به گزارش روابط عمومی، اختراع اباتمنتهای منحنی برای ایمپلنت‌های دندانی توسط یکی از اساتید دانشکده دندانپزشکی صورت گرفت.

این اختراع حاصل ۲ سال تلاش مستمر دکتر رضا افتخار آشتیانی متخصص پروتزهای دندانی و فلوشیپ پروستو ایمپلنت می‌باشد که در حال حاضر ریاست آموزشکده پروتز و لابراتوار مرکزی در دانشکده را به عهده دارد. این اختراع در رابطه با ایمپلنت‌های دندانی است که باعث تسهیل گذاشتن روکش در ایمپلنت‌هایی است که به علت محل ایمپلنت با سختی‌هایی همراه می‌باشد. با کمک این نوع طراحی ایمپلنت، مسیر نشست و برخاست روکش به صورت منحنی انجام می‌شود و این مسئله باعث می‌گردد که روکش ساخته شده به راحتی از روی ایمپلنت جدا نشود.

دکتر افتخار آشتیانی در ادامه این مصاحبه افزود، در اباتمنتهای قبلی مسیر قرار دادن روکش در مسیر باز و بسته شدن دهان بوده است و به همین علت خوردن غذاهای چسبنده می‌توانست باعث جدا شدن روکش از روی ایمپلنت شود و این طراحی برای جلوگیری از چنین مشکلی صورت گرفته است. یکی دیگر از مشکلات رایج عدم وجود فضای کافی بین ایمپلنت و دندان مقابل است که در چنین شرایطی دندانپزشک مجبور به استفاده از اباتمنتهای گران قیمت می‌شود ولی با این طراحی جدید امکان قرار دادن روکش در حداقل فاصله بین دندانی و بدون ترس از افتادن آن به وجود خواهد آمد. تمام این مزایا ناشی از تغییر مسیر حرکت روکش بر روی اباتمنت می‌باشد که در جهان بی‌نظیر است.

ایشان عنوان کرد، این اختراع در پایان سال ۹۳ در سازمان ثبت اسناد املاک کشور به ثبت رسیده و مراحل ثبت آن در سازمان ثبت اختراع آمریکا (USPTO) در حال انجام می‌باشد و رسماً در کنگره ایمپلنت سال ۹۳ و کنگره دندانپزشکی سال ۹۴ اعلام گردیده است.

منبع:دندانه

 

جستاری برای یافتن پاسخ سوالی که ذهن بسیاری از دندان‌پزشکان امروز را مشغول کرده است

بسیاری از دندان‌های به شدت آسیب دیده برای بقا احتیاج به درمان ریشه، جراحی افزایش طول تاج و روکش دارند. مانند هر دندان‌پزشک دیگری، شاید برای شما هم پیش آمده که در مواجهه با چنین دندانی، بیمار را ترغیب به پیمودن این راه طولانی و پر هزینه کرده باشید. اما در آخر با این سوال همیشگی بیمار، خود نیز به فکر فرو رفته باشید: «دکتر! بعد از همه این کار‌ها آیا این دندان برایم عمری می‌شود یا نه؟»
بالعکس، ممکن است بار‌ها پس از پیشنهاد کشیدن و جایگزین کردن چنین دندانی، این تردید به سراغتان آمده باشد که «آیا واقعا امکان حفظ دندان وجود نداشت؟ کدامیک برای بیمار بقای بیشتری خواهد داشت؛ ایمپلنت یا دندان؟»

راه حل علمی یافتن این پاسخ‌ها نه تکیه بر تجارب شخصی در حفظ دندان‌هاست و نه ادعاهای شرکت‌های وارد کننده ایمپلنت. در دندان‌پزشکی مدرن و مبتنی بر شواهد قوی‌ترین ابزار برای یافتن پاسخ چنین سوالاتی مطالعات Systematic review است. مطالعاتی که به بررسی و مقایسه نتایج حاصله از انبوهی از مطالعات، که در رابطه با سوال مورد نظر انجام شده‌اند، می‌پردازند. جستجو کردن، تعیین کیفیت، رد یا قبول مطالعات براساس معیارهای کیفی و بالاخره آنالیز نتایج حاصل از تک تک مقالات، مراحل کلیدی چنین مطالعاتی هستند. سوال مورد نظر ما «درمان ریشه یا ایمپلنت» دیر زمانیست که کانون توجه دندان‌پزشکان، بیماران و شرکت‌های بیمه گر بوده است. در واقع از اولین سال‌های رواج بالینی ایمپلنت‌ها این نگرانی وجود داشته است که فعالیت های بازاریابی باعث استفاده بیش از حد از ایمپلنت‌ها گردد. این دغدغه نخستین بار در کنفرانسی در سال ۱۹۷۹ مطرح گردید و تا به امروز – که موفقیت بالای ایمپلنت‌های دندانی واقعیتی اثبات شده است – نیز ادامه دارد. بررسی یکی از ارزشمند‌ترین مطالعاتSystematic review‌ با چنین مضمونی می‌تواند راه مناسبی برای افزایش دانش ما در این زمینه باشد. هدف این مطالعه، مقایسه میزان بقای دندان‌های به شدت تخریب شده‌ای که با درمان ریشه و روکش نگهداری شده‌اند با ایمپلنت های تک واحدی می‌باشد. *

چه تفاوتی در دستاوردهای درمانی بین دندان‌های درمان ریشه و روکش شده با روکش های متکی بر ایمپلنت وجود دارد؟ *۱

مواد و روش‌ها
این مطالعه در چهار چوب PICO) Problem، intervention، comparison، outcome) صورت گرفته است. برای یافتن مقالات از جستجوی دستی و اینترنتی استفاده شده است. تنها مقالاتی مورد جستجو بودند که به بررسی میزان بقای دندان‌های درمان ریشه و روکش شده یا ایمپلنت های تک واحدی پرداخته باشند. جستجو در مقالات چاپ شده بین سال‌های ۱۹۸۱تا ۲۰۰۵ صورت گرفته است. در مورد مطالعات مربوط به ایمپلنت، جستجو با این کلمات کلیدی انجام شده است: dental-Implant-single. در نتیجه مجموعا ۱۷۹۷ مطالعه یافت شد. جستجو در مورد مقالات مربوط به حفظ دندان با این کلمات کلیدی صورت گرفت: «root canal therapy،» «restored teeth،» «outcome»» prognosis» «و در مجموع ۴۳۰ مقاله یافت شد. پس از بررسی دقیق توسط دو مرورگر منتخب و اعمال ملاک های ورود به مطالعه، تعداد زیادی از این مقالات فاقد کیفیت لازم دانسته و رد شدند. در ‌‌‌نهایت تنها ۵۵ مقاله مربوط به ایمپلنت و۱۳ مقاله مربوط به حفظ دندان وارد مطالعه و در مرحله بعد تعیین کیفیت شدند. مقالات از لحاظ کیفی در ۶ دسته تقسیم بندی شدند که قوی‌ترین آنها مطالعات randomized controlled، double blind trials d و ضعیف‌ترین آنها مطالعات گزارش مورد بودند. out come مورد بررسی برای هر دو روش درمانی تنها «میزان بقای» ایمپلنت یا دندان بود و نه میزان موفقیت. دلیل نویسندگان مقاله تلاش برای جلوگیری از ایجاد bias به نفع درمان ایمپلنت ذکر شده است. به این ترتیب که در بیشتر مقالات مورد بررسی علی رغم وجود ملاک‌های علمی متعدد برای تعیین میزان موفقیت ایمپلنت، تنها موجود بودن ایمپلنت در پایان دوره مطالعه به عنوان موفقیت ایمپلنت در نظر گرفته شده بود. اما در مطالعات مربوط به درمان ریشه ملاک های موفقیت سختگیرانه تری، نظیر فقدان پری اپیکال پریودونتیت در رادیو گرافی یا بررسی‌های پاتولوژیک، اعمال شده بود. بنابراین تنها مقالاتی که صرفا میزان بقای دندان را به عنوان outcome بررسی کرده بودند وارد آنالیز شده و بقیه از مطالعه خارج شدند.

نتایج
سیزده مقاله مربوط به درمان ریشه و ۵۵ مقاله مربوط به ایمپلنت وارد مطالعه شدند. سطح کیفی مقالات در گروه ایمپلنت بالا‌تر از گروه درمان ریشه بود. متوسط میزان دوره fallow up در مطالعات درمان ریشه ۷. ۸ سال و در مورد مقالات مربوط به ایمپلنت پنج سال بود. نتایج حاصل از مرور تمام مقالات در مورد میزان بقای این دو روش در نمودارهای «forest plot» نشان داده شد. این نمودار‌ها روشی آسان و سریع برای مقایسه نتایج مطالعات متعدد هستند (توضیح راجع به نحوه تفسیر این نمودار‌ها از مجال این بحث خارج است).
نتایج بررسی این نمودار‌ها در مقاطع زمانی مختلف نشان داد که تفاوتی در میزان بقا ی این دو روش درمانی در هیچ یک از این مقاطع وجود نداشته است.

بحث
نتایج این مطالعه نشان می‌دهد تفاوتی در میزان بقای ایمپلنت های تکی و دندان‌های درمان ریشه شده‌ای که روکش دریافت کرده‌اند وجود ندارد. بنابراین تصمیم گیری بر حفظ یا کشیدن دندان باید مبتنی بر فاکتورهایی غیر از میزان بقا باشد. این نتایج همخوان با نتایج مطالعه دیگری است که نشان داده تفاوتی در میزان شکست این دو روش وجود ندارد. هر چند که ایمپلنت‌ها مدت زمان بیشتری در فانکشن بوده و طبعا مشکلات بعد از درمان بیشتری داشته‌اند. *۲

در مطالعه حاضر تنها اصطلاح «دندان درمان ریشه شده» ملاک ورود مقاله به مطالعه بوده است. حال اینکه درمان‌های اندودونتیک شامل طیف وسیعی از درمان‌ها، نظیر درمان اولیه ریشه یا درمان مجدد -درمان غیر جراحی یا همراه با اپیکوتومی- هستند که هر کدام میزان شکست و موفقیت متفاوتی دارند. بررسی‌های بعدی بهتر است با مقایسه تفکیکی هر یک از این موارد با درمان های ایمپلنت صورت گیرد. همین طور اصطلاح ایمپلنت های دندانی شامل طیف وسیعی از درمان‌ها می‌باشند که در این مطالعه برای قابل مقایسه بودن نتایج تنها ایمپلنت‌های تک واحدی بررسی شده‌اند.
نوع ترمیم دندان‌های درمان ریشه شده نیز تاثیر زیادی بر میزان بقای آنها دارد. بر حسب نتایج یک مطالعه ۸۵درصد دندان‌هایی که پس از درمان ریشه کشیده شده‌اند ترمیم مناسبی نداشته اند۳* مطالعه دیگری نشان داده که دندان‌های درمان ریشه شده‌ای که روکش نشده‌اند، شش برابر بیشتر در معرض خطر کشیده شدن قرار دارند *۴ به منظور قابل مقایسه بودن نتایج در این بررسی تنها دندان‌هایی که پس از درمان ریشه، روکش شده‌اند، با روکش های متکی بر ایمپلنت مورد مقایسه قرار گرفته‌اند.

تعمیم نتایج این مطالعه با کاربردهای بالینی باید با احتیاط صورت گیرد. بیماران، درمانگر‌ها و شرایط مطالعه نمی‌توانند به صورت کامل نمایانگر شرایط بالینی باشند. به عنوان مثال بسیاری از درمان های ریشه توسط دانشجویان دندان پزشکی صورت گرفته است ولی درمان های ایمپلنت خصوصا در سال های اول مطالعه توسط تیم های تخصصی انجام شده است. همچنین احتمال وجود publication bias» «(تمایل به چاپ بیشتر نتایج موفقیت آمیز در مقایسه با درمان های ناموفق) در مورد درمان های ایمپلنت بیشتر است؛ زیرا ایمپلنت‌ها برندهای تجاری متنوعی دارند ولی درمان ریشه غالبا ماهیت یکسانی دارد.
ایمپلنت‌های تکی غالبا در نواحی گذاشته شده‌اند که در دو طرف آنها دندان طبیعی وجود داشته است. اما در مورد مقالات مربوط به درمان ریشه اطلاعات خام کافی برای مشخص کردن اینکه دندان روکش شده به صورت تکی بوده و یا جزیی از بریج بوده است، موجود نیست. با توجه به اینکه میزان شکست تک کراون‌ها کمتر از دندان‌های پایه است*۵ این عامل نیز می‌تواند نتایج را به نفع درمان ایمپلنت تغییر داده باشد. با این حال تفاوتی میان دو روش درمانی از لحاظ میزان بقا مشاهده نشد.

اعتبار نتایج یک systematic review بستگی به کیفیت تک تک مقالات وارد شده در آن دارد. متاسفانه اکثر مطالعات وارد شده در بررسی حاضر در دسته fair قرار داشته‌اند و در این میان کیفیت مقالات مربوط به ایمپلنت بالا‌تر از گروه دیگر بوده است. تاثیر احتمالی این واقعیت بر نتایج درمان به قضاوت خواننده واگذار می‌شود.
در مطالعاتی که به مقایسه دو روش درمانی می‌پردازند درجاتی از هتروژنیتی بین روش های مورد مقایسه، غیر قابل اجتناب است. در مطالعه حاضر نیز میزانی از هتروژنیتی به خاطر تفاوت های ماهیتی و متودولوژیکال این دو نوع درمان وجود دارد. درمان ریشه را می‌توان درمانی دانست که برای جلوگیری یا کنترل نوعی عفونت (عفونت پری اپیکال) صورت می‌گیرد. حال اینکه درمان های ایمپلنت در نقاط سالم و بدون عفونت استخوان فک انجام می‌شوند. منبع دیگر هتروژنیتی همانگونه که قبلا اشاره شد تفاوت در میزان مهارت درمانگر‌ها است. در تعدادی از مطالعات، درمان ریشه‌ها توسط دانشجویان دندان پزشکی انجام شده است.

برای یافتن پاسخ سوال مورد نظر این مطالعه، انجام مطالعات دیگری به صورت Randomized controlled tiral، که به مقایسه میزان بقاء دو روش درمانی، در شرایط یکسان بپردازند ضروری است. یکی از موارد ضعف مطالعهٔ حاضر، کم بودن تعداد مقالاتی است که به میزان بقای دندان‌های درمان ریشه و متعاقبا روکش شده، پرداخته باشند. بیشتر مقالات تنها موفقیت رادیولوژیک درمان ریشه را گزارش کرده بودند؛ بدون آنکه به نوع ترمیم تاج اشاره‌ای شده باشد.

از زمان انجام برخی مقالات بررسی شده در این متا آنالیز بیش از دو دهه می‌گذرد. شکی نیست که در طول این زمان پیشرفت های متعددی در زمینه علم اندودونتیکس، نظیر ابزارهای روتاری نیکل تیتانیوم، میکروسکوپ‌های جراحی، مواد جدید… حاصل شده است. همچنین از آن زمان پیشرفت های بسیاری، نظیر تغییرات عمده در پرداخت سطوح ایمپلنت‌ها، نو آوری‌ها و اصلاحات بسیار در زمینه ماکرو دیزاین ایمپلنت‌ها… در زمینه ایمپلنت‌ها صورت گرفته است. در واقع علم اندودونتیکس امروزی را می‌توان به اندازه ایمپلنتولوژی مدرن دانست و مسلما این پیشرفت‌ها ممکن است بر میزان بقای هر کدام از این دو روش تاثیرات عمده‌ای به جای گذاشته باشد.

هنگامی که مرمت پذیری یک دندان مورد شک باشد تصمیم گیری راجع به حفظ یا جایگزین کردن آن با ایمپلنت مورد سوال است. بررسی مراحل decision making در حوصله این بحث نمی‌گنجد. اما تلاش برای یافتن معیارهای مشخص و عملی برای انتخاب بین این دو روش به همکاری نزدیک محققان دو رشته برای انجام مطالعات استاندارد randomized controlled trial نیاز دارد.

نتیجه گیری
برای تعیین یک طرح درمان مناسب، درمانگر باید فاکتورهای متعددی را در نظر داشته باشد. نتایج systemic review حاضر نشان می‌دهد تصمیم گیری برای انجام درمان ریشه و یا جایگزین کردن دندان با ایمپلنت باید مبتنی بر ملاک هایی غیر از میزان بقا ی این دو روش باشد. روش های غیر جراحی درمان ریشه و به دنبال آن روکش کردن دندان و یا کشیدن و جایگزین کردن دندان با ایمپلنت، هر دو نتایج عالی و قابل اعتمادی در پی داشته‌اند. انتخاب های درمانی موجود نظیر ایمپلنت های دندانی هنگامی که به روش های متنوع اندودونتیک فعلی اضافه گردند موجب ارتقاء طرح درمان‌ها خواهند شد. آنچه بر پایه اخلاق حرفه‌ای روشن است این است که نخستین تلاش‌ها باید در جهت درمان و حفظ دندان باشد.

منبع:دندانه

 

[این مقاله ویژه دندان‌پزشکان است]
عوامل خطرساز مختلفی می‌توانند نتایج درمان ایمپلنت را تحت‌تاثیر قرار بدهند که بی‌توجهی به آنها در مراحل مختلف از انتخاب بیمار تا طرح درمان جراحی و پروتز باعث مشکلات جدی برای پزشک و بیمار شود.
در این مطلب به‌صورت فهرست‌وار عوامل خطر در بیمارانی که برای درمان ایمپلنت، کاندیدا می‌شوند را مرور می‌کنیم.
هدف اصلی از ارائه این مطلب به‌صورت ذیل، تهیه یک چک‌لیست از نکاتی است که دندان‌پزشک در طرح درمان خود و نیز مدیریت انتظارات بیمار باید درنظر بگیرد.

عوامل خطر اولیه در انتخاب بیمار برای درمان ایمپلنت
عبارتند از:
– فک‌های رادیوتراپی شده
– بیماران دارای مشکل‌های سایکوتیک
– بیماران دارای مشکل‌های هماتولوژیک
– وجود شرایط پاتولوژیک سیستمیک و موضعی
– بیماران معتاد به مواد، الکل و تنباکوی جویدنی
– بیماران با بهداشت دهان ضعیف، پوسیدگی‌های وسیع و مشکلات پریودنتال گسترده که منجر به بی‌دندانی بیمار شده باشد.
در اغلب موارد بالا درمان ایمپلنت کنتر اندیکاسیون دارد و معمولا یا مانع درمان است یا شکست سریع درمان را در پی دارد.

ریسک فاکتورهای بیومکانیک
– تعداد ایمپلنت کمتر از تعداد ریشه‌های جایگزین
– استفاده از ایمپلنت باریک و کوتاه
– اتصال ایمپلنت به دندان طبیعی
– وجود کانتی لور
– ایمپلنت‌های خارج از راستای طولی اعمال نیرو
– افزایش ارتفاع روکش
– قرار‌دادن چند ایمپلنت روی یک خط مستقیم به جای قرار‌دادن آنها به شکل رئوس یک مثلث (در صورت امکان)

ایمپلنت دندانی و ریسک فاکتورهایش
ایمپلنت دندانی و ریسک فاکتورهایش

خطا در ارزیابی و درنظر گرفتن عوامل بیومکانیک معمولا در زمان طولانی‌تری منجر به شکست در درمان می‌شوند.

ریسک فاکتورهای اکلوژن
-بیماران دارای عادت پارافانکشنال شدید مثل براکسیزم شبانه که منجر به سایش‌های شدید و ترک و شکستن دندان‌های طبیعی یا پروتزهای قبلی بیمار شده باشد.
– وجود تماس‌های اکلوژنی در نواحی غیرمرکزی روکش مبتنی بر ایمپلنت که منجر به نیروهای گشتاوری روی ایمپلنت و قطعات پروتزی می‌شوند.
– قرار‌دادن ایمپلنت روی استخوان‌های کم‌استحکام (نوع ۳ و ۴) بدون کسب ثبات اولیه در مرحله جراحی فیکسچر

ریسک فاکتورهای عملیاتی
این ریسک فاکتورها به‌دلیل خطاهای تکنیکی رخ می‌دهند و می‌توانند ناشی از خطاهای انتخاب نوع پروتز (پیچ‌شونده یا سمان‌شونده)، قالبگیری یا لابراتواری باشند که در نهایت منجر به عدم تطابق قسمت‌ها پروتزی می‌شوند. این حالت باعث خروج پروتز روی ایمپلنت از حالت پاسیو و تبدیل آن به یک عامل تنش زای اکتیو می‌شود که در نتیجه وجود این خطاها اغلب با شل‌شدن پیچ اباتمنت‌ها، پریدگی مکرر ماده ونیر (سرامیک یا رزین) و در موارد شدیدتر online casino شکستن پیچ‌ها و تحلیل نامعمول استخوان مارژینال به‌عنوان نتیجه انتقال این نیروها به استخوان آشکار می‌شود.
به‌طور کلی در چنین موارد پر ریسکی استفاده از پروتزهای پیج‌شونده توصیه شده است زیرا زودتر آلارم می‌دهند و رفع مشکل آنها ساده‌تر است

ایمپلنت دندانی و ریسک فاکتورهایش
ایمپلنت دندانی و ریسک فاکتورهایش

ریسک فاکتورهای ایمپلنت در نواحی مختلف دهان
ریسک فاکتورهای ایمپلنت در قدام فک بالا
– عرض مزیودیستالی ۷ میلی‌متر و کمتر
– عرض استخوان کرستال کمتر از ۶ میلی‌متر
– فاصله لبه استخوان از لبه دندان مقابل کمتر از ۶میلی‌متر (بیماران دیپ بایت)
– انتظارات زیبایی غیرواقعی بیمار
– بالا بودن خط لبخند در بیمار
– تحلیل عمودی استخوان
– ضخامت کم مخاط
-تقعر وستیبول
– کانال وسیع نازوپالاتین
در حالت‌های از دست‌دادن بیش از یک دندان به‌طور کلی لازم است از کانتی لور اجتناب شود و در صورت ناچاری (مثلا قرار‌دادن دو فیکسچر در ناحیه سانترال‌ها و کانتی لور‌شدن لترال، از هرگونه تماس روی آن خودداری شود)

ریسک فاکتورهای ایمپلنت در خلف فک بالا
– عرض مزیودیستالی ۷ میلی‌متر و کمتر
– عرض استخوان کرستال کمتر از ۶ میلی‌متر
– فاصله لبه استخوان از لبه دندان مقابل کمتر از ۶ میلی‌متر (بیماران دارای رویش بیش از حد دندان مقابل یا افتادگی خلف فک بالا)
– پایین‌آمدن سینوس
– دانسیته استخوان کم (نوع ۳ و ۴)
– طول ایمپلنت کمتر از ۸ میلی‌متر
– قطر ایمپلنت کمتر از ۴ میلی‌متر
در حالت‌های از دست رفتن بیش از یک دندان، باید از اتصال ایمپلنت به دندان طبیعی اجتناب شود و حتی‌الامکان از بیشترین تعداد فیکسچر با حداکثر قطر استفاده شود.
در این حالات توصیه می‌شود، ایمپلنت‌ها (بیش از دوعدد) در یک خط مستقیم نباشند و در صورت امکان در رئوس یک مثلث قرار گیرند.
در فک بالای کاملا بی‌دندان برای ایجاد یک پروتز ثابت کاملا متکی بر ایمپلنت با وجود شرایط دیگر (مانند وضعیت مناسب بافت نرم و سخت) تعداد مطلوب ایمپلنت‌ها حداقل ۶ عدد و با حداقل قطر ۴ و طول ۱۰ میلی‌متر است. راه‌حل‌های جایگزین در این حالت، پروتزهای متحرک اوردنچر کاملا متکی بر ایمپلنت یا اوردنچرهای با اتکای توام بر ایمپلنت و بافت نرم است. در هر دوی این حالات در فک بالا استفاده از ۴ ایمپلنت توصیه می‌شود و استفاده از ۲ ایمپلنت به‌عنوان پایه اوردرنچر در ناحیه کانینی در طولانی‌مدت با ریسک قابل‌توجهی همراه است.

ریسک فاکتورهای ایمپلنت در قدام فک پایین
– عرض مزیودیستالی ۵ میلی‌متر و کمتر
– عرض استخوان کرستال کمتر از ۴ میلی‌متر
– فاصله لبه استخوان از لبه دندان مقابل کمتر از ۶ میلی‌متر (بیماران دیپ بایت)
-انتظارات زیبایی غیرواقعی بیمار
– تحلیل عمودی استخوان
– ضخامت کم مخاط
در حالت‌های از دست‌دادن بیش از یک دندان به‌طور کلی لازم است از کانتی لور اجتناب شود و روی دو ایمپلنت با پروفایل باریک بیش از یک پونتیک اضافه قرار نگیرد.

ریسک فاکتورهای ایمپلنت در خلف فک پایین
– عرض مزیودیستالی ۷ میلی‌متر و کمتر
– عرض استخوان کرستال کمتر از ۶ میلی‌متر
– فاصله لبه استخوان از لبه دندان مقابل کمتر از ۶ میلی‌متر (بیماران دارای رویش بیش از حد دندان مقابل یا افتادگی خلف فک بالا)
– محل فورامن منتال و نیز تنوع آناتومیکی عصب در ناحیه پرمولرها
– موقعیت عصب آلوئولر در ناحیه مولرها
– طول ایمپلنت کمتر از۸ میلی‌متر
– قطر ایمپلنت کمتر از ۴ میلی‌متر

ایمپلنت دندانی و ریسک فاکتورهایش
ایمپلنت دندانی و ریسک فاکتورهایش
ایمپلنت دندانی و ریسک فاکتورهایش
ایمپلنت دندانی و ریسک فاکتورهایش

ر حالت‌های از دست رفتن بیش از یک دندان، باید از اتصال ایمپلنت به دندان طبیعی اجتناب شود و حتی‌الامکان از بیشترین تعداد فیکسچر با حداکثر قطر استفاده شود. استفاده از ایمپلنت‌های با پروفایل عریض به شدت توصیه شده است. در این حالات نیز توصیه می‌شود، ایمپلنت‌ها (بیش‌از دو عدد) در یک خط مستقیم نباشند و در صورت امکان در رئوس یک مثلث قرار گیرند. در فک پایین کاملا بی‌دندان برای ایجاد یک پروتز ثابت کاملا متکی بر ایمپلنت باوجود شرایط دیگر (مثل وضعیت مناسب بافت نرم و سخت) تعداد مطلوب ایمپلنت‌ها ۴ تا ۶ عدد و با حداقل قطر ۴ و طول ۱۰ میلی‌متر است.

راه‌حل‌های جایگزین در این حالت، پروتزهای متحرک اوردنچر کاملا متکی بر ایمپلنت یا اوردنچرهای با اتکای توام بر ایمپلنت و بافت نرم است. در هر دوی این حالات در فک پایین استفاده از ۴ ایمپلنت مطلوب است و در صورت ناچاری از استفاده از ۲ ایمپلنت به‌عنوان پایه اوردرنچر، فاصله حداقل ۲۰ میلی‌متری آنها و درنظر گرفتن آنها به‌عنوان کمک در افزایش گیر و نه تحمل تمام فشارهای اکلوزالی لازم است. در این حالت رعایت تمام اصول گیر و ثبات و ساپورت، همانند یک پروتز متحرک معمول، نیز لازم است تا ریسک درمان در طولانی‌مدت کمتر باشد.

همان‌گونه که در ابتدای مطلب نیز گفتیم، این چک لیست در ارزیابی ریسک درمان‌های مختلف می‌تواند به کمک دندان‌پزشک بیاید تا انتظار پزشک و بیمار را از درمان ایمپلنت (که در برخی موارد غیرواقعی است) در مسیر درست هدایت کند.

منبع:دندانه

 

گفتگو با بابک شهبازیان، مدیرعامل شرکت واردکننده تجهیزات دندان‌پزشکی و ایمپلنت سیناگستر پیشرفت

سمانه جعفری: برای مصاحبه با یکی از دندان‌پزشکان به مطب وی مراجعه کرده بودم، زمانی‌که منتظر بودم تا پزشک کار درمانی بیمار را به اتمام برساند و نوبت مصاحبه بنده فرابرسد، متوجه صحبت‌های بیمار با پزشک موردنظر شدم. بیمار که خواهان دریافت درمان ایمپلنت بود، با نگرانی زیادی راجع‌به این موضوع سوال می‌پرسید. نگرانی وی به کیفیت و قیمت ایمپلنت مربوط بود. پزشک به بیمار اطمینان می‌داد، اما نکته اینجا است که نگرانی بیمار به‌خاطر نتیجه درمان، نگرانی بسیاری از بیماران خواهان عمل ایمپلنت است. به سراغ بابک شهبازیان، مدیرعامل شرکت واردکننده تجهیزات دندان‌پزشکی و ایمپلنت سیناگسترپیشرفته، رفتیم و وی را به مصاحبه‌ای با سپید دعوت کردیم که در ذیل آن را می‌خوانید.

بی‌اعتمادی نسبت به جنس و کیفیت ایمپلنت‌ها منجر شده تا مردم به سمت این درمان نروند. چگونه می‌توان اعتمادی را که به واسطه مصرف کالایی که ساخته کشورهایی با سابقه تولید محصول بی‌کیفیت و صادرات آن به جهان است بازسازی کرد؟
ایمپلنت به عنوان بهترین شیوه درمان بی‌دندانی شناخته شده است. این روش امتحان خود را پس داده و در همه‌جای دنیا مورداستفاده است. روزانه میلیون‌ها نفر در جهان از این روش درمانی بهره می‌گیرند و می‌توان گفت که هیچ عارضه‌ای ندارد. البته به شرطی که همه استانداردها رعایت شود.

چیزی که وجود دارد، همین است که همگان به مطلوب بودن این عمل واقف هستند، اما عوامل جانبی دراین مورد مداخله می‌کند و از درجه اعتبار آن می‌کاهد؟
دریک مرکز درمانی معتبر که به کار خود وارد است و از ایمپلنت‌های استاندارد استفاده می‌کند، می‌توان یک عمل ایمپلنت ایمن را انجام داد. چنانچه تمام شرایط مطلوب باشد، احتمال شکست درمان کمتر از ۲ تا ۳ درصد خواهد بود. البته این عمل با به‌کارگیری روش‌های مناسب و جدید با اقبال بیشتری روبرو است. به عبارت دیگر از هر ۱۰ نفری که عمل ایمپلنت را انجام می‌دهند، ۸ نفر با موفقیت صددرصد روبرو بوده و مشکل خاصی برایشان به وجود نخواهد آمد. از طرف دیگر ایمپلنت به یک سری عوامل دیگر نیز بستگی دارد. صرف اینکه پیچ ایمپلنت و قطعه‌ای داخل لثه کار می‌شود، ساخت کدام کشور است، کافی نیست. مجموعه‌ای از عوامل و فاکتورها در موفقیت یک عمل ایمپلنت تاثیر دارد. کیفیت یک ایمپلنت خوب علاوه‌ بر جنس به مهارت فردی که آن را کار می‌کند، موثر است.

آیا درخصوص قیمت آنها تعرفه ثابت شده‌ای وجود دارد؟
یکی از سردرگمی‌هایی که درمورد ایمپلنت وجود دارد، قیمت ایمپلنت‌ها است. قیمت ایمپلنت در تمایل مردم به استفاده ازاین روش تاثیر به‌سزایی دارد. پیامک‌هایی به دست مردم می‌رسد که قیمت ایمپلنت‌ها را از زیر یک میلیون تومان تا بیش‌از چهارمیلیون پیشنهاد می دهند. البته هر کدام از سطوح قیمتی در جایگاه خود منطقی به نظر می‌رسد. جنس ایمپلنت و اینکه ساخت کدام کشور باشد، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. خوشبختانه تاکنون ایمپلنت چینی در بازار مشاهده نکرده یا کمپانی چینی که به‌طور رسمی در ایران فعالیت داشته باشد، وجود ندارد. ایمپلنت‌هایی که با قیمت اکونومیک و ارزان وجود دارد، ساخت کشور کره است. پنج برند اصلی از ایمپلنت در ایران جاافتاده و طرفدار دارد، این ایمپلنت‌ها معتبر بوده و ثبت شده‌اند. محصولات این کمپانی‌ها تایید شده و دارای استانداردهای موردنظر از وزارت بهداشت بوده و مجوز اداره کل تجهیزات پزشکی وابسته به وزارت بهداشت است. بنابراین از طرق قانونی وارد کشور می‌شود. کارشناسی شده و مدارک و مسندات لازم را دارند. ایمپلنت‌های برند ساخت کشورهای آمریکا، سوئد، سوئیسی گران‌تر بوده، چراکه کیفیت بالاتری دارد. از آنجایی‌که ایمپلنت کالای کوچکی بوده و امکان قاچاق چمدانی وجود دارد، بعضا دیده شده پزشکانی از این کالاهای قاچاق استفاده کرده و بیمار دچار عارضه شود. ایمپلنت با این‌که بسیار کوچک است، اما چنانچه اصل بوده و از مبادی قانونی وارد کشور شود، هولوگرام وزارت بهداشت برآن حک شده است. بیمار می‌تواند بسته‌بندی ایمپلنت را از پزشک خود درخواست کرده و آن را مشاهده کند.

نکته‌ای که در رابطه با ایمپلنت باید مدنظر قرار داد، این است که ایمپلنت یک درمان است، نه خرید کردن!

یعنی نباید نگران نتیجه درمان بود؟
مانند هر درمان پزشکی دیگری میزان موفقیت به فاکتور‌های متعددی نظیر دانش و مهارت درمانگر، شرایط سلامت کلی و موضعی بیمار، مراقبت‌های پس از درمان و در ‌‌نهایت برند قطعه مورد استفاده بر می‌گردد. بنابراین به جای تمرکز صرف بر مارک ایمپلنت لازم است نسبت به تمام این موارد بررسی انجام شود. ایمپلنت بیشتر از هر درمان دندان‌پزشکی دیگری حاشیه‌ساز است. دلیل این مسئله شاید تبادل مالی بالاتردر این حوزه و در نتیجه تداخل بیشتر جنبه‌های تجاری با این درمان باشد. حتی در زمان اوج رکود اقتصادی جهانی یکی از حوزه‌های اقتصادی-پزشکی که کمترین افت رونق را داشته، خرید و فروش تجهیزات مربوط به ایمپلنت‌های دندانی بوده است. تنوع در برندهای مختلف ایمپلنت تنها نشانه هیاهو در حوزه تجاری این محصول نیست؛ بلکه حکایت از پویایی علمی و نوآوری در این زمینه نیز دارد. درمانگری که تنها یک سیستم را انتخاب کرده و تمام بیماران را تشویق به استفاده از آن می‌کند قطعا بسیاری از بیماران را از فواید ویژه یک سیستم دیگر محروم می‌کند. سیستم ایمپلنت بر‌تر وجود ندارد. هر سیستم برای یک بیمار و شاید حتی برای یک دندان خاص بیمار بر‌تر است و تشخیص این مسئله به دانش درمانگر و به عبارتی کاتالوگ‌شناسی او برمی‌گردد.

سخن آخر؟
اینکه معتقد باشیم یک نوع سیستم بهترین نوع ایمپلنت است درست مانند این است که معتقد باشیم یک دارو بهترین دارو هست و تمام نسخه‌هایمان فقط شامل همین دارو باشد. درمانگر مورد اعتماد از لحاظ دانش و وجدان کاری را خودتان انتخاب کنید، اما انتخاب برند ایمپلنت را به او بسپارید. گران‌تر بودن یک برند خاص لزوما به معنای بهتر بودن آن نیست. همچنین بهتر بودن کیفیت یک برند خاص تضمینی برای موفقیت آن نیست. یک ایمپلنت از برندی با بالا‌ترین کیفیت هم اگر مطابق اصول گذاشته نشود (مثلا بازسازی استخوان لازم در اطراف آن صورت نگیرد، زود‌تر از زمان مناسب بار گذاری شود، عوامل مخرب موضعی نظیر پلاک میکروبی یا فشار دندان قروچه حذف نگردند…) محکوم به شکست است و کیفیت سطح یا طراحی علمی آن قادر به نجات درمان نخواهد بود. در فهرست عوامل تعیین کننده موفقیت درمان ایمپلنت مهارت و دانش درمانگر قطعا بالا‌تر از برند ایمپلنت قرار می‌گیرد.
منبع:دندانه

 

معصومه ستوده: آنقدر در بین مردم جای خود را باز کرده است که دیگر هیچ فردی به دیده شک و تردید نسبت به ضرورت انجام ایمپلنت نمی‌نگرد. اگر تا چندی پیش عده‌ای همچنان با جای خالی دندان خود زندگی را سپری می‌کردند، امروزه این فرهنگ آنچنان در بین مردم جای خود را بازکرده است که بسیاری کاندید عمل ایمپلنت می‌شوند، قبل از اینکه پزشک بخواهد به آنها توصیه‌ای کند. شاید بارها این سوال مطرح شده باشد که واقعا ایمپلنت چیست؟

ایمپلنت دندانی به پیچ ساخته شده از جنس تیتانیوم گفته می شود که در استخوان فک کاشته و جایگزین دندان از دست رفته می شود پس از جایگذاری ایمپلنت دندانی طی روندی که یکپارچگی استخوانی (osseointegration) نام دارد، ایمپلنت دندانی محکم به استخوان جوش می‌خورد، سپس روکش یا دست دندان روی ایمپلنت دندانی متصل می‌شود. ایمپلنت در واقع از ریشه (فیکسچر) و تاج (آباتمنت)ساخته شده است.

سازگار با بدن
درمان ایمپلنت برخلاف تصور عامه مردم مدت زمان زیادی را از فرد نمی‌گیرد. معمولا بین نیم تا دو ساعت زمان می برد که پایه اصلی کار گذاشته شود.این زمان با توجه به تعداد ایمپلنت‌های دندانی و شرایط فکی افزایش می‌یابد. زمانی که پایه اصلی کار گذاشته شد و مدت زمان لازم سپری شد می‌توان برای پروتز اقدام کرد. البته داستان قالب‌گیری پروتز و رفت و آمدهای مکرر موجب شده که بسیاری ایمپلنت را کاری پردردسر بدانند، در حالی‌که این ارزیابی به هیچ‌وجه صحت ندارد. تا زمان آماده شدن پروتز اصلی باید از پروتز موقت استفاده کرد. اگر شرایط خیلی مساعد باشد، می‌توان بلافاصله تاج را به ریشه کاشته شده متصل کرد، ولی احتمال شکست درمان تا ۲۰درصد افزایش می‌یابد. در شرایط معمولی بعد از مدت پنج ماه روکش موقت با روکش اصلی تعویض می‌شود. اگر قرار شود تا ایمپلنت فوری انجام شود، باید عرض و طول استخوان ایده‌آل باشد و تراکم استخوان هم به حدی باشد که بتوان ایمپلنت دندانی را با نیروی ۶۰ نیوتن بست. پروتز این ایمپلنت دندانی باید کوتاه باشد که در هنگام جویدن به فیکسچر فشار وارد نشود و نیز باید از جنس کامپوزیت یا آکریل باشد. نکته مهم‌تر اینکه ایمپلنت فوری فقط برای ۵ دندان قدامی انجام می‌شود که جنبه زیبایی دارند.

این عمل در بسیاری از موارد با موفقیت توام می‌شود. علی داداشی نژاد، ایمپلنتوژیست و عضو هیات علمی دانشگاه شاهد، سازگاری ایمپلنت را با بدن تایید کرد و در گفتگو با سپید اظهار داشت:«متاسفانه بسیاری از افراد به دلیل ناآگاهی تصور می‌کنند که بدن با این عضو جدید کنار نمی‌آید، اما واقعیت این است که من در سابقه کاری خود اصلا به یاد ندارم که فردی به دلیل کار گذاشتن ایمپلنت در لثه دچار مشکل شده باشد.»

وی در ادامه افزود:«بهتر است که افراد در مورد دل نگرانی‌های خود با ما مشورت کنند تا اینکه از تعدادی افراد ناآگاه که سخنان بی‌‌پایه‌ای در این حوزه می‌زنند،نظرخواهی کنند.» موارد بسیار نادری وجود دارد که عمل ایمپلنت با شکست بخورد. نادر بودن این موارد در حدی است که امکان دارد عمل عصب‌کشی شما با شکست مواجه شود. نکته مهم‌تر اینکه در فک پایین بین ۱۰۰-۹۸ درصد امکان موفقیت و در فک بالا ۹۵-۹۰ درصد احتمال موفقیت وجود دارد. به هیچ عنوان امکان ندارد که بدن ایمپلنت را قبول نکند. در واقع می‌توان گفت که تیتانیوم کار گذاشته شده به عضوی از بدن تبدیل می‌شود. هرچند امکان دارد که بدن پیوند بافت‌های نرم مانند ریه، قلب یا کلیه را پس بزند اما تا کنون مواردی مشاهده نشده که بدن ایمپلنت را پس بزند. به عبارت بهتر جنس ایمپلنت با بدن سازگاری لازم را دارد و به محض کار گذاشتن با استخوان‌های اطراف جوش خورده و یکپارچه می‌شود.

شاید موضوعی که به نگرانی افراد دامن بزند این باشد که ایمپلنت طول عمر بسیار کمی دارد و با توجه به صرف هزینه حداقل دو میلیون تومانی خیلی زود از بین می‌رود. البته مطالعات انجام شده، نشان می‌دهد که این ارزیابی واقع‌بینانه نیست. کسانی که در ۲۰ سال گذشته کاشت دندان انجام داده‌اند، هیچ مشکلی پیدا نکردند. با این حال طرح درمان دقیق، درمان تخصصی، سلامتی عمومی، مراجعه منظم به دندانپزشک ،بهداشت و مراقبت اهمیت زیادی دارند. مهم‌تر اینکه طول، قطر و توزیع صحیح نیروها روی ایمپلنت دندانی، جراح مجرب ایمپلنت دندان و بهداشت و نحوه نگهداری ایمپلنت دندانی اهمیت بسزایی پیدا می‌کند. البته به دلیل فلزی بودن ایمپلنت دندانی نمی پوسد، اما امکان بیماری لثه وجود دارد که مسواک بین ‌دندانی، نخ دندان و دهان‌شویه بسیاری از این مشکلات را از بین می‌برد.

سختی ایمپلنت
یکی از مشکلاتی که امکان دارد هنگام تعبیه تیتانیوم جراح را دچار مشکل کند این است که بیمار نیازمند لیفت سینوس شود. وقتی دندان‌های آسیای کوچک و بزرگ فک بالا کشیده شده و مدت زیادی از آن می‌گذرد،استخوان نگهدارنده دندان تحلیل یافته و سینوس بزرگ می‌شود (سینوس فک بالا در بالای دندان‌های آسیای کوچک و بزرگ فک بالا قرار دارد.) همین مسئله باعث می‌شود، موقعی که جراح می‌خواهد جای این دندان‌ها ایمپلنت کار بگذارد، استخوان کافی موجود نباشد. برای حل این مسئله روشی به نام سینوس لیفت یا بالابردن سینوس به کار گرفته می‌شود. در این روش با بازکردن حفره سینوس وکنار زدن غشاء پوشاننده آن مواد جایگزین استخوان قرار داده شده و روی آن با لایه مخصوصی به نام ممبرین بسته شده و بخیه زده می‌شود. بدن پس از چند ماه اطراف و دربین مواد جایگزین استخوان، استخوان سازی می‌کند و استخوان کافی برای کاشت ایمپلنت دندانی فراهم می‌شود.در این شرایط امکان دارد که با توجه به کار انجام شده و نیاز بیمار به اقدامات جانبی هزینه ایمپلنت تا یک میلیون تومان افزایش یابد. در حال حاضر هزینه ایمپلنت در کشور بین ۴-۲ میلیون تومان است که شاید بسیاری عطای آن را به خاطر هزینه بالا به لقایش ببخشند. با این حال علی حسنی، رئیس دوازدهمین کنگره بین‌المللی جراحان دهان، فک و صورت ایران، بر این باور است که این هزینه با توجه به قیمت بالای آن در ر اروپا بسیار پایین است.

ترس از ایمپلنت
فارغ از هزینه بالا که بسیاری را از انجام ایمپلنت منصرف کرده و آنها رنج بی‌دندانی را به جان می‌خرند بسیاری به دلیل ترس و واهمه به‌دنبال انجام ایمپلنت نمی‌روند. با وجود این، رئیس دوازدهمین کنگره بین‌المللی جراحان دهان، فک و صورت ایران بر این باور است که انجام این عمل از کشیدن دندان هم ساده‌تر است. البته در بسیاری از افراد این ترس جای خود را به شک و تردید نسبت به تاثیرات مورد انتظار می‌دهد. همین موجب می‌شود تا افراد زیادی با وجود تمکن مالی حاضر به انجام این کار نشوند. مهمترین ترس ایجاد عفونت به‌دنبال انجام ایمپلنت است. واقعیت این است که فوبیا (ترس بیش از حد وغیر منطقی) مختص جراحی ایمپلنت نیست. بسیاری از افرادی که تحت انواع جراحی‌های دهانی قرار می‌گیرند، این دغدغه را دارند و در اثرهمین وسواس تمام پدیده‌های طبیعی بعد از جراحی را نشانه‌ای از عفونت محسوب می‌کنند. به عبارت دیگر احتمال عفونت مانند سایر اعمال جراحی است. بیمار پس از گذاشتن ایمپلنت لازم است علاوه بر رعایت بهداشت اصولی و اساسی در فازهای درمانی ۶ ماه تا یکسال به صورت مرتب به متخصص مربوطه مراجعه کند، چرا که این امر نقش بسیار موثری در عملکرد مناسب و طول عمر ایمپلنت خواهد داشت. تنها مواردی که باید با احتیاط با آن برخورد کرد، این است که افرادی که مبتلا به دیابت بوده یا از داروهای کورتون‌دار به صورت مزمن استفاده می‌کنند، باید ملاحظات خاصی در مورد آنها اعمال شود تا مشکلات کمتری را متحمل شوند.

سخن آخر
ایمپلنت در ایران در حال حاضر یک دهه را پشت سر گذاشته و در آستانه تحولی بزرگ‌تر قرار گرفته است. به عبارت دیگر موج گسترده‌ای از مردم بدون مقاومت حاضر به انجام این عمل جراحی می‌شوند. خوشبختانه در طول یک دهه گذشته بسیاری از برداشت‌های نادرست جایگاه خود را از دست داده‌اند و بیماران در برابر توصیه‌های پزشکان کمتر مقاومت می‌کنند. البته در این میان یک نگرانی همچنان در مطب‌های خصوصی که نظارت کمتری روی آن اعمال می‌شود وجود دارد. آن نگرانی این است که مبادا هزینه ایمپلنت درجه یک از بیمارگرفته شود اما ایمپلنت نازل برای آنها کار گذاشته شود.
منبع:دندانه

 

دکتر محمد جعفر اقبال
رئیس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

تعدادی از بیمارانی که به دندانپزشک مراجعه کرده و پزشک به آنها توصیه می‌کند تا به‌دنبال ازدست دادن دندان اصلی، کار ایمپلنت را انجام دهند، در برابر این موضوع مقاومت می‌کنند. این بیماران این نگرانی را دارند که مبادا انجام ایمپلنت به لثه آنها آسیبی وارد ‌کند و به خاطرهمین از انجام ایمپلنت طفره می‌روند.

چرا برخی افراد با ایمپلنت دندانی مخالفند؟
چرا برخی افراد با ایمپلنت دندانی مخالفند؟

در واقع از عمومی شدن عمل ایمپلنت دندانی در کشور، سال‌های زیادی نمی‌گذرد و در نهایت عمری ۱۵ ساله دارد به عبارت دیگر این عمل جراحی و جایگزینی دندان، امر بدیع و نویی محسوب می‌شود.
به هر حال هر عمل جراحی نوینی، برای عمومی شدن با مقاومت‌هایی از سوی مردم روبرو می‌شود. بسیاری از بیماران نهایت تلاش خود را می‌کنند که این کار را انجام ندهند، چون اطمینانی از نتیجه احتمالی آن ندارند و می‌ترسند که با این کار صدمه‌ای به سلامت آنها وارد شود. البته نظر من این است که انجام ایمپلنت با توجه به جدید بودن و گران بودن از سوی مردم ما مورد استقبال قرار گرفته و مقاومت کمتری در برابر انجام عمل ایمپلنت درایران در مقایسه با سایر کشورها رخ داده است. اگر هنوز افرادی مشاهده می‌شوند که با ترس در برابر انجام ایمپلنت موضع‌گیری می‌کنند، این رفتار از عدم آگاهی این افراد نشأت می‌گیرد. به عبارت بهتر، اگر در این حوزه اطلاع‌‌رسانی دقیقی انجام شود. نگرانی مردم از بین می‌رود و با اطمینان بیشتری ایمپلنت می‌کنند.

به هر حال زمانی که اطلاع رسانی دقیقی صورت نگیرد، در خلاء این اقدام ضروری از سوی جامعه پزشکی، بازار شایعات و اخبار نادرست داغ می‌شود و موجب می‌شود که افراد جامعه بیشتر این سخنان را باور کرده و کمتر سخنان دندانپزشک را قبول کنند. افراد بسیاری وجود دارند که حاضر شده‌اند تا سال‌ها جای دندانشان خالی بماند، اما ایمپلنت نکنند. جالب اینجا است که بسیاری از این افراد در برابر توصیه تعدادی از پزشکان تصور می‌کنند که پزشکان تنها به دلیل منفعت اقتصادی آنها را به انجام ایمپلنت تشویق می‌کنند.

تا زمانی که این فضا اصلاح نشود و گام‌های اساسی برای شفافیت فضا برداشته نشود، شما نباید انتظار داشته باشید که همه بیماران با روی باز از انجام عمل ایمپلنت استقبال کنند.

البته ترس از اعمال دندانپزشکی به عمل ایمپلنت خلاصه نمی‌شود. بسیاری از مردم جامعه نه تنها اطمینان خاطری از نتیجه اعمال دندانپزشکی ندارند، بلکه نسبت به این کار با نوعی احساس ترس برخورد می‌کنند. بدتر اینکه فرد ناآگاه تصور می‌کند که به‌ دنبال عمل ایمپلنت با سوراخ شدن لثه و کار گذاشتن یک جسم خارجی، حتما عواقب بدی در انتظار او است و دیر یا زود با عفونت شدیدی مواجه می‌شود که تا مدت‌ها او را گرفتار می‌کند. شما باید به این افراد حق بدهید که با ترس با این حوزه برخورد کنند. این نقصان از ضعف عملکرد جامعه دندانپزشکی نشأت می‌گیرد که به خوبی نتوانسته اطلاع‌رسانی کند و این موضوع را برای مردم جا بیندازد که عمل ایمپلنت هیچ ترسی ندارد.

عده‌ای به این موضوع دامن می‌زنند که ایمپلنت موجب میَ‌شود تا لثه عفونت کند. در پاسخ به این افراد باید گفت که تاکنون گزارشی دال بر این موضوع مشاهده نشده است. اگر چنین موضوعی سابقه داشت، حتما درنشریات معتبردندانپزشکی به آن اشاره‌ای می‌شد، به هرحال جامعه دندانپزشکی به شدت مراقب است تا عوارض این عمل جراحی را بررسی کند و گام‌هایی را در جهت کاهش آن بردارد.

مهم‌ترین عارضه موجود این است که ایمپلنت ناموفق شده و با شکست مواجه شود. به هرحال احتمال شکست در هر عمل جراحی وجود دارد. منظور من از طرح این مسئله این بود که ایمپلنت از نظر درمانی کار موفقی است و احتمال عدم موفقیت آن کمتر ازسایر اعمال جراحی نیست. نکته بسیار مهم در جراحی ایمپلنت این است که این کار باید در مراکز معتبر انجام شود و فرد باید مراقبت‌های بهداشتی خود را چند برابر کند تا احتمال هرگونه عفونتی از بین برود.

منبع:دندانه

 

پیشرفت علم به بهتر شدن سبک زندگی کمک شایانی می‌کند. حال اگر این پیشرفت از نوع جراحی باشد که دیگر شاهکار است، اما گاهی روش‌هایی که بعداز تحقیقات بسیار ابداع شده، با دخالت عوامل مزاحم زیرسوال می‌رود. ایمپلنت روشی است که علاوه بر اصلاح مشکلات دهانی و دندانی، چهره و زیبایی فرد را تضمین می‌کند. دکتر فرزین سرکارات، مدیر گروه جراحی دهان، فک و صورت دانشگاه آزاد اسلامی تهران، در گفت‌وگو با روزنامه سپید به بیان ابعادی از این موضوع پرداخت که در ذیل می‌خوانید.

در رابطه با ایمپلنت شبهاتی به وجود آمده که نظر عموم را تغییر داده و اعتماد مردم را نسبت به این موضوع متزلزل ساخته است. نظر شما چیست؟
ایمپلنت درمانی است که نسبت به سایر روش‌های جایگزین دندان جدیدتر است و مانند هر کار تخصصی دیگری مزیت‌های زیادی دارد، بنابراین می‌توان گفت، تحول بزرگی را در زمینه دهان و دندان ایجاد کرده است.
ایمپلنت شامل دو مرحله مجزا بوده که قسمتی از آن مربوط به جراحی‌هایی است که روی استخوان فک انجام می‌شود و بخش دیگر سازوکارهای پروتز و روکش‌های دندانی را تشکیل می‌دهد. در خصوص جراحی‌های تخصصی باید بگویم، زمانی نتیجه مطلوب حاصل می‌شود که به صورت حرفه‌ای و تخصصی انجام شود. یعنی هر فردی که آموزش‌های کافی در یک زمینه دیده، باید اقدام به انجام این درمان کند. از طرف دیگر این آموزش‌ها تنها در دوره‌های تخصصی داده می‌شود. یعنی با وجود اینکه در کریکولوم آموزشی دوره‌های عمومی به تازگی آموزش ایمپلنت گنجانده شده است، ولی،هنوز ایمپلنت به صورت تخصصی آموزش داده نمی‌‌شود، چراکه اجرایی شدن آن امکانات زیادی می‌طلبد. بسیاری از موسسات جانبی، شرکت‌ها و انجمن‌های علمی اقدام به آموزش افراد در زمینه ایمپلنت کرده‌اند، نتایج آموزش‌های این‌چنینی باید پایش شود. خیلی مهم است که محصول آموزش‌ها چگونه باشد. درمان ایمپلنت را می‌توان با توجه به سختی کار به چند نوع تقسیم کرد:
درمان‌های ساده که توسط دندان‌پزشک عمومی قابل انجام است،
اما درمان‌های متوسط و پیشرفته‌تر نیز وجود دارد که در مورد آنها باید دقت بیشتری صورت گیرد، چراکه در این مراحل نیاز به انجام درمان‌های پیشرفته استخوانی در فک و سپس جا‌سازی پایه ایمپلنت می باشد.
لذا وجود نگرانی درخصوص اینکه عمل ایمپلنت با موفقیت انجام می‌شود یا نه؟ بستگی به درجه سختی کارو پیشرفته بودن آن و شرایط بیمار و مهارت پزشک دارد. اینکه عمل ایمپلنت توسط چه کسی انجام می‌شود، بسیار مهم است، لذا انجام کارهای تخصصی و تهاجمی در زمینه جراحی‌‌های فک و صورت باید به‌وسیله متخصصان انجام شود. نگرانی‌ها از آنجایی آغاز می‌شود که بسیاری از این‌گونه عمل‌ها نیاز به اقدامات تهاجمی دارند.

گول تبلیغات کاذب درباره ایمپلنت را نخورید
گول تبلیغات کاذب درباره ایمپلنت را نخورید

آیا تبلیغات کاذب می‌تواند آسیب‌زا باشد؟
حجم زیادی از مشکلاتی که دراین خصوص پدید می‌آید، مربوط به این است که بسیاری از مردم فریب تبلیغات و اس‌ام‌اس‌هایی را که دریافت می‌کنند می‌خورند. کتابچه‌‌هایی درب منازل ارسال می‌شود که تبلیغات انواع و اقسام خدمات نزدیک محل سکونت افراد در آن درج شده است. دراین کتابچه‌ها از تبلیغ قالیشویی گرفته تا مطب پزشکان و جراحی زیبایی و ایمپلنت دیده می‌شود. این تبلیغات بدون نظارت کافی در جریان است و مردم نیز به دلیل عدم آگاهی اعتماد می‌کنند. شاید بعضی از آنها دارای اعتبار باشند، اما جست‌وجو از طرق صحیح و بر پایه علمی قابل اطمینان‌تر است.به عنوان مثال در برخی از این تبلیغات همکاران دندان پزشک عمومی از واژه ایمپلنتولوژیست یا متخصص ایمپلنت استفاده می کنند. در صورتی‌که واژه ایمپلنتولوژیست نادرست بوده و تخصصی به نام تخصص ایمپلنت نداریم! متخصصان مرتبط با این رشته سه گروه هستند؛ جراحی دهان و فک‌وصورت، متخصصان رشته پریودنتولوژی یا جراحی لثه و متخصصان رشته پروتز. چنانچه دندان‌پزشکان جزو این سه رشته باشند، ایمپلنتولوژیست محسوب می‌شوند. بنابراین به‌کاربرد واژه ایمپلنتولوژیست جای شبهه دارد!
متاسفانه گاهی عده‌ای از همکاران به‌وسیله شرکت‌هایی که واردکننده ایمپلنت می باشند، آموزش‌های کوتاه‌مدت دیده و گواهی‌نامه دریافت می‌کنند و چنانچه محصولات شرکت از کشور آلمان باشد، گواهی‌نامه صادره را از آلمان ثبت می‌کنند. با این روش محصولات شرکت آنها نیز به‌خوبی فروش می‌رود، اما وقتی نوشته می‌شود، دارای گواهینامه از کشور آلمان، خواننده مطلب تصور می‌کند، این پزشک دوره‌های تخصصی را در دانشگاه‌های معتبر کشور آلمان آموزش دیده و همان‌جا مدرک گرفته و سپس به ایران بازگشته است. این‌گونه موارد همان مسیرهایی است که نگرانی را ایجاد کرده و موجب سلب اعتماد مردم می‌شود. نظارت‌ها باید دراین زمینه بیشتر شود. وزارت بهداشت، سازمان نظام پزشکی کشور و هم انجمن‌های مربوطه باید نظارت و پایش بیشتری را اتخاذ کنند.

چه افرادی برای انجام عمل ایمپلنت واجد شرایط هستند؟
به جز شرایط خاص مانند بیماری‌های متابولیک که کنترل‌ نشده هستند، بیمارانی که رادیوتراپی شده‌اند، بیماران شیمی‌درمانی و… افراد سالمی که دارای مشکل خاصی نیستند، ایمپلنت برایشان درمانی خوبی است. البته طرف‌داران درمان ایمپلنت روزبه‌روز بیشتر شده و پیشرفت‌های تکنولوژیک، روش‌های جدید و تغییر و تحول‌هایی که درزمینه ساخت ایمپلنت‌های دندانی اتفاق افتاده، منجر شده تا بیمارانی که از درمان ایمپلنت با احتیاط استفاده می‌کردند، با اطمینان بیشتری استقبال کنند.

وقتی بیماری به شما مراجعه می‌کند، پزشک تاچه اندازه خود را ملزم می‌کند تا درمان ایمپلنت را توصیه کند؟
این وضعیت در افرادی که به‌طور تخصصی عمل ایمپلنت را انجام می‌دهند با دندان‌پزشکان عمومی متفاوت است. بیمارانی که برای ایمپلنت به جراح متخصص مراجعه می‌کند، اکثرا ارجاعی هستند. بنابراین زیاد درگیر تفهیم مسئله نیستیم، چراکه بیمار از قبل آماده و از فیلتر عبور کرده است. از طرف دیگر به دلیل اینکه ایمپلنت روش خوبی است، با اقبال زیادی از سوی دندان‌پزشکان روبرو شده است. البته دراین زمینه هم می‌توان گفت، برخی پزشکان که ایمپلنت انجام نمی‌دهند، این روش را توصیه نکرده و آن را مطلوب نمی‌دانند. از سویی دیگر برخی پزشکان نیز ایمپلنت را درمان تمام مشکلات دندانی می‌دانند، این هم خوب نیست. ازاین‌رو باید یک روش بینابین را درپیش بگیرند.

ایمپلنتی که برای بیمار استفاده می‌شود، می‌تواند عمر زیادی داشته باشد؟
بله. ایمپلنت نیز مانند دندان دائمی طبیعی است. چنانچه به آن خوب رسیدگی شود، باقی مانده و عمر درازی خواهد داشت. درغیر این‌صورت بیماری به نام التهاب بافت‌های اطراف ایمپلنت به دنبال عدم مراقبت و رعایت بهداشت به‌وجود آمده و به‌تدریج استخوان اطراف را تحلیل داده و منجر به ازدست دادن ایمپلنت می‌شود.

قیمت گزاف ایمپلنت‌ها منجر شده تا بسیاری از بیمارانی که به ایمپلنت نیاز دارند، قادر به انجام آن نباشند. به نظر شما عدم وجود دندان منجر به افت بهداشت دهان و دندان نمی‌شود؟
عدم پوشش بیمه‌ای مشکلی است که در تمام بخش‌های دندان‌پزشکی مشاهده می‌شود تا وقتی نگاه به این‌گونه درمان‌ها لوکس باشد، اقدام خاصی صورت نگرفته و تعداد قابل توجهی از جامعه بی‌بهره خواهند ماند، اما باید توجه کرد که ایمپلنت درمان لوکسی نیست، بلکه برای بهداشت دهان و دندان لازم است و طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت بی‌دندانی معلولیت است. بنابراین دندان‌دار کردن مردم یعنی رفع معلولیت آنها! چنانچه به این موضوع اهمیت داده نشود، به معنای آن است که جامعه‌‌ای مملو از معلول دندانی داریم. بلع غذا، تکلم، اعمال فیزیولوژیک دهان و دندان و…بیمار بی‌دندان دچار مشکل است تا سازمان‌های بیمه‌گر ایمپلنت و سایر اعمال دندان‌پزشکی را تحت پوشش گسترده‌ای قرار ندهند، عده کثیری از جامعه به سمت آن نرفته و همچنان بی‌بهره خواهند ماند.
منبع:دندانه

 

وجود و عدم وجود خصوصیاتی در افراد موجب می‌شود که هرفردی نتواند ایمپلنت را انجام دهد. در این رابطه با سید عباس سادات حسینی، متخصص دندانپزشک و جراح ایمپلنت، گفت‌وگویی داشتیم که در ادامه می‌آید.

عارضه پریودنتال دقیقا چیست؟
لثه در اثر تراکم میکروب ها و جرم در اطراف آن دچار التهاب می‌شود و پس از آن لثه به تدریج تحلیل می‌رود و بعد از آن تورم جرم ها در اطراف لثه استخوان لثه را احاطه کرده و بافت هایی در اطراف آن به وجود می‌آید که در نهایت موجب پوسیدگی و فرسایش تدریجی استخوان لثه می‌شود. این اتفاق باعث از بین رفتن استخوان نگه دارنده دندان و افتادگی دندان می‌شود.

علائم این بیماری در بیماران چیست؟
اولین علامت احساس درد از سوی بیمار است که به خاطر نزدیک شدن عفونت و جرم به اعصاب لثه و تخریب آن است. به علاوه خونریزی لثه، بوی بد دهان، از بین بردن زیبایی لثه، ترکیب دندان‌ها و حتی افتادن دندان‌ها نیز از علائم «پریودنتال» است.

چه چیزهایی می توانند باعث ایجاد این بیماری در افراد بشود؟
عوامل مختلفی می‌تواند باعث این بیماری باشند. مثل «دندان قروچه» در خواب، مسواک زدن غیر اصولی که باعث ضربه زدن به لثه شود، مصرف شیرینی‌جات زیاد که مثلا جالب است بدانید کسانی که در قنادی‌ها کار می‌کنند، زیاد به این بیماری دچار می‌شوند، حالا به خاطر قرار گرفتن در محیط و تبخیر اسیدی محیطشان است یا اینکه محصولاتشان را تست می‌کنند، به علاوه روکش‌های نامناسب دندان‌هایی که قبلا پوسیده بوده‌اند، این بیماری را سرعت می‌بخشد. همچنین نامنظم بودن ترکیب دندان‌ها‌ و کج درآمدن دندان‌ها‌ در بعضی افراد که باعث ایجاد فضای خالی مابین دندان‌ها‌ می شود و باعث می شود غذا بین دندان‌ها‌ به مرور زمان ایجاد جرم و میکروب کند.

پرودنتیال می تواند با پوکی استخوان نیز رابطه‌ای داشته باشد؟
بله، پوکی استخوان می تواند استخوان لثه و دندان‌ها‌ را هم تحلیل ببرد. به علاوه در انجام عمل «ایمپلنت» هم اگر فرد پوکی استخوان داشته باشد، ممکن است استخوان فک بیمار توان نگهداری «پیچ» ایمپلنت را نداشته باشد. به علاوه پوکی استخوان ممکن است در دیر پر شدن جای سوراخ پیچ ایمپلنت در استخوان فک هم تاثیر بگذارد.

بسیاری نسبت به کارگذاری ایمپلنت و پیچ آن ابراز نگرانی می‌کنند، به نظر شما چقدر این موضوع مبنای علمی دارد؟
ایمپلنت در واقع عملی است برای ایجاد استخوان لثه مصنوعی و پایه گذاری «پیچ» ایمپلنت تا در نهایت برای کاشت دندان جدید روی آن اقدام شود. به این صورت که در بیماری پرودنتیال استخوان لثه به عنوان نگه دارنده دندان از بین می‌رود و با از بین رفتن آن در واقع لثه فرد بیمار هیچ پایه‌ای برای سوار کردن دندان جدید روی آن وجود ندارد. به همین خاطر ما با فروکردن پیچ ایمپلنت (که جنس آن از تیتانیوم خالص است) در فک، عملا یک زیرساخت برای کاشت دندان روی آن ایجاد می‌کنیم.

درست است که افرادی که دیابت دارند، نمی توانند این عمل را انجام دهند؟
بله؛ البته بستگی به نوع دیابت و میزان قند خونشان دارد. در مواقعی که قند خون فرد بیشتر از ۱۵۰ یا ۱۶۰ است، نمی‌تواند این عمل را انجام دهند.

چرا؟
به خاطر میزان قند خونشان؛ بدن بیماران دیابتی به خاطر ایجاد اختلال در عروق انتهایی و خون رسانی خیلی کم، نمی‌تواند محل جراحی عمل ایمپلنت(در بیماران عادی ۲ تا ۳ ماه است) را به موقع ترمیم کند. این مدت، زمانی است که طول می‌کشد تا استخوان دوباره پرشود.

آیا خود دیابت رابطه‌ای با بروز بیماری پریودنتال دارد؟
بله. دیابت می تواند باعث ایجاد پلاکت در لثه فرد شود. لثه فرد و بعد ازآن استخوان لثه را هم تحلیل ببرد و باعث ایجاد پرودنتیال شود.

آیا کسانی که فشار خون دارند هم می توانند این عمل را انجام دهند؟
در مواردی که فشار خون افراد خیلی بالا باشد، به خاطر تاخیر در ترمیم زخم جراحی لثه، این افراد نمی‌توانند این عمل را انجام دهند. ترمیم زخم جراحی در فک و دندان‌ها‌ی پایین ۲ ماه است، اما در دندان‌ها‌ی بالا به دلیل اسفنجی بودن، معمولا ۳ ماه طول می‌کشد.

درست است که می‌گویند، کسانی که قبلا عمل پروتز لثه داشته‌اند، نمی‌توانند ایمپلنت شوند؟
در بعضی موارد، درست است. چون کسانی که قبلا در لثه پروتز کاشته‌اند، این پروتز به مرور زمان در اثر فشاری که به لایه‌های زیرین لثه و فک وارد می‌کند، موجب فرسایش استخوان فک در زیر لثه می‌شود. زمانی هم که استخوان فک تحلیل می‌رود، آن‌وقت عملا، استخوانی برای گیردادن پیچ ایمپلنت وجود ندارد، به همین دلیل باید پیچ را بلند کنیم که در این صورت، پیچ به کانال عصبی نزدیک می‌شود. به همین خاطر باید از استخوان جایی دیگر برای ترمیم استخوان فک استفاده کنیم.

یعنی از پیوند استخوان استفاده می‌کنید؟
بله. در مواردی که استخوان فک بیمار تحلیل می رود یا فرد به مدت زمان طولانی در آن ناحیه دندان نداشته است، استخوان فک حجم و تراکم کافی برای ورود و نگه داشتن پیچ ایمپلنت را در خود ندارد. به این خاطر ما از استخوان لگن یا دنده برش داده و در استخوان فک آن قطر لازم برای پیچش پیچ ایمپلنت را به وجود می‌آوریم.

برای انجام عمل ایمپلنت، افراد باید از شرایط خاص دیگری هم برخوردار باشند؟
بله. ما معمولا برای افراد سیگاری که یک مقدار عصبی‌تر هستند یا کسانی که احتمال می‌دهیم به مواد مخدر اعتیاد دارند، تحت شرایطی این عمل را انجام می‌دهیم، چون این افراد کسانی هستند که معمولا بهداشت دهان را رعایت نکرده‌اند. به علاوه در بعضی موارد افراد نمی‌دانند که برای انجام این عمل باید استخوان فکشان سوراخ شود. مثلا در یک مورد که ما برای یک فرد ورزشکار، عمل ایمپلنت را انجام دادیم. بعد از عمل بسیار ناراحت و شاکی بود که چرا ما نگفته ایم که قرار است به فکش دست بزنیم.
منبع:دندانه

 

مدیرکل اداره نظارت و ارزیابی تجهیزات پزشکی گفت: قیمت [قطعات] ایمپلنت‌های دندانی با توجه به برند و کشور تولیدکننده از ۲۰۰ هزار تومان تا ۷۰۰ هزار تومان متغیر است.

مهندس حسین صفوی مدیرکل اداره نظارت در ارزیابی تجهیزات و ملزومات پزشکی سازمان غذا و دارو در گفتگو با خبرنگار حوزه بهداشت و درمان گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان گفت: قیمت ایمپلنت‌های دندانی متفاوت است. محصولات مورد تایید وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی اغلب از کره، اروپا و آمریکا است. قیمت این [قطعات] ایمپلنت‌ها با توجه به برند آنها از ۲۰۰ هزار تومان تا ۷۰۰ هزار تومان است.
وی افزود: عدم شفافیت قیمت ایمپلنت‌ها باعث تقلب و تخلفات زیاد در این زمینه شده بود.

وی در خصوص وقوع این تخلفات در حوزه‌های مختلف عنوان کرد: این تخلفات و تقلبات در شبکه توزیع، توسط واردکننده‌ها، تولیدکننده‌ها و حتی در مطب دندانپزشکان اتفاق می‌افتد. علت اصلی این تخلفات مشخص نبودن مرز بین قیمت ایمپلنت دندانی و دستمزد دریافتی پزشک است.

صفوی از مزایای قیمت‌گذاری شدن ایمپلنت‌های دندانی اینگونه می‌گوید: با مشخص‌شدن قیمت‌های مصوب برای ایمپلنت‌های دندانی بیمار می‌تواند به‌راحتی متوجه شود که چه بخش از پول پرداختی برای دستمزد پزشک، ایمپلنت‌های دندانی و سایر مواد است.

وی راجع به قیمت ایمپلنت‌های دندانی اظهار کرد: به دلیل متفاوت بودن قیمت ایمپلنت‌های دندانی باید به نکاتی توجه شود. ایمپلنت‌ها با توجه به کیفیت، کشور سازنده و برند آنها قیمت‌های مختلفی دارند.

صفوی بیان کرد: برای اینکه بیمار متوجه شود که پزشک چه کالا و با چه قیمتی برای دندانش استفاده می‌کند می‌تواند از دندانپزشک مربوط بخواهد که برای انجام فرآیند ایمپلنت‌گذاری برند و نوع ایمپلنت را به بیمار اعلام کند.

منبع:دندانه

 

رئیس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شاهد، از افزایش واردات غیررسمی ایمپلنت‌های دندانی خبر داد و گفت: بررسی‌ها نشان می‌دهد به صورت تقریبی ماهیانه ۱۰۰ هزار ایمپلنت دندانی در کشور مصرف می‌شود.
به گزارش دندانه، دکتر محمد علی همتی در نشست خبری اولین سمپوزیوم «ارتوایمپلنت» که مردادماه در تهران برگزار می‌شود، به وضعیت کاشت ایمپلنت در کشور اشاره کرد و افزود: متاسفانه واردات ایمپلنت دندانی از مبادی غیر رسمی کشور قدری زیاده شده است و این مسئله به دلیل افزایش تقاضا برای دریافت این قبیل خدمات است.

وی با عنوان این مطلب که به صورت تقریبی ماهیانه ۱۰۰ هزار ایمپلنت دندانی در کشور استفاده می‌شود، گفت: واردات از مبادی غیر رسمی بدون نظارت وزارت بهداشت صورت می‌گیرد و این مسئله می‌تواند سلامت کسانی که از این قبیل ایمپلنت‌ها استفاه می‌کنند، تهدید شود.

دکتر علی همتی با اشاره به گران بودن درمان ایمپلنت در دنیا و ایران، تاکید کرد: وقتی تبلیغاتی را می‌بینیم که در آن عنوان می‌شود با ۵۰۰ هزار تومان می‌توانید ایمپلنت دندانی بکارید، جای ابهام دارد.

وی با تاکید بر اینکه مردم باید برای استفاده از ایمپلنت به سراغ مراکز درمانی و کلینیک‌های معتبر دندانپزشکی بروند، گفت: با توجه به اینکه ایمپلنت در داخل استخوان فک قرار می‌گیرد، چنانچه آلوده باشد می‌تواند ایجاد عفونت در ناحیه فک و صورت کند.
به گفته علی همتی، ایمپلنت‌های غیراستاندارد صدمات جبران ناپذیری به سلامت افراد وارد می‌کنند تا جایی که اعصاب حرکتی و حسی فردی که از این قبیل ایمپلنت‌ها استفاده کرده است، آسیب می‌بیند.
وی همچنین از بروز عفونت گوش و چشم و حتی کف جمجمه بر اثر استفاده از ایمپلنت‌های نامرغوب، خبر داد و افزود: متاسفانه در حال حاضر واردات ایمپلنت از کشورهایی مثل چین، اروپای شرقی و برخی دیگر از کشورهای آسیایی، افزایش یافته است.

رئیس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شاهد، تاکید کرد: با توجه به اینکه عمر مفید ایمپلنت‌ها حداقل ۳۰ تا ۵۰ سال است، لذا، ضروری است که شرکت‌های تولید کننده این قبیل تجهیزات دندانپزشکی، خدمات پس از فروش ارائه دهند که این خدمات توسط شرکت‌های معتبر ارائه می‌شود.
وی با اعلام اینکه ۱۵ تا ۲۰ درصد درمان‌های دندانپزشکی در کشور با استفاده از ایمپلنت‌های نامرغوب انجام می‌شود، گفت: این موضوع را می‌توان با افزایش مراجعات مردم به مراجع قانونی و قضائی و شکایت‌هایی متوجه شد که از نحوه کاشت ایمپلنت دارند.منبع: خبرگزاری مهر

منبع:دندانه

 

رئیس اداره تجهیزات دندانپزشکی سازمان غذا و دارو، از ابلاغ قیمت ایمپلنت‌های دندانی به مراکز درمانی کشور خبر داد.

به گزارش گروه خبر دندانه، دکتر محمد مهدی گلابگیران با بیان اینکه قیمت ایمپلت‌های دندانی به مراکز درمانی و مطب‌ها ابلاغ شده و در سایت اداره تجهیزات پزشکی (IMED. IR) قابل مشاهده است، اظهار داشت: ۵۰ شرکت وارد کننده ایمپلنت‌های دندانی در این حوزه فعالیت دارند که از این تعداد ۱۳ شرکت به صورت فعال هستند و قیمت گذاری نیز با این تعداد شرکت انجام شده است.

وی گفت: قیمت‌های ایمپلنت‌های دندانی در سال‌های اخیر کاهش یافته است و بیشتر تجهیزات از جمله (فیکسچر و ابات منت) که مصرف بالایی دارند و اندازه و اشکال مختلفی دارند و قیمت آن‌ها از حدود ۱۷۰ هزار تا یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان است و قیمت‌ها نیز مصوب و به تمامی مراکز درمانی و مطب دندانپزشکان ارسال و اعلام شده است و قیمت‌های اعلام شده در سایت این اداره نسبت به قیمت بازار حدود ۲۱ تا ۴۶ درصد کاهش قیمت داشته است.

گلابگیران با بیان اینکه متاسفانه در این حوزه نیز قاچاق وجود دارد اظهار داشت: با توجه به اینکه این تجهیزات دندانپزشکی اکثرا سایز کوچک دارند قاچاق نیز در این حوزه وجود دارد و به صورت چمدانی نیز وجود دارد که مسئولین مربوطه در این زمینه باید از ورود تجهیزات قاچاق به کشور جلوگیری کنند.

رئیس اداره تجهیزات دندانپزشکی سازمان غذا و دارو در ادامه اظهار داشت: تمامی اطلاعات مربوط به شرکت‌های فعال در این حوزه و قیمت تمامی تجهیزات و ملزومات به صورت مرتب در سایت این اداره اطلاع رسانی می‌شود.

گلابگیران خاطر نشان کرد: با توجه به اینکه برای نخستین بار ایمپلنت‌های دندانی قیمت گذاری و در سایت نیز اعلام شد، قیمت‌های آمالگام (مواد نقره‌ای رنگ که برای پر کردن دندان استفاده می‌شود) و مواد کامپوزیت (مواد همرنگ دندان) نیز بزودی در سایت این اداره اعلام خواهد شد.منبع خبر: باشگاه خبرنگاران جوان

منبع:دندانه

 

دبیرعلمی دهمین کنگره دندانپزشکان عمومی ایران از دخالت دندانپزشکان تجربی در کاشت ایمپلنت انتقاد کرد و رسیدگی وزارت بهداشت به این موضوع را خواستار شد.

دکتر سید جلیل صدر در دهمین کنگره انجمن دندانپزشکان عمومی ایران در برج میلاد اظهار کرد: استفاده از ایمپلنت نیازمند بررسی است، در این راستا اولین کار شناخت، تشخیص و بررسی بیمار با معاینه دقیق است، عوارض ناشی از درست استفاده نکردن از ایمپلنت بسیار زیاد است درصورتی که ایمپلنت کج گذاشته شود، از استخوان بیرون بزند و یا با زیاد پایین رفتن به عصب دندان برسد برای بیمار تبعات جدی را ایجاد خواهد کرد.

این متخصص پروتزهای دندانی با بیان اینکه استفاده از ایمپلنت در تمامی رده‌های سنی امکان پذیر است، ادامه داد: دندانپزشکان تجربی به طور چشمگیری به صورت ناخواسته وارد این کار شده‌اند و وزارت بهداشت باید به طور حتم از این امر جلوگیری کند، در حالی که آن‌ها اجازه ورود به هیچ گونه اقدام دندانپزشکی ندارند اما وارد کار کاشت ایمپلنت هم شده‌اند.

دکتر صدر تاکید کرد: دندانپزشک تجربی نباید در کشوری که ۶۸ دانشکده دندانپزشکی دارد، وجود داشته باشد زیرا خجالت آور است و هر روز قارچ مانند رویش پیدا می‌کنند، مردم باید هوشیار باشند که برای انجام اقداماتی مانند ایمپلنت به دندانپزشک حاذق، باتجربه و با سواد مراجعه کنند.
وی شایع‌ترین بیماری‌های دندان در درجه اول را رسیدگی ناشی از عدم رعایت بهداشت، تغذیه ناسالم، نداشتن چکاپ‌های مکرر و مرتب و ژنتیک و اولین علامت بروز بیماری‌های لثه را خونریزی برشمرد و گفت: لثه باید صورتی رنگ و سطحش مانند پرتقال دانه دانه و لبه آن چاقویی باشد و نیز به دندان بچسبد.

دکتر صدر همچنین افزود: در واقع لثه بیمار بر اثر کوچک‌ترین عامل تحریک زا مانند استفاده از نخ دندان دچار خونریزی می‌شود، لثه سالم نباید خونریزی کند بنابراین اقدام اصلی در این باره تاکید بر مسواک زدن است، در این راستا قدم اول آموزش بهداشت است.
وی با تاکید بر مسواک زدن روزانه به ازای هر بار مصرف غذا (از ۳ تا ۵ بار) گفت: برخی افراد پس از مصرف هر وعده غذایی، مسواک زدن را به شب موکول می‌کنند در حالی که این کار صحیح نیست بنابراین و به طور کلی ۲۰ دقیقه پس از مصرف غذا مسواک کردن دندان‌ها حائز اهمیت است.
دبیر علمی دهمین کنگره دندانپزشکان عمومی ایران توصیه کرد: افرادی که نوشابه مصرف می‌کنند باید یک مشت آب درون دهانشان بچرخانند تا شیرینی آن از دهانشان خارج شود؛ به همین دلیل توصیه من روزانه ۵ بار مسواک زدن است، استفاده از نخ دندان هم اهمیت بسزایی دارد زیرا مسواک تنها روی دندان را تمیز می‌کند در عین حال استفاده از دهان شویه‌های خوب و در صورت عدم ابتلا به فشار خون مصرف آب و نمک هم برای جلوگیری از پوسیدگی دندان نیز موثر است.
منبع: انجمن دندانپزشکان عمومی ایران

منبع:دندانه

 

آکادمی ایمپلنت‌های دندانی آمریکا (AAID)، سپتامبر را ماه آگاهی درباره ایمپلنت نام‌گذاری کرده است.

سپتامبر، ماه ملی آگاهی درباره ایمپلنت در آمریکا
سپتامبر، ماه ملی آگاهی درباره ایمپلنت در آمریکا

محورانتخاب شده برای این برنامه در سال ۲۰۱۹ «دلیل شما برای لبخند زدن چیست؟» و تمرکز بر انواع روش‌هایی است که ایمپلنت از طریق آن‌ها بر زندگی افراد تأثیر می‌گذارد و آن را تغییر می‌دهد.

به گزارش وبسایت (AAID)، این آکادمی برای بزرگداشت مناسبت ماه سپتامبر، در حال جمع‌آوری پول برای طرح «آرزوی یک لبخند» است. در این طرح به افراد بی‌بضاعت و افراد دارای نقص مادرزادی و نیازمند ایمپلنت، خدمات کاشت ایمپلنت‌های دندانی ارائه می‌شود.

دکتر ناتالی وٌنگ، رئیس AAID می‌گوید: «این ماه فرصت خوبی برای آگاهی بخشی به افراد در زمینه درست تصمیم گرفتن در مورد ایمپلنت‌های دندانی است. چرا که این درمان به افراد اعتمادبه‌نفس می‌دهد و زندگی جدیدی را برای آن‌ها رقم می‌زند. واقعیت این است که دیدن چهره‌ای با یک لبخند زیبا تأثیر بسیار خوبی بر طرف مقابل دارد.»

AAID سال ۱۹۵۱ به‌عنوان اولین نهاد بهبود و گسترش درمان‌های ایمپلنت در آمریکا بنیان گذاشته شد و در طول حیات ۶۸ ساله خود، یک نهاد پیشرو در ارائه راه‌حل مشکلات درمان‌های ایمپلنت بوده است.

این آکادمی دارای یک بنیاد هم هست که از سال ۱۹۸۲ تا به حال، مأموریت تحقیق و آموزش درباره علم ایمپلنت‌های دندانی و ارائه خدمات خیریه را بر عهده دارد. یکی دیگر از فعالیت‌های این نهاد، اعطاء کمک‌هزینه به دانشجویان دندانپزشکی عمومی و تخصصی و رزیدنت‌ها است که منابع مالی مورد نیاز آن از خیرین عضو AAID و حامیان مالی آکادمی تأمین می‌شود.

منبع:دندانه

 

از روزگاران کهن ، بیماری‌های دهان مشکل انسان‌ها بوده است. دندان‌پزشکی، تاریخی به قدمت پوسیدگی دندان دارد، یعنی تاریخی به قدمت تاریخ بشر…

Eric Curtis دندان‌پزشک، مورخ نامدار دندان‌پزشکی و سخنگوی آکادمی دندان‌پزشکان عمومی می‌گوید: مطمئناً چیزهای زیادی از قرون وُسطی تا ابتدای سال‌های ۱۷۰۰ ، زمانی که اغلب درمان‌های دندان‌پزشکی توسط افرادی بنام جراحان آرایش‌گر انجام می‌شد، تغییر کرده است. این افرادِ همه‌کاره، دندان‌ها را می‌کشیدند و جراحی‌های کوچک را انجام می‌دادند، بعلاوه مو کوتاه می‌کردند، زالو می‌انداختند و مومیایی می‌کردند.

دندانپزشکان یا جراحان آرایش‌گر در گذر تاریخ و ملل
دندانپزشکان یا جراحان آرایش‌گر در گذر تاریخ و ملل

مایاها؛ انجام اولین ایمپلنت‌های دندانی
بسیاری از تکنیک‌های دندان‌پزشکی که از آ‌ن‌ها بعنوان دستاورد‌های تمدن مدرن نام برده می‌شود، هزاران سال قبل توسط مردم تمدن‌های اینکا، مایا و آزتک به‌ کار گرفته می‌شدند. در زمان باستان، مایاها مردمانی با فرهنگ سطح بالا بودند که در گواتمالا و هندوراس فعلی می‌زیستند. آن‌ها که از مردم بابل باستانی نیز قدیمی‌تر بودند، به دلایل مذهبی اقدام به قرار دادن اینله روی دندان‌ها و یا سوراخ کردن صورت و گوش می‌نمودند. آن‌ها در قرار دادن اینله‌های سنگی زیبا روی حفرات تراش داده شده دندان‌های قدامی بالا و پایین و گاهی دندان‌های پرمولر، مهارت داشتند. بدون شک، این اینله‌ها روی دندان‌های زنده قرار داده می‌شد و آنچنان دقیق این کار انجام می‌گرفت که حتی تا هزار سال بعد این اینله‌ها، در جای خود باقی می‌ماندند.
گفته می‌شود که مایا ها معتقد بودند که اگر دندان‌هایشان را با جواهرات آراسته کنند، صدایشان بهبود می‌یابد و در نتیجه آن، ارتباط با خدا برای آنان تسهیل می‌شود.

مایاها اولین درمان ایمپلنت دندانی را انجام داده‌اند که در آن از دندان حیوانات، صدف و یا دندان افراد دیگر برای جایگزینی دندان از دست‌رفته استفاده می‌کردند. آن‌ها از ابزاری مانند دریل استفاده می‌کردند که از جنس ابسیدین بوده (ابسیدین یک نوع شیشه طبیعی آتشفشانی است که اخیراً یک رگه بسیار خاص آن در دامنه‌های کوه‌های سبلان ایران پیدا شده است)، شکستگی‌های ابسیدین بسیار تیز است و این امتیاز آن را وسیله‌ای منحصر به فرد برای جراحی بدل کرده است. مایاها هم دندان‌پزشکان ماهری بوده‌اند و هم اعتقادی قوی به خواص متافیزیکی جواهرات داشته اند.
فنونی مانند پر کردن دندان، در میان مردم تمدن‌های آمریکای جنوبی (مایاها) که پیش از هجوم اسپانیایی‌ها در این قاره می‌زیستند، به شدت رواج داشته، زیرا مردم این تمدن‌ها وجود بخش‌های خالی را میان دندان‌ها ناپسند می‌دانستند. آن‌ها همچنین وقتی مجبور به کشیدن دندان می‌شدند، دندان کشیده ‌شده را خرد و با قطعات آن، دندان جدیدی درست می‌کردند و در محل دندان کشیده‌ شده قرار می‌دادند. از سوی دیگر از ابزارهای پیشرفته ارتودنسی نیز بهره برده و می‌توانستند بدون صدمه دیدن ریشه‌ دندان‌ها، آن‌ها را به طور منظم در کنار هم قرار دهند.

بابلیان؛ کرم دندان و قوانین حمورابی
نخستین فعالیّت در زمینه دندان‌پزشکی در دره‌های خاورمیانه، خلیج‌فارس، فلسطین و سوریه انجام شد. مردمان بابل در پنج هزار سال پیش از میلاد برخی روش‌های درمانی را به کار برده‌اند که آمیزه‌ای عجیب از دانش پزشکی و مراسم مذهبی است. آنان در دعاها و نیایش‌های خود به درگاه ایزد، التماس می‌کردند که خداوند، کرمی را که عامل بیماری‌های دندان قلمداد می‌شد، لعن و نفرین کند.

همچنین در مجموعه قوانین حمورابی که برای نخستین بار مفهوم مسئولیت‌های حقوقی و جزائی پزشک را بیان کرده است، مطالبی در مورد کشیدن دندان‌ها وجود دارد که اولین مرجع در این زمینه است و در یکی از نامه‌هایی که یک پزشک درباری برای پادشاه نوشته، دندان‌های بیمار را در ایجاد بیماری‌های عمومی بدن مسئول دانسته و کشیدن آن‌ها را در موارد عفونت‌های دهانی توصیه کرده است.

مشرق زمین؛ طب سوزنی و درمان دندان
قدری دورتر در مشرق زمین (چین)، هوانگ تی (۲۷۰۰ سال پیش از میلاد) اطلاعات فراوانی درباره ناحیه دهان جمع‌آوری کرد، به گونه‌ای که لثه و بخش‌های آرواره را با بیان جزئیات شرح داد.
چینیان قدیم نخستین کسانی بودند که خلال دندان را معمول کردند. آنان در روش‌های طب‌سوزنی که از ۳۸۸ نقطه محل فرو کردن سوزن تشکیل می‌شد، ۲۶ نقطه را برای درمان دندان در و ۶ نقطه را برای درمان دردهای لثه‌ای استفاده می‌کردند و پس از فرو کردن سوزن، اغلب عمل داغ کردن را به منظور بیرون کشیدن مواد فاسد انجام می‌دادند.

هندوستان
در کشور هندوستان نیز گویا درمان ناراحتی‌های حفره دهان و دندان‌ها، برای نخستین بار در حدود سه هزار سال پیش از میلاد انجام شده است. در نوشته‌ای که به شاهزاده سیذارتا گائوتاما، بنیان‌گذار مکتب بودا، تقدیم شده است، صحبت از قدیم‌ترین و ساده‌ترین شکل مسواک به میان آمده است.

ایران؛ اوستا
درمان پوسیدگی دندان (کرم‌خوردگی دندان) در ایران نیز رواج داشت، زیرا در نزد اوستا آمده است: «.. دیگر از گوژپشتی، برآمدگی قفسه سینه، سستی، دیوانگی، فقر، به دنیا آمدن بچه مرده، دندان‌های خراب، برص، و یا دیگر بیماری‌ها که انگرمینو مسبب آن است اثری نخواهد بود…».

مصر قدیم؛ دندان‌پزشکی رشته‌ای تخصصی
مصریان قدیم شیوه ساختن و به کار بردن دندان‌های مصنوعی را می‌دانستند. بر اساس نوشته‌های هرودوت، دندان‌پزشکی در مصر رشته‌ای تخصصی بود و آنان رشته‌ای جداگانه و مستقل برای جراحی دهان داشتند.

یونان قدیم؛ بقراط – ارسطو – جالینوس و نظریه‌های دندانی
در یونان قدیم دندان‌پزشکی از آثار بقراط شروع می‌شود و از این آثار است که بیش‌تر معلومات مربوط به دندان‌پرشکی قدیم را به دست آورده‌ایم. بقراط با توجه به سه دیدگاه در مورد دندان‌ها مطالعه و پژوهش کرده است. این دیدگاه ها عبارتند از ۶ علم تشریح، آسیب‌شناسی و درمان‌شناسی. بر اساس گفته بقراط، دندان‌ها در هفت ماهگی جنین شکل می‌گیرد اما در هفت ماهگی نوزاد آشکار می‌شود. بسیاری از عبارت‌های دست‌چین شده از مجموعه آثار مربوط به بقراط، بیان کننده این واقعیت است که او برای دندان‌ها و بیماری‌های مربوط به آن‌ها اهمیت قائل بوده است.
ارسطو نیز در مورد سیستم دندانی رده‌های مختلف حیوانات مطالبی نوشته است. وی عملکرد و وظیفه فیزیولوژیکی دندان‌ها را دقیق بیان می‌کند، اما عقاید نادرستی داشته که قرن‌ها پیروان و جانشینان به آن‌ها معتقد بوده‌اند. برخی از این عقاید عبارتند از: مرد دندان‌های بیشتری نسبت به زن دارد؛ در طول زندگی به طول دندان‌ها افزوده می‌شود؛ افرادی که دندان‌های بیشتری دارند، عمر طولانی‌تری دارند.
جالینوس که پس از بقراط، بزرگ‌ترین پزشک دوران قدیم به حساب می‌آید، نخستین کسی بود که در مورد عصب دندان، مطالبی را عنوان کرد. او معتقد بود دندان‌ها به تدریج با عمل جویدن فرسوده می‌شوند، تغذیه سبب می‌شود دندان‌های لق شده مرمت شوند و آن‌ها را به یک اندازه حفظ می‌کند، اما وقتی دندانی یک دندان مقابل نداشته باشد کم‌کم تحلیل می‌رود. او اظهار داشته است که پوسیدگی دندان با عمل داخلی هورمون‌های تلخ ایجاد می‌شود.

رومیان قدیم؛ اهمیت دندان در قوانین و ابداع روش‌های درمانی
رومیان اولیه نیز، به دندان‌ها اهمیت می‌دادند، برای مثال در قانون هفتم تصریح کرده‌اند که هرکسی باعث انهدام دندان فردی شود، ملزم به پرداخت جریمه یا تاوان است و یا باید بنده یا غلامی را آزاد کند. قانون دهم در مورد به هم بستن دندان‌ها با سیم است و این امر نشان می‌دهد که در روم قدیم برخی به کارهای دندان‌پزشکی اشتغال داشتند.
سلسوس پزشک رومی، با وارد کردن مواد قابض مخصوصی به داخل حفره پوسیده دندان یا با استفاده از خمیر مخصوصی در اطراف دندان دردناک، باعث می‌شد تا دندان پوسیده به صورت قطعاتی بیفتد. او همچنین در زمینه برداشتن جرم‌ها از روی دندان‌ها، درمان زخم‌های زبان و دهان و عمل جراحی که در برخی از بیماری‌های دهانی ضروری بوده، مطالبی نوشته است.
اوشیحبوس، پزشک دیگر رومی، حدس می‌زد که درد دندان، اغلب از بیماری بخش داخلی دندان ناشی می‌شود و در این مورد یک روش درمانی کشف کرد. او دریل (مته) کوچکی اختراع کرده بود که با آن دندان را سوراخ می‌کرد. اوشیحبوس دریل را در قسمتی از دندان قرار می‌داد که تغییر رنگ داده بود و از این طریق قسمت مرکز دندان را چرخ می‌کرد.

منبع:دندانه

 

عصب کشی یا به عبارت صحیح‌تر درمان ریشه دندان، یک درمان رایج برای خلاصی از درد دندان و حفظ دندان‌ها می‌باشد. البته مراجعین دندانپزشکی، عقاید متفاوتی در مورد درمان ریشه دارند و بیشتر ذهنیت آن‌ها را، شایعات و صحبت‌های اطرافیان و دوستان شکل می‌دهد. حقیقت این است بسیاری از مواردی که شما در مورد درمان ریشه شنیده‌اید و شما را هنگام مراجعه به دندانپزشک از انجام آن به وحشت می‌اندازد، صحت ندارند و ماهیت درمان ریشه متفاوت از بسیاری از شایعاتی است که در مورد آن‌ها شنیده‌اید. در این مطلب به چند شایعه که در مورد عصب کشی شنیده‌اید پاسخ می‌دهیم.

عصب کشی دردناک است!
معروف‌ترین شایعه در مورد عصب کشی به درد آن مربوط می‌شود. امروزه با وجود بی‌حسی موضعی و تکنولوژی‌های جدیدی که زمان انجام درمان ریشه را کاهش داده‌اند، پروسه درمان عصب کشی دیگر دردناک نیست. تمامی مراحل تحت بی‌حسی موضعی و حتی در برخی کشور‌ها آرامبخشی هوشیارانه انجام می‌شود و شما روی یونیت (صندلی) دندانپزشکی دردی را احساس نمی‌کنید. عصب کشی ترسی ندارد! شعار ما این است که عصب کشی غیر از هزینه دردی ندارد و در مقایسه با چیزی که عاید شما می‌کند (رفع درد و انکان حفظ دندانتان) واقعا درمان مفید، بی‌عارضه و حتی ارزانی است. برای اینکه در مورد حل مشکل ترس خود از عصب کشی و دندانپزشکی گامی بردارید می‌توانید به قسمت «چطور بر ترس از مراجعه به دندانپزشک غلبه کنیم» در اینجا مراجعه کنید و مطالب مفصلی در این مورد بخوانید.

عصب کشی باعث بیماری می‌شود!
اساس شایعه بیماری‌زا بودن درمان‌های ریشه حفظ کننده دندان، حدود صد سال پیش برای اولین بار مطرح شد وبه کشیده شدن دندان‌های زیادی منجر شد. بعد از آن هم غلط بودن این فرضیه به اثبات رسید. نظریه دکتر پرایس (ِDr. Price) با مطالعاتی که بعد‌ها صورت گرفت از بنیه رد شد و حتی جاما در یک مطالعه، اساس روش تحقیق او را مردود دانست! (مطالعه جاما را در رد نظریات دکتر پرایس در اینجا بخوانید) امروزه اما دوباره شایعه بیماری‌زا بودن عصب‌کشی این بار در مقیاس وسیع در فضای مجازی منتشر می‌شود و نکته جالب اینکه برخی دندانپزشکان به نام دندانپزشمان بیولوژیک یا هولیستیک هم آن را تبلیغ می‌کنند. برای مثال ادعا می‌شود که عصب کشی سرطان‌زاست. چرا که ۹۷ درصد کسانی که به سرطان مبتلا می‌شوند، سابقه عصب کشی دندانشان را داشته‌اند! این ادعا درست مثل این است که ادعا کنیم ۱۰۰ درصد کسانی که به سرطان مبتلا شده‌اند، فوتبال تماشا می‌کردند پس تماشای فوتبال عامل اصلی سرطان است! واضح است که تعدادی زیادی از مردم برای حفظ دندانشان مبادرت به درمان عصب کشی می‌کنند و تعداد زیادی از مردم هم فوتبال تماشا می‌کنند. از میان این افراد متاسفانه عده‌ای هم به سرطان ممکن است مبتلا شوند و تماشای فوتبال یا عصب کشی ربطی به ایجاد سرطان ندارد. کما اینکه حتی حضور یک نفر که تمام دندان‌های خود را در جوانی کشیده است و بعد در کهنسالی به سرطان مبتلا گشته است این فرضیه را رد می‌کند. بسیاری از علل ایجاد سرطان‌ها کشف شده‌اند و دانشمندان در حال تحقیق برای یافتن علت‌های دیگر سرطان هستند. در هیچ کدام از این یافته‌ها تا به حال عصب کشی و یا حتی دندان، عامل ایجاد سرطان ذکر نشده است. تشویق مردم به کشیدن دندان‌ها یک تجارت غیراخلاقی توسط افرادی است که اسم خود را دندانپزشک بیولوژیست گذاشته‌اند و با صدمه به سلامت مردم جیب‌های خود را پر می‌کنند. (مطلب» چرا دندانپزشکی هولیستیک کلاهبرداری است» را در اینجا بخوانید)

جایگزین عصب کشی دندان، ایمپلنت می‌باشد
درمان ایمپلنت درمان به نسبت نوظهوری است که می‌تواند با موفقیت بالا، دندان‌هایی که شما ندارید را جایگزین کند. اما این درمان به‌هیچ‌وجه جایگزین درمان ریشه نیست! جایگزین قلمداد کردن ایمپلنت به جای درمان ریشه درست مثل این است که شما زانویتان در اثر ضربه دچار جراحت شود ولی به جای مداوا، سریع یک زانوی مصنوعی جایگزین آن کنید! بدیهی است که این نوع درمان منطقی نیست. در مورد ایمپلنت همین قدر بهتر است بدانیم که موفقیت آماری درمان ایمپلنت و عصب کشی تا به امروز تقریباً معادل هم بوده است با این تفاوت که درمان ریشه درمانی به مراتب قدیمی تراستو تعداد بسیار بیشتری از آن نسبت به ایمپلنت انجام شده است و همه دندانپزشکان روزمره آن را انجام می‌دهند، بنابراین نتایج مربوط به موفقیت آن در طولانی مدت قابل استناد است. ایمپلنت یک درمان عالی برای جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته است که با عصب کشی و یا سایر درمان‌های پرکردن و روکش و … قادر به نگهداری آن‌ها نیستیم و نه جایگزین عصب کشی.

می‌توانیم عصب کشی نکنیم
مراجعینی داریم که از ما می‌خواهند دندانشان را عصب کشی (درمان ریشه) نکنیم یا با روش دیگری درمان کنیم. حقیقت این است که درمان ریشه دندان درمان آلترناتیو یا جایگزین ندارد. اگر دندانی به اصطلاح به عصب برسد (نیاز به درمان ریشه داشته باشد) تنها درمان جایگزین با علم حاضر غیر از درمان ریشه، کشیدن دندان است. عصب کشی هم درمانی صفر – یک می‌باشد؛ یعنی یک دندان یا عصب کشی می‌شود و یا نمی‌شود و این طور نیست که یک ریشه یا یک کانال درمان شود و دیگری درمان نشود.

کشیدن دندان راحت‌تر از عصب کشی است!
باور غلطی در میان قدیمی‌ها وجود دارد که دندان پوسیده را باید کشید! البته خوشبختانه امروزه دیگر نسل‌های تحصیل‌کرده جدید کمتر چنین عقایدی دارند ولی هرازگاهی با مراجعینی مواجه می‌شویم که به دلیل ترس از عصب کشی یا به دلیل هزینه‌های درمان نگهداری دندان خواهان کشیدن دندان خود هستند. درحالی‌که در مورد ترس، باید خاطرنشان کنیم که کشیدن دندان به‌مراتب درمان خشن‌تر و ناملایم‌تری بوده و با تروما و خونریزی ممکن است همراه باشد. درحالی‌که درمان ریشه آسیبی در این مقیاس به‌هیچ‌وجه ندارد. در مورد هزینه‌ها هم مراجعین ما باید بدانند که در بلندمدت هم هزینه بی‌دندانی و هم هزینه جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته بسیار بیشتر از درمان ریشه و حفظ دندان‌هاست. ازاین‌رو است که دندانپزشکان همیشه بیماران خود را به نگهداری دندان‌های خود ولو با درمان‌های پیچیده، تشویق می‌کنند. ما باید برای سلامتی خود هزینه کنیم، چون سلامتی باارزش‌ترین هدیه‌ای است که از آغاز تولدمان به ما اهدا می‌شود.

منبع:دندانه

 

گفتگو از دکتر سیامک شایان امین

ایمپلنت دندانی یکی از تازه‌ترین درمان‌های دندان‌پزشکی است که انقلابی در این حوزه ایجاد کرده است و بسیاری از ناممکن‌ها را ممکن ساخته است. این درمان به همان اندازه که تازه و راهگشاست، در پشت سر خود ابهامات و سوالات زیادی را در ذهن ایجاد کرده است. متاسفانه بسیاری از بیماران در عوض مراجعه و سوال از دندان‌پزشکان، پاسخ سوالات و ابهامات خود را در میان تجربه‌ها، شنیده‌ها و تفسیرهای مردم عادی جستجو می‌کنند. احتمالا به همین دلیل است که شایعات زیادی در پشت سر این درمان شکل گرفته که هر روز بر تعداد آنها افزوده می‌شود.

در گفتگویی که پیش روی شماست دکتر یلدا صادقی، متخصص و جراح بیماری‌های لثه و فلوشیپ ایمپلنت‌های دندانی از دانشگاه تهران، به بسیاری از سوالات و ابهامات شما درباره این درمان پاسخ داده است.

ذکر این نکته لازم است که هر یک از سوالات طرح شده در این گفتگو خود می‌تواند مبنای نگارش چندین مقاله باشد اما سعی شده پاسخ به سوالات تا حد ممکن ساده، کوتاه و کاربردی باشد. به همین دلیل ممکن است شما نتوانید پاسخ کامل خود را در متن این مطلب بیابید و لازم باشد برای دریافت توضیحات بیشتر و کامل‌تر به دندان‌پزشک خود مراجعه کنید.

پاسخ به تمام شایعات و ابهامات درباره ایمپلنت دندانی
پاسخ به تمام شایعات و ابهامات درباره ایمپلنت دندانی

۱- یکی از بزرگ ترین دغدغه‌ها و نگرانی مردم درباره درمان ایمپلنت دندانی، احتمال عفونت آن است. احتمال چنین اتفاقی چقدر است و اصلا ریشه ترس مردم درباره عفونت ایمپلنت از کجاست؟
ترس از عفونت که شاید بتوان آن را نوعی فوبیا (ترس بیش از حد وغیر منطقی) نامید مختص جراحی ایمپلنت نیست. بسیاری از افرادی که تحت انواع جراحی‌های دهانی قرار می‌گیرند این دغدغه را دارند و در اثرهمین وسواس تمام پدیده‌های طبیعی بعد از جراحی را نشانه‌ای از عفونت می‌دانند. در صورتی‌که هر تورمی، آبسه وهر ترشحی، چرک نیست. عفونت از ابتدای تاریخ تهدید مرگباری برای بشر بوده و تنها حدود یک قرن است که به صورت یک مشکل قابل کنترل در آمده است. شاید همین، دلیل نهادینه شدن این ترس در ناخودآگاه افراد باشد.

از طرفی اصطلاح رایج «عفونت کردن ایمپلنت» معمولا اشاره به تمام موارد شکست زود هنگام ایمپلنت (با انواع دلایل واقعی) دارد. به‌عنوان مثال اگر ابعاد استخوان در محل کاشت ایمپلنت کافی نباشد جراح می‌بایست قبل یا حین کاشت ایمپلنت، استخوان از دست‌رفته را بازسازی نماید؛ به نحوی که ایمپلنت در تمام طول خود در محاصره دیواره‌های استخوانی باشد. اگر به هر دلیل این بازسازی انجام نشود ایمپلنت به استخوان جوش نخورده وهرگز اماده روکش گذاشتن نخواهد شد. ممکن است در این حالت ایمپلنت لق شده و نیاز به خارج کردن آن پیدا شود.

ایمپلنتی که به صورت مطلوب با استخوان جوش خورده هم از شکست مصون نیست. روکش‌های ایمپلنت باید طوری ساخته شوند که در تمام حرکات فکی نیرویی حساب شده و مناسب تحمل پایه ایمپلنت، به آن وارد کنند. در غیر این صورت ممکن است در حین جویدن فشار بیش از حد از روکش به پایه ایمپلنت واستخوان اطراف آن وارد بیاید. در نتیجه استخوان اطراف ایمپلنت تحلیل رفته و ایمپلنت لق شود. این دو حالت شکست، علت‌های کاملا متفاوتی دارند اما معمولا تنها برداشتی که فرد ازاین اتفاقات ناخوشایند دارد این است که «ایمپلنت من عفونت کرد و دکترم آن‌را خارج کرد.»

اما موارد عفونت واقعی ایمپلنت بسیار ناچیز بوده و چالشی در درمان‌های ایمپلنت محسوب نمی‌شوند.

۲- برای چه کسانی نمی‌توان ایمپلنت دندانی گذاشت؟ آیا پوکی استخوان و دیابت یا سن بالا می تواند مانعی برای انجام درمان ایمپلنت باشند؟
تقریبا تمام افرادی‌که مانعی برای انجام یک جراحی ساده داخل دهانی ندارند می‌توانند ایمپلنت دریافت کنند. موارد معدودی نظیر بیماری عفونی فعال، بیماری قلبی کنترل نشده، اختلالات انعقادی درمان نشده و… سبب محرومیت از ایمپلنت دندانی خواهند شد. بیشتربیماران راجع به تاثیر پوکی استخوان ودیابت بر موفقیت ایمپلنت چیزهایی شنیده یا خوانده‌اند و در هنگام مراجعه نگرانی خود را در این‌باره بیان می‌کنند. این موارد منع مطلقی برای ایمپلنت نیستند وایمپلنت گذاشتن، با صلاحدید درمانگر و رعایت نکات احتیاطی در بسیاری از بیماران ممکن است.

حتی بیمارانی که در گذشته تحت اشعه درمانی یا شیمی درمانی هم قرار گرفته‌اند با ضوابط خاصی قادر به دریافت ایمپلنت خواهند بود. مهم این است که بیمار تمامی نکات مربوط به سابقه پزشکی خود را در اختیار درمانگر قرار دهد. ممکن است هرگز به ذهن بسیاری از بیماران نرسد که عادت دندان‌قروچه یا سیگار کشیدن ممکن است چه تاثیر سوئی بر بقای ایمپلنت‌ها داشته باشد و یا مصرف روزانه آسپرین چه اختلالاتی در روند کنترل خونریزی حین جراحی ایجاد خواهد کرد. در عوض این سوال را به کرات از بیماران می‌شنویم: ایا در سن من امکان انجام ایمپلنت هست؟

یا: این دندان من که ده سال پیش کشیده شده است هنوز قابل جایگزینی با ایمپلنت هست یا نه؟

یک فرد کاملا مسن اما از لحاظ عمومی سالم، به راحتی ایمپلنت دریافت خواهد کرد و دندانی که چند دهه پیش کشیده شده اما استخوان کافی یا امکان بازسازی استخوان را داشته باشد، هیچ فرقی با دندانی که به تازگی کشیده شده نخواهد داشت.

علاوه بر سابقه پزشکی نکات مربوط به سلامت روانی وخصوصیات شخصیتی نیز در تصمیم گیری راجع به درمان ایمپلنت موثر هستند. افرادی که به خاطر افسردگی حاد، نداشتن انگیزه کافی، مشغله کاری بیش از حد و… امکان انجام مراقبت‌های بهداشتی روزانه و مراجعات دوره‌ای منظم را ندارند، کاندید مناسبی برای دریافت ایمپلنت نخواهند بود.

ایمپلنت یک تیغ دو دم هست. برای بسیاری از افراد بهترین درمان و برای برخی نیز بد‌ترین درمان محسوب می‌شود.

۳ – آیا کسانی که استخوان شدیدا تحلیل رفته دارند هم نمی‌توانند ایمپلنت بگذارند؟ بحث پیوند استخوان از ناحیه لگن یا دنده چقدر صحت دارد؟
در مواردی‌که استخوان فک در اثر تصادف، تومور‌ها و یا استفاده طولانی مدت از دست دندان‌های متحرک نامناسب دچار تحلیل‌های بسیار پیشرفته شده باشد، بازسازی استخوان با مواد مصنوعی یا برداشت محدود استخوان از منابع داخل دهانی ممکن نیست و درمانگر ناچار به برداشت استخوان وسیع‌تر از منابع خارج دهان نظیر دنده یا لگن می‌شود. این موارد در درصد ناچیزی از بیماران لازم است ومعمولا به‌عنوان آخرین راه حل در نظر گرفته می‌شود.

۴- آیا سیگار کشیدن واقعا موجب شکست درمان ایمپلنت دندانی می‌شود؟ یعنی سیگارها نیز نباید ایمپلنت بگذارند؟
سیگار کشیدن یک فاکتور خطر ساز کاملا اثبات شده برای ایمپلنت بوده و میزان شکست ایمپلنت را تا چند برابر حالت عادی بالا می‌برد. اما با توجه به اینکه میزان شکست ایمپلنت‌ها در شرایط عادی (با کنترل ضوابط) بسیار ناچیز است حتی با وجود سیگار کشیدن می‌توان موفقیت نزدیک به نود درصدی برای ایمپلنت در نظر گرفت. بنابراین گذاشتن ایمپلنت برای فرد سیگاری از لحاظ علمی به صورت مطلق اشتباه نیست. اما عواملی نظیر تعداد سیگار مصرفی در طی روز، سالهای مصرف سیگار و یا میزان استراتژیک بودن موقعیت ایمپلنت (که بر پیچیده شدن درمان‌های بعدی در صورت شکست ایمپلنت تاثیر دارد) در تصمیم گیری دخیل خواهند بود.

فرد سیگاری بهتراست حداقل در یک دوره زمانی چند هفته‌ای قبل و بعد از ایمپلنت گذاشتن از مصرف سیگار خودداری کند.

۵- در بعضی از آگهی‌های تبلیغاتی از درمان ایمپلنت دندان به عنوان یک درمان مادام‌العمر نام می‌برند؛ آیا این ادعا صحیح است؟ اصولا طول عمر ایمپلنت دندانی چقدر است؟
پشت این سوال در ذهن بیمار سوال دیگری می‌چرخد: من گران‌ترین وطولانی‌ترین روش جایگزینی دندان را انتخاب کرده‌ام. ایا در عوض تا اخر عمر راحت خواهم بود؟

اگر منظور از راحت بودن مسواک نزدن، عدم مراجعه دوره‌ای به دندان‌پزشک و عدم نیاز به درمان‌های کوچک (نظیر جرمگیری یا تعویض قطعات واشر مانند مصرفی) در سال‌های اینده باشد؛ خیر. ایمپلنت‌ها قطعاتی فلزی هستند و بر خلاف دندان‌ها در معرض پوسیده شدن نیستند. اما این به معنای رویین تن بودن آن‌ها نیست. عدم رعایت بهداشت و تجمع میکروب در اطراف ایمپلنت سبب تحلیل استخوان و از دست رفتن ایمپلنت خواهد شد. در شرایط ایده‌ال میزان تحلیل استخوان سالانه اطراف ایمپلنت‌ها در حد دهم میلی‌متر است. ایمپلنت استاندارد ده تا دوازده میلی‌متر طول دارد شاید با یک محاسبه ساده به عدد صد سال برای از بین رفتن استخوان نگه دارنده ایمپلنت برسیم. اما شرایط بهداشتی ایده‌آل به‌‌ همان اندازه عمر صد ساله بشر خوش‌بینانه است. واقع‌بینانه‌ترین جمله‌ای که راجع به طول عمر ایمپلنت می‌توان گفت این است:

درصورت رعایت ضوابط علمی درتمام این مراحل:
الف) طرح درمان تعداد کافی ایمپلنت، عدم فرار از بازسازی و تقویت استخوان در صورت نیاز، سپری شدن زمانهای لازم پس از بازسازی استخوان و کاشت ایمپلنت
ب) انجام جراحی
ج) ساخت پروتز
د) مراقبت و نگهداری پس از تحویل پروتز
ایمپلنت‌ها بدون شک ماندگار‌ترین و کم اسیب‌ترین روش جایگزینی دندان می‌باشند.

۶- بیماران هنگام مراجعه به دندان‌پزشکان با انواع مختلفی از ایمپلنت از برندها و کشورهای مختلف مواجه می‌شوند که هر کدام قیمت خاص خود را دارد. اصولا تفاوت میان ایمپلنت‌های دندانی با برندها و کشورهای سازنده مختلف در چیست؟ و نوع برند در موفقیت درمان چقدر تاثیر دارد؟
به خاطر داشته باشیم ایمپلنت گذاشتن تحت درمان قرار گرفتن است و نه خرید کردن.

مانند هر درمان پزشکی دیگری میزان موفقیت به فاکتور‌های متعددی نظیر دانش و مهارت درمانگر، شرایط سلامت کلی و موضعی بیمار، مراقبت‌های پس از درمان و در ‌‌نهایت برند قطعه مورد استفاده بر می‌گردد. بنابرین به جای تمرکز صرف بر مارک ایمپلنت لازم است نسبت به تمام این موارد بررسی انجام شود. ایمپلنت بیشتر از هر درمان دندان‌پزشکی دیگری حاشیه ساز است. دلیل این مسئله شاید تبادل مالی بالاتردر این حوزه (نه لزوما به معنی سود آوری بیشتر برای درمانگر) و در نتیجه تداخل بیشتر جنبه‌های تجاری با این درمان باشد. حتی در زمان اوج رکود اقتصادی جهانی یکی از حوزه‌های اقتصادی-پزشکی که کمترین افت رونق را داشته، خرید و فروش تجهیزات مربوط به ایمپلنتهای دندانی بوده است.

تنوع در برندهای مختلف ایمپلنت تنها نشانه هیاهو در حوزه تجاری این محصول نیست؛ بلکه حکایت از پویایی علمی و نوآوری در این زمینه نیز دارد. درمانگری که تنها یک سیستم را انتخاب کرده و تمام بیماران را تشویق به استفاده از آن می‌کند قطعا بسیاری از بیماران را از فوائد ویژه یک سیستم دیگر محروم می‌کند. سیستم ایمپلنت بر‌تر وجود ندارد. هر سیستم برای یک بیمار و شاید حتی برای یک دندان خاص بیمار بر‌تر می‌باشد و تشخیص این مسئله به دانش درمانگر و به عبارتی کاتالوگ‌شناسی او برمیگردد. اینکه معتقد باشیم یک نوع سیستم بهترین نوع ایمپلنت است درست مانند این است که معتقد باشیم یک دارو بهترین دارو هست و تمام نسخه‌هایمان فقط شامل همین دارو باشد.

درمانگر مورد اعتماد از لحاظ دانش و وجدان کاری را خودتان انتخاب کنید، اما انتخاب برند ایمپلنت را به او بسپارید. گران‌تر بودن یک برند خاص لزوما به معنای بهتر بودن آن نیست. همچنین بهتر بودن کیفیت یک برند خاص تضمینی برای موفقیت آن نیست. یک ایمپلنت از برندی با بالا‌ترین کیفیت هم اگر مطابق اصول گذاشته نشود (مثلا بازسازی استخوان لازم در اطراف آن صورت نگیرد، زود‌تر از زمان مناسب بار گذاری شود، عوامل مخرب موضعی نظیر پلاک میکروبی یا فشار دندان قروچه حذف نگردند…) محکوم به شکست است و کیفیت سطح و یا طراحی علمی آن قادر به نجات درمان نخواهد بود. در فهرست عوامل تعیین کننده موفقیت درمان ایمپلنت مهارت و دانش درمانگر قطعا بالا‌تر از برند ایمپلنت قرار می‌گیرد.

پاسخ به تمام شایعات و ابهامات درباره ایمپلنت دندانی
پاسخ به تمام شایعات و ابهامات درباره ایمپلنت دندانی

۷- همیشه پشت سر درمان ایمپلنت دندانی شایعه و حرف و حدیث بسیار است. خیلی از مردم درباره استفاده دندان‌پزشکان از ایمپلنت چینی و بی کیفیت هراس دارند. آیا چنین ترسی مصداق دارد؟
پاسخ به این سوال در دل پاسخ قبلی نهفته است… اما تا این لحظه هیچ ایمپلنت چینی در بازار ایران عرضه نشده است. ترس فرد بی‌دندان از ایمپلنت چینی همانقدر منطقی هست که ترس زائو از آل.

اگر رسانه‌ها در انتشار مفاد یک مصاحبه کاملا مغرضانه، کار‌شناسی حرفه‌ای بیشتری به خرج داده بودند وا گر وارد کنندگان ایمپلنت تنها به اظهار نظر در حوزه کاری خود یعنی تجارت بسنده کرده بودند و بخش علمی را به افراد صاحب صلاحیت واگذاشته بودند، شاید این خرافات پزشکی امروز تا به این حد دردسر ساز نبود.

۸- از چه سنی می‌توان برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته از درمان ایملنت استفاده کرد؟ آیا باید تا سن بلوغ و تکمیل فرایند رشد آرواره‌ها صبر کرد؟
در اکثر موارد همینطور است. در موارد خاصی نظیر اطفال مبتلا به بعضی سندروم‌های خاص که در آن‌ها طفل دچار بی‌دندانی زودرس می‌گردد، پس از بررسی فراوان و با همکاری یک تیم از متخصصین دندان‌پزشکی و پزشکی تصمیم به انجام درمان در کودکی گرفته می‌شود.

۹- برخی دندان‌پزشکان پیشنهاد می‌کنند دندانی که قابل نگهداری نیست در همان جلسه کشیدن با ایمپلنت دندانی جایگزین شود. این طرح درمان نسبت به حالتی که ایمپلنت پس از گذشت دو یا چند ماه از کشیدن دندان در آرواره قرار می گیرد، چه مزیتی دارد؟
هرکدام از این دو روش موارد کاربرد ویژه‌ای دارند ودر شرایط مناسب دستاوردهای درمانی بهتری خواهند داشت. مزایایی که برای گذاشتن ایمپلنت همزمان با کشیدن دندان در نظر گرفته می‌شود شامل کوتاه‌تر کردن زمان درمان وهمچنین استفاده از خاصیت زایندگی سلولهای استخوان‌ساز موجود در حفره کشیدن دندان می‌باشد. اما اگر در حفره ناشی از کشیدن دندان عفونت وجود داشته باشد یا شکل واندازه آن متناسب با سطح مقطع دایره‌ای ایمپلنت نباشد، بهتر است زمان کافی (معمولا حدود ۸ هفته) برای برطرف شدن عفونت یا پر شدن حفره با استخوان سپری شود وا یمپلنت پس از آن کاشته شود. همچنین در نواحی که از لحاظ زیبایی اهمیت بیشتری دارند، مانند دندان‌های جلوی فک بالا، روش کاشت با تاخیر ممکن است زیبایی روکش نهایی را بهتر کند. زیرا ممکن است در چند ماه اول بعد از کشیدن دندان، بافت استخوان و لثه تحلیل رفته و موجب نمایان شدن فلز ایمپلنت شوند؛ در صورتیکه در این زمان ایمپلنت به استخوان جوش خورده و امکان جابجا کردن آن به نحوی‌که زیر حد جدید لثه قرار بگیرد وجود ندارد.

آنچه موجب تمایل بیشتر بیماران به کاشت فوری ایمپلنت می‌شود این تصور اشتباه است که در این روش حفره کاشت ایمپلنت کاملا آماده است و نیاز به دریل کردن استخوان نیست. در صورتی‌که بعد از کشیدن دندان، حفره ناشی از ان ممکن است شکلهای متنوعی داشته باشد و آماده کردن آن برای پذیرش ایمپلنت کاملا استوانه‌ای، نه تنها نیاز به مراحل مختلف دریل کردن دارد بلکه از دریل کردن ساده در یک استخوان ترمیم شده حساستر است.

این عقیده که گذاشتن فوری ایمپلنت مانع تحلیل استخوان ناشی از کشیدن دندان و حفظ بافت‌ها می‌شود تا حد زیادی درست است. اما همه تحقیقات علمی این موضوع را تایید نمی‌کنند. از طرفی صبر کردن تنها چند ماه برای رفع عفونت موجود یا ترمیم شدن لثه پوشاننده باعث کاهش چشمگیری در میزان استخوان نخواهد شد.

تصمیم گیری راجع به انتخاب هر یک از این دو روش را به درمانگر خود بسپارید. در بسیاری از موارد کاشت همزمان به سود شما خواهد بود و در مواردی دیگر تنها عجله‌ای غیر منطقی خواهد بود که دستاورد نهایی را به خطر خواهد انداخت.

۱۰- وقتی دندان‌پزشک میان نگهداری و بازسازی دندان و کشیدن و جایگزینی آن با ایمپلنت ما را بر سر دو راهی قرار می‌دهد، چطور باید میان نگهداری یک دندان شدیدا آسیب‌دیده یا جایگزینی آن با ایمپلنت دندانی تصمیم بگیریم؟
اگر دندانی، هر چند از طریق انجام درمان های متعدد، قابل نگهداری با طول عمر منطقی باشد الویت با حفظ دندان است.

دندان به شدت تخریب شده در بد‌ترین حالت نیاز به مراحل درمانی زیر دارد: درمان ریشه، جراحی افزایش طول تاج، ترمیم تاج و روکش. معمولا بعد از شرح دادن این راه طولانی بلافاصله این سول را از بیمار می‌شنویم:

«دکتر! اگر قرار است من سه بار برای این دندان هزینه کنم بهتر نیست کمی بیشتر هزینه کنم و ایمپلنت کنم؟»

گران‌تر بودن یک روش درمانی لزوما به معنای بهتر بودن آن نیست. همانطور که هزینه تهیه یک چشم مصنوعی قطعا بسیار بیشتر از عینک طبی خواهد بود؛ اما برای جبران ضعف دید چشم، عینک زدن بهتر از تخلیه چشم واستفاده از چشم مصنوعی می‌باشد.

از طرفی ممکن است موفقیت درمان در هریک از سه مرحله این راه طولانی با ریسکهایی مواجه باشد؛ مثلا وجود قطعه شکسته‌شده‌ای از وسایل درمان ریشه قبلی که قابل خارج کردن نباشد (مرحله اول)، یا عدم وجود لثه کافی برای انجام جراحی افزایش طول تاج (مرحله دوم)، یاعدم وجود دیواره‌های تاجی قوی برای بازسازی تاج (مرحله سوم).

طبق قانون احتمالات ریسک شکست کل درمان از ضرب کردن میزان ریسک هریک از سه مرحله در هم حاصل می‌شود. در مواردی که حفظ یک دندان به شدت آسیب دیده، ریسک شکست بالا وغیر منطقی داشته باشد استفاده از ایمپلنت‌ها، با توجه به میزان موفقیت بسیار بالای ان‌ها، منطقی‌تر است.

پاسخ به تمام شایعات و ابهامات درباره ایمپلنت دندانی
پاسخ به تمام شایعات و ابهامات درباره ایمپلنت دندانی

۱۱- رعایت بهداشت دهان چقدر در طول عمر ایمپلنت دندانی نقش دارد؟
ایمپلنت به دلیل محروم بودن از سدهای دفاعی دندان‌های طبیعی در برابر تجمع پلاک میکروبی آسیب‌پذیر‌تر از دندان هستند. از طرفی رعایت بهداشت اطراف روکش ایمپلنت مشکل‌تر از دندانهای طبیعی خواهد بود. هرگز این تصور را نداشته باشید که چون ایمپلنت‌های فلزی عضوی مصنوعی هستند شما از انجام مراقبتهای بهداشتی معاف خواهید بود.

۱۲- دندان‌پزشکان تاکید می‌کنند پس از انجام درمان ایمپلنت، بیمار برای مراجعات دوره‌ای به آنها مراجعه کند. این مراجعات چه لزومی دارد؟
محیط ظاهرا آرام یک دهان حتی در حالت سلامت، در واقع صحنه نبرد دائمی چند صد گونه باکتری برای بقا می‌باشد. امکان تجمع پلاک میکروبی در اطراف روکش ایمپلنت بیشتر از دندان طبیعی است. مراجعات منظم به درمانگر شما این امکان را می‌دهد که هرگونه پلاک میکروبی والتهاب ناشی از آن را سریعا تشخیص داده و با ساده‌ترین روش‌ها حذف کند.

همچنین یکی از شگفت‌آور‌ترین پدیده‌های بدن یعنی «جویدن» در این محیط صورت می‌گیرد. پخش نیروهای جویدن به صورت یکنواخت بر روی دندان‌ها نیاز به هماهنگی عضلات، جور شدن مناسب تاج دندانهای مقابل و مجاور و… دارد. در صورتیکه به هر دلیل، اشکالی در این سیستم به‌هم پیوسته به وجود بیاید، نیروی وارد بر پایه ایمپلنت فرا‌تر از محدوده قابل تحمل آن خواهد بود. در صورت مراجعه به‌موقع، درمانگر قبل از بروز آسیب جدی قادر به رفع آن خواهد بود.

ایمپلنت‌ها هم در برابر باکتری وهم در برابر فشارهای غیر متعادل ِجویدن، آسیب‌پذیر‌تر از دندان‌های طبیعی هستند.

ایمپلنت‌ها جزئی از بدن شما شده‌اند تا در این محیط پر مخاطره، برای شما بجوند، زیبایی واعتماد به نفس برایتان به ارمغان بیاورند، از تحلیل تدریجی استخوان آرواره شما پیشگیری کنند و… در یک کلام کیفیت زندگی شما را بالا‌تر ببرند. به خاطر داشته باشید اگر شما امروز ایمپلنت دارید برای این است که در گذشته یک‌بار دندان‌های طبیعی خود را در این صحنه نبرد تنها گذاشته‌اید. با ایمپلنت‌های خود مهربان‌تر از دندا‌‌ن‌هایتان باشید.

منبع:دندانه

 

دکتر رضا ملا
متخصص بیماری‌های لثه و ایمپلنت

نکاتی رو برای انجام کاشت ایمپلنت به شکل flapless مرور می‌کنیم:

برای مرحله انتخاب بیمار مهمترین مسئله ارزیابی دقیق از available bone برای کاشت ناحیه است.
در این ارزیابی نکته کلیدی تعیین دقیق عرض استخوانی در ناحیه اینترست درمان هست که به طور معمول و به شکل دقیق با تهیه cbct حاصل میشود.
اگر کار کاشت ایمپلنت رو به تازگی شروع کردید از کاشت flapless اجتناب کنید و زمانی هم که این درمان رو شروع کردید حتما با تکیه بر cbct پیش بروید.

چند نکته درباره کاشت ایمپلنت به شکل flapless
چند نکته درباره کاشت ایمپلنت به شکل flapless

 

 

ارزیابی از عرض استخوانی روشهای دیگری هم دارد:
همچون bone sounding توسط سوند مدرج تحت بی حسی که در این روش میتونید ضخامت بافت نرم رو به دست بیارید و با کم کردن این میزان از ضخامت کلی ریج ناحیه بی دندان به تقریبی از عرض استخوانی برسید.
همچنین استفاده از bone caliper یا کولیس استخوان روش دیگری برای ارزیابی دقیقتر عرض استخوانی هست.

شرکت جویا نمونه هایی از این محصول رو با قیمت مناسب و کارکرد مطلوب ارایه میدهد.

لازم به ذکر است که در دو روش اخیر اندازه‌گیری علاوه بر بخش کرستال ناحیه بی‌دندانی باید در نقاط آپیکالی‌تر کرست هم انجام بگیره تا از کفایت عرض در نواحی میانی و آپیکالی ایمپلنت هم اطمینان حاصل شود.

این نکته رو هم اضافه کنم که در کاشت flapless حتی در شرایطی که cbct هم تهیه شده انجام bone sounding حائز اهمیت هست چرا که:
۱. بسیاری مواقع ممکنه ضخامت بافت نرم باکال و لینگوال یکسان نباشه و نیاز باشه تا محل نفوذ دریا استارتر متناسب با این ضخامت مدیفاید شه
۲. برای محاسبه طول دریلینگ لازمه تخمینی از ضخامت بافت در راس ریج داشته باشید مثلا اگر ضخامت بافت حدود ۲ میلیمتره و کاشت ایمپلنت با طول ۱۲ مد نظرتون باشه لازما از دریل با طول ۱۴ برای دریلینگ استفاده کنید.

اما به هر شکل که اندازه گیری رو انجام بدهید باید در نظر داشته باشید که اگر کاشت فلپ‌لس ایمپلنتی با عرض ۴ مدنظرت شماست حداقل available bone با عرض ۷ میل رو ( پس از کم کردن ضخامت بافت نرم) براش نیاز دارید تا بتوانید این اپروچ رو در پیش بگیرید

در جلسه کاشت ایمپلنت به شکل flapless این نکات قابل توجه هستند:
۱. به واسطه عدم رفلکشن فلپ و دسترسی کمتر irrigation سرم به سطح استخوان ممانعت از بروز اورهیتینگ اصلی ترین ملاحظه این روشه. کاربرد دریل تیز اصلی ترین پیش نیاز برای این منظوره اما…
برای کنترل این مسئله از سرمی که در یخچال قرار داشته و خنک تره استفاده کنید. پروتکل دریلینگتون کاملا با حرکت tapping انجام شه و با انجام مداوم این حرکت عمق حفره رو افزایش بدید. این نکته بخصوص برای دریل قطر ۲ میلیمتر که عمق نهایی حفره رو ایجاد میکنه بیشترین اهمیتو داره. از bypass کردن دریلهای کیت در این روش اجتناب کنید و به تدریج و با کاربرد تمامی دریلها عرض حفره استئوتومی رو بالا ببرید. این مسئله هم به کنترل دما کمک میکنه.

چند نکته درباره کاشت ایمپلنت به شکل flapless
چند نکته درباره کاشت ایمپلنت به شکل flapless

۲. نکته مهم دوم: محاسبه طول دریلینگ
از انجا که فلپی رفلکت نمی‌شود، لذا ضخامت بافت نرم فوقانی باید در طول دریل لحاظ شود. البته برای کاشت flapless می‌توانید با کمک پانچ بافتی دستی یا چرخشی بافت نرم فوقانی ریج را در محل دریلینگ حذف کنید تا اگر دریل استاپر دارد بتواند تا سطح کرست استخوانی نفوذ داشته باشد اما خصوصا در دریل‌های فاقد استاپر بهتر است رفرنس شما لبه بافت نرم باشد تا بتونید عمق نفوذ دریل را بهتر چک کنید.
حالا اگر بافت نرم ضخامت ۲ میلیمتری دارد باید برای کاشت فیکسچر ۱۲ استئوتومی رو با دریل طول ۱۴ پیش ببرید. در هر حال به حفظ حداقل فاصله ۱ تا ۲ میلیمتری تا ساختارهای آناتومیک پر خطر همچون کانال آلوئولر در فک پایین توجه بیشتری نشان دهید.

۳. تنظیم عمق insertion فیکسچر در این روش نیازمند دقت و وسواس بیشتری است. این مسئله تعیین کننده running room پروتزی شماست که خصوصا در نواحی استتیک همچون قدام ماگزیلا بسیار حائز اهمیت است. مثلا در قدام ماگزیلا اگر شما کاشتتونو به شکلی انجام بدید که پلتفرم فیکسچر bone level حدود ۲ میل زیر مارژین بافت نرم واقع شه شانس مشکلات استتیکی همچون اکسپوز موندن لبه اباتمنت در دهان یا بروز سایه خاکستری فیکسچر در سطح باکال خیلی محتمله. به طور کلی میشه گفت یه فاصله ۳ میلیمتری بین پلتفرم فیکسچر bone level و مارژین لثه در باکال حداقل فاصله مورد نیاز برای این منظوره. معمولا روی درایورهای اینسرشن عمده سیستمها مارکهای میلیمتری تعبیه شده که میشه عمق کاشتتونو با کمک این مارکها تنظیم کنید.

گرچه این تنظیم عمق کاشت فیکسچر به فاکتورهای متعدد دیگری هم وابسته است که از حوصله این متن خارج است.

منبع:دندانه

 

دکتر محمد تقی کیانی در گفتگویی در جاشیه برگزاری چهاردهمین کنگره انجمن جراحان دهان فک و صورت با اشاره به افزایش تعداد پرونده‌های شکایت از درمان ایمپلنت در مراجع، انگشت اتهام را به سمت دندان‌پزشکان عمومی گرفت و گفت: متاسفانه آمار شکایت از ایمپلنت به علت آموزش نامناسب ایمپلنت در دندانپزشکان عمومی روز افزون است.

 

افزایش آمار شکایت از ایمپلنت به دلیل آموزش نادرست دندانپزشکان عمومی است
افزایش آمار شکایت از ایمپلنت به دلیل آموزش نادرست دندانپزشکان عمومی است

دبیر اجرایی کنگره چهاردهم انجمن جراحان دهان، فک و صورت ایران در گفتگو با خبرنگار صدا و سیما افزود: علت این شکایات این است که دانشجوی دندانپزشکی در دوره عمومی آموزش ایمپلنت نمی‌بیند و پس از دورهای تکمیلی و غیراستاندارد در شرکت‌های مختلف، عمل ایمپلنت انجام می‌دهد که این امر شکایات مردمی را درپی دارد.

وی افزود: مسئولان انجمن نوپای ایمپلنتولوژی بدنبال این هستند که با کمک وزارت بهداشت، مسیری به صورت دوره‌های تکمیلی و استاندارد برای دندانپزشکان برنامه ریزی شود که آن مسیر، از استاندارد آموزشی برای کارهای ایمپلنت برخوردار باشد.

کیانی گفت: غیر ممکن است به مطب دندانپزشک عمومی بروید و بگوید من کار ایمپلنت انجام نمی‌دهم، چون جذابیت خاص خود را دارد؛ مردم باید خودشان تحت تاثیر تبلیغات زیادی که این روز‌ها در سایت‌ها و مجلات دیده می‌شود؛ قرارنگیرند.

وی افزود: متخصصان رشته‌های مختلف دندانپزشکی برای ایمپلنت آموزش لازم را دیده‌اند و مهارت دارند، مشکل ما با دندانپزشکان عمومی است که بدون آموزش ایمپلنت فارغ التحصیل شده و می‌شوند و فقط دروس تئوری ایمپلنت را طی می‌کنند و هیچ کارعملی را انجام نمی‌دهند.

دکتر کیانی با اشاره به اینکه سطح خدمات دندانپزشکی، کیفیت و هزینه مناسبی دارد افزود: عمل ایمپلنت درکشور به علت پوشش ندادن بیمه‌ها گران است.

منبع:دندانه

 

رئیس هیات مدیره انجمن ایمپلنتولوژی ایران، در گفتگو با پایگاه خبری دندانه گفت: بنا به گزارش مراجع ذی‌ربط، ایمپلنت موضوع بیشترین شکایات در حوزه دندان‌پزشکی است و در نیمی از این شکایات، پزشکان تبرئه و در نیمی دیگر، با مسئله قصور مواجه می‌شوند.

ایمپلنت موضوع بیشترین شکایات در حوزه دندانپزشکی
ایمپلنت موضوع بیشترین شکایات در حوزه دندانپزشکی

دکتر حسین بهنیا افزود: با توجه به این آمار، انجمن ایمپلنتولوژی در صدد یافتن علل عوارض و شکست‌ها در درمان‌های ایمپلنت برآمد و دریافت که یکی از دلایل اصلی آن، عدم وجود دانش، مهارت و تجربه کافی است. بنابراین، این انجمن بر آن شد تا با برگزاری همایشی حول این محور، مشکلات مربوطه را به بحث و چالش گذارد تا بتواند با خرد جمعی برای آن راهکارهای مناسبی اتخاذ کند.
وی تصریح کرد: در چهارمین همایش انجمن ایمپلنتولوژی ایران که به ریاست دکتر ابوالحسن مسگرزاده و دبیری دکتر شهباز مستوفی برگزار می‌شود، پانل‌های مختلف در ارتباط با محور همایش طراحی شده است و همچنین کارگاه‌های متعدد همراه با نمایشگاه در اختصاص با ایمپلنت در حاشیه آن برپا خواهید شد.

فارغ‌التحصیلان دکترای دندان‌پزشکی نیازمند کسب مهارت بیشتر در درمان‌های ایمپلنت
رئیس انجمن ایمپلنتولوژی ایران، یکی از عوامل اصلی بروز شکست‌ها و عوارض در درمان‌های ایمپلنت را، عدم توانمندی در اجرای این شیوه درمان خواند و گفت: ایمپلنت، رشته جدیدی است و فارغ‌التحصیلان دکترای حرفه‌ای دندان‌پزشکی توانمندی لازم و کافی جهت انجام کلیه درمان‌های مرتبط با ‌آن را ندارند و در طول تحصیل خود فقط با متون این علم آشنا می‌شوند. البته این مشکل جهانی است و ایران هم از این قاعده مستثنا نیست.
دکتر حسین بهنیا افزود: در کوریکولوم آموزشی فعلی کشور ما، تنها یک واحد تئوری برای ایمپلنتولوژی پیش‌بینی شده است و برنامه‌ای که بتواند فارغ‌التحصیلان را برای کار عملی در این زمینه توانمند سازد وجود ندارد. بنابراین آنان در طول دوره تحصیل خود، تنها با تئوری‌های این علم آشنا می‌شوند.
وی خاطرنشان کرد: انجمن ایمپلنتولوژی ایران نیز این نقیصه را به وزارت متبوع انعکاس داده و خوشبختانه دبیرخانه شورای آموزش دندان‌پزشکی و تخصصی، آن را پیگیری کرده است و انتظار می‌رود در کوریکولوم آموزشی بعدی، پیش‌بینی‌های لازم برای رفع آن صورت گیرد.
وی تصریح کرد: رفع کمبودهای مرتبط با ایمپلنتولوژی در کوریکولم آموزشی، با برنامه‌ریزی دقیق میسر خواهد شد و به احتمال قوی، برای حل این مشکلات، طول دوره آموزشی باید افزایش یابد و امکانات و تجهیزات کافی و پرهزینه برای این منظور لازم است.

سردرگمی دندان‌پزشکان در فراگیری درمان‌های مرتبط با ایمپلنت
استاد دانشگاه علوم‌پزشکی شهید بهشتی، در بخش دیگری از سخنان خود خاطرنشان کرد: در حال حاضر، فارغ‌التحصیلان دوره عمومی دندان‌پزشکی، برای ارتقاء دانش و کسب مهارت‌های بیشتر دچار سردرگمی هستند و مراجع مناسب برای این منظور را یا نمی‌شناسند یا از آن بی‌بهره هستند.
دکتر حسین بهنیا در پایان گفت: یکی از بهترین طرق رفع این نقصان، دوره‌های آموزشی استاندارد مورد تائید محافل قانونی است که کمبود آن به شدت در کشور به‌ چشم می‌خورد. در حال حاضر آنچه بین همکاران متداول است، مشارکت در دوره‌های آموزشی شرکت‌های وارد کننده تجهیزات دندان‌پزشکی است که تنها منجر به ایجاد یک آشنایی اولیه در این ارتباط می‌شود و برای کسب مهارت کافی جهت درمان ایمپلنت بر روی بیمار کفایت نمی‌کند که همین امر گاهی باعث بروز خطاها، عوارض و آسیب‌ها برای بیمار می‌شود.

برای ثبت‌نام در چهارمین کنگره انجمن ایمپلنتولوژی ایران می‌توانید از طریق سایت نگین آنلاین اقدام کنید

منبع:دندانه

 

اما و اگرهای مراجعه به دندانپزشک با دستمزد کم

دکتر اردوان اعتمادی با اشاره به پیام‌های تبلیغاتی که ارایه خدمات دندان‌پزشکی با قیمت بسیار پایین را وعده می‌دهند گفت: بسیاری ازمردم به‌دنبال مراکز و دندانپزشکانی هستند که با نازل‌ترین قیمت، مشکلات دندان آنها را برطرف کند. حال آنکه این قیمت ارزان، می‌تواند برای سلامتی فرد‌ گران تمام شود.

این عضو بین‌المللی انجمن جراحان لثه آمریکا افزود: به‌طور مثال، دندان که از دست می‌رود بهترین اقدام برای داشتن جایگزینی مناسب برای دندان ازدست‌رفته، ایمپلنت است. حتی فردی که هیچ دندانی در دهان ندارد هم می‌تواند با ایمپلنت دارای دندان‌های کاملا زیبا و طبیعی شود؛ کاشت دندان به‌روش ایمپلنت مزایای بسیاری دارد، کمتر در معرض آسیب است و از حرکت دندان‌های دیگر جلوگیری می‌کند. درواقع فرد می‌تواند کیفیت بهتری از زندگی را تجربه کند. خوب حرف بزند، خوب بجود و مشکلات گوارشی را دیگر تجربه نکند اما این درمان هزینه‌بر و به‌اصطلاح‌ گران است. با این‌حال عجیب است که این سؤال در ذهن برخی متبادر نمی‌شود که چگونه می‌توان ایمپلنتی ارزان را بدون عوارض تجربه کرد. به‌راستی دلایل ایمپلنت‌های ارزان چیست.

وی تاکید کرد: دندانپزشکانی که دارای مدارک فوق تخصص در زمینه پروتز دهان و دندان هستند، حداقل دوره‌هایی ۶ ساله را پشت سرمی‌گذارند و در این دوره‌ها بیش از صد مورد ایمپلنت انجام می‌دهند اما افرادی که با دستمزد کمتر کار می کنند، یک دوره کوتاه را پشت سر گذاشته‌اند، که شاید تنها یک مریض را درمان کرده باشند؛ بنابراین از تجربه کافی برخوردار نیستند.

دکتر اردوان اعتمادی، در ادامه با اشاره به سطح آگاهی شهروندان اظهار می‌کند: جای تعجب دارد؛ به‌راستی چرا تا این اندازه تبلیغات و پیامک‌ها می‌توانند در انتخاب بیماران مؤثر باشد، کافی است کمی درنگ کنند و تشخیص دهند که هر اقدام ارزانی در زمینه دندان می‌تواند تبعاتی را به‌همراه داشته باشد. استفاده از برندهای غیرمرغوب می‌تواند یکی از دلایل کم‌هزینه بودن این درمان، نزد دندانپزشکان خاص باشد.

دکتر اعتمادی ادامه داد: ایمپلنت سخت‌ترین کار درمانی در دندانپزشکی است که اگر به‌صورت صحیح و اصولی درمان نشود، متأسفانه عوارض غیر‌قابل جبرانی همچون ازدست‌رفتن استخوان فک، ساییده شدن و خورده‌شدن استخوان و گاه عفونت‌های شدید را با خود به‌همراه دارد.

منبع:دندانه