فخرالدین حیدریان
رئیس هیأت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران شعبه استان همدان

«دندان خراب را باید کشید، کند و دور انداخت» از روزگار گذشته و حتی تا به امروز، این جمله تمثیلی معروف و رایج در زبان محاوره‌ای ما بوده و هنوز هم، کم و بیش و به فراخور بحث آن را می‌شنویم و‌گاه بیان می‌کنیم، به طوری که اگر گوینده بخواهد؛ اصلاح‌ناپذیری امری را تفهیم کند، معمولاً در دسترس‌ترین تمثیل برای بیان و تفهیم موضوع به شنونده همین مثل دم‌دستی است.

قاعدتاً این مثل، از یک سو ریشه در دید و فرهنگ عمومی مردم، نسبت به دندان و درمان‌ناپذیری آن داشته و از سوی دیگر به دلیل نبود علم، امکانات و یا امکان نگهداری دندان خراب در گذشته‌های دور به باوری بدل شده است، اما با پیشرفت علم دندانپزشکی، به نظر می‌رسد؛ باید مانند هر مسأله‌ای دیگر این تمثیل را هم مورد بازنگری قرار داد؛ زیرا امروزه دندان خراب هم در اکثر مواقع قابل نگهداری است به شرطی که..
نقش دندان در تغذیه و به تبع آن سلامتی بدن، و در مرحله بعد زیبایی و تأثیر آن در روابط اجتماعی از یک سو و نیز هزینه‌های زیاد درمانی آن، از سوی دیگر سبب شده است که دندان و دندانپزشکی مسأله‌ای ملموس و جدی در زندگی افراد چه در بعد سلامت فردی و چه از نظر حضور جدی آن، در سبد هزینه خانوار باشد.

متأسفانه شاخص‌های سلامت و بهداشت دهان و دندان، نشانی مثبت از وضعیت مناسب و مطلوب سلامت دهان و دندان در ایران ندارد، به طور مثال وقتی می‌شنویم که فقط یک درصد جمعیت بین ۳۴ تا ۴۵ ساله کشورمان دهان سالم و بدون دندان پوسیده هستند و یا اینکه سالیانه حدود ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار دندان در کشور کشیده می‌شود…….. پس می‌توان حدیث مفصل از این مجمل خواند!
درباره سلامت دهان و دندان باید هم علت‌ها را واکاوی کرد و هم راه‌حل‌های علمی را جدی گرفت در این یادداشت؛ نخست به علل وضعیت نامطلوب سلامت دهان و دندان می‌پردازیم و سپس راهکارهایی را برای خروج از این وضعیت و یا لااقل بهبود وضعیت ارائه می‌دهیم:

آنچه در این مجال مورد بحث قرار می‌گیرد نه درمان‌های زیبایی و به اصطلاح لوکس دندانپزشکی با جامعه هدف کوچک، که درمان‌های رایج مرتبط با حداقل‌های سلامت عمومی دهان و دندان کل جامعه است که به نحوی عموم جامعه، براساس شاخص‌های بهداشتی و درمانی با آن مواجه هستند.

به طور خلاصه علت وضعیت نامطلوب سلامت دهان و دندان را می‌توان در ۳ سطح و دسته تقسیم‌بندی کرد:

اهمیت ندادن به بهداشت دهان و دندان، و جدیت نداشتن در اولویت دادن پیشگیری بر درمان
متأسفانه در رابطه با پیشگیری و رعایت بهداشت به دلیل فرهنگ غالب و نادرستی که در کشور ما شکل گرفته است معمولاً مردم پس از ایجاد مشکل، به دنبال حل آن برمی آیند، از این‌رو مراجعه مردم و توجه بیشتر آن‌ها به بخش درمان است تا مراقبت پیشگیرانه! لذا به نظر می‌رسد؛ در حوزه پیشگیری، آنچنان که باید به این مسأله اهمیت داده نشده است. امروزه اگرچه ممکن است سطح استفاده از وسایل بهداشت دهان و دندان، مانند؛ مسواک، خمیردندان و دهان‌شویه و… نسبت به گذشته بیشتر شده باشد، اما توجه نکردن جدی به آموزش‌ها و یادگیری‌های ناقص سبب شده، جهش و پیشرفت را در زمینه بهبود شاخص پوسیدگی افراد نداشته باشیم و قطعاً به همین دلیل است که به‌رغم افزایش مراکز آموزشی، دانشکده‌های دندانپزشکی، دندانپزشکان و مراکز درمانی، آنچه افزایش پیدا کرده؛ خدمات درمانی است و نه خدمات بهداشتی و پیشگیری!

گران بودن خدمات و درمان‌های دندانپزشکی و نبود پوشش مناسب بیمه‌ای این خدمات
در حوزه درمان‌های پزشکی، درمان دندانپزشکی جزو درمان‌های گران‌قیمت محسوب می‌شود و بنابر بررسی‌های انجام شده؛ در حال حاضر هزینه خدمات دندانپزشکی، رتبه سوم هزینه‌های درمان را به خود اختصاص داده است. سهم این خدمات، از بازار خدمات سلامت حدود ۱۵ درصد است، به طوری که خدمات دندانپزشکی پس از خدمات بستری و دارویی، پرهزینه‌ترین خدمات پزشکی هستند. با این وجود؛ خدمات دندانپزشکی در ایران، علاوه بر سطح کیفی مناسب، از نظر هزینه هم، اختلاف چشمگیری با خدمات مشابه در سایر کشور‌ها دارد و در واقع نسبت به خیلی از کشورهای دیگر به مراتب، ارزان‌تر است، اما آنچه تقبل هزینه‌های دندانپزشکی را در ایران، طاقت‌فرسا کرده است پایین بودن سطح درآمدی بسیاری از مشاغل و افراد در جامعه ایرانی است.

دلایل متعدد هم برای این گرانی خدمات می‌توان بیان کرد مانند زیاد بودن هزینه‌های مواد مصرفی و تجهیزات دندانپزشکی (هزینه استهلاک و تعمیرات و تجهیزات و..)، سخت بودن کار دندانپزشکی و کوتاه بودن عمر مفید کاری یک دندانپزشک، پرمسئولیت بودن کار دندانپزشکی و نیز پرریسک بودن خدمات دندانپزشکی و… این درحالی است که به‌رغم این زیاد بودن هزینه‌ها، به طور متوسط کمتر از ۱۰ درصد! هزینه‌های درمان دندانپزشکی توسط بیمه‌ها پرداخت می‌گردد، و بیش از ۹۰ درصد هزینه‌ خدمات دندانپزشکی بی‌واسطه از جیب مردم پرداخت می‌شود. در چنین شرایطی اگر نبود ثبات اقتصادی و نوسان قیمت و اتفاقاتی شبیه جهش قیمت ارز و تورم لحظه‌ای (مانند آنچه در سال ۹۰ رخ داد) نیز به موضوع اضافه شد، پیچیدگی موضوع و بار سنگین درمان بر دوش بیماران بیشتر از این هم خواهد شد. در چنین حالتی؛ پایین آمدن قدرت خرید مردم به دلیل متناسب نبودن افزایش دستمزد‌ها با رشد تورم، موجب می‌شود تا خدمات دندانپزشکی به تدریج از سبد سلامت خانوار‌ها حذف شده و به‌رغم نیاز، مراجعات مردم به دندانپزشکی بیش از پیش کاهش یابد و رفتن به مطب دندانپزشکی، صرفاً به مراجعات اورژانس که معمولاً با کشیدن دندان نیز همراه است ختم شود… همین امر، آمار بیماری‌های دهان و دندان را افزایش می‌دهد و در چنین شرایطی تمام تلاش‌های نظام سلامت برای پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های دهان و دندان کاری بیهوده خواهد بود.

ذهنیت منفی نسبت به درمان‌های دندانپزشکی
اگرچه این موضوع در قیاس با موارد بالا، در ریشه‌یابی ضعف‌های سلامت دهان و دندان جامعه، دارای اهمیت کمتری است، اما قابل توجه و تحلیل است. ریشه این ذهنیت منفی در ۲ چیز نهفته است؛ نخست اینکه معمولاً در ذهن مراجعه‌کنندگان دندانپزشکی، درمان دندانپزشکی کاری پر از استرس و دلهره‌آور است و همین مورد به ظاهر ساده و کم‌اهمیت،‌گاه سبب تأخیر در مراجعات درمانی و در ‌‌نهایت پیشرفت بیماری دهان و دندان می‌شود که در ‌‌نهایت، پیچیده و پرهزینه شدن سیر درمان، را به دنبال دارد.

دلیل دوم این ذهنیت منفی، به تجربیات ناموفق از درمان‌های قبلی، برمی‌گردد که موجب می‌شود بیمار با تردید نسبت به موفقیت درمان‌های جدید بنگرد و معمولاً کشیدن و از دست دادن دندان را بر تلاش دوباره و احتمالاً ناموفق، برای حفظ دندان‌ها ترجیح بدهد که متأسفانه، با توجه به شرایط حاکم در برخی از درمان‌ها و درمانگر‌ها و لحاظ کردن موارد حاشیه‌ای مانند هزینه، رفت و آمد و… ملاحظه بیراهی هم نیست.
با توجه به مواردی که برشمردیم؛ و پیچیدگی حوزه بهداشت و درمان در بخش سلامت دهان و دندان، برای بهبود وضعیت در این حوزه، باید ۲ وظیفه را در کنار و به موازات هم، در نظر گرفت؛ یکی کار و تلاش جدی برای ارتقای آموزش بهداشت دهان و دندان و نیز رعایت اصول پیشگیرانه، به صورت پایه‌ای واصولی در پروسه سلامت و دوم ایجاد تمهیداتی برای پوشش بهتر بیمه‌ای خدمات دندانپزشکی در راستای کم کردن بار هزینه‌های درمان جامعه.

آموزش و پیشگیری
باید با فرهنگ‌سازی علمی مناسب و جدی، توسط وزارتخانه‌های مسئول و سیستم رسانه‌ای دولت، مانند بهداشت و درمان، آموزش‌وپرورش، وزارت رفاه و تأمین اجتماعی، صدا و سیما و… زمینه ارتقای سلامت دهان و دندان را از طریق آموزش بهداشت اصولی بهداشت دهان و دندان به مادران و کودکان، روش‌های پیشگیرانه مانند فیشور سیلانت تراپی، فلوراید تراپی، افزودن فلوراید به آب مناطقی که شیوع پوسیدگی به هردلیلی در آنجا زیاد است، تغییرو اصلاح الگوی تغذیه‌ای اشتباه و رایج به‌ویژه در مدارس، نظارت دقیق‌تر بر تولید مواد غذایی استاندارد و… فراهم کرد تا با تکیه بر اصل منطقی «اولویت پیشگیری بر درمان» در این زمینه به موفقیت‌های ملموس دست بیابیم.

تأکید بر شیوه‌های رایج و کلیشه‌ای سابق که به طور مشخص، مدت‌هاست که ناکارآمدی آن‌ها ثابت شده است، تأکید بر اشتباه و مصداق آزموده را آزمودن خطاست، خواهد بود. در صورت موفقیت بهداشت و پیشگیری، ما با کاهش چشمگیر بار درمان‌های دندانپزشکی روبه‌رو خواهیم شد که قاعدتاً برنده اصلی آن سلامت جامعه، اقتصاد خانوار و کشور خواهد بود.

گسترش چتر حمایتی بیمه‌ها بر روی خدمات دندانپزشکی
همان‌طور که به تفصیل اشاره شد، تأمین هزینه‌های خدمات درمانی و تأمین سلامت دهان از توان بخش بزرگی از جامعه با درآمد متوسط به پایین خارج است و به نسبت گران‌تر از سایر هزینه‌های خانوار است، از این‌رو در مرحله درمان، پرداخت بخش قابل توجه از هزینه خدمات توسط سازمان‌های بیمه‌گر ضرورت داشته و شکل‌گیری و ایجاد بیمه دندانپزشکی بسیار مورد نیاز جامعه است. امری که در برنامه توسعه پنجم هم، به عنوان سهم پرداخت ۳۰ درصدی بیمار از خدمات درمانی دندانپزشکی مورد تأکید قرار گرفته است.
هرچند دولت نیز در ادامه اجرای طرح تحول سلامت، و نیز براساس برنامه توسعه پنجم، در حوزه دندانپزشکی هم برنامه‌هایی برای اجرا دارد. اما به‌رغم اهمیت زیاد، کارهای صورت گرفته تا این زمان در حوزه سلامت دهان و دندان، به هیچ‌وجه رضایت‌بخش نبوده است. از این‌رو امیدواریم با اصلاح این نگرش غلط که درمان دندانپزشکی درمانی لوکس تلقی می‌شود، ارائه بسته‌های خدمات سلامت دهان و دندان در قالب بیمه به مردم، راهگشا شود.

نظارت بر تأمین مواد و تجهیزات باکیفیت
اگر بخواهیم برای ماندگاری درمان‌های دندانپزشکی راه‌حلی پیشنهاد دهیم، قطعاً استفاده از مواد و تجهیزات با کیفیت و مرغوب، بر روی ماندگاری درمان بسیا مؤثر خواهد بود، با توجه به اینکه عمده مواد مصرفی و حتی تجهیزات دندانپزشکی وارداتی است؛ لذا نظارت دقیق و مستمر وزارت بهداشت بر محصولات وارداتی آن‌ها با استانداردهای معتبر پزشکی و دندانپزشکی و همچنین نظارت دقیق بر تولیدات داخلی می‌تواند؛ در درازمدت، علاوه بر کاهش هزینه‌های درمان خانوار‌ها، از مراجعات مکرر درمانی هم که معمولاً با مخاطراتی نیز همراه هستند بکاهد (مانند انتقال بیماری‌های عفونی و…).

نظارت بر درمان و تعرفه‌گذاری صحیح
نظارت صحیح، دقیق و علمی بر مراکز درمانی از جنبه‌های مختلف حایز اهمیت خاص است و در صورت جدی گرفتن آن، می‌تواند به ارائه خدمات درمانی بهتر و باکیفیت مطلوب‌تر منجر شود و گروه هدف؛ گیرندگان خدمات درمانی، را از خدمات بهتر و استاندارد بهره‌مند کند. قطعاً جایگاه‌های نظارتی صنفی مانند سازمان نظام پزشکی، انجمن‌های صنفی و نیز دستگاه‌های مرتبط دولتی مانند معاونت‌های درمان و بهداشتی دانشگاه‌های علوم پزشکی، می‌توانند با نظارت دقیق چه از منظر بستر ارائه خدمات (بهداشت) و چه از نظر صلاحیت درمانگر نظارت کیفی و… سبب ارتقای ارائه خدمات مرتبط با سلامت دهان و دندان شود.

به امید روزی که جامعه ایرانی نه تنها در حرف و شعار که به صورتی جدی و عملی، پیشگیری را مقدم بر درمان بداند و همه مردم بتوانند در صورت نیاز به خدمات درمانی دندانپزشکی بدون ملاحظات و محدودیت‌های اقتصادی به ارتقای سلامت خود اهمیت بدهند.
منبع:دندانه

 

گزارش روزنامه سپید از مشکلات دندانپزشکان
الیزا ذوالقدر

هر آن کس که دندان دهد نان دهد، اما انگار این موضوع زیاد برای دندانپزشکان ایرانی صادق نیست. دندانپزشکانی که با یک جمعیت ۳۰هزار نفری آمار بیکاریشان به ۳۰درصد می‌رسد و برای راه‌اندازی یک مطب باید میلیون‌ها تومان هزینه کنند، بی‌آنکه امید چندانی به بازگشت سرمایه داشته باشند، زیرا در روزگاری که بسیاری از مردم در خرج روزانه‌شان هم مانده‌اند، پرداخت هزینه‌های سنگین دندانپزشکی بیشتر تجملاتی به چشم می‌آید تا درمانی.

شاهد این ادعا نیز وضعیت بهداشت دهان و دندان ایرانیان است که به گفته برخی از دندانپزشکان ۹۵درصد از ایرانیان به بهداشت دهان ودندان اهمیت نمی‌دهند. از همین روست که دندانپزشکان دل پر دردی دارند؛ هم از نگاه جامعه به دندانپزشکی و دندانپزشکان و هم مشکلاتی که این قشر از جامعه پزشکی هر روز با آن دست به گریبانند.

بیست‌وسوم فروردین ماه هر سال به نام روز دندانپزشک نامگذاری شده و وزیر بهداشت در پیامی به مناسبت این روز با اشاره به «طرح تحوّل سلامت دهان» اجرای این طرح را نیازمند همدلی و همراهی تمامی گروه‏های دندان‏پزشکی ذکرکرد و آورد: «بدیهی است که در سالی که به سال دولت و ملت، همدلی و همزبانی نام گرفته، گرمی دستان هنرمند و ذهن خلاق جامعه دندانپزشکی کشور در راستای اعتدال و با تکیه بر تدبیر هوشمندانه امیدی دلگرم‏کننده در نظام سلامت خواهند آفرید و من به این مهم ایمان دارم.»

اما با این وجود مشکلات صنفی دندانپزشکان موضوعی است که کمتر به آن توجه شده است. این را علی یزدانی به عنوان نماینده دندانپزشکان در شورای عالی نظام پزشکی می‌گوید.

دکتر علی یزدانی بزرگ‌ترین مشکل دندانپزشکان را بدبینی همه افراد جامعه نسبت به این افراد می‌داند و می‌گوید: «متاسفانه مردم و مسئولان، دندانپزشکان را در ردیف صنوفی مانند جواهر‌فروشان و بنگاه‌داران اتومبیل می‌بینند و حتی مالیاتی نیز که از آن‌ها دریافت می‌شود در همین رده است.»

وی با بیان اینکه متاسفانه مردم دندانپزشکان را به چشم افراد فرصت‌طلب و سودجو می‌بینند، می‌افزاید: «بسیاری از مردم این تصور را دارند که همه پولی که دندانپزشکان بابت ارائه خدمت دریافت می‌کنند به جیب آن‌ها می‌رود. در حالی که دندانپزشک، پزشکی است که در بیمارستانی که خودش تاسیس کرده، طبابت می‌کند. بیمارستانی که از صفر تا ۱۰۰ هزینه‌هایش به پای خود دندانپزشک است، اما یک پزشک جراح در هر بیمارستانی که عمل کند، دستمزد خود را جدا از هزینه‌های بیمارستان دریافت می‌کند.»

عضو شورای سلامت دهان و دندان وزارت بهداشت به هزینه‌های یک مطب دندانپزشکی اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: «هزینه‌های خرید تخت و تجهیزات، مالیات، آب و برق و عوارض یک مطب دندانپزشکی بسیار زیاد است و با این هزینه‌ها یک دندانپزشک جوان به سختی می‌تواند در ابتدای راه این همه سرمایه‌گذاری برای ایجاد یک مطب داشته باشد. آن هم در شرایطی که امید کمی به بازگشت کوتاه مدت سرمایه وجود دارد.»

وی رسانه‌ها را در ایجاد بدبینی نسبت به دندانپزشکان مقصر می‌داند و خاطرنشان می‌کند: «دندانپزشکی یک شغل سخت و طاقت‌فرساست و بسیاری از دندانپزشکان زمانی که به سنین می‌انسالی می‌رسند، بدن سالمی ندارند و با مشکلات جسمی زیادی دست وپنجه نرم می‌کنند.»

دکتر یزدانی نگاه ادارات دولتی مانند تامین اجتماعی و اداره مالیات را به دندانپزشکان نگاه به یک دزد و قاچاقچی سر گردنه توصیف می‌کند و می‌افزاید: «مشکلاتی که برای این قشر وجود دارد برای دندانپزشکان جوان دوچندان می‌شود، زیرا یک دندانپزشک جوان برای راه‌اندازی مطب خود ابتدا باید مکانی برای این کار تهیه کند که این خود یک معضل بزرگ است و سپس هزینه‌های زیادی را برای تجهیزات متحمل شود.»

وی از ایجاد تغییرات زودهنگام و یا میان مدت در وضعیت دندانپزشکان ابراز ناامیدی می‌کند و می‌گوید: «کسی به فکر دندانپزشکان نیست و اگر هم صحبتی از دندانپزشکی باشد بیشتر معطوف به مراجعان و گیرندگان خدمت است و کسی توجهی به ارائه‌دهندگان خدمت ندارد. این در حالی است که دندانپزشکان حتی برای برگزاری یک کنگره با هزار مشکل روبرو می‌شوند.»

عضو شورای عالی نظام‌پزشکی با اشاره به اقدامات صورت گرفته برای اجرای طرح سلامت دهان و دندان، می‌افزاید: «حتی با اجرای این طرح هم کوچک‌ترین روزنه‌ای برای بهبود شرایط دندانپزشکان وجود ندارد و بنده به عنوان کسی که سال‌هاست در این رشته فعالیت می‌کنم امیدی به بهبود شرایط دندانپزشکان ندارم.»

وی با بیان اینکه سازمان‌های حمایتی پزشکان و وزارت بهداشت هیچ گونه حمایتی از دندانپزشکان نمی‌کنند، اظهار می‌کند: «گرانی خدمات دندانپزشکی برای مردم از یک سو و عدم حمایت‌های مالی از دندانپزشکان از سوی دیگر شرایطی را به وجود آورده که یک دندانپزشک نتواند امید زیادی به سرمایه‌گذاری برای ایجاد مطب یا دستیابی به شرایط مطلوب شغلی داشته باشد.»

منبع:دندانه

 

عضو هیأت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران درباره لزوم توجه دندانپزشکان به مباحث اخلاقی گفت: «امیدواریم همه دندانپزشکان در عمل اخلاق حرفه‌ای را رعایت کنند به گونه‌ای که در زمینه رعایت این اصول الگوی سایر پزشکان باشند.»

دکتر محمد اسلامی با تاکید بر اینکه همه پزشکان باید اخلاق حرفه‌ای را رعایت کنند، گفت: «همه باید وجدان کاری داشته باشیم و با بیمار مانند یکی از نزدیکان خود رفتار کنیم. یک دندان پزشک موفق باید کار نیک انجام دهد و فکر خوب داشته باشد. در این صورت در ارتباط با بیمارانش موفق خواهد بود و به تبع آن اخلاق حرفه‌ای را رعایت خواهد کرد.»
وی ادامه داد: «حرفه دندان پزشکی با انسان‌ها سر و کار دارد و باید در انجام امور این مهم را در نظر داشته باشیم که همیشه خدمت بزرگ و شایسته‌ای به بیماران خود انجام دهیم.»

دکتر اسلامی یادآور شد: «یکی از مواردی که در پنجاه و پنجمین کنگره انجمن دندان پزشکی ایران مورد توجه و تاکید قرار گرفته است، رعایت اخلاق پزشکی است. در همین راستا سخنرانی‌های متعددی انجام می‌شود تا همکاران دندان پزشک ما با زوایای این کار آشنا شوند و بیش از پیش نکات حرفه‌ای را در ارتباط با بیمار مورد توجه قرار دهند.»
این عضو هیات مدیره انجمن دندان پزشکی ایران گفت: «خوشبختانه حرفه دندان پزشکی در زمینه رعایت اخلاق حرفه‌ای در حال تبدیل شده به یک الگوست و باید به نقطه‌ای برسیم که دندان پزشکان در این زمینه الگویی برای سایرین باشند.»
منبع:دندانه

 

دکتر «عطااله حبیبی» متخصص جراحی دهان و فک و صورت، پنجم مرداد سال ۱۳۳۰ در شهرستان کنگاور کرمانشاه به دنیا آمده است وی در سال ۱۳۵۲ تحصیل در رشته دندان‌پزشکی در دانشگاه مشهد آغاز کرد و در سال ۷۲ مدرک دکترای تخصصی در رشته جراحی دهان فک و صورت را از دانشگاه علوم‌پزشکی تهران اخذ کرد.
دکتر عطااله حبیبی از جمله دندان‌پزشکانی است که از طبابت در بخش خصوصی به عشق تدریس و فعالیت آموزشی گذشته است و سالها به عنوان استاد تمام وقت در دانشکده دندان‌پزشکی مشهد خدمت کرده است. دکتر حبیبی در جریان کنگره سیزدهم انجمن جراحان دهان فک و صورت ایران در سال ۹۳، به پاس یک عمر فعالیت آموزشی مورد تقدیر قرار گرفت.
در ادامه بیشتر با زندگی این متخصص و خصوصیت بارزی که در حوزه دندانپزشکی دارد آشنا می‌شویم.

جناب دکتر! لطفا کمی از خودتان بگویید.
پدرم اهل کنگاور بود، طبابت می‌کرد. من هم شغل او را پیش گرفتم و پزشک شدم. پدرم خدمت سربازیش را در جنگ جهانی دوم گذرانده بود و بعد ازخدمت سربازی در بهداری کرمانشاه استخدام شد. پس از مدت ۳۰ سال خدمت در اقصی نقاط استان کرمانشاه در بیمارستان‌های قصر شیرین، سرپل ذهاب و بیمارستان‌های مختلف کرمانشاه و بهداری و بیمارستان کنگاور، در سال ۱۳۸۹ و در سن ۹۲سالگی درگذشت. مادرم هم در سن ۹۰ سالگی در سال گذشته بدرود حیات گفتند.
من سال ششم دانشگاه ازدواج کردم و سه پسر دارم. اولین فرزندم «مهدی» در شروع خدمت سربازی و شروع جنگ با عراق متولد شد.

درباره دوران تحصیل خود در کرمانشاه بگویید.
در سال ۱۳۳۶ همزمان با وقوع زلزله شدیدی در استان کرمانشاه، تحصیل دبستان را آغاز کردم. به اجبار کلاس درس در خانه‌های چوبی برگزار می‌شد. شش سال ابتدایی در دبستان نصر کنگاور سپری شد و پس از آن وارد دبیرستان ابن‌سینای کنگاور شدم. کلاس‌های ۸ و۹ را در شهرستان قصر شیرین تحصیل کردم و دوباره کلاس‌های ۱۰و۱۱ را در کنگاور درس خواندم اما برای گذراندن کلاس ۱۲ به شهر دیگری می‌رفتیم زیرا در منطقه ما برای این سطح کلاسی وجود نداشت. به همین خاطر پدرم که شخص خیری بود دست به کار شد و با کمک اهالی شهر کلاس ۱۲ را هم با سه دبیرمجرب راه انداخت. ما اولین سری دیپلمه شهرستان کنگاور هستیم. در میان ۱۷ همکلاسی سه نفرمان در کنکور آن سال وارد دانشگاه شدیم.

چه سالی وارد دانشگاه شدید؟
در سال ۵۲ وارد رشته دندانپزشکی دانشگاه مشهد شدم. سال ۵۸ مدرک دندان‌پزشکی عمومی را گرفتم و در سال ۷۲ مدرک تخصصی جراحی دهان و فک و صورت را از دانشگاه تهران اخذ کردم.

دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی
دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی

دکتر عطااله حبیبی در کنار همسرش، خانم دکتر پرتوی

در دوران تحصیلات دانشگاهی چه افرادی در زندگی شما تاثیرگذار بودند؟
در دوران دانشجویی و در بخش جراحی استاد بسیار خوبی به‌نام دکتر هوشنگ فرشید داشتیم. ایشان هم پزشک و هم دندانپزشک بود که در خارج از کشور دوره جراحی فک و صورت را تمام کرده بودند. ایشان یکی از بنیانگذاران اصلی دانشکده دندان‌پزشکی مشهد به شمار می‌آیند و در تمام طول زندگیش حتی یک سکه یک ریالی هم از بیماران خود نگرفت و تمام وقت در خدمت محرومان و نیازمندان جامعه بود. تدریس جراحی ایشان در زمان خود نمونه بود و من و همکلاسی‌هایم همگی از علم و دانش و معرفت و اخلاق نیکوی ایشان بهره کافی بردیم.
یکی دیگر از استادان نمونه ما در بخش جراحی دکتر بیژن اخوان‌آذری است که من شخصا موارد بسیاری را از ایشان آموختم.

شما سربازی هم رفتید، کمی درباره تداخل تحصیل، طبابت و دوران سربازی و جنگ بگویید.
پس از گذراندن دوران سخت سربازی در جبهه‌های مختلف جنگی در سال ۶۱، به خدمت دانشگاه کمر همت بستم و استخدام دانشگاه مشهد شدم. در سال ۱۳۶۱ به عنوان مربی بخش جراحی دانشکده دندانپزشکی شروع به خدمت کردم. دو نوبت کاری صبح و بعد از ظهر کار می‌کردم و این باعث شد انگیزه تدریس به عشق تدریس تبدیل شود. در این زمان دومین فرزندم مرتضی به دنیا آمد که مانند برادرش مهدی دندان‌پزشک است و در استرالیا مشغول به طبابت است.
آن زمان هنوز خبری از اینترنت نبود پس با علاقه‌ای زیاد به تدریس با گچ و تخته سیاه و اسلاید، آوورهد را به ویدیو و تلویزیون تبدیل کردم. آن زمان فیلم‌هایی در کاست‌های یوماتیک رادیو و تلویزیون وجود داشت که جراحی‌های جدید از دانشگاهای امریکایی را در آن‌ها ضبط کرده بودند. من آن‌ها را در بخش سمعی بصری بیمارستان امام رضای مشهد تبدیل به نوارهای ویدیویی معمولی می‌کردم و با تلویزیون سر کلاس‌ها به نمایش گذاشتم. از ابراز احساسات و انتقادهای سازنده دانشجویان بهره می‌بردم و آن‌ها را فرزندان خود می‌پنداشتم.

با اینکه بسیاری از دندان‌پزشکان فعالیت در مطب را به حضور دایم در دانشکده ترجیح می‌دهند، شما چرا فعالیت در بخش خصوصی را دنبال نکردید و به تدریس روی آوردید؟
هیچ وقت دوست ندارم قداست پزشکی را با پول مقایسه کنم و ترجیح دادم به جای طبابت، تدریس کنم. در کنار آموزش، در کیلینیک کار می‌کردم اما بیشتر وقت و زمانم را برای تدریس گذاشتم و اصلا از این اتفاق پشیمان نیستم و خیلی هم خوشحالم که این مسیر را انتخاب کردم.

کمی درباره فعالیت‌های آموزشی خود بگویید.
دوران مربی‌گری در سال ۱۳۶۵با شرکت در آزمون ورودی (دستیاری) سومین دوره دندانپزشکی رشته جراحی دهان و فک و صورت گردید و آموزش به آموختن تبدیل شد. درسال ۱۳۷۲ با اخذ تخصص جراحی دهان و فک و صورت آمادگی لازم را با همکاران برای راه اندازی بخش تخصصی جراحی دهان و فک و صورت در دانشکده دندان‌پزشکی مشهد پیدا کردم و از آن زمان پذیرای دانشجوی تخصصی شدیم. کار ما علاوه بر تدریس دوره دکترا تدریس دوره تخصصی هم بود. در سال ۹۰ موفق به اخذ درجه استادی شدم. دو دوره دو ساله مدیرگروه جراحی و سرپرست تخصصی گروه جراحی فک و صورت و معاون گروه و رییس بخش جراحی دهان و فک و صورت در بیمارستان قائم و ناظر فنی بیمارستان دی کلینیک دانشکده بودم.
دوران خدمتم به جامعه سعی داشتم بیشتر آموزش دهم تا مطب داری کنم. من از زمان استخدام تا زمان بازنشستگی یعنی در حدود ۳۳ سال از زندگی‌ام را در دانشگاه تمام وقت فعالیت می‌کردم. و بالاخره در اواخر سال گذشته ریاست دانشکده و دانشگاه را راضی کردم که بازنشستگی بنده را اعلام بفرمایند.

دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی
دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی
دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی
دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی

تقدیر از دکتر عطااله حبیبی در سیزدهم انجمن جراحان دهان فک و صورت ایران در سال ۹۳، به پاس یک عمر فعالیت آموزشی

از فعالیت‌های علمی و تحقیقاتی‌ که تا امروز انجام داده‌اید برایمان بفرمایید.
از سوابق اجرایی بنده می‌توان به تاسیس واحد مهارت‌های بالینی (Skill Lab) اشاره کرد. از اعضای انجمن جراحان آمریکا و انجمن جراحان ایران و عضو هیات تحریریه مجله دندان‌پزشکی دانشگاه مشهد از سال ۷۷ تا کنون هستم. همچنین عضو گروه بررسی مقاله‌های علمی خارج از کشور (JOS، IJDR)، عضو هیات موسس پژوهشکده دانشکده دندان‌پزشکی مشهد و مرکز تحقیقات بیماری‌های دهان و فک و صورت و از اعضای هیات طرح سوال وزارتخانه بوده‌ام.
سال‌های متمادی است که تدریس عمومی و تخصصی اورژانس‌های پزشکی در دندانپزشکی را در دانشکده و مجامع دندانپزشکان در شهرهای مختلف استان و بهداری و بیمارستان‌های مشهد به عهده دارم به این منظور بخش مهارت‌های بالینی دانشکده را راه‌اندازی کردم. تالیف «راهنمای درمان فوریت‌های پزشکی برای دندانپزشکان» و ترجمه «اورژانس‌های قلبی عروقی در دندانپزشکی» دو کتابی است که در سال‌های گذشته از به چاپ رسیده و بار‌ها تجدید شده است.
همچنین ۱۶ مقاله در مجلات داخلی و ۱۲ مقاله در مجلات خارجی و دو جلد کتاب با عنوان‌های اورژانس‌های پزشکی در دندان‌پزشکی و درمان اورژانسهای قلبی در دندان‌پزشکی دارم. در دوران خدمتم ۲۵ پایان نامه و ۱۰ طرح تحقیقاتی و ۸ سخنرانی و نمایش پوستر در کشورهای استرالیا و ژاپن و برزیل، هند، کوریت، انگلیس، تایلند و هنگ کنگ داشته‌ام. در سال ۸۳ در کنگره بین المللی جراحان فک و صورت ژاپن جایزه بر‌ترین پوستر را دریافت نمودم و در سال ۹۱ جایزه پژوهشگر بر‌تر دانشگاه علوم پزشکی مشهد را کسب کردم.

دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی
دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی

دکتر حبیبی در جمع اساتید دانشکده دندان‌پزشکی مشهد در مراسم جشن دانش‌آموختگی اولین فرزندش، دکتر مهدی حبیبی

دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی
دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی

طرح جلد کتاب «راهنمای درمان فوریت‌های پزشکی برای دندان‌پزشکان» از تالیفات دکتر عطااله حبیبی

دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی
دندانپزشکی که طبابت نکرد/ گفتگو با دکتر عطااله حبیبی

طرح جلد کتاب «اورژانس‌های قلبی عروقی در دندان‌پزشکی» از تالیفات دکتر عطااله حبیبی

منبع:دندانه

 

در روز دوشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۸ در مراسمی با حضور جمعی از مدیران حوزه دندانپزشکی و گردشگری سلامت در مرکز تخصصی دندانپزشکی مهر گاندی، پروانه بین المللی استاندارد جهانی گردشگری حلال به این مرکز دندانپزشکی اهدا شد.

اعطای پروانه گردشگری حلال به مرکز دندانپزشکی مهر گاندی
اعطای پروانه گردشگری حلال به مرکز دندانپزشکی مهر گاندی

مرکز تخصصی سلامت دهان و دندان مهر گاندی که در سال ۱۳۹۰ توسط جمعی از اساتید دانشگاه های تهران پایه گذاری و تاسیس شده است پس از نزدیک به دو دهه فعالیت و مجهز شدن به پیشرفته ترین تکنولوژی های روز دنیا توانست با پشت سر گذاشتن تست ها و استانداردهای لازم موفق به اخذ اولین پروانه بین المللی استاندارد جهانی گردشگری حلال در حوزه تخصصی دندانپزشکی شود.

نشان استاندارد جهانی گردشگری حلال، تایید سازمان بین المللی سی تی وان و سازمان های جهانی گردشگری حلال است که پس از بازرسی های مربوطه و تایید شدن مشخصه های یک کسب و کار در زمینه گردشگری حلال، به آن کسب و کار تعلق می‌گیرد. نشان استاندارد محصول بر پایه‌ی چهار مولفه‌ی اصلی، کیفیت محصول، سلامت محصول، حلیت محصول و اصالت محصول بنا شده است. البته مولفه‌های بسیار بیشتری برای تایید شدن یک کسب و کار در حوزه گردشگری برای گرفتن نشان استاندارد حلال وجود دارد.

سازمان بین المللی سیتی وان ، تنها سازمان صادر کننده پروانه بین المللی بهره برداری استاندارد محصول در حوزه سلامت، کیفیت ، اصالت و حلیت کلیه محصولات و خدمات می باشد. این سازمان به عنوان تنها سازمان موجود در حوزه گردشگری حلال پذیرفته و به تمام کشورهای عضو UNWTO معرفی شده است.

منبع:دندانه

 

دبیر انجمن دندانپزشکی ایران شعبه فارس هشدار داد: مردم فریب شرکت‌های شبه‌بیمه‌ای خدمات دندانپزشکی را نخورند.

دکتر امیر عزمی در گفتگو با روزنامه خبر جنوب افزود: فعالیت مراکزی که کارت تخفیف دندانپزشکی به مردم ارائه می‌دهند غیر قانونی بوده و این شرکت‌ها مجوزی از مراجه ذی‌صلاح ندارند.
وی یادآور شد: فرستادن بیمار به مطب‌های دندان‌پزشکی از سوی این شرکت‌ها به منظور کسب سود و نوعی بازاریابی است و می‌تواند بیش از حد بر کیفیت درمانی کار تاثیر منفی بگذارد.

دکتر عزمی گفت: تعرفه تصویب شده از سوی هیات دولت حداقل هزینه‌های مواد و حق‌الزحمه دندانپزشکی است و مبالغ پایین‌تر از این نرخ می‌تواند بر روی کیفیت ارائه خدمات تاثیر بگذارد.
وی با بیان اینکه زیان فعالیت شرکت‌های شبه بیمه‌ای در ‌‌نهایت به جامعه می‌رسد کفت: شش تا هفت شرکت در این خصوص در شیراز فعال است به طوری که به نوعی خرید بیمار کرده و با ارائه کارت تخفیف به مردم بیمار یابی می‌کنند.

دبیر انجمن دندانپزشکی ایران شعبه فارس یاذآور شد: موارد از سوی انجمن دندانپزشکی، نطام پزشکی دفتر امور سلامت دهان و دندان دانشگاه علوم پزشکی شیراز در حال پیگیری است که نتایج آن اعلام می‌شود.
دکتر عزمی افزود: این شرکت‌ها بیشتر مطب و درمانگاه‌هایی که بیمار کمتر مراجعه می‌کنند را در برنامه خود قرار داده و حتی با برخی قرارداد بسته‌اند.

وی در ادامه یادآور شد: در حال حاضر ۱۲۰۰ دندانپزشک فعال در استان داریم که ۹۰۰ نفر در شیراز مشغول به اراعه خدمت به مردم هستند.
دکتر عزمی گفت: تعرفه‌های دندانپزشکی امسال حداکثر ۱۵ درصد افزایش می‌یابد و با وجود تاکید‌های فراوان از سوی گروه‌های مختلف متاسفانه بیمه‌ها زیر بار هزینه‌های اکثر خدمات دندانپزشکی نمی‌روند.

دبیر انجمن دندانپزشکی ایران شعبه فارس عنوان کرد: البته اخیرا حمایت‌هایی زیر ۱۴ سال به منظور پیشگیری از پوسیدگی دندان‌ها و بهبود این شاخص از سوی دولت و سازمان‌های بیمه گر صورت گرفته است.

منبع:دندانه

 

طبابت روی ضرب آهنگ موسیقی

مراسم افتتاحیه کنگره ۵۵ انجمن دندان‌پزشکی ایران بخش ویژه‌ای داشت. در میانه سخنرانی مسئولان و مدیران، از یک هنرمند دندان‌پزشک دعوت شد تا به روی سن پا بگذارد و با هنر جادویی خود در نواختن سنتور، برای لحظاتی آرامش را به ذهن و دل انبوه حاضران در سالن هدیه کند. برنامه کوتاه تک نوازی دکتر بهزاد ندیمی بسار مورد توجه قرار گرفت. برای دندان‌پزشکان حاضر در این کنگره علمی بسیار جالب و غرورآفرین بود که یکی از هم‌صنفانشان را با این درجه از مهارت در نواختن ساز سنتور ببینند.
دکتر بهزاد ندیمی متولد ۱۳۴۷ و دانش‌آموخته دانشگاه شهید بهشتی است. از سال ۱۳۶۶ همزمان با ورود به دانشگاه، فراگیری سنتور را نزد استاد پشنگ کامکار آغاز نمود و بین سال‌های ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۳ نت‌نویسی و نگارش کتاب ردیف میرزا عبدالله برای سنتور را به انجام رساند و در حال حاضر علاوه بر کار در مطب شخصی و تدریس سنتور، به جمع آوری آثار قدما به شکلی نوین مشغول است.
گفتگوی دندانه را با این دندان‌پزشک هنرمند بخوانید:

دندانه: آقای دکتر چه اتفاقی باعث شد که وارد رشته موسیقی شوید؟
من بلافاصله بعد از قبولی در دانشگاه، در مهر سال ۱۳۶۶، در کلاس‌های ازاد هنرستان موسیقی پسران ثبت نام کردم. قبل از آن هم علاقه بسیار زیادی به موسیقی داشتم اما به دلیل در پیش بودن کنکور، خانواده موافق با رفتن من به کلاس‌های موسیقی نبودند و قرار بر این بود که بعد از قبولی در دانشگاه به سراغ فراگیری موسیقی بروم. برادرم پزشکی دانشگاه تهران قبول شده بود و پدرو مادرم فرهنگی بودند. به همین دلیل خانواده تمایل داشتند که من هم در رشته خوب و مناسبی قبول شوم. البته در آن دوران در رشته‌های ورزشی هم فعال بودم اما از نظر خانواده‌ام هنر رشته آینده‌داری محسوب نمی‌شد و البته شرایط اجتماعی نیز در آن مقطع با امروز کاملا تفاوت داشت.

روزی که برای ثبت‌نام به هنرستان موسیقی رفتم ظرفیت کلاس استاد عزیزم آقای پشنگ کامکار کامل شده بود و با لطف مسئول ثبت‌نام موفق به ثبت نام در کلاس ایشان شدم. چند سالی را به فراگیری موسیقی و یادگیری ردیف‌های استاد صبا و میرزا عبدالله پرداختم و بعد از طی دوره سربازی، برای گذراندن طرح دندان‌پزشکی به پیرانشهر رفتم. سه سال بعد به تهران برگشتم و مطب شخصی‌ام را دایر کردم و دوباره با جدیت بیشتر تمرین‌هایم را ادامه دادم. در سال ۱۳۷۹ تدوین ردیف میرزا عبدالله برای سنتور را در محضر استاد عزیزم شروع کردم که این کتاب در سال ۱۳۸۳با عنوان «ردیف میرزا عبدالله برای سنتور» به چاپ رسید. ردیف میرزا عبدالله قبلا توسط ژان دورینگ برای تار نوشته شده بود ولی کاری که ما کردیم این بود که با حفظ اصالت ردیف این مجموعه را اختصاصا برای ساز سنتور تدوین نمودیم. با وجود سختی‌هایی که وجود داشت این کار شروع شد و بعد از شروع کار من هفته‌ای یکی دو بار دستنوشته‌ها را خدمت استاد می‌بردم که پس از بار‌ها تصحیح و رسیدن به فرم نهایی یکی از دوستان آن را به شکل کامپیوتری نوت نویسی می‌کرد و بالاخره پس از ۴ سال کار مداوم در سال ۱۳۸۳ این کار به انجام رسید و چاپ شد.

دندانه: همیشه یکی از سوال‌هایی که از افرادی مثل شما، با دو وجه متفاوت حرفه‌ای و هنری می‌پرسند این است که اگر بنا به انتخاب باشد، بین دندان‌پرشکی و موسقی یکی را انتخاب می‌کنید؟ به عبارتی کدام وجه شخصیتی شما برایتان ارجحیت دارد؟
راستش من در این مورد زیاد فکر کرده‌ام اما نتوانسته‌ام بین این دو انتخابی داشته باشم، بخشی از هویت من دندان‌پزشکی و بخشی دیگر موسیقی است. البته خیلی وقت‌ها فکر می‌کنم که فقط موسیقی را انتخاب کنم اما واقعا امکان‌پذیر نیست. بخش بزرگی از هویت و علاقه من دندان‌پزشکی است و حاضر نیستم آن را کنار بگذارم. در این میان من قادر به انتخاب نیستم مگر اینکه اتفاق خاصی رخ دهد مثلا توانایی جسمی خود را از دست بدهم یا مواردی از این دست. البته در دو سه سال اخیر از شدت کار دندان‌پزشکی کم کرده‌ام تا بیشتر به هنر برسم. هنر راه و رسم بهتر زیستن را به فرد آموزش می‌دهد همانطور که دندان‌پزشکی هم بخشی از سلامت افراد را تامین می‌کند. در عین تفاوت‌هایی که بین این دو رشته وجود دارد، شباهت‌های زیادی هم وجود داشته و می‌توان گفت که حتی ارتباط زیادی با هم دارند. کار کلینیکی دندان‌پزشکی نیاز مبرم به ظرافت و داشتن دیدگاه هنری دارد.

دندانه: مشتاقم بدانم که به عنوان یک دندان‌پزشک هنرمند، وقتتان را چطور برنامه‌ریزی می‌کنید؟
کتاب می‌خوانم ورزش می‌کنم. ساز می‌زنم، مریض می‌بینم و مثل همه افراد سعی می‌کنم زندگی کنم و از زندگی لذت ببرم. در مطالعه از کتاب‌های آموزشی و درسی گرفته تا رمان و کتاب‌های دیگر، هر چیز خوبی که بدستم برسد می‌خوانم. در مورد موسیقی هم سعی می‌کنم خودم را به شنیدن فقط یک نوع خاص موسیقی محدود نکنم. در این میان رفت و آمدهای خانوادگی و معاشرت با دوستان هم برایم اهمیت زیادی دارد. سعی در ایجاد تعادل بین همه این‌ها گاهی از انجام هر کدام از کار‌ها به تنهایی سخت‌تر است!

دندانه: چرا موسیقی سنتی را انتخاب کردید؟
کشش ذهنی و احساسی من به این سمت است. روز اول وقتی فرد جذب موسیقی می‌شود درست نمی‌داند چه چیزی را دوست دارد و چه چیزی را می‌خواهد. وقتی نوجوان و کم سن بودم در میدان بهارستان یک لوازم موسیقی فروشی بود که از آن صدای ساز، آن هم به صورت زنده، بیرون می‌آمد و من ساعت‌ها پشت شیشه مغازه می‌ایستادم و به آن صدا‌ها گوش می‌کردم.‌‌ همان زمان از شنیدن صدای موسیقی لذت می‌بردم ولی نمی‌دانستم دنبال چه چیزی هستم… کم‌کم دوستانی در این ارتباط پیدا کردم ولی آن زمان اطلاعات چندانی درباره موسیقی نداشتم و فقط برایم جذاب بود و روحم را به سمت خودش می‌کشید و برایم عجیب بود که چطور این سیم‌ها در کنار هم چنین نواهایی را خلق می‌کنند. آن زمان در هنرستان موسیقی پسران کلاس‌های آزاد هنری برگزار می‌شد. به آن کلاس‌ها مراجعه کردم و به هر ترتیبی بود ثبت نام کردم و یواش یواش در فضای موسیقیایی قرار گرفتم. در این مدت چیزهای زیادی را امتحان کردم تا اینکه به این نتیجه رسیدم بهترین موسیقی برای من سنتی است و با نیاز روحی من همخوانی بیشتری دارد. البته در حال حاضر به همه موسیقی‌ها گوش می‌دهم اما در کل سنتی یا بهتر بگویم موسیقی اصیل ایرانی را بیشتر می‌پسندم.

گفتگو با دکتر بهزاد ندیمی، دندانپزشک و نوازنده چیره‌دست سنتور
گفتگو با دکتر بهزاد ندیمی، دندانپزشک و نوازنده چیره‌دست سنتور

دندانه: یک نوازنده موفق چه ویژگی‌هایی دارد؟ آیا این هنر اکتسابی است یا ارثی؟
من با متخصصان موسیقی در این باره صحبت کرده‌ام که آیا موسیقی ژنتیکی است یا اینکه می‌توان با تلاش و ممارست به یک موسیقی‌دان یا نوازنده خوب تبدیل شد. یکی از دوستان خوبم که استاد و متخصص موسیقی کودکان هستند به من گفتند که سال‌ها بر این باور بوده‌اند که موسیقی نیاز زیادی به استعداد ژنتیکی دارد اما بعد از سه تا ۴ دهه کار کردن با کودکان به این نتیجه رسیده‌اند که بخش زیادی از موسیقی تمرین و ممارست است و در نتیجه می‌توان آن را اکتسابی به حساب آورد. البته تعدادی از اساتید این حوزه نیز به غلبه استعداد بر تمرین اعتقاد دارند. آن‌ها براین باورند که این هنر نیز مانند پزشکی است و پزشک علاوه بر تخصص به یک استعداد ذاتی برای ارتباط با بیمار نیاز دارد. در کل من فقط می‌توانم نظر این بزرگان را برای شما نقل کنم و خودم را در این زمینه صاحب‌نظر نمی‌دانم. اما چیزی که پس از سال‌ها فهمیده‌ام این‌ست که این هنر هم به هوش و استعداد نیاز دارد، هم به تمرین و ممارست.

دندانه: پیشنهاد می‌کنید چه کسانی وارد این حوزه شوند؟
هنر شاهکار خلقت است. نقل قولی از استاد صبا وجود دارد که ایشان می‌گویند من نمی‌توانم تصور کنم افرادی که بدون هنر زندگی می‌کنند چطور زندگی‌ای دارند. من هم بر این باور هستم که هنر جزو ملزومات زندگی است. هنر باعث تلطیف روح و فهم بهتر هستی و زندگی پربار تری می‌شود. هر کسی در هر سن و شرایطی مسلما می‌تواند با نوعی از انواع موسیقی ارتباط برقرار کند.

دندانه: دنیا از دید شما به عنوان یک هنرمند چگونه است؟
من فکر نمی‌کنم در حال حاضرهنرمند لقب مناسبی برای من باشد. من بیشتر خودم را هنرجو می‌بینم تا هنرمند. فکر می‌کنم که در حال قدم زدن در این مسیر هستم. به راستی کار مشکلی است که کسی خود را هنرمند بداند. به نظرم راهی طولانی در پیش دارم. من در این حوزه افرادی را می‌شناسم که هنرمند واقعی هستند و وقتی خودم را با آنهامقایسه می‌کنم متوجه می‌شوم فاصله بسیار زیادی تا درک شیرازه و عمق واقعی هنر دارم. من دوست دارم دنیا را بیشتر از دریچه شادی نظاره گر باشم و اعتقاد عجیبی به این فرمایش حافظ دارم که: هر چه هست از قامت ناساز بی‌اندام ماست ور نه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست

گفتگو با دکتر بهزاد ندیمی، دندانپزشک و نوازنده چیره‌دست سنتور
گفتگو با دکتر بهزاد ندیمی، دندانپزشک و نوازنده چیره‌دست سنتور

دندانه: درباره آلبوم «به یاد شیدا» بگویید؛ انگیزه شما از انتشار این آلبوم چه بود؟ آیا بنا دارید قسمت دوم این آلبوم را هم منتشر کنید؟
هدف اصلی‌ام درک بهتر مفاهیم و ظرایف موسیقیایی با ایجاد چالشی جدید برای خودم و افزایش توانایی‌هایم پس از ارایه و نقد شدن کار بود و سعی در برقراری ارتباط بهتر نسل جوان با ریشه‌های فرهنگی‌مان. من پیشرفت در کار را دوست دارم و به نظرم این خواسته واقعی همه است که روز به روز بهتر شوند. به همین دلیل هم دست به انتشار آلبوم زدم. من دوست دارم کار‌هایم شنیده و نقد شود. دلم می‌خواهد یاد بگیرم وهنوز راه بسیار طولانی‌ای در پیش دارم.
من این آلبوم را سال ۹۱ منتشر کردم. گاهی اتفاقی در انسان رخ می‌دهد که دوست دارد آن حس و حال را با دیگران تقسیم کند.‌‌ همان زمان بود که فکر کردم بهتر است کاری انجام دهم و سی‌دی را منتشر کردم. در این باره با دوستم آقای قنبری که نوازنده ماهر تنبک هستند صحبت کردم و ذهنیاتم را برای وی شرح دادم تا حس و به عبارتی با برقراری ارتباط میان گذشته و حال و کار کردن روی آن‌ها به یاد شیدا متولد شد. در حال حاضر هم در حال انجام قسمت دوم این آلبوم هستم و فقط ضبط آن مانده است. «دل شید»ا اسمی است که برای قسمت دوم انتخاب کرده‌ام و می‌خوام در آن ۶۰ تصنیفی را که دوست دارم انتخاب کرده و بنوازم.

گفتگو با دکتر بهزاد ندیمی، دندان‌پزشک و نوازنده چیره‌دست سنتور
گفتگو با دکتر بهزاد ندیمی، دندان‌پزشک و نوازنده چیره‌دست سنتور

منبع:دندانه

 

گفتگو با دکتر شمس‌الدین تابش، از اعضای موسس جامعه دندان‌پزشکی ایران

حمیده طاهری

۹۳ سال دارم ولی هیچ نشانی از کهولت در خودم نمی‌بینم. این اولین جمله‌ای بود که دکتر شمس‌الدین تابش گفت و راست هم می‌گفت.

او هنوز سرحال و باانگیزه در‌‌ همان مطب قدیمی‌اش در خیابان انقلاب پذیرایمان شد با روپوشی صورتی و یک جفت کتانی صورتی و طوسی، سرحال و باانرژی حرف می‌زد و هنوز خاطرات کودکی‌اش را با چنان جزییاتی تعریف می‌کرد که باور کردنش سخت بود. شمس‌الدین تابش هنوز هم به مطبش می‌آید و شاید کارهای ظریف و حساس را نتواند انجام دهد ولی با عشق و انگیزه کارهای تشخیصی را انجام می‌دهد و پسرش که تازه از امریکا برگشته کارهای درمانی را به سرانجام می‌رساند.

تابش رمز سلامتی و سرزندگی‌اش را در زندگی سالم می‌داند (۵۰ سال است که وزنم را ثابت نگه داشتم، همیشه آرام و با آرامش غذا می‌خورم و از وقتی‌که برای نماز صبح بیدار می‌شوم با ورزش و نرمش روزم را شروع می‌کنم.)

تابش هنوز‌‌ همان شخصیت مستقل و محکمش را حفظ کرده از‌‌ همان دورانی که به گفته خودش در بازدید شاه سابق از بیمارستان امیر اعلم در مقابل شاه تعظیم و تملق نکرد تا امروز که می‌گوید ۷۰ سال است کراواتم را باز نکردم و ۸۰ سال است که نمازم را ترک نکردم، (نه اهل تظاهرم، نه تملق و همیشه همین بودم، یک پزشکی که دوست داشتم و دوست دارم دردی از مردم کم کنم.)

دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!
دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!

ماجرای زندگی من و شکل‌گیری شخصیتم از یک بیماری شروع شد. در ۴ سالگی به یک سیاه‌سرفه شدید دچار شدم به حدی که وقتی به سرفه می‌افتادم سیاه و کبود می‌شدم و پزشک به مادرم توصیه کرده بود که من به گریه نیفتم چون ممکن بوده به سرفه بیفتم و خطر خفگی وجود داشته باشد و همین باعث شد که من از‌‌ همان سن تبدیل شدم به فرمانده خانه و مادر خدابیامرزم همه تلاشش را می‌کرد تا من گریه نکنم. این شرایط درزمانی بود که بچه‌ها ارج‌وقربی نداشتند و اصلاً اجازه ابراز و وجود و حرف زدن هم نداشتند، برای من فرصت استثنایی بود. درست برعکس شرایط امروز، بچه‌ها مطیع بی‌قیدوشرط بودند.

یادم هست ۷ یا ۸ سالم بود که یک بار علیه همین شرایط قیام کردم. خانه مادربزرگم یک مهمانی خانوادگی بود و ما و بچه‌های خاله و دایی‌ام همه جمع بودیم، وقتی‌که می‌خواستند غذا را بکشند به ما گفتند بچه‌ها بروید پشت‌بام و بازی کنید تا بزرگ‌تر‌ها که غذا خوردنشان تمام شد شمارا صدا کنیم و بیایید سر سفره.

به من خیلی برخورد و همه بچه‌ها را جمع کردم و گفتم ببینید اگر ما گرسنه بمانیم بهتر از این است که با ما این‌طوری رفتار کنند و به ما توهین کنند، اگر کسی برود من دیگر دوست و رهبر شما نمی‌شوم. خلاصه وقتی مادرم آمد پشت‌بام تا ما را صدا کند ما گفتیم که مگر ما سگیم که غذای پس‌مانده بزرگ‌تر‌ها را بخوریم و ما نهار نمی‌خوریم و واقعاً هم نخوردیم، مادرم از ما حمایت کرد و گفت حرف این‌ها درست است و کلی از ما دلجویی کرد. آن روز تا عصر هیچ‌کدام لب به غذا نزدیم. مادرم زن روشنفکری بود و خیلی هوای ما را داشت و درمجموع پدر و مادر روشنفکری داشتم که در آن زمان برای بچه‌هایشان ارزش قائل بودند.

چندتاخواهر و برادر بودید؟
۵ تا بودیم که خواهر کوچکم فوت کردند و یک خواهرم مقیم امریکاست و دوتا برادر دارم. برادر بزرگم علی تابش از هنرمندان تئا‌تر بود که در جوانی فوت کرد و خیلی برای من ضربه روحی بود. در تلویزیون ملی چهره شناخته شده‌ای بود و نسل ما او را می‌شناخت.

تشویق می‌شدید به درس خواندن؟
۷۰ سال پیش سطح سواد جامعه خیلی پایین بود، خیلی از مرد‌ها بی‌سواد بودند چه برسد به زن‌ها که محدودیت‌های زیادی داشتند و در آن شرایط مادر من نویسنده بود و پدرم علاوه بر اینکه قاضی عدلیه بود شعر هم می‌گفت و هم در رادیو گویندگی می‌کردو به‌‌ همان نسبت هم به درس خواندن ما اهمیت می‌دادند.

دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!
دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!

پدرتان تحصیلات حقوق داشتند؟
از فارغ‌التحصیلان دارالفنون بودند و یک دوره سه‌ساله قضا را گذرانده بودند، قاضی وزارت عدلیه بود. پدرم شخصیت خاصی داشت. دو نکته از او همیشه یادم هست. سالی که من فارغ‌التحصیل شدم، برادرم علی هم در تئا‌تر و سینما معروف شده بود و کار می‌کرد. ما در خیابان ناصرخسرو زندگی می‌کردیم، مردم محل می‌گفتند پسرهای حاج اسماعیل تابش یکی دکتر شده ویکیشان مطرب شده است. وقتی این حرف به گوش پدرم رسید گفت من به علی افتخار می‌کنم. همه می‌توانند پزشکی بخوانند و حتی به خارج بروند و تخصص بگیرند اما هرکسی نمی‌تواند یک هنرپیشه‌ای مثل علی تابش شود و من به داشتن پسری مثل علی افتخار می‌کنم.

این تعریف شمارا ناراحت نکرد؟ حس حسادت نداشت؟
نه من هم افتخار می‌کردم به داشتن چنین برادری و چنین طرز فکری که پدرم داشت. یک خاطره دیگری که به یاد دارم به ۷۰ سال پیش‌برمی‌گردد. ما در شمیران زندگی می‌کردیم و پدرم یک برنامه روزانه‌ای داشت برای پیاده‌روی که هرروز می‌رفتند. یک روز که حاضر شدند که بروند مادرم گفت که امروز برنامه پیاده‌روی را کنسل کنید چون قرار است برای پروین خواهرم خواستگار بیاید. پدرم گفت اصل‌کاری که باید ببیند و بپسندد پروین است و من اگر کمی دیر هم برسم اشکالی ندارد. ببینید این طرز فکر مال ۷۰ سال پیش است که برای من باارزش می‌شود و همیشه در خاطرم مانده است که پدرم برای دخترش شخصیت قایل بود و به او حق انتخاب می‌داد.

تمام سال‌های خدمتش قاضی پاک‌دامنی بود. پدرم به‌هیچ‌عنوان شیرینی و یا کادویی را بابت تشکر قبول نمی‌کرد و در مقابل اصرار کسانی که می‌گفتن این کادو برای قدردانی از زحمت شماست می‌گفت دولت از من تشکر کرده و حقوقم را داده و احتیاجی به تشکر مجدد نیست. ودرتمام این سال‌ها قاضی سالمی ماند.

چرا دندانپزشکی را انتخاب کردید؟ کسی پیشنهاد داد؟
سالی که دیپلم گرفتم رشته طبیعی خوانده بودم و درسم هم خوب بود؛ اما برای اینکه به پدرم احترام بگذارم رشته حقوق شرکت کردم و چون عربی‌ام خیلی خوب بود قبول شدم، هنوز یادم هست که کنکور حقوق یک دیکته عربی بود که من خیلی خوب نوشتم.

رشته شما طبیعی بود، چرا این‌قدر در درس عربی قوی بودید؟
پدرم در جوانی معلم بود و پدربزرگم آیت‌الله آل آقا بود و تسلط خوبی روی مباحث عربی داشت و با من هم کار می‌کرد.

دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!
دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!

پس فامیلی شما تغییر کرده؟
تابش تخلص شاعری پدرم بود که بعد‌ها تبدیل به نام خانوادگی ما شد، فامیلی اصلی ما آل آقاست.

چرا هیچ‌کدام از شما هم لباس پدربزرگ نشدید؟
پدرم وقتی قاضی شد لباسش را عوض کرد و لباس روحانیت نپوشید و برای ما هم هیچ‌وقت اجبار و حتی تشویقی نبود که طلبگی بخوانیم.

چرا حقوق را ادامه ندادید؟
سالی که کنکور داشتم خوب یادم هست که در کنکور حقوق ۲ هزار نفر شرکت کرده بودند و من نفر هفتم شدم. تا یک سال هم دانشکده حقوق می‌رفتم و هم دندانپزشکی می‌خواندم. بعد از سه ترم با پدرم مشورت کردم که بالاخره من کدام رشته را انتخاب کنم. پدرم گفت اگر رشته قضایی بخوانی یا باید قاضی شوی یا وکیل. اگر قاضی شدی که باید قاضی درستکار و شرافتمندی باشی و یا وکیل‌باشی که این خطر وجود دارد که بلغزی و باید درهرحال پاک و درستکار باشی. پس برو دنبال کاری که مشکلی از مردم را حل کنی و کمک‌حال آن‌ها باشی. پدرم گفت برو دنبال شغلی که هم درد مردم را کم کنی و هم درآمد بیشتری داشته باشی و محدود به حقوق دولت نباشی. همین شد که من دندانپزشکی را ادامه دادم. الآن بیشتر از ۷۰ سال است که دندانپزشکم. به نظرم پزشکی بازنشستگی ندارد. از طرفی من ذوق هنری داشتم و همیشه نقاشی می‌کردم و شاید همین علاقه هنری‌ام باعث کشش من به دندانپزشکی شد.

همیشه یک اعتماد‌به‌نفسی داشتم و این اعتمادبه‌نفس را سیاه‌سرفه به من داد که از کودکی محکم باشم، حتی وقتی شاه سابق آمد بیمارستان امیراعلم من در برابر شاه هم تعظیم نکردم و دست‌بوس هیچ‌کسی نبودم و نیستم.

چند تا بچه‌دارید؟
دو بار ازدواج کردم و دوتا پسردارم و یک دختر.
دخترم را از وقتی دبیرستانی بود فرستادم پاریس برای ادامه تحصیل و تا دکترای مدیریت خواند و در آمریکا زندگی می‌کند. داماد من یک درجه‌دار ارتش امریکاست که وقتی با دختر من آشنا می‌شود واو را به یک شام دعوت می‌کند دخترم می‌گوید که من یک دختر ایرانی و مسلمانم و بدون اجازه پدرم دعوت کسی را قبول نمی‌کنم و شما اول باید از پدر من اجازه بگیرید و بعد شرط ازدواجش را مسلمان شدن ایشان تعیین می‌کند. داماد من الآن یک مسلمان واقعی و با شناخت است و خیلی هم راضی و خوشحال است و می‌گوید هیچ‌وقت نمی‌دانسته اسلام این‌قدر دین زیبایی است. ایشان رفتند آلمان و توسط آیت‌الله بهشتی اسلام آوردند و الآن در این ۲۸ سال یک‌رکعت نماز قضا و یا روزه قضا ندارند و خیلی از مسائل دینی ما را دوست دارد. نکته جالب اینکه نوه من ۲۵ سالش است و چند ماه پیش که می‌خواسته ازدواج کند به دوستش گفته که شما باید من را از پدرم خواستگاری کنید چون ما مسلمان هستیم. دختری که اصلا فارسی حرف زدن بلد نیست.

و پسر‌ها؟
من دوتا پسردارم که هر دو دندانپزشکی خواندند. پسر بزرگم استاد دانشگاه بوستون در امریکاست و پسر کوچکم بعد از سی سال از امریکا آمده و در حال حاضر در مطب من کارهای درمانی مریض‌های من را انجام می‌دهد.

دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!
دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!

۷۰سال دندانپزشکی برایتان یکنواخت و تکراری نشد؟
همیشه عاشقانه به این کار نگاه کردم. همیشه عاشق دانشجو‌ها بودم و الآن خیلی از دانشجویانم به سمت‌های بالایی رسیدند.
دندانپزشکی مرز باریکی با روان‌شناسی هم دارد، اینکه شما باید بتوانید روح و روان بیمار را آرام کنید و بعد او را نسبت به بیماری آگاه کنید. من در تمام این ۷۰ سالی که کار می‌کنم اول کلی با بیمارم حرف می‌زنم سابقه بیماری‌اش و وضعیت جسمانی‌اش را تحلیل می‌کنم و بعد درمان را شروع می‌کنم و بعد درباره بهداشت دهان و دندان به او توضیح می‌دهم تا آگاه شود. بسیاری از مریض‌های من الآن خودشان مادر و مادربزرگ شدن و هنوز می‌گویند شما با حرف زدن ما را شجاع کردید.

اخلاق حرفه‌ای در جامعه دندانپزشکان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
اخلاق معمولاً رعایت می‌شود، ولی خوب مشکلاتی هم وجود دارد. نسل ما خیلی فرق داشتند.

چرا؟
سبک زندگی‌ها و نگرش‌ها تغییر کرده و شاید هزینه‌ها تاثیر داشت. دندانپزشکی یک حرفه گران و لوکسی است وسایل و تجهیزات ما خیلی گران است و طبیعی است که هزینه‌های درمان بالا می‌رود. در حال حاضر هزینه فقط یک یونیت دندانپزشکی ۳۰ میلیون تومان است، خوب نمی‌توان این فاکتور‌ها را ندیده گرفت.

این دلیل می‌شود که اخلاق کم‌رنگ شود؟
نه به‌هیچ‌وجه. یک پزشک وظیفه دارد که با تجهیزات و امکانات خوب بیمارش را معالجه کند و این هزینه دلیل نمی‌شود که تشخیص نادرست بدهیم و یا فقط منافع مالی مدنظرمان باشد. ما با یک سوگندی وارد این رشته شدیم. اینکه یک مریضی بیاید و بگوید دکتر دست شما درد نکند من دیشب درد نداشتم و توانستم راحت بخوابم این میلیون‌ها تومان ارزش دارد. ما کاسب نیستیم که جنس بفروشیم، سود نمی‌خواهیم، بهبود می‌خواهیم و این‌ها خیلی باهم متفاوت است. در هر صنفی تخلف وجود دارد. ولی کلیت پزشکان رعایت می‌کنند.

رمز سلامتی و شادابی امروزتان را در چه چیزی می‌دانید؟
چرا من در ۹۴ سالگی سالمم، چون همیشه انگیزه و هدف‌دارم. من ۴ صبح از خواب بیدار می‌شوم نمازم را می‌خوانم و خودم را مرتب می‌کنم و هنوز با مترو و اتوبوس از قیطریه تا انقلاب می‌آیم. به عشق اینکه کار مفیدی کنم و درد کسی را کم کنم.

از اول مطبتان اینجا بوده و در تمام این سال‌ها مطب را تغییر ندادید؟
من ۷۰ ساله در همین انقلاب مطب دارم. مریض تخصص من را می‌خواهد، مهم نیست که مطب کدام خیابان است. رابطه عاطفی و معنوی بین پزشک و بیمار خیلی مهم‌تر است از این حاشیه‌هاست.

شما مراعات بیمار بی‌پول را هم می‌کنید؟
اگر درک کنیم که پزشکیم این کار را می‌کنیم. پزشک وسیله شفاست و درد و بیماری را از بین می‌برد و اگر نگاه کاسب‌کارانه‌ای نداشته باشد این مراعات و هم‌دلی را باکمال میل انجام می‌دهد.

اخلاق بزرگ‌ترین داروی درمان است،‌‌ همان برخورد اول و سلام‌علیک روی سیر درمانی تاثیر زیادی دارد.

من ۷۰ سال است که دندانپزشکم و همیشه دوست داشتم که به مردم کمک کنم و به آن‌ها آگاهی بدهم. بدانند که دهان منشا میکروب است و باید خیلی به تمیزی آن اهمیت داد.

دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!
دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!

داستان شکل‌گیری سندیکای دندانپزشکان چگونه شکل گرفت؟
هیئت موسس جامعه دندانپزشکی ایران ده نفر بود.

دکتر محمدعلی افتخاری، دکتر آلفرد آوانسیان، دکتر موسی باکی هاشمی، دکتر آرنولد برناردی، دکتر ارسلان تاج، دکتر اصغر حداد، دکتر اکبر رشتیان، دکتر حسین نواب، دکتر سمیع وهاب‌پور و من.

سال ۴۰ ما به این فکر افتادیم که تا کی باید بحث سلامت و بهداشت دندان مردم این‌قدر آشفته و نابسامان باشد. تا آن زمان عده معدودی از سلمانی‌ها، شاگرد زرگر‌ها و عطار‌ها را می‌توان اولین افرادی دانست که با استفاده از روش‌های گوناگون، مبادرت به کشیدن دندان، گذاشتن روکش، ساختن دندان مصنوعی و یا برای تسکین درد‌ها و ورم‌های دهانی آن‌هم با وسایل بسیار اولیه مبادرت به انجام امور دندانپزشکی می‌کردند.

بعد‌ها مسئله آموزش دندانپزشکی مطرح شد. مردم اصلانمی دانستند بهداشت دهان یعنی چه و دهان یک جزیره ناشناخته‌ای در بدن ما بود. هرچند هنوز هم خیلی از مردم مفهوم درست بهداشت دهان را نمی‌دانند و فکر می‌کنند باید مسواک بزنند تا دندان‌های سفیدی داشته باشند و نمی‌دانند دهان دروازه سلامت بدن است. بهداشت دهان خیلی مهم‌تر از چیزی است که مردم تصورمی کنند‌. دهان مثل در باک اتومبیل است اگر سوخت از یک مجرای آلوده وارد موتور شود ماشین را از کار می‌اندازد. در بدن هم همین صدق می‌کند اگر غذا از دهان آلوده و پر میکروب وارد شود تمام سیستم گوارشی را درگیر می‌کند و سرآغاز بیماری و عفونت‌های مختلف است.

دهان بهترین شرایط را برای تولید تکثیر میکروب دارد وباید اصولی و با دقت از آن مراقبت کرد. من معتقدم این جزیره هنوز ناشناخته است.

دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!
دکتر شمس‌الدین تابش؛ دندانپزشکی که در ۹۳سالگی هنوز بیمار می‌بیند!

یعنی ۸۰ سال دندانپزشکی نوین نتوانست مردم را آگاه کند؟
ما چندین سال پیش شروع کردیم حتی به شهرهای مختلف می‌رفتیم و مسواک و خمیردندان رایگان بین مردم پخش می‌کردیم اما روند کندی را پشت سر گذاشتیم. ما انجمن دندانپزشکان را تاسیس کردیم تا حرفه ما به‌صورت رسمی و قانونی مرجع مشکلات بهداشتی مردم باشد و دندانپزشک‌ها هم یک سر و سامان حرفه‌ای داشته باشند.

من معتقدم که یک‌دندان پزشک در درجه اول باید به مریض یک نگاه کلی داشته باشد، مثل یک پزشک عمومی باشد. من در تمام ۷۵ سالی که کار می‌کنم، اول به سراغ دندان نمی‌روم با مریض راجع به وضعیت عمومی سلامتی‌اش حرف می‌زنم. سابقه بیماری‌هایی که در خانواده‌اش وجود دارد را می‌پرسم، این‌ها مهم است ولی هیچ‌وقت لحاظ نمی‌شود.

اگر همین میکروب‌های ساده ندیده گرفته شود، می‌توانند عامل انواع بیماری‌ها شود. وقتی لوزه‌ها عفونی می‌شود این عفونت به تمام بدن پخش می‌شود و دهان سرآغاز تمام بیماری‌هاست.

وقتی به گذشته نگاه می‌کنید، زندگیتان را دوست دارید؟
وقتی می‌بینم که توانستم ۷۰ سال درد مردم را کم کنم و به بهداشت جامعه کمک کردم خیلی خوشحال می‌شوم. چه لذتی بالا‌تر از اینکه برای جامعه‌ات مفید بودی و به مردم خدمت کردی. من این حس را با تمام ثروت دنیا عوض نمی‌کنم.
منبع:دندانه

 

دکتر عزت الله خامسی از پیشکسوتان دندانپزشکی کشور محسوب می‌شوند و همه با نام و سوابق این استاد دوست داشتنی آشنایی دارند. دکتر خامسی سال‌ها در عرصه دندانپزشکی و بهداشت فعالیت داشته و یکی از چهره‌های تاثیرگذار و مهم در تاسیس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه اصفهان و واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد تهران محسوب می‌شوند. ایشان سوابق علمی و اجرایی درخشانی در کارنامه دارند و در سال ۲۰۰۴ بعنوان مشاور بهداشتی سازمان ملل در کشور افغانستان انتخاب شدند.
صحبت‌ها و خاطرات شنیدنی دکتر خامسی را از دست ندهید.

تهران، بیروت، هیوستون
من متولد ۱۳۱۰ هستم و سال ۱۳۳۲ از دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران فارغ التحصیل شدم. ۴ سال در بیمارستان سینا بودم که مرکز جراحی و تروما دانشگاه تهران است. سپس یک سال بعنوان مربی در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران فعالیت کردم و بعد برای تحصیل در رشته مدیریت و مدیریت بیمارستانی در دانشگاه آمریکایی بیروت بورس گرفتم. بعد از خاتمه این دوره به ایران برگشتم و در دانشگاه اصفهان استخدام شده و به عنوان رییس اداره امور بیمارستانهای اصفهان مشغول به کار شدم. بعد ریاست بیمارستان فیض و بعد خورشید را برعهده گرفتم. سپس برای تحصیل در رشته بهداشت به دانشگاه تگزاس در شهر هیوستون رفتم و با درجه مس‌تر فارغ التحصیل شدم.

ریاست دانشکده دندانپزشکی اصفهان
در سال ۱۳۵۳ که رییس بیمارستان خورشید اصفهان بودم طی حکمی بعنوان سرپرست دانشکده دندانپزشکی اصفهان منصوب شدم و در واقع بنیانگذار و نخستین رییس این دانشکده بودم. حتی نقشه ساختمانی این دانشکده را هم خود من بر اساس نقشه کینگز کالج لندن طراحی کرده بودم. در سال ۱۳۵۷ برای استفاده از مرخصی مطالعاتی از ریاست دانشگاه استعفا داده و دوباره به دانشگاه تگزاس رفتم. بعد از بازگشت به آمریکا به تهران آمدم و در تهران به طبابت مشغول شدم.

گفتگو با عزت دندانپزشکی ایران؛ دکتر عزت‌الله خامسی
گفتگو با عزت دندانپزشکی ایران؛ دکتر عزت‌الله خامسی

سه رییس دانشکده در کنار هم: دکتر عزت‌الله خامسی، دکتر امیر اسماعیل سندوزی و دکتر اسماعیل یزدی/ عکس: ایردن

ریاست انجمن دندانپزشکی ایران
در سال ۶۶ در انتخابات انجمن دندانپزشکی ایران شرکت کرده و بعنوان رییس هیات مدیره انجمن (جامعه) دندانپزشکی ایران انتخاب شدم. در سال ۶۸ هم سرپرست کنگره ۲۷ بودم.‌‌ همان ایام بحث تاسیس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد پیش آمد که من از نخستین جلسه مربوط به تاسیس آن (که یک مراسم افطاری در ماه رمضان بود) حضور داشتم و در ‌‌نهایت بعنوان مدیر گروه بهداشت دانشکده مشغول فعالیت شدم و سی سال است که در خدمت دانشگاه آزاد هستم.

آشنایی با دانشگاه آزاد
آشنایی من با دانشگاه آزاد برمی گردد به نامه‌ای که دکتر جاسبی برای من فرستادند تا در جلسات مربوط به تاسیس دانشکده دندانپزشکی شرکت کنم. دکتر جاسبی از طریق دکتر یحیوی با من آشنا شدند. من شاهد محیط پویا و فعال و بسیار صمیمانه‌ای در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد بودم و هستم. این دانشکده از وجود روسای کاربلد، دلسوز و باشخصیت، هیات علمی مهربان و دانشمند و دانشجویان علاقه‌مند و فعال بهره برده و من هم به سهم خودم سعی کردم در این سی سال فعالیت مثبتی داشته باشم. البته آقای دکتر مجیدی و آقای دکتر رستگاریان به من خیلی کمک کردند. همکاران دیگر نظیر آقای دکتر حسابی و خانم دکتر حکیم‌زاده هم زحمات زیادی کشیدند.
یکی از خاطرات خوب من موفقیت دانشجویان دانشکده دندانپزشکی آزاد در امتحانات علوم پایه و رزیدنتی است که هر سال اخبار موفقیت این عزیزان را می‌شنوم و بسیار خوشحال می‌شوم و احساس غرور می‌کنم چون اعتقاد دارم این دانشکده خانه من است.

امکانات اولیه
محدودیت فضای فیزیکی مشکل بزرگی بود. آن اوایل بیشتر از ساختمان گلستان استفاده می‌کردیم و امکانات کافی نداشتیم. دانشجویان دوره‌های اول ما چندان قدر این رشته را نمی‌دانستند ولی از دوره‌های سوم به بعد به تدریج این مشکل برطرف شد. آقای فتاحی در این دانشکده خیلی زحمت کشید و دوندگی کرد. دکتر فاضل هم به سهم خود تلاش بسیاری برای برطرف کردن مشکلات داشتند. خوشبختانه این دانشکده روز به روز پیشرفت کرد و الان به نظر من یکی از بهترین دانشکده‌های دندانپزشکی کشور است. من از‌‌ همان ابتدا ایمان داشتم این دانشکده آینده درخشانی دارد چون می‌دیدم که مجموعه دانشگاه آزاد به سرعت در حال پیشرفت است. حتی اوایل این ایده از طرف دکتر جاسبی مطرح شد که زمین بزرگی خریداری شده و دانشکده‌ای مشابه دانشکده دندانپزشکی اصفهان ساخته شود ولی بعد تصمیم بر این شد که فعلا در همین محل ساختمان گلستان و بعدا نیستان کار‌ها انجام شود.

کیفیت علمی دانشجویان
معتقدم برخلاف نظر برخی همکاران کیفیت علمی دانشجویان و علاقه آن‌ها به این رشته نه تنها کمتر نشده بلکه بیشتر هم شده است. من می‌بینم که در حال حاضر حتی کودکان نسلهای جدید باهوش‌تر از نسلهای قبلی هستند و اطلاعات بسیار بیشتری در زمینه‌های مختلف دارند.

وضعیت فعلی دانشکده دندان‌پزشکی آزاد تهران
من معتقدم دانشکده در حال حاضر وضعیت خوبی دارد. جدا از دکتر حراجی ریاست واحد که دانش آموخته همین واحد و از جنس همین دانشکده است معاونین خوبی هم در کنار ایشان حضور دارند. دکتر رمضانی شخصیت بسیار دوست داشتنی و فعالی هستند. آقای دکتر عزیزی و دکتر نشاندار هم به همین ترتیب.

توصیه به دانشجویان
عقیده من این است که باید به دانشجویان تازه وارد گفته شود که این راه شما است و این شغل قرار است زندگی شما را تامین کند. اگر کسی می‌خواهد در این راه موفق باشد باید کارش را بلد باشد و بتواند احتیاجات بهداشتی و درمانی بیمار را برآورده کند. برای این کار باید یک دانشجو زحمت بکشد و تلاش کند. متاسفانه مال پرکتیس دندانپزشکان در نظام پزشکی بسیار زیاد شده و این نگران کننده است. الان دوره‌های کوتاه مدت آمده که در عرض دو سه جلسه ارتودونسی و زیبایی و ایمپلنت آموزش می‌دهند. به نظر من این دوره‌ها اغلب کیفیت علمی مناسبی ندارند. من از دندانپزشکان جوان خواهش می‌کنم کاری را که در آن تبحر ندارند انجام ندهند و بیمار را ارجاع بدهند چون در غیر این صورت هم برای خودشان دردسر درست می‌کنند هم به بیمار آسیب خواهند زد. برخلاف نظر برخی همکاران من معتقدم ارجاع دادن بیمار نشانه دانش و شخصیت علمی و اجتماعی دندانپزشک است نه نشانه ضعف و کم سوادی. این نشان می‌دهد که دندانپزشک چقدر برای سلامت بیمار ارزش و احترام قائل است. نکته دیگر اینکه ما هرگز از مشورت و مشاوره بی‌نیاز نیستیم و اینکه به بیمار بگوییم باید درباره مشکل شما مشورت کنیم نشان می‌دهد که چقدر به سلامت او اهمیت می‌دهیم نه اینکه نشانه ضعف کاری ما باشد.

مشکلات رشته دندانپزشکی
باید خطاب به همکاران جوان و دانشجویان این رشته بگویم که دندانپزشکی رشته دشواری است و برای پزشک عوارضی را به همراه دارد. یکی از این عوارض که من در دانشگاه تگزاس روی آن تحقیق کردم کاهش شنوایی بخاطر وجود اصوات اولتراسونیک است و دیگری مشکلاتی نظیر گردن درد، کمر درد و درد دست و مچ و انگشتان است که بخاطر پزیشن‌های غلط ایستاده و نشسته ایجاد می‌شود. بسیاری از دندانپزشکان با این عوارض دست به گریبان هستند. من چون تخصصم در زمینه بهداشت است به دندانپزشکان جوان و دانشجویان این رشته توصیه می‌کنم از همین ابتدای دوران کار حرفه‌ای مراقب خودشان باشند تا دچار این مشکلات نشوند. البته برای حفاظت از صدا تنها راه استفاده از گوشی‌های بسیار کوچکی است که خلبانهای جت از آن‌ها استفاده می‌کنند ولی در این صورت گرچه از گوش دندانپزشک حفاظت می‌شود ولی از آن طرف ارتباط پزشک و بیمار را با اختلال روبرو می‌کند. در مورد پزیشن‌های کار روی بیمار باید دندانپزشک در شرایطی کار کند و بنشیند که کمترین میزان فشار به گردن، مهره‌ها و… وارد شود چون در غیر اینصورت در درازمدت عوارض جبران ناپذیری به همراه خواهد داشت. من از همکاران جوان خواهش می‌کنم این مسائل را جدی بگیرند و رعایت کنند.

نامه دکتر جاسبی به دکتر خامسی
نامه دعوت دکتر یحیوی برای دکتر خامسی جهت شرکت در جلسه مربوط به تاسیس واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد. دکتر خامسی: «در جلسه اول فقط من، دکتر جاسبی و دکتر یحیوی حضور داشتیم. جلسه دوم علاوه بر دکتر جاسبی و دکتر یحیوی، من، دکتر هوشنگ فاضل و دکتر سعید صفایی هم حضور داشتیم. همانجا بحث مدیریت واحد دندانپزشکی مطرح شد که من و دکتر صفایی قبول نکردیم. دکتر فاضل هم ابتدا گفتند که سابقه دانشگاهی ندارند ولی وقتی ما گفتیم که به ایشان کمک می‌کنیم در ‌‌نهایت پذیرفتند».

گفتگو با عزت دندانپزشکی ایران؛ دکتر عزت‌الله خامسی
گفتگو با عزت دندانپزشکی ایران؛ دکتر عزت‌الله خامسی

کنگره ۲۷ انجمن دندانپزشکی ایران به ریاست دکتر خامسی پانل آموزش دندانپزشکی. دکتر خامسی: «دکتر جاسبی علاقه زیادی داشت که با مسائل مربوط به آموزش دندانپزشکی و کوریکولوم آن آشنا شود. من به ایشان زنگ زدم و گفتم در کنگره ۲۷ یک پانل آموزش دندانپزشکی دارم و اگر شما دوست دارید در این پانل شرکت کنید. که ایشان به اتفاق دکتر یحیوی و دکتر فاضل آمدند کنگره و در پانل حاضر شدند». از چپ به راست دکتر سید حسین یحیوی، مرحوم دکتر هوشنگ فاضل، دکتر عبدالله جاسبی، دکتر عزت الله خامسی و دکتر حمید عادلی نجفی.

منبع:دندانه

 

نگاهی به وجه تسمیه روز دندان‌پزشکی در ایران

در تقویم‌های ایران و جهان روزهای متفاوتی برای گرامی‌داشت جامعه دندان‌پزشکی و توجه بر بهداشت دهان و دندان وجود دارد. به مناسبت فرا رسیدن روز دندان‌پزشکی، با هم مرور کوتاهی خواهیم داشت بر این روزها و مصداق نام‌گذاری هر کدام از آنها و در ادامه درباره روز ۲۳ فروردین‌ که پس از انقلاب به عنوان روز دندان‌پزشکی نام‌گذاری شده است، وجه تسمیه آن و نگاه جامعه دندان پزشکی درباره لزوم تغییر این روز یا حفظ خواهیم گفت.

چرا ۲۳فروردین روز دندانپزشکی نام‌گرفت؟
چرا ۲۳فروردین روز دندانپزشکی نام‌گرفت؟

روز دندان‌پزشکی در سال‌های دور
از سال ۱۳۴۳، روز ۲۴ دی‌ماه، سال‌روز تأسیس جامعه دندان‌پزشکی ایران به نام «روز دندان‌پزشکی» نامیده شد و در تقویم‌های آن زمان منعکس گردید. در این روز تلاش همه جانبه‌ای از طرف جامعه دندان پزشکی ایران با همکاری صدا و سیما و سه وزارت خانه (آموزش و پرورش، دفاع، کار و امور اجتماعی) برای شناساندن و گسترس بهداشت دهان در سطح جامعه و به‌خصوص مدارس سراسر کشور صورت می‌گرفت. استقبال مخاطبین از این حرکت موجب شد از سال سوم، روز دندان‌پزشکی به «هفته دندان‌پزشکی» تبدیل شود. در این هفته دندان‌پزشکان و دانشجویان، در یک حرکت خودجوش، علی‌رغم سرمای روزهای پایانی دی‌ماه، به مدارس می‌رفتند و ضمن معاینه دهان کودکان به آنها آموزش بهداشت دهان می‌دادند. شرکت‌ها و تولیدکنندگان لوازم بهداشت دهان نیز با اهداء مسواک و خمیردندان از این حرکت حمایت می‌کردند. این جنبش علمی- بهداشتی طی سال‌ها تأثیر به سزایی در اذهان عمومی گذاشت.

وجه تسمیه روز دندان‌پزشک
در سال‌های اول پس از انقلاب، روز دندان‌پزشکی تغییر کرد. مجلس شورای اسلامی در۲۳ فروردین سال۱۳۶۰ به‌‌منظور گسترش و پیشرفت خدمات درمانی و بهداشتی دهان و دندان در مناطق محروم کشور و روستاها، قانونی با عنوان «طرح تربیت بهداشت‌کاران دهان و دندان» را تصویب کرد. در این قانون، مجلس، وزارت بهداشت و درمان را موظف کرد که داوطلبانی را برای تربیت در این دوره، جذب کند و پس از دادن آموزش‌های لازم، با مدرک فوق دیپلم، آنان را در مناطق محروم به خدمت گمارد تا از این طریق، ضمن ارائه خدمات اولیه، از شیوع بیماری‌های دهان و دندان جلوگیری نموده و اصل پیشگیری را مورد نظر قرار دهند. هیات وزیران در تاریخ اول دی‌ماه ۶۲، بنا به پیشنهاد جامعه اسلامی دندان‌پزشکان ایران، روز بیست و سوم فروردین‌ماه هر سال را که مصادف با تاریخ تصویب این طرح بود را به عنوان روز دندان‌پزشک نامگذاری کرد و مصوبه آن به امضای نخست وزیر وقت رسید.
دکتر محمد صادق احمد آخوندی، رییس جامعه اسلامی دندان‌پزشکان، به عنوان پیشنهاد دهنده روز دندان‌پزشکی، ضمن دفاع از مصداق این نامگذاری می‌گوید: انتخاب تاریخ تصویب قانون بهداشتکار دهان و دندان برای نامگذاری روز دندان‌پزشکی در شرایطی صورت گرفت که تعداد دندان‌پزشکان در کشور بسیار کم بود و توزیع جمعیتی آنان به نسبت جمعیت اصلا مناسب نبود. در بسیاری از شهرهای کشور دندان‌پزشکی وجود نداشت و حتی در شهرهای بزرگ نظیر تهران مردم ناچار بودند برای درمان‌های دندان‌پزشکی به افراد تجربی و دندان‌ساز مراجعه کنند، که صلاحیت انجام این کارها را نداشتند. هدف از تصویب طرح تربیت بهداشتکار دهان و دندان این بود که ریشه رجوع مردم به افراد غیر متخصص خشکانده شود. انتخاب این تاریخ برای روز دندان‌پزشکی، فرصتی برای فرهنگ‌سازی و مصداق مناسبی برای ترویج این تفکر بود که خدمات دندان‌پزشکی باید توسط دندان‌پزشک انجام شود.

چرا ۲۳فروردین روز دندانپزشکی نام‌گرفت؟
چرا ۲۳فروردین روز دندانپزشکی نام‌گرفت؟

چرا روز دندان‌پزشک فراگیر نشد
اینک پس از گذشت سه دهه از این نام گذاری، نه تنها تقویم‌ها به این مناسبت اشاره‌ای نمی‌کنند و نشریات به آن نمی‌پردازند، که حتی بسیاری از دندان‌پزشکان روزشان را به یاد نمی‌آورند یا به‌دلیل مصداق نام‌گذاری‌اش، آن را به رسمیت نمی‌شناسند. بسیاری از کارشناسان و پیشکسوتان دندان‌پزشکی نیز بر لزوم تغییر این روز تاکید می‌کنند.
دکتر صادق آخوندی می‌گوید: در کشور ما کار فرهنگی و تبلیغی زیادی درباره مناسبت‌ها انجام نمی‌شود. مردم تاریخ بسیاری از مناسبت ها را نمی‌دانند. این دلیل بر آن نیست که فلان روز در میان مردم جا نیفتاده است. در مورد ۲۳ فروردین نیز نیازی به یادآوری فلسفه نام‌گذاری روز دندان‌پزشک نیست و در عوض می‌توان روی فرهنگ‌سازی در مورد بهداشت دهان کار کرد.
دکتر علی تاجرنیا، عضو هیات‌مدیره انجمن دندان‌پزشکی ایران می‌گوید: یک سری افراد، با هر انگیزه‌ای زحمتی کشیده‌اند و روزی را به نام دندان‌پزشک ثبت کرده‌اند. البته در این نام‌گذاری کج سلیقگی شده و دوستان می‌توانستند گزینه مناسب‌تری را انتخاب کنند. اما با توجه به اینکه ثبت یک روز در تقویم رسمی کشور بسیار مشکل است، شاید مناسب‌تر باشد در شرایط کنونی، در عوض بحث و جدل در مورد گزینه‌های جایگزین و به جای خدشه وارد کردن به این روز، به تقویت همین مناسبت بپردازیم.
او در پاسخ به این سوال که چرا روز دندان‌پزشک توسط دندان‌پزشکان چندان مورد استقبال قرار نمی‌گیرد می‌گوید: به دو دلیل این روز نتوانسته به یک روز فراگیر تبدیل شود. اول بد سلیقگی در انتخاب این روز و تعارضی که در مصداق این مناسبت با حوزه دندان‌پزشکی وجود دارد. تاریخ تصویب قانون بهداشتکار دهان بیشتر مناسب تکریم بهداشتکاران است تا دندان‌پزشکان. نکته دوم، حمایت افراد و نهادهایی بود که برای اولین‌بار این روز را مطرح کردند و در ادامه از آن حمایت کردند که از بدنه جامعه دندان‌پزشکی کشور نبودند.
این نماینده سابق مجلس شورای اسلامی در ادامه می‌افزاید: من موافق انتخاب روز مناسب تر و فراگیرتری به نام روز دندان‌پزشکی هستم اما این انتخاب اول باید مورد پذیرش جامعه دندان‌پزشکی قرار گیرد و در ادامه وارد پروسه تصویب در هیات دولت شود. اما تا آن زمان بهتر است به عنوان این روز دست نزنیم و به آن خدشه وارد نکنیم.

گزینه‌های دیگری برای روز دندان‌پزشکی
دکتر محمد علی افتخاری، عضو هیأت‌موسس جامعه دندان‌پزشکی ایران در سال ۱۳۴۱ می‌گوید: نام‌گذاری روز دندان‌پزشک در تاریخ تصویب طرح بهداشتکار دهان، کار اشتباهی بود و به هیچ‌وجه موضوعیت ندارد. باید روزی به عنوان روز دندان‌پزشک انتخاب شود که بر ارزش دندان‌پزشکی بیافزاید. در تاریخ دندان‌پزشکی ایران مناسبت‌های فراوانی وجود دارد که می‌تواند مبنای نام‌گذاری این روز شود. به نظر من تاریخ تصویب واژه دندان‌پزشک، در ۲۶ بهمن ۱۳۲۲ بسیار بامسماست؛ چراکه برای اولین بار هویت دندان‌پزشک مورد تصویب قرار گرفت و جایگزین کلمه دندانساز شد. یکی از مناسبت‌های دیگر روز افتتاح اولین دانشکده دندان‌پزشکی کشور در سال ۱۳۳۵ است. دانشکده دندان‌پزشکی تهران در این سال تاسیس شد. تا پیش از آن تمام رشته‌های علوم‌پزشکی در دانشکده پزشکی- دندان‌سازی- داروسازی تدریس می‌شد.
دکتر علی یزدانی، نماینده دندان‌پزشکان تهران در سازمان نظام‌پزشکی، روز ۲۳ فروردین را از دو جنبه برای نام گذاری دندان‌پزشکی مناسب نمی‌داند: از طرفی در حال حاضر صنفی به عنوان بهداشتکار دهان در کشور وجود ندارد. از طرف دیگر معمولا در فروردین ماه به دلیل تعطیلات طولانی، نمی‌توان برنامه ریزی مناسبی برای برگزاری همایش و مراسم بزرگداشت انجام داد.
او روز افتتاح دانشکده دندان پزشکی دانشگاه تهران، به عنوان اولین دانشکده دندان‌پزشکی ایران، را مصداق مناسبی برای روز دندان‌پزشک می داند و تاکید می کند: این انتخاب بهترین گزینه برای نام گذاری است که هیچ حرف و حدیثی را بر نمی‌انگیزد.

چرا ۲۳فروردین روز دندانپزشکی نام‌گرفت؟
چرا ۲۳فروردین روز دندانپزشکی نام‌گرفت؟

نظرخواهی برای تغییر روز دندان‌پزشکی
سی و چهار سال از زمان تصویب ۲۳ فروردین به نام روز دندان‌پزشکی در ایران می گذرد. نام‌گذاری‌ای که بسیاری معتقدند در انتخاب مبنای آن بد سلیقگی شده و اغلب جامعه دندان‌پزشکی با آن موافق نیستند. اما آیا باید برای تغییر این روز اقدام کرد؟
دکتر رکن، استاد پیشکسوت دانشکده دندان‌پزشکی تهران و عضو هیات‌مدیره انجمن دندان‌پزشکی، معتقد است در مورد ۲۳ فروردین ماه و روز دندان‌پزشکی یک سوء‌تفاهم بزرگ اتفاق افتاده است. او می‌گوید: روز ۲۳ فروردین نه تاریخ تصویب طرح بهداشت کار دهان که تاریخ تصویب قانون توسعه خدمات بهداشت دهان و دندان در مناطق محروم و روستایی است که البته طرح بهداشتکاران دهان و دندان از دل آن بیرون آمده است. اما با توجه به حساسیت‌هایی که وجود دارد آن را مربوط به طرح بهداشتکار دهان می دانند.
او می‌افزاید: نام‌گذاری رسمی یک روز پروسه پیچیده‌ای دارد و نیازمند تصویب در شورای انقلاب فرهنگی و پس از آن هیات دولت است. از طرف دیگر یافتن یک مصداق مناسب برای روز دندان‌پزشک بسیار مشکل است و اختلاف نظر درباره آن زیاد است. در چنین شرایطی تغییر روز دندان‌پزشک، از نظر زمانی پخته‌نشده و زود است و صبر و حوصله زیادی را می‌طلبد.
دکتر مهیار شهبازی مقدم، رییس انجمن دندان‌پزشکی ترمیمی ایران، وجه تسمیه روز دندان‌پزشک را چندان مهم نمی‌داند و می‌گوید: همین که روزی به نام روز دندان‌پزشک تصویب شده و در تقویم‌ها قرار گرفته، خوب است و مصداق آن چندان اهمیت ندارد. روز دندان‌پزشک بهانه خوبی است برای شناساندن دندان‌پزشکی و آموزش اصول اولیه بهداشت دهان به مردم و باید از این فرصت نهایت استفاده را برد.
در سال ۹۴ سازمان نظام‌پزشکی با همکاری انجمن دندان پزشکی ایران پیشگام بررسی و نظرخواهی از جامعه دندان‌پزشکی درباره روز دندان‌پزشکی شد. ایده این حرکت آن بود که اگر جامعه دندان‌پزشکی موافق تغییر روز دندان‌پزشکی است وظیفه مدیران سازمان است تا علی‌رغم پروسه پیچیده این کار، برای تغییر روز دندان‌پزشکی پیشگام شوند. پس از یک جلسه هم‌اندیشی با جمعی از مدیران و پیشکسوتان این حوزه، یک نظرخواهی گسترده پیامکی از جامعه دندان‌پزشکی درباره نام‌گذاری روز ۲۳ فروردین به نام روز دندان پزشکی انجام شد. در گام دوم و پس از آنکه نظر اکثر جامعه دندان‌پزشکی بر لزوم تغییر این روز بود، نظرخواهی درباره مناسب ترین مصداق برای نام‌گذاری انجام گرفت. با اینکه نتایج این نظرسنجی منتشر نشد اما واکنش دندان‌پزشکان در شبکه‌های اجتماعی نشان داد اغلب دندان پزشکان همسو شدن ایران با یکی از مناسبات جهانی دندان‌پزشکی یا افتتاح اولین دانشکده دندان‌پزشکی همزمان با استقلال دانشکده دندان‌پزشکی تهران از دانشکده پزشکی، موافق هستند.

منبع:دندانه

 

انتخابات انجمن علمی دندانپزشکی ترمیمی ایران روز ۲۱اردیبهشت ۹۸ به شکل الکترونیک برگزار شد. در این انتخابات که پنجمین انتخابات الکترونیک انجمن‌های علمی دندان‌پزشکی بود ۹ نفر برای پست هیات مدیره و ۲ نفر برای پست بازرس کاندیدا شده بودند.

از میان کل متخصصان دندان‌پزشکی ترمیمی ایران تنها ۱۹۷ نفر با پرداخت حق عضویت سالیانه واحد شرایط شرکت در انتخابات بودند. در مدت زمانه ۲۴ساعته برگزاری انتخابات ۱۰۵ نفر از واجدین شرایط در انتخابات شرکت کردند تا میزان مشارکت در انتخابات به ۵۳درصد برسد.
در این انتخابات دکتر کامیار فتح پور با کسب ۶۹ رای (۳۵درصد رای کل اعضا و ۶۵درصد رای شرکت کنندگان) نفر اول انتخابات شد.

انتخابات انجمن دندانپزشکی ترمیمی در یک نگاه
تاریخ انتخابات: ۲۱ اردیبشهت ۹۸
واجدین شرایط: ۱۹۷ نفر
شرکت کنندگان: ۱۰۵ نفر (۵۳درصد)
تعداد کاندیدا: ۲+۹
تعداد منتخبات هیات مدیره: ۱+۵
رای نفر اول: ۶۹ رای
رای نفر آخر: ۲۶ رای

منبع:دندانه

انتخابات انجمن دندانپزشکی ترمیمی ایران برگزار شد
انتخابات انجمن دندانپزشکی ترمیمی ایران برگزار شد

 

بررسی ۲۵ هزار نظر از فعالان صنفی دندان‌پزشکی در دوران انتخابات انجمن دندان‌پزشکی ایران

احمد صوفی محمودی، وحید رواقی

مقدمه
انتخابات اخیر هیئت‌مدیرهٔ انجمن دندان‌پزشکی ایران (که در حال حاضر جامعهٔ علمی دندان‌پزشکی ایران خوانده می‌شود) از ظهر روز پنج‌شنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ شروع و تا انتهای روز شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ ادامه داشت. در این انتخابات از ۴۷۵۲ نفر واجد شرایط، ۲۳۲۸ نفر رأی دادند (نرخ مشارکت ۴۸٫۹۹٪). همچنین برای اولین بار انتخابات این انجمن، که مهم‌ترین ساختار اختصاصی دندان‌پزشکان کشور است، به‌صورت الکترونیکی و از طریق سامانه جامع انجمن‌های علمی پزشکی ایران (ima-net.ir) انجام شد.

فعالان صنفی دندانپزشکی اسفند۹۷ درباره چه حرف زدند؟
فعالان صنفی دندانپزشکی اسفند۹۷ درباره چه حرف زدند؟

گفتگو درباره انتخابات انجمن دندان‌پزشکی حدودا یک ماه قبل از انتخابات آغاز شد. در این دوران فعالان و نمایندگان گروه‌های مختلف جامعهٔ دندان‌پزشکی در این گفت‌وگوها مشارکت کردند. عمدهٔ این بحث‌ها در نرم‌افزار پیام‌رسان تلگرام جریان داشت. در این دوران، گروه «تعالی انجمن‌های دندان‌پزشکی ایران» فعال‌ترین گروه مستقلی بود که کاندیداها و افراد تأثیرگذار حرفه دندان‌پزشکی در آن به گفت‌وگو می‌پرداختند. برای داشتن تصویری بهتری از دغدغه‌های افراد تأثیرگذار حرفهٔ دندان‌پزشکی نظرات منتشر شده در این گروه را در دوران رقابت‌های انتخاباتی بررسی نمودیم.

نحوهٔ انجام کار
با استفاده از ابزاری که در نسخه دسکتاپ نرم‌افزار تلگرام وجود دارد، از ساعت ۰۰:۰۱ روز ۶ اسفند ۱۳۹۷ به‌وقت تهران (روز اعلام نهایی کاندیداها) تا ساعت ۲۲:۱۵ روز ۲۴ اسفند ۱۳۹۷ به‌وقت تهران (که بحث‌های اصلی انجام شده بود)، یعنی حدود ۱۹ روز، از گفتگوهای گروه تعالی انجمن‌های دندان‌پزشکی ایران خروجی HTML گرفتیم. با توجه به روشی که در این‌جا به‌ آن اشاره شده، با استفاده از نرم‌افزار R نسخهٔ ۳.۵.۱ روی ویندوز ۱۰ میزان تکرار هر کلمه مشخص شد.
پس از به‌دست‌آوردن جدول تکرار کلمات، این جدول به‌صورت فایل xlsx ذخیره و جدول با استفاده از نرم‌افزار اکسل به‌صورت دستی اصلاح شد. اصلاح این جدول چند مرحله داشت؛ در مرحلهٔ اول حروف اضافه (مانند از، به، در، را و…) حذف شد. در ادامه فعل‌ها نیز حذف شدند تا تنها کلمات مورد مطالعه قرار گیرند. در مرحلهٔ بعد ۱۰۰ کلمهٔ اول و ریشه‌های‌شان در فایلی جداگانه فهرست شدند. ریشه‌یابی را نیز دستی انجام دادیم؛ برای مثال، کلمات دندان‌پزشک، دندان‌پزشکی، دندان‌پزشکان، دندان‌پزشک، دندان‌پزشکی، دندان‌پزشکان، دندان پزشک، دندان پزشکی و دندان پزشکان که از لحاظ تعداد کاراکتر متفاوت‌اند و در نتیجه کامپیوتر آن‌ها را کلماتی جداگانه تشخیص می‌دهد، در زیر مجموعهٔ «دندان‌پزشکی» قرار گرفتند. کار ریشه‌یابی را تا رسیدن به ریشه‌هایی که ۲۰ بار یا بیش‌تر تکرار شده بودند، ادامه دادیم. این کار برای همهٔ ۱۰۰ کلمهٔ اول تکرار شد.
برای رسم «ابر کلمات» از سایت WordItOut استفاده کردیم. تنظیمات مربوط به رنگ‌ها را از نارنجی تا سورمه‌ای و تعداد رنگ‌ها را نامحدود تعیین کردیم. تفاوت بین اندازه کلمات را نیز Big در نظر گرفتیم. نمودار ستونی را نیز با استفاده از نرم‌افزار Microsoft Office Excel 2016 رسم کردیم.
کدهای R و فایل‌های xlsx این‌جا گذاشته شده‌اند.

نتایج
گروه تعالی در زمان خروجی‌گرفتن ۱۸۴ نفر عضو داشت. تعداد کل پیام‌ها ۲۵۵۷۰ (دارای ۷۴۱۰۳۳ کلمه) بود و این پیام‌ها در پنج فایل HTML ذخیره شدند. هر عضو به‌طور متوسط بیش از هفت پیام در روز در این گروه ارسال کرده بود. سه کلمهٔ پرتکرار به‌ترتیب انجمن (۱۱۶۴۸ بار)، دندان‌پزشکی (۱۰۱۷۵ بار) و دکتر (۶۶۳۵) بود. در نمودار میله‌ای زیر ۱۰ کلمهٔ اول پرتکرار در پیام‌های منتشر شده در گروه تعالی انجمن‌های دندان پزشکی ایران نشان داده شده است:

فعالان صنفی دندانپزشکی اسفند۹۷ درباره چه حرف زدند؟
فعالان صنفی دندانپزشکی اسفند۹۷ درباره چه حرف زدند؟

در رابطه با کلماتی که مربوط به مسائل اجتماعی هستند، دو کلمهٔ «جامعه» و «مردم» در فهرست ۱۰۰ کلمهٔ اول قرار گرفتند. جامعه ۲۲مین کلمه با ۱۸۲۱ بار تکرار (۱۵.۶٪ تکرار کلمهٔ «انجمن») و مردم نیز ۸۷مین کلمه با ۷۴۹ بار تکرار (۶.۴٪ تکرار کلمهٔ «انجمن») بود. در بین اسامی ائتلاف‌های شرکت‌کننده در انتخابات نیز تنها اسم ائتلاف «همبستگی» جزو ۱۰۰ کلمهٔ اول بود (۶۵۶ بار تکرار). از این ائتلاف تنها یک کاندیدا توانست به هیئت مدیرهٔ انجمن دندان‌پزشکی ایران راه پیدا کند.
در تصویر زیر ابر کلمات ۱۰۰ کلمهٔ پرتکرار را مشاهده می‌کنید:

فعالان صنفی دندانپزشکی اسفند۹۷ درباره چه حرف زدند؟
فعالان صنفی دندانپزشکی اسفند۹۷ درباره چه حرف زدند؟

منبع:دندانه

 

رییس پنجاه رییس پنجاه و ششمین کنگره انجمن دندان پزشکی ایران گفت: سلامت دهان و دندان، به عنوان بخشی از سلامت عمومی بدن هنوز هنوز دچار چالش‌های زیادی است و هر ساله شاهدیم که سازمانهای بین‌المللی مانند سازمان بهداشت جهانی به این امر توجه ویژه‌ای دارند.

وی افزود: علاوه بر توجه دولت‌ها و نهادهای غیردولتی به موضوع سلامت دهان و دندان، نقش دندان‌پزشکان نیز در بحث سلامت دهان و دندان مهم است و دندان‌پزشکان می‌توانتد با معاینات دقیق و تشخیص‌های به موقع، نقش موثری را در ارتقاء بهداشت دهان و دندان و سلامت افراد ایفا کنند.

تاجرنیا با بیان اینکه ۴۰ درصد افراد مبتلا به دیابت از بیماری خود خبر ندارند، ادامه داد: ۷۰ درصد این بیماران از اهمیت سلامت دهان و دندان و تاثیر آن در بیماریشان بی‌اطلاع هستند و بسیاری از افراد هم از علائم سرطانهای دهان و دندان اطلاع نداشته و از آثار زیانبار سیگار بر سلامت دهان و دندان بی‌خبرند.

رییس پنجاه و ششمین کنگره اکسیدا۵۶، با بیان اینکه وظیفه ما این است که با افزایش دانش، صرف وقت و انجام معاینات دقیق به همنوعانمان جهت بهبود زندگی کمک کنیم، گفت: سالانه از کشورهای مختلف افراد زیادی برای دریافت خدمات دندان‌پزشکی به ایران می‌آیند و این موضوع نشان از پیشرفت خدمات دندان‌پزشکی در کشور است.

تاجرنیا با اشاره به توجه دولت یازدهم به حوزه سلامت کشور و تزریق بودجه مناسب به این حوزه، اظهار کرد: بر این اساس از یکسال گذشته وزارت بهداشت توجه ویژه‌ای به موضوع سلامت دهان و دندان داشته و خصوصا در زمینه دانش آموزان و مادران باردار اقداماتی را انجام داده است که گام بزرگی جهت ارتقاء شاخص‌های سلامت دهان و دندان بوده است. در عین حال تشکیل شورای سلامت دهان که برای اولین بار به صورت سازمان یافته اتفاق افتاد بسیار حائز اهمیت است.

دکتر تاجرنیا با بیان اینکه ورود دولت به حوزه دندان پزشکی برای گسترش آن امری پسندیده است، گفت: البته باید در این زمینه به تجربیات جهانی نیز توجه کرد. از طرفی انجمن دندان‌پزشکی ایران تلاش کرده با همراهی با دولت نقش موثری در تدوین گایدلاین‌ها، ارائه نظر در زمینه تعیین تعرفه‌ها و… در ارتقاء سلامت دهان و دندان کمک کند.

وی با بیان اینکه باید مردم را با مشکلات ناشی از عدم رعایت بهداشت دهان و دندان آشنا کرد، گفت: البته باید توجه داشت که هزینه‌های خدمات دندان‌پزشکی در کشورهای مختلف گران ‌قیمت است و بیمه‌ها نیز در بسیاری از کشور‌ها هزینه‌های درمانی دندانپزشکی را تحت پوشش بیمه قرار نمی‌دهند بلکه به بهداشت و پیشگیری توجه می‌کنند. خوشبختانه وزارت بهداشت در این زمینه اقداماتی را آغاز کرده است. در عین حال اگر بیمه‌ها کمک کنند و یک سرمایه‌گذاری اولیه در این حوزه صورت گیرد مشکلات مردم کاهش می‌یابد.

رییس پنجاه و ششمین کنگره انجمن دندانپزشکی ایران تاکید کرد: در حال حاضر مردم با مشکلات اقتصادی مواجه هستند که امیدواریم با گشایش اقتصادی و کمک دولت و بیمه‌ها در این حوزه مشکلات مردم مرتفع شود.

منبع:دندانه

 

ساختمان جدید انجمن دندان‌پزشکی ایران افتتاح شد
ساختمان جدید انجمن دندان‌پزشکی ایران، پنج‌شنبه، ۲۳ اردیبهشت پس از برگزاری جلسه شورای عالی انجمن و با حضور اعضای آن افتتاح شد.

دکتر امیررضا رکن، مسئول کمیته ساختمان انجمن، زمان نهایی بهره‌برداری از این ساختمان را تا ۱ ماه آینده اعلام کرد و گفت: ساختمان جدید انجمن طی ۱۸ ماه و با مشارکت انجمن‌های پریودنتیست‌ها، ارتدنتیست‌ها، اندودنتیست‌ها و پروستودنتیست‌ها ساخته شده است و در ‌‌نهایت تا ۱ ماه دیگر، پس از وصل شدن برق اصلی، کاملاً آماده بهره‌برداری می‌شود.
او ادامه داد: ساختمان جدید ۷ طبقه دارد که طبقات پارکینگ و زیرزمین آن به لابی و آمفی‌تئا‌تر، ۳ طبقه به انجمن دندان‌پزشکی ایران و ۲ طبقه که هر یک ۲ واحد دارند به ۴ انجمن تخصصی که در ساخت ساختمان مشارکت کرده‌اند اختصاص پیدا کرده است.

مسئول کمیته ساختمان انجمن دندان‌پزشکی ایران در توضیح هزینه‌های ساختمان جدید این انجمن گفت: بنای این ساختمان ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان، خرید اثاثیه و طراحی داخلی ۵۰۰ میلیون تومان و تبدیل سند ملک از مسکونی به اداری، ۹۰۰ میلیون هزینه داشته است که ۶۰ درصد آن را انجمن دندان‌پزشکی مادر و ۴۰ درصد باقی‌مانده را ۴ انجمن تخصصی که ذکر شد به تساوی تقبل کرده‌اند.
ساختمان جدید انجمن دندان‌پزشکی در گیشا، خیابان علیالی غربی، پلاک ۸۳، یعنی در مقابل ساختمان قبلی واقع شده است به گفته دکتر امیررضا رکن، اعضای هیات مدیره هنوز در مورد وضعیت ساختمان پیشین تصمیم نگرفته‌اند.

عکس‌هایی از مراسم افتتاح این ساختمان را در ادامه ببینید:

خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران

خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران
خیابان علیانی غربی، پلاک۸۳؛ خانه جدید دندانپزشکان ایران

منبع:دندانه

 

دندان‌پزشکانی که در روز افتتاحیه پنجاه و ششمین کنگره انجمن دندان‌پزشکی ایران که همزمان با کنگره منطقه‌ای فدراسیون جهانی دندان‌پزشکی و کنگره جهانی ICOI برگزار شد، حضور داشتند، شاهد رونمایی و اولین اکران سرود این انجمن بودند. ساخت این سرود که اتفاقی جدید در بین انجمن‌های علمی و صنفی کشور بود، بهانه‌ای شد تا با دکتر علی تاجرنیا، رییس کنگره اکسیدا۵۶ و مجری این طرح، درباره چگونگی اجرا و دورنمای آن گفتگویی داشته باشیم که در ادامه می‌خوانید.

آقای دکتر تاجرنیا! ایده ساخت سرود برای انجمن مادر دندان‌پزشکی ایران اولین بار کی و کجا مطرح شد؟
این ایده از چندین ماه پیش در کمیته فرهنگی انجمن مطرح شد و هدف آن هم، ساخت سرودی برای جامعه دندان‌پزشکی با شاخصه‌هایی بود که هم بیان‌کننده رسالت‌ها و وظایف جامعه دندان‌پزشکی نسبت به مردم باشند و هم توجه به امر سلامت دهان را در خود بگنجانند و تا حدودی هم بتوانند برای همکاران دندان‌پزشک نقش انگیزشی داشته باشند، اما متأسفانه این ایده فراموش شد و وقتی به کنگره ۵۶ نزدیک می‌شدیم، من با خودم فکر کردم برگزاری دو کنگره بین‌المللی، همزمان با این کنگره ملی، فرصت مناسبی برای ساخت و رونمایی سرود انجمن دندان‌پزشکی است. بنابراین، این موضوع را در شورای سیاست‌گذاری کنگره مطرح کردم و شورا هم با آن موافقت و شروع کار را منوط به همفکری با اعضای کمیته فرهنگی کرد.

شاعر و آهنگ‌ساز این سرود چه کسانی بودند؟
پیگیری مراحل ساخت این سرود با من بود و بعد از مشورت با استاد محمدعلی بهمنی، آقای عبدالجبار کاکایی را به‌عنوان شاعر و به توصیه شاعر، آقای عباس آزاد که کارهای مشابه از جمله سرود سدهای کارون و شرکت مپنا را در کارنامه دارند برای آهنگ‌سازی کار انتخاب کردم.

چرا تصمیم گرفتید این سرود را گروه کر اجرا کنند و تک‌خوانی را برای اجرای آن انتخاب نکردید؟
بعد از مشورت با استاد آزاد، به این نتیجه رسیدیم که موسیقی این کار باید حماسی باشد و گروه کر آن را بخواند. بعدازاینکه توافقات تمام شد، آقای کاکایی شعر را سرودند و پس از چند اصلاح، چند آهنگ متناسب با آن، هم برای گروه کر و هم برای تک‌خوانی ساخته شد و درنهایت بعد از بازدید همکاران شورای برگزاری کنگره ۵۶ و همکاران عضو هیات مدیره، این سرود در جلسه شورای سیاست‌گذاری کنگره ۵۶ به تصویب رسید و در افتتاحیه این کنگره رونمایی شد.

همکاران دندان‌پزشک نسبت به این سرود چه نظراتی داشتند؟
مسلم است هر یک از همکاران سلیقه‌های متفاوتی دارند، اما از زمانی که این کار پخش شده است، بیشتر از ۱ مورد انتقاد در مورد آن نشنیده‌ام. قطعاً این سرود باید بیشتر در جامعه دندان‌پزشکی مطرح بشود و افراد نقطه نظرات خود را درباره آن مطرح کنند، اما ما باید بدانیم هیچ کاری بی‌عیب نیست و دیگران هم باید بدانند که هر کاری که مدنظر آن‌ها باشد، ممکن است با سلایق سایرین هم‌خوانی نداشته باشد، اما به‌هرحال این اولین گامی است که برای معرفی جامعه دندان‌پزشکی برداشته‌شده است. ما در ویدئو کلیپی که برای این سرود ساخته شد، تلاش کردیم تمام ابعاد جامعه دندان‌پزشکی را نمایش دهیم، اما ۲ دقیقه و نیم هم مجال مناسبی برای گفتن همه این حرف‌ها نیست.

برای پخش این سرود در موقعیت‌های بعدی چه برنامه‌هایی دارید؟
برای پخش این سرود برنامه خاصی نداریم، زیرا هنوز زیاد در جامعه دندان‌پزشکی مطرح نشده است و نظرات را نسبت به آن نمی‌دانیم، اما اگر بتوانیم آن را بیشتر معرفی کنیم، می‌تواند به‌عنوان نمادی برای جامعه دندان‌پزشکی ایران و تقدیر از دندان‌پزشکان مورد استفاده قرار بگیرد.

انجمن دندانپزشکی ایران صاحب سرود رسمی شد
انجمن دندانپزشکی ایران صاحب سرود رسمی شد

منبع:دندانه

 

دکتر علی‌رضا آشوری و سحر عبداله‌زاده

دکتر عباس دلورانی، استاد دوست‌داشتنی و محبوب بخش اندو و یکی از قدیمی‌ترین اعضا هیات‌علمی دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه آزاد است که در تأسیس و راه‌اندازی بخش اندودنتیکس در این دانشکده نقشی اساسی بر عهده داشته است. او که متولد سال ۱۳۳۱ در تهران است، سال ۱۳۴۹ وارد دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه تهران شده و سال ۱۳۵۵ از آن فارغ‌التحصیل شده است. با این استاد درباره زندگی حرفه‌ای‌اش گفتگویی داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

گفتگو با دکتر عباس دلورانی، استاد محبوب دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران
گفتگو با دکتر عباس دلورانی، استاد محبوب دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران

– آقای دکتر دلورانی! هدفتان از شرکت در کنکور، قبول شدن در دندان‌پزشکی بود یا دست تقدیر باعث شد دندان‌پزشک شوید؟
در مورد پزشک یا دندان‌پزشک شدنم، هیچ ایده‌ای نداشتم و فقط تست‌هایی که در کنکور زدم مرا به این سمت برد. اولین رشته‌ای که انتخاب کرده بودم، پزشکی تهران بود و دندان‌پزشکی دانشگاه تهران انتخاب دومم بود. پس شاید اگر چند تا تست بیشتر می‌زدم الآن یک پزشک بودم!

– دندان‌پزشکی را باعلاقه خواندید؟
مطالعه، جزء لاینفک کار من در دانشگاه بود. سال ۶۳ و ۶۴ مقاله و کتاب بسیار کم به دست ما می‌رسید و من هر روز مانند یک کارمند از ساعت ۹ تا ۱۲ به کتابخانه دانشگاه تهران می‌رفتم و کتاب و مجله می‌خواندم.‌‌ همان زمان بود که به من پیشنهاد شد عضو هیات‌علمی دانشگاه تهران بشوم، اما شرایطش را نداشتم و قبول نکردم.

بهار سال ۶۹ بود که در یک آگهی دیدم دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه آزاد نیاز به هیات‌علمی دارد و من هم به دنبال این آگهی، عضو هیات‌علمی دانشگاه آزاد شدم و کارم را در بخش ترمیمی آغاز کردم.

– چرا ابتدا وارد بخش ترمیمی شدید؟
روز مصاحبه، مرحوم دکتر شاهوردیانی به من گفتند بخش اندو هنوز شروع به فعالیت نکرده و پیشنهاد کردند من وارد بخش ترمیمی بشوم. آن روز مرحوم دکتر بهارلو، دکتر خامنه‌ئیان و دکتر عطری‌زاده هم در مصاحبه من حضور داشتند. من پیشنهاد دکتر شاه وردیانی را قبول کردم، اما گفتم که ترمیمی، رشته موردعلاقه من نیست. از اول مهر ۶۹ به مدت یک سال در بخش ترمیمی مشغول به کار شدم تا اینکه دکتر کنگرلو برای راه‌اندازی بخش اندو آمدند، اما چون ایشان در دانشگاه شهید بهشتی درگیر بودند، عملاً بخش را من راه‌اندازی کردم. مواد و وسایل را از انبار سفارش می‌دادم و با دست خودم ست درست می‌کردم. البته این بخش به خاطر شرایط خاصی که داشت، مدیریت خاصی هم می‌طلبید که دکتر کنگرلو در ‌‌نهایت آن را نپذیرفت و جای خود را به دکتر خردپیر داد.

– مگر آن زمان شرایط بخش اندو چگونه بود؟
ترم اول، من، دکتر مهاجری، دکتر اخلاقی، دکتر شیخ‌الاسلامی و دکتر فقیهی در بخش و پری‌کلینیک حضور داشتیم. آن اوایل امکانات ما بسیار کم بود. حتی مدتی یونیت‌های ما چراغ نداشتند و مجبور می‌شدیم پرده را کنار بزنیم تا نور بیشتری داخل بخش بیاید. بخش ما با پروتز متحرک مشترک بود و یک‌طرف بخش ما اندو می‌کردیم و طرف دیگر هم دکتر اجلالی پروتز کامل کار می‌کردند. اردیبهشت یا خرداد ۷۰ بود که خانم دکتر خردپیر به ما اضافه شدند.

دکتر خردپیر هم یک معلم خوب بود و هم یک مدیر خوب. او این قدرت را داشت که جایگاه هر کس را تشخیص بدهد و بفهمد هرکس در چه کاری موفق می‌شود. خانم دکتر مدت ۱۶ ترم پری‌کلینیک را به من سپرد و تشخیص داد که من در پری‌کلینیک مؤثر هستم.
او حساسیت زیادی به پری‌کلینیک داشت. تا قبل از دکتر خردپیر، در ایران پری‌کلینیک اندو وجود نداشت و او برای اولین بار در دانشگاه شهید بهشتی آن را راه‌اندازی کرد. به نظر من می‌توانیم دکتر خردپیر را مادر اندو ایران بدانیم.
اغلب دانشجویان ما به اندو علاقه‌مند می‌شدند و این هنر دکتر خردپیر بود. با توجه به آنچه از همکارانم در سایر دانشکده‌ها شنیده‌ام، می‌توانم به‌جرات بگویم که اندو دانشجویان ما در سطح بسیار بالایی است.

گفتگو با دکتر عباس دلورانی، استاد محبوب دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران
گفتگو با دکتر عباس دلورانی، استاد محبوب دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران

– از نظر شما هم پری‌کلینیک در آموزش اندو نقش مهمی دارد؟
به نظر من پری‌کلینیک مهم‌ترین رکن آموزش اندو است. در حال حاضر هم قوی‌ترین معلمان ما در پری‌کلینیک مشغول به کار هستند. من معتقدم اگر کسی می‌خواهد در اندو مهارت پیدا کند، باید دو ترم در پری‌کلینیک کار کند. زیرا می‌تواند در روز تا ۴۰ دندان اندو کند، درحالی‌که امکان ندارد در کلینیک حتی در یک هفته این تعداد اندو انجام دهد. کلید موفقیت، اندو اکسس صحیح است و آن را باید در پری‌کلینیک یاد گرفت.

– استاد بودن برای شما لذت‌بخش است؟
استاد بودن فقط درس دادن نیست، بلکه درس گرفتن هم هست. من به‌عنوان یک استاد، هم درس اخلاق و هم درس علمی از دانشجویانم می‌گیرم. شیوه کار من این است که خودم در پری‌کلینیک درس نمی‌دهم و از جلسهٔ دوم به بعد این بچه‌ها هستند که صحبت می‌کنند. به یاد می‌آورم که آقای دکتر پوریا مطهری که در بخش پری‌کلینیک اندو دانشجوی من بود، روزی به‌قدری زیبا در مورد سمنتوژنسیس صحبت کرد که برای من جنبهٔ آموزشی بسیار زیادی داشت. من در سال‌های تدریسم، درس‌های اخلاقی زیادی را هم از دانشجویانم گرفته‌ام.

– علاقه‌تان به ورزش، علی‌الخصوص رشته کوهنوردی از کجا شکل گرفت؟
فعالیت جدی ورزشی من وقتی شروع شد که وارد دانشکده شدم و دانشجویانم هم در این میان همراهم بودند. یک‌بار با کفش کوه سر کلاس رفتم و یکی از دانشجویان به نام آقای دلیری، علت را از من پرسید. بعد ازآن متوجه شدم او یکی از کوه‌نوردان بسیار برجسته است که قله‌های بالای ۷هزار متر را فتح کرده است و به من هم کمک کرد که بسیاری از قله‌ها را فتح کنم. علاقه من به کوه‌نوردی، به‌قدری بود که گاهی ساعت ۳ صبح از خواب بیدار می‌شدم و به کلک‌چال می‌رفتم و ساعت ۸ صبح هم سر کلاس حاضر می‌شدم.

گفتگو با دکتر عباس دلورانی، استاد محبوب دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران
گفتگو با دکتر عباس دلورانی، استاد محبوب دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران

البته اولین تجربه کوهنوردی من در ۱۵ سالگی و صعود به کلک‌چال بود اما بعد از خدمت سربازی، قله‌های زیادی را فتح کردم. تا سال ۶۲ که در قله خلنو سقوط بدی داشتم که در پی آن رباط پای راستم پاره شد و بعدازآن هم انگشت پای چپم شکست و همین باعث شد ۲ سال از کوه‌نوردی دور بیفتم و فقط به آمادگی جسمانی بپردازم.

پس از آن در سال ۸۹-۸۸ بود که دوباره کوهنوردی را به طور جدی شروع کردم . با آقای کیا دلیری دو قله را فتح کردیم و دو تجربه غارنوردی داشتیم؛ مثل غار دانیال . در همان زمان بود که بنا به پیشنهاد گروه در برنامه دور آناپورنا شرکت کردم، این برنامه حدود ۲۳ روز طول کشید و در مجموع ۱۴ روز در کوه بودیم که بسیار برنامه خوبی بود. بعد از آن گروهی را به همراه تعدادی از دوستان و دانشجویانم تشکیل دادم و بسیاری از قله‌ها ازجمله الوند، سبلان و دماوند را فتح کردیم.

– بزرگ‌ترین صعود شما چه بود؟
بزرگ‌ترین صعود من فتح قله کلیمانجارو در فروردین سال ۹۲ بود. کلیمانجارو قلهٔ بسیار زیبایی است که تا ارتفاع ۶۰۰-۴۵۰۰ متری آن گلدشت است، اما پیمودن ۱۲۰۰ متر انتهایی آن بسیار سخت است و تفاوت صعود به آن با دماوند در سرمای فوق‌العاده زیادش است.

– کوه‌نوردی چه ویژگی منحصربه‌فردی دارد که آن را دوست دارید؟
کوهنوردی، رشته‌ای است که در آن برای پیروز شدن نیازی نیست به کناردستی خود تنه بزنید. تنها ورزشی است که در آن کسی مقابل شما قرار نمی‌گیرد. دومین خصوصیت کوه، این است که در آن روح اتحاد به نمایش در می‌آید.

گفتگو با دکتر عباس دلورانی، استاد محبوب دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران
گفتگو با دکتر عباس دلورانی، استاد محبوب دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران

خاطره‌ای را به یاد می‌آورم که دریکی از صعودهایی که به قله سبلان داشته‌ام، پای یکی از دانشجویانم دچار مشکل شد و شخصی به او زانوبند داد که اصلاً او را نمی‌شناخت. این خصوصیت کوه‌نوردی است و به اعتقاد من، در هیچ ورزشی مانند کوه‌نوردی روحیه دوستی و یگانگی وجود ندارد.

– قله‌ای هست که دوست داشته باشید فتح کنید و نتوانسته باشید؟
آرزوی قلبی من مانند هر کوهنورد دیگری صعود به اورست است که به دلیل شرایط سنی و هزینه سنگینی که این کار دارد، امکان فتح آن را ندارم.

– از تجربیات صعودتان خاطره‌ای در ذهن دارید؟
خاطره‌ای که گفتنش خالی از لطف نیست مربوط به صعود من به قله ی ترانگواست. زمانی که همه ما به قله رسیدیم دیگر هیچ معنی نداشت که من ایرانیم و دیگری آلمانی… همه همدیگر را در آغوش می‌گرفتند و به هم تبریک می‌گفتند. در همان برنامه در گردنه ترانگو من پیرزن و پیرمردی را دیدم که بیشتر از ۸۰ سال سن داشتند و این دو آنقدر به همه گروه محبت می کردند که نمی توانید تصور کنید چه حس خوبی در آنجا برقرار بود و همه اینها به این دلیل است که یک جمع به موفقیت رسیده است. شما در هیچ ورزشی نمی‌بینید که همه از موفقیت همراهانشان خوشحال شوند و این قانون کوه است .

گفتگو با دکتر عباس دلورانی، استاد محبوب دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران
گفتگو با دکتر عباس دلورانی، استاد محبوب دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران

خاطره ی دیگر مربوط به سفر آناپورنا (نپال) است که به آقایی حدودا ۷۰ ساله برخوردم ایشون زمین خورده بودند و سرشون شکسته بود و اتفاقا خیلی جالب بود که تنها آمده بودند. من سر ایشان را بخیه زدم و پانسمان کردم.

– مهم‌ترین ویژگی یک ‌دندان‌پزشک باید چه باشد؟
دندان‌پزشک خوب، باید کارش را با اعتقاد انجام دهد. به نظر من یکی از مهمترین ارکان موفقیت در زندگی داشتن اعتقاد است. اگر کسی به چیزی اعتقاد داشته باشد و آن را در طول زندگی رعایت کند قطعا موفق می‌شود. من سال‌ها پیش یک دندان خودم را از دست دادم، اما حاضر نشدم آن را بریج کنم و هر بیماری از من سؤال می‌کرد بریج خوب است یا نه محل دندان خودم را نشان می‌دادم و می‌گفتم اگر خوب بود خودم انجام می‌دادم. تا اینکه چند سال قبل بالاخره آن را ایمپلنت کردم. این اعتقاد من بود. ما به‌عنوان دندان‌پزشک باید هر بیماری که روی یونیتمان می‌نشیند را مثل خانواده خودمان ببینیم و این‌طور نباشد که برای بیماران رابردم نبندیم، اما مادرمان را به دندان‌پزشکی ارجاع کنیم که رابردم می‌بندد. وظیفه ما به‌عنوان معلم، آموزش‌وپرورش است و باید به‌جز درس دندان‌پزشکی، این‌ها را هم به دانشجویان آموزش بدهیم.

منبع:دندانه

 

روایت آنچه در دولت یازدهم بر جامعه پزشکی و نظام سلامت گذشت

پرنیا زمانی/ نگین دندان‌پزشکی

انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ دارای یک ویژگی بارز بود. در آن انتخابات، سروسامان دادن و «اصلاح نظام سلامت کشور» به شکل یک شعار اصلی در برنامه کاندیدا‌ها و به‌خصوص کسی که چندی بعد، سکان هدایت کشور را در دست گرفت، وارد شد و طبیعتا پس از پیروزی لازم بود تا به وعده‌ها، عمل شود. با چنین هدفی حسن روحانی، حسن هاشمی را وارد کابینه دولت تدبیروامید کرد و از وی خواست تا ناوگان خسته و فرسوده نظام سلامت کشور را نونوار کند.

دستاوردهایی نیمه‌تمام
سال ۹۳ در شرایطی آغاز شد که وزیر بهداشت دولت، سرخوش از افزایش بودجه رویایی که نمایندگان خانه ملت برای وزارتخانه متبوع وی در نظر گرفته بودند، درجهت تحقق یکی از وعده‌های مهم حسن روحانی برآمد و پروژه اصلاح نظام سلامت کشور را کلید زد. اصلاح سیستمی که سال‌ها در حسرت یک غبارروبی و منتظر دیده‌شدن در بودجه‌های سنواتی کشور بود و سرانجام با آغاز طرح «تحول در نظام سلامت» تلاش کرد بسیاری از کاستی‌هایش را رفع کند.
مقایسه اوضاع و احوال گذشته با وضعی که امروز در کشور تجربه می‌کنیم، نشان می‌دهد که این طرح دست‌آوردهایی هم داشته است. حتی منتقدین سرسخت سیاست‌های وزارت بهداشت هم بر پیشرفت‌ها صحه می‌گذارند و معتقدند کارهای فراوانی انجام شده است. اما اهل فن و کار‌شناسان حوزه سلامت معتقدند تحولی که در سیاست‌های کلان و نگاه مسئولین کشور به حوزه سلامت ایجاد شده، اتفاق مبارکی است که اگر از تصمیمات شتاب‌زده، غیرکار‌شناسی و خلق‌الساعه پرهیز می‌شد، می‌توانست ثمراتی بیش از این به همراه داشته باشد. منتقدین می‌گویند گام‌های مختلف طرح تحول سلامت هرکدام تا مرحله‌ای پیش‌آمده‌ و نتایجی کسب کرده‌اند، ولی با برخورد با موانع سر راه، نیمه‌کاره مانده و‌‌ رها شده‌اند. گو اینکه حمایت‌های کلامی بخش‌های مختلف نظام در‌‌ همان روزهای آغازین، باعث ایجاد نوعی ذوق‌زدگی در مجریان طرح تحول سلامت شد و شاید روزی که دولت، مجلس، بیمه‌ها، مراکز صنفی و مجامع علمی همه یک‌صدا بانگ‌برآورده بودند که «به میدان بروید، ما حمایت می‌کنیم»، کسی در ساختمان شهرک غرب گمان نمی‌بُرد که ممکن است روزی در مسیر تحقق این حمایت‌ها، «اما و اگری» هم پیش آید.

در‌‌ همان گام‌های نخست، بیش از ۱۰میلیون نفر از جمعیت کشور که تحت پوشش هیچ‌کدام از بیمه‌های خدمات درمانی موجود در کشور نبودند، به رایگان به زیر چ‌تر حمایت سازمان بیمه سلامت ایران وارد شدند. این اقدام بزرگ چیزی نبود که متولیان سلامت از مباهات و افتخار به آن چشم‌پوشی کنند. اما دیری نپایید که با آشکار شدن روی دیگر سکه و رخ نمودن مشکلات مالی، همان‌ها در صف اول منتقدین ایستادند و تحت پوشش درآوردن این تعداد زیاد آن هم جهت همه خدمات درمانی سرپایی و بستری را اقدامی عجولانه و بدون برنامه خواندند. شاید نخستین دست‌آورد طرح تحول که در زندگی مردم احساس شد، کاهشی بود که در پرداخت از جیب آن‌ها صورت گرفت. بستری بیماران در شهر‌ها تنها با فرانشیز ۶ درصد و در روستا‌ها با ۳ درصد از هزینه، انجام‌پذیر شد. ولی اشکال عمده این دست‌آورد مهم این بود که در‌‌ همان بخش بستری درجا زد و فرصتی نیافت تا در بخش سرپایی هم خودی نشان دهد.

تامین تجهیزات و داروی مورد نیاز در بیمارستان‌ها از دیگر نتایج مثبتی بود که حاصل شد. مسئولین وزارت بهداشت بار‌ها بر این مسئله تاکید کردند که دیگر لازم نیست کسی برای تامین دارو و لوازم، به بیرون از بیمارستان فرستاده شود. اما طبیعتا این رویکرد صحیح تا زمانی عملی است که شرکت‌های تولید دارو و تجهیزات پزشکی، بیمارستان‌ها را در این راه حمایت کنند و این حمایت، خود به دریافت به موقع مطالبات آن‌ها از سازمان‌های بیمه‌گر بستگی دارد. خلف وعده بیمه‌ها با این شرکت‌ها به عدم توانایی آن‌ها در تامین دارو و تجهیزات برای بیمارستان‌ها خواهد انجامید و درنتیجه اوضاع به‌‌ همان منوال گذشته برخواهد گشت. کمااینکه این اتفاق درحال وقوع است.
توقف طرح «پزشک خانواده» در مناطق روستایی، طرح‌های مربوط به خدمات دندان‌پزشکی و پوشش بیمه‌ای این خدمات، معضلات نظام آموزش پزشکی، شبکه بهداشت و…. همه و همه نمونه‌هایی هستند از کارهایی که هرکدام به شکل نیمه‌کاره‌‌ رها شدند و اگر نسبت به انجام هرکدام از آن‌ها به تنهایی تمرکز لازم صورت می‌گرفت، امروز شاهد نتایج بهتر و قابل دفاع‌تری می‌بودیم. شاید اجرای این طرح به شکل پایلوت و آزمایشی و درابعاد کوچک‌تر از سراسر کشور، می‌توانست پیش از آنکه کار به اینجا کشیده شود، نقاط ضعف و قوت طرح را نشان دهد و ما را از افتادن در گرداب مشکلاتی که حداقل در کوتاه‌مدت راه‌حلی برای آن متصور نیست، محافظت کند.

جامعه پزشکی، مظلوم‌تر از همیشه
در کنار همه این مسائل، مطالبات چندین ماهه پزشکان، پیراپزشکان و پرستاران از بیمه‌ها تبدیل به معضلی بسیار جدی شده و تا بدانجا پیش‌ رفت که قشر همواره نجیب پزشکان، لب به اعتراض گشوده و اظهار داشتند: «وزارت بهداشت، طرح تحول سلامت را به طور نسیه و از جیب پزشکان تا اینجا رسانده است.»
اما این یک روی سکه بود. به‌‌ همان اندازه که پزشکان از مشکلاتی که طرح تحول سلامت بر دوش آن‌ها گذاشته ناراحت و معترض بودند، برخی در جامعه اینطور القا می‌کردند که کارکرد اصلی طرح تحول، پرکردن جیب پزشکان بوده است. به‌خصوص تغییراتی که در ورژن اصلی کتاب ارزش نسبی خدمات (کتاب کالیفرنیا) به وجود آمده بود و نظام پرداخت بیماستان‌ها که بین طرح‌هایی مانند قاصدک و پلکانی و… سرگردان بود، در بعضی بخش‌ها باعث افزایش اختلاف درآمد بین پزشکان جراح و دارای پروسیجر با پزشکان داخلی و نسخه‌نویس از یک سو و از سوی دیگر بین دسته‌ای از پزشکان با پیراپزشکان و پرستاران شده بود. نکته دیگر اینکه تا قبل از اجرای طرح تحول سلامت، درآمد پزشکان از دو طریق سیستم دولتی و فعالیت آن‌ها در بخش خصوصی تامین می‌شد. اما با اجرای این طرح و استخدام تمام‌وقت متخصصین در بیمارستان‌های دولتی و منع آن‌ها از کار در بخش خصوصی، تمام درآمد آن‌ها از طریق دولت پرداخت شد و همین مسئله باعث شد تا فیش‌های حقوقی چندده میلیونیِ عده معدودی از پزشکان، به چشم بیاید.
مجموع این شرایط باعث شد تا دربین برخی سطوح جامعه این تصور به وجود بیاید که مجموعه پزشکان، مرفهین بی‌دردی هستند که بیش از اینکه به فکر اهداف بشردوستانه و خداپسندانه حرفه خود باشند، به پرکردن جیب و منافع مادی خود می‌اندیشند. البته رسانه‌ها و به‌خصوص رسانه ملی هم در القای این تصور بی‌تقصیر نبودند. در این کارزار فقط جای خالی پخش برنامه‌ها و سریال‌هایی نظیر «درحاشیه» خالی بود. سریالی که به نمایش کاریکاتوری عده‌ای پزشک‌نما در اداره یک بیمارستان می‌پرداخت و البته شرایطی که پیش‌تر به آن اشاره شد، باعث گردید تا برخی از مردم، رویکرد طنز این سریال و سبقه سازندگان آن را از یاد ببرند و به این باور برسند که هرآنچه «درحاشیه» نشان داده، عین واقعیت موجود در جامعه پزشکی کشور است و تصویری از این قشر خدوم در اذهان مردم نقش بست که به ارتباط معنوی بین بیمار و پزشک صدماتی جبران‌ناپذیر وارد ساخت.
در همین اوضاع و احوال بود که مرتب در رسانه‌ها اخباری به گوش می‌رسید مبنی بر اینکه در فلان شهر، فلان تعرض به پزشک انجام شده است. حوادثی مانند قتل پزشک جوان در اردبیل، درگیری و بازداشت پزشک کشیک اورژانس در ممسنی و بسیاری موارد مشابه، زاییده همین تفکر بود.

مثلث تخریب، کامل شد
درکنار تعداد انگشت‌شماری متخلف که مانند هر صنف و حرفه دیگری در بین انبوه جامعه درستکار پزشکی هم وجود داشت و رسانه‌هایی که جذب مخاطب را در شانتاژ و بزرگنمایی این حوادث می‌دیدند، یک ضلع دیگر لازم بود تا مثلث «تخریب رابطه پزشک و بیمار» کامل شود. فعالین صنفی نظام سلامت، تصمیم نادرست وزارت بهداشت در بزرگنمایی و علنی کردن مبارزه با قانون‌شکنی، اقداماتی مانند اعلام عمومی شماره تلفنی برای شکایت از پزشکان و رویکرد شخص وزیر در صحه‌گذاشتن بر اقدامات وزارتخانه و رسانه ملی را عامل مهم دیگری در تخریب وجهه جامعه پزشکی دانسته و آن را به‌عنوان «ضلع سوم مثلث» یادشده ‌شناختند. بدین‌ترتیب روزبه‌روز بر گستره شکاف بین شخص اول متولی نظام سلامت و جامعه پزشکی اضافه شد و این فاصله بیشتر به چشم آمد. پزشکان سر‌شناس، به انتقاد از وی روی آوردند و اعلام کردند که وزیر بهداشت با برخی اقدامات پوپولیستی، قصد خودنمایی در بین مردم را دارد و به این مسئله توجه ندارد که وقتی او در انظار مردم، تخلف درصد بسیار ناچیزی از پزشکان را به صراحت اعلام می‌کند، در دید عامه مردم، «تخلف یک پزشک»، به «تخلفات پزشکان» تعبیر شده، عمومیت یافته و درواقع همه پزشکان پاک‌دست و درستکار را هم در دایره شمول قرار می‌دهد. مثلا در یکی از‌‌ همان روز‌ها رئیس انجمن جراحان ارتوپدی در مصاحبه‌ای با روزنامه «سپید» ضمن انتقاد از این شیوه وزیر بهداشت اظهار داشت: «اگر خطایی هم جایی اتفاق می‌افتد، بهتر است خود انجمن‌های پزشکی اعلام کنند که این تخلفات در حوزه ما رخ داده‌ است و خود ما آن‌ها را تصحیح ‌کنیم. چون به نظر من عباراتی مانند «زیرمیزی»، «تقلب» و «دزدی» وقتی از طرف یک وزیر مطرح می‌شود، آن وقت معانی آن‌ها با «فحشا» هیچ فرقی پیدا نمی‌کند. اصلا به صلاح نیست که وزیر بهداشت کشور این حرف‌ها را بگوید.»

ناگفته نماند که انتقادات اینچنینی برای پزشکان، انجمن‌های پزشکی و رسانه‌های منتقد بدون تبعات هم نبود و هرکدام به شکلی مورد قهر وزارت بهداشت قرار می‌‌گرفتند. مُهر پرونده پزشکان رادیولوژیستی که بخاطر تجمع و انتقاد از اظهارنظر وزیر در ماجرای انجام سونوگرافی توسط متخصصان زنان و زایمان بازداشت شدند، هنوز گرم است. تهدید و تحدید انجمن‌های علمی پزشکی و دور کردن آن‌ها از امور صنفی، برخورد با انجمن‌های منتقد مانند انجمن جراحان عمومی و… هم روندی است که آغاز شده و همچنان ادامه دارد. ازطرفی هر روز بر تعداد منتقدین سرسخت مجموعه وزارت بهداشت و شخص سیدحسن هاشمی افزوده می‌شود. اختلافات سازمان نظام پزشکی و مشخصا انتقادات صریح علیرضا زالی رئیس این نهاد صنفی درباره تعرفه‌ها و نامه‌هایی که این‌روز‌ها بین سازمان نظام‌پرستاری و وزارت بهداشت رد و بدل می‌شود، مصادیقی از نارضایتی عمومی اجزاء مختلف نظام سلامت هستند که یکی پس از دیگری آشکار می‌شوند. مصادیقی که دیگر حتی به کمتر از عزل وزیر بهداشت هم رضایت نمی‌دهند.
×××

این نمایی کلی است از آن‌چیزی که در مدت ۳ سال از روی کار آمدن دولت یازدهم و اجرای طرح تحول، بر جامعه پزشکی و نظام سلامت ما گذشته است. دستاوردهایی کم‌نظیر همراه با اشتباهاتی فاحش که می‌تواند نتایج مثبت به دست‌آمده را تحت‌الشعاع خود قرار داده و حتی آن‌ها را محو و نابود کند.
بهره‌مندی از نعمت سلامتی، حق ایرانیان است. شاید یک بازنگری منصفانه و توجه به توصیه دلسوزانی که از دانش، تجربه و تعهد کافی برخوردارند، بتواند دورانی طلایی را در تاریخ نظام سلامت این کشور ثبت کرده و رضایتِ گیرندگان خدمت را همراه با آرامش خاطر ارائه‌دهندگان خدمات سلامت رقم بزند.

منبع:دندانه

 

چالش‌های جامعه پزشکی با قوانین شهرداری در گفتگو با دکتر نازیلا شهبازی، رئیس انجمن دندانپزشکی ایران-شعبه فارس

تلاش شهرداری‌ها برای کسب درآمد از مطب‌های پزشکان از طریق دریافت بهای خدمات مجوز بهره‌برداری موقت یا تجاری از ملک محل فعالیت، یکی از چالش‌هایی است که هر از گاهی در استان‌های مختلف، منجر به بروز مشکلاتی برای پزشکان فعال در بخش خصوصی می‌شود که یکی از نمونه‌های آن پلمب تعدادی از مطب‌های پزشکان شیرازی در سال گذشته بود که با ورود سازمان نظام پزشکی شیراز و انجمن دندانپزشکی ایران- شعبه فارس فیصله پیدا کرد.
این قبیل اقدامات شهرداری‌ها که با استناد به مصوبات شوراهای شهر صورت می‌گیرد، با ماده واحده قانون محل مطب پزشکان که سال ١٣۶۶ در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده است و فعالیت شغلی پزشکان و صاحبان حرف وابسته را در ساختمان‌های مسکونی، تجاری، ملکی و اداری بلامانع می‌داند، مغایرت دارد.

دکتر نازیلا شهبازی، رئیس انجمن دندانپزشکی ایران-شعبه فارس، رفع این مغایرت‌ها را نیازمند حضور فعال کمیته‌های انطباق قوانین مستقر در شوراهای اسلامی شهر‌ها می‌داند و می‌گوید: این کمیته‌ها می‌بایست مصوبات شورا را با قوانین بالادستی مطابقت دهند و در صورت وجود مغایرت، از تصویب آن جلوگیری کنند.
او ادامه می‌دهد: مصوباتی که در شورای شهر تائید می‌شوند، باید به فرمانداری هم به‌عنوان نماینده دولت ارجاع و در آنجا نیز با قوانین بالادستی مطابقت داده شوند. اگر فرمانداری به هر دلیل در ظرف مدت قانونی به این مصوبات پاسخ ندهد، از سوی شورای شهر حمل بر رضایت تلقی شده و به شهرداری ابلاغ و لازم‌الاجرا فرض می‌شود و بعد از این مرحله پیگیری و شکایت فقط از طریق دیوان عدالت اداری و یا بازرسی کل کشور امکان‌پذیر می‌شود که فرآیندی وقت‌گیر و طولانی است.

پزشکان یکی از گروه‌های هدف شهرداری‌ها برای جبران کمبود درآمد
گویی فرایند وقت‌گیر شکایت از مغایرت قوانین شهرداری و مجلس، به ضرر پزشکان و به کام شهرداری‌ها است، چرا که بسیاری از فعالان جامعه پزشکی، به دلیل ضیق وقت از پی گیری حقوق خود انصراف داده و به خواست‌های غیرقانونی شهرداری تن می‌دهند. البته باید گفت انجمن‌ها هم نسبت به این موضوع بی‌تفاوت نیستند و شاهد آن، پی‌گیری‌های انجمن دندان‌پزشکی فارس است که سبب شد یکی از اعضای آن، با ارائه مستندات به کمیسیون ماده ٧٧ رأی برائت بگیرد و این کمیسیون، شهرداری را در اخذ این نوع عوارض بلاحق اعلام کرد.

دکتر شهبازی که عضو کمیته عوارض شهرداری سازمان نظام پزشکی شیراز نیز هست، در بخش دیگری از سخنان خود، این اقدامات شهرداری را حربه‌ای برای جبران درآمد خود می‌داند و می‌گوید: به نظر می‌رسد ازآنجایی‌که بخشی از درآمد شهرداری‌ها که مربوط به صدور پروانه‌های ساختمانی بوده به دلیل رکود محقق نشده است، آن‌ها درصدد هستند با تغییر دادن عبارات و واژه‌ها، از این خلأهای قانونی استفاده و از این طریق درآمدی کسب کنند و گروه پزشکی هم که به بسیاری از مسائل حقوقی و قانونی آشنا نیستند و به دلیل مشغله زیاد، به مراجع قانونی مراجعه نمی‌کنند، یکی از بهترین گروه‌ها برای رسیدن به این هدف فرض شده‌اند.

او در ادامه، به دریافت عوارض تابلو به‌عنوان یکی دیگر از این حربه‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید: در شهرداری و نظام پزشکی قوانینی برای اندازه، محل نصب و ایمنی تابلو وجود دارد که موردقبول و تائید پزشکان هم هست، اما دریافت عوارض برای تابلو غیرقانونی است و شاهد آن هم آراء هیات عمومی دیوان عدالت اداری است که می‌گوید تابلوهای منصوب بر سر در اماکن اداری و تجاری مبین معرفی محل استقرار و فعالیت اماکن مذکور هستند و وسیله تبلیغاتی در زمینهٔ ارائه این خدمات شناخته نمی‌شوند و اصولاً شهرداری در این خصوص، ارائه‌کننده خدمت خاصی نبوده تا استحقاق بهای آن را داشته باشد.

دکتر نازیلا شهبازی در پایان، بر لازم‌الاجرا بودن این رأی در سراسر کشور تأکید می‌کند و می‌گوید: به نظر می‌رسد برای ایجاد روابط و تعامل بهتر و بیشتر با شوراهای شهر و شهرداری‌ها به‌جا و ضروری است نمایندگان جامعه پزشکی نشست‌هایی در راستای درک متقابل از مسائل و مشکلات موجود اینجامعه و مدیریت شهری برگزار کنند و در جهت حل این‌گونه چالش‌ها تدابیری بیندیشند.

منبع:دندانه

 

گفتگو با دکتر علی تاجرنیا درباره آسیب‌شناسی خشم جامعه نسبت به پزشکان

حساسیت جامعه نسبت به‌احتمال دخیل بودن قصور پزشکی در مرگ عباس کیارستمی و رفتارهای انتقادی تند مردم و هنرمندان، بخشی از واکنش‌های دامنه‌داری است که نشان از خشم گروهی از مردم کشور ما نسبت به پزشکان دارد، اما این خشم از کجا سرچشمه می‌گیرد و آیا متعهد نبودن پزشکان که امروز به تفکر غالب مردم جامعه تبدیل ‌شده است تنها عامل این خشم بوده است؟ آیا قصور پزشکی یک توهم است یا می‌توان آن را تا حدودی صحیح دانست؟

حرمت جامعه پزشکی در آتش خشم مردم می‌سوزد
حرمت جامعه پزشکی در آتش خشم مردم می‌سوزد

دکتر علی تاجرنیا، رئیس انجمن دندان‌پزشکی ایران ضمن ابراز تأسف از مرگ هنرمند کشورمان، عباس کیارستمی و تسلیت به خانواده داغدار او، رفتارهای انتقادی تند افراد جامعه نسبت به پزشکان را یک آسیب اجتماعی می‌خواند و می‌گوید: هجمه به جامعه پزشکی، یک آسیب اجتماعی است که متأسفانه کمتر به آن پرداخته می‌شود. این هجمه‌ها دلایل متعددی دارد که یکی از آن‌ها، شکاف بین مردم و دستگاه حاکمیت است. چرا که ساختار حاکمیت در کشور ما به‌گونه‌ای است که مردم امکان نقد از صاحبان قدرت را پیدا نمی‌کنند و وقتی این انتقادهای انباشته در فضاهای دیگر مجال بروز پیدا می‌کنند، با تندروی و شتاب‌زدگی همراه می‌شوند. از طرف دیگر، متأسفانه مردم ما به‌اشتباه پزشکان را به‌عنوان نماد طبقه مرفه و به‌طور عمده نماینده حاکمیت می‌پندارند.

دبیر هیات عالی انتظامی شعبه دوم سازمان نظام پزشکی ادامه می‌دهد: عامل دیگری که به خشم جامعه نسبت به پزشکان دامن می‌زند، عمیق‌تر شدن شکاف طبقاتی است که در دولت نهم و دهم ایجاد شد و نسبت به طبقه مرفه یک نگاه بدبینانه ایجاد کرد که درنتیجه آن، شاهد رفتارهای خارج از عرف نسبت به این گروه از افراد هستیم و گویی به‌جای اینکه خلق ثروت در کشور ما تبدیل به ارزش بشود، این هجمه‌ها جنبه ارزشی پیدا کرده‌اند.

او خاطرنشان می‌کند: متأسفانه باز شدن باب بحث اختلاس‌ها و حقوق‌های غیرمتعارف و فسادهای مالی در سال‌های گذشته هم به این موضوع دامن زده است و چون تعدادی از افراد، جامعه پزشکی را نماینده طبقات متوسط و بالای اقتصادی جامعه می‌دانند، عمده نقدهای خود را متوجه آنان می‌کنند. درحالی‌که حقیقت غیر از این است و جامعه پزشکی نه نماینده دستگاه حاکمیت و نه نماینده طبقات غنی جامعه است، بلکه بخش عمده‌ای از افراد بسیار متمکن جامعه، افرادی هستند که با استفاده رانت‌های دولتی تجارت می‌کنند.

تاجرنیا تصریح می‌کند: در کنار تمام این عوامل، جریان مویرگی از سوی رسانه‌ها در کشور هدایت می‌شود که درصدد آسیب زدن به گروه‌های مرجع، از جمله جامعه پزشکی و نیز طبقه متوسط جامعه است و ابزار آن هم سریال‌های تخریب کننده علیه جامعه پزشکی و تبدیل کردن خطاهای معمول پزشکی به بحران است که در این سال‌ها به‌وفور شاهد آن هستیم.

پزشکان به خشم جامعه نسبت به خود دامن نزنند
رئیس انجمن دندان‌پزشکی ایران، در بخش دیگری از سخنان خود، بخشی از خشم جامعه نسبت به پزشکان را، در نتیجه عملکرد بد تعدادی از اعضای جامعه پزشکی می‌داند و می‌گوید: برخی از پزشکان با عملکرد بد خود که یک وجه آن بروز خطا در کارهای درمانی و وجه دیگر آن، واکنش‌های غلط به این قبیل انتقادها و هجمه‌ها است، به خشم جامعه نسبت به خود می‌افزایند.

او ادامه می‌دهد: اگرچه نمی‌توان گفت تمام انتقادهایی که به پزشکان وارد می‌شود صحیح است، اما باید بپذیریم که اعضای جامعه پزشکی هم از اشتباه و خطا مبرا نیستند. برای مثال، تعدادی از آنان با در نظر نگرفتن ارزش وقت و درک نکردن وضعیت بیماران، کرامات انسانی و شئون آنان را حفظ نمی‌کنند یا با دریافت هزینه‌های هنگفت از آن‌ها، افراد را نسبت به خود و سایر اعضای جامعه پزشکی بی‌اعتماد می‌کنند و از طرف دیگر، در برابر حساسیت‌ اعضای جامعه نسبت به خطاهای پزشکی، مشابه آنچه در مورد آقای کیارستمی اتفاق افتاد، واکنش‌های احساسی تند نشان می‌دهند که نه‌تنها سبب برگشت اعتماد مردم نسبت به آن‌ها نمی‌شود، بلکه بر این بی‌اعتمادی می‌افزاید.

او خاطرنشان می‌کند: اگرچه تعدادی از هنرمندان مانند آقای مهرجویی در اظهار نظر خود نسبت به پزشکان عجولانه رفتار کردند، اما اگر پزشکان هم برخورد مشابه آن‌ها را داشته باشند، کم‌تحملی خود را نشان داده‌اند . به اعتقاد من در این موارد یا می‌توان اجازه داد که زمان واقعیت‌ها را آشکار کند و یا اگر هم قرار است انتقادی صورت گیرد، متوجه رفتارهای غیر اصولی و تند افراد باشد. چرا که باید از نقد شخصیت‌ها و هجمه به ‌آن‌ها بپرهیزیم.

مسئولین از فضاهای احساسی تأثیر نپذیرند
دبیر هیات عالی انتظامی شعبه دوم سازمان نظام پزشکی، در ادامه سخنان خود، خواهان اصرار مسئولین وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی بر طی روند قانونی نظارت بر پرونده‌های قصور پزشکی شخصیت‌های سرشناس کشور می‌شود و می‌گوید: اگر چه در چنین مواردی، جو احساسی بر کشور حاکم می‌شود، اما مسئولین نباید از آن تأثیر بپذیرند. چرا که آیین‌نامه‌ها و قوانین، تکلیف و چارچوب رسیدگی به این مسائل را روشن کرده‌اند و قوانین و مقررات باید به تساوی برای همه رعایت شوند.

او ادامه می‌دهد: چنانچه کارشناسان اذعان دارند، نهایت دقت در درمان این شخصیت‌های محبوب اعمال می‌شود و مقتضی است در شرایطی که جامعه نسبت به جزئیات روند درمان آن‌ها و قصورهای احتمالی حساس شده است، در این مورد روشنگری‌های لازم صورت بگیرد، اما قطع به‌یقین، روند بررسی این پرونده‌ها نباید خارج از عرف باشد.

او تأکید می‌کند: من به‌شدت منتقد جلسه کارشناسی ۳۰ نفره‌ بررسی پرونده قصور پزشکی آقای عباس کیارستمی هستم که بیشتر بر آن جو احساسی حاکم شده است و معتقدم اگرچه می‌توان در رسیدگی به این پرونده تعجیل کرد، اما روال باید مطابق قانون طی شود و اگر یکی از همکاران ما خطا کرده، نوع و میزان آن را مشخص کرد و به اطلاع مردم رساند.

تاجرنیا در ادامه می‌گوید: سؤال من این است که کسانی که این‌گونه برای مرگ عباس کیارستمی گریبان می‌درند، تا این اندازه نسبت به قصور و خطاهای دستگاه‌های مختلف و تخریب و اهانت به سایرین حساس هستند؟ متأسفانه این‌طور نیست و ظاهراً اهانت به جامعه پزشکی در کشور ما نه‌تنها تقبیح شده نیست، بلکه تحسین هم می‌شود و گویی فضایی در جامعه حاکم شده که عده‌ای به کمتر از اعدام پزشک معالج راضی نیستند. اگرچه مدیریت این رفتارها صد در صد در دست پزشکان نیست، اما می‌توان با واکنش‌های مناسب تا حدودی آن را مهار کرد.

هیچ پزشکی عمداً خطا نمی‌کند
این کارشناس سازمان نظام پزشکی، ضمن اجتناب‌ناپذیر بودن برخی عوارض ناشی از درمان بیماران، اعتراض به خطای پزشکی را امری مهم و جزء حقوق اولیه بیمار و اطرافیان وی می‌داند و تأکید می‌کند: نباید بدون در نظر گرفتن جوانب امر و بررسی کامل پرونده، شتاب‌زده نسبت به میزان خطای صورت گرفته اظهارنظر کرد و اگر هم پزشکی خطایی مرتکب شده است، بایستی متناسب با میزان آن مجازات شود، اما این اتفاق مجوزی برای توهین به او و از همه مهم‌تر مجوزی برای اهانت به جامعه پزشکی نیست.

علی تاجرنیا در پایان خاطرنشان می‌کند: هیات‌های بدوی، تجدید نظر و انتظامی سالانه به هزاران پرونده شکایت بیماران رسیدگی می‌کنند و علاوه بر رسیدگی به شکایات، پزشکانی که مرتکب قصور شده‌اند را به مجازات مندرج در قانون محکوم می‌کنند، اما مردم باید بدانند که این اتفاقات، تنها قصور و سهوی هستند و هیچ پزشکی نمی‌خواهد بر اثر کم‌کاری او بیمار دچار عارضه شود، اما در پزشکی هم بروز خطا مانند تمام مشاغل دیگر اجتناب‌ناپذیر است و مهم این است که نهادهای قانونی مسئول در این مورد اغماض نکنند و در جهت استیفای حقوق بیماران تصمیم عادلانه و صحیح بگیرند.

منبع:دندانه

 

گفتگو با مهندس محمد کریمی، مدیر عامل شرکت مسترفوده درباره طرح دندان‌یاران بایودنت

آدامس بایودنت، محصول شرکت صنایع غذایی مسترفوده است که به تازگی به‌عنوان تنها آدامس ایرانی، از انجمن دندان‌پزشکی ایران نشان تائید دریافت کرده است. در تفاهم نامه‌ امضا شده میان این شرکت و انجمن دندان‌پزشکی ایران، مسترفوده متعهد شده است در راستای مسئولیت اجتماعی خود، در پروژه‌ای با عنوان «دندان‌یار بایودنت» امکانات سخت‌افزاری مورد نیاز برای ارائه خدمات مورد نیاز دندان‌پزشکی در مناطق محروم را تأمین کند و به عبارت دیگر، دندان‌پزشکان را به مناطق محروم بفرستد. بنابراین درباره چگونگی دریافت نشان تائید از انجمن دندان‌پزشکی و ویژگی‌های پروژه بایودنت گفتگویی با مهندس محمد کریمی، مدیر عامل این شرکت داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

دندان‌یاران بایودنت به مناطق محروم می‌روند
دندان‌یاران بایودنت به مناطق محروم می‌روند

– جناب آقای مهندس کریمی! برای تائیدیه گرفتن از انجمن دندان‌پزشکی ایران، چه فرایندی را در چه مدت زمانی طی کردید؟
شرکت مسترفوده، قریب به ۱۰ ماه پیش درخواست خود برای اخذ تائیدیه از انجمن دندان‌پزشکی ایران اعلام و پس از آن، انواع آدامس‌های خود را برای انجمن ارسال کرد و انجمن هم در آزمایشگاه‌های همکار معتمد و مورد تائید خود، بر روی این محصولات آزمایش‌های مختلف و مورد نیاز را انجام داد.

– اهم آزمایش‌هایی که انجمن دندان‌پزشکی ایران برای تائید یک آدامس انجام می‌دهد چیست؟
مهم‌ترین ویژگی آدامس‌های مورد تائید انجمن، بدون قند (شوگرفری) بودن آن‌ها است، چرا که قندهای احیاء مانند گلوکز و ساکاروز، pH دهان را اسیدی می‌کنند و سبب پوسیدگی دندان‌ها می‌شوند، اما قندهایی مانند زالیتول، مالتیتول و مانیتول که پایه گیاهی دارند و از نشاسته ذرت حاصل می‌شوند، علاوه بر شیرین بودن، باعث پوسیدگی دندان‌ها نمی‌شوند.
نکته مهم دیگر، استفاده از زایلیتول در محصول است، چرا که این ترکیب شیمیایی سبب از بین رفتن باکتری‌های دهان می‌شود و فضای دهان را برای پوسیدگی دندان نامساعد می‌کند.
از دیگر آزمایش‌ها، می‌توان به تست پایداری اشاره کرد که حفظ خواص آدامس تا پایان تاریخ مصرف خود را بررسی می‌کند. البته باید گفت تعدادی از آزمایش‌های انجمن هم به درخواست کنندگان و صاحبان صنایع اعلام نمی‌شود.

– تائیده انجمن دندان‌پزشکی به موازات سازمان غذا و دارو، چه کارکرد و ویژگی‌ای برای محصول شما داشت که اقدام به دریافت آن کردید؟
مردم ما می‌دانند نهادهای پزشکی برای تائید محصولات خود، الزامات سخت‌گیرانه‌ای دارند، بنابراین قصد داشتیم با شرکت در این آزمایش، علاوه براینکه نتیجه کار خود را محک می‌زنیم، اعتماد مشتریان را هم جلب کنیم.

– در تفاهم نامه همکاری خود با انجمن دندان‌پزشکی ایران، چه مواردی را متعهد شده‌اید؟
در این همکاری مشترک که پروژه بایودنت یا دندان‌یار بایودنت نام دارد، قصد داریم خودروهایی را به مطب سیار دندان‌پزشکی تبدیل و مواد اولیه مورد نیاز را تأمین کنیم و انجمن دندان‌پزشکی ایران هم مناطقی که به دریافت خدمات پیشگیرانه یا بعضاً درمانی دندان‌پزشکی نیاز دارند را به ما معرفی می‌کند تا با همکاری یکدیگر، دندان‌پزشکان داوطلب را به‌ آن‌ها بفرستیم و این خدمات را رایگان به مردم نیازمند ارائه دهیم.

دندان‌یاران بایودنت به مناطق محروم می‌روند
دندان‌یاران بایودنت به مناطق محروم می‌روند
دندان‌یاران بایودنت به مناطق محروم می‌روند
دندان‌یاران بایودنت به مناطق محروم می‌روند

منبع:دندانه