‌شویم که به دلیل ترس از عصب کشی یا به دلیل هزینه‌های درمان نگهداری دندان خواهان کشیدن دندان خود هستند. درحالی‌که در مورد ترس، باید خاطرنشان کنیم که کشیدن دندان به‌مراتب درمان خشن‌تر و ناملایم‌تری بوده و با تروما و خونریزی ممکن است همراه باشد. درحالی‌که درمان ریشه آسیبی در این مقیاس به‌هیچ‌وجه ندارد. در مورد هزینه‌ها هم مراجعین ما باید بدانند که در بلندمدت هم هزینه بی‌دندانی و هم هزینه جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته بسیار بیشتر از درمان ریشه و حفظ دندان‌هاست. ازاین‌رو است که دندانپزشکان همیشه بیماران خود را به نگهداری دندان‌های خود ولو با درمان‌های پیچیده، تشویق می‌کنند. ما باید برای سلامتی خود هزینه کنیم، چون سلامتی باارزش‌ترین هدیه‌ای است که از آغاز تولدمان به ما اهدا می‌شود.

منبع:دندانه