یکی از اولین نکاتی که دهن بسیاری از ما را پیش از آغاز یک درمان دندان‌پزشکی به خود مشغول می‌کند میزان درد و ناراحتی است که ممکن است آن درمان به ما تحمیل کند. ارتودنسی نیز از این قاعده مستثنی نیست و بسیاری از افراد در مورد میزان درد و جراحتی که مشمول حال آنها خواهد شد نگرانند.
اما نکته اینجاست که در درمان‌های ارتودنسی درد و ناراحتی بسیار کمتر از آن است که فکر می‌کنید یا می‌شنوید! هرچند باید تغییری در روند زندگی‌تان انتظار داشته باشید و بپذیرید که ارتودنسی برای خود مشکلاتی و ناراحتی‌هایی خواهد داشت که اگر نتایج ارتودنسی برای شما ارزشمند است، به تحملشان می‌ارزند:

– اولین ناراحتی که در ارتودنسی یا هر درمانی در دهان ممکن است احساس کنید، این حس است که جسم خارجی وارد دهان شما می‌شود و دستکاری در آن انجام می‌شود. این تجربه در همه حیطه‌های داندانپزشکی تقریبا مشترک است و البته در ارتودنسی کمتر! زیرا به ندرت از سوزن و یا مته دندانپزشکی استفاده می‌شود!

– ناراحتی احتمالی بعدی دست کاری‌های حین گذاشتن سیم‌ها یا عوض کردن آن‌ها ست که در طی جلسات ویزیت ممکن است احساس بدی به شما منتقل کند.

– ناراحتی دندان‌ها بین جلسات درمان که معمولا تا ۳-۲ روز بعد از هر جلسه ممکن است تجربه کنید. شیوع درد واقعی دندان در ارتودنسی بسیار کم و میزان آن محدود است و به راحتی با استامینوفن (که نیاز به نسخه ندارد) کنترل می‌شود، مگر علت درد متفاوت باشد یا فرد مشکل زمینه‌ای داشته باشد و یا دندان مشکل پوسیدگی شدید یا مشکل عصب داشته باشد (موارد اخیر عملا ربطی به پروسه ارتودنسی ندارند!).

– درد و ناراحتی در سطح داخلی لب – گونه به خاطر نوک سیم اصلی یا فرعی و یا قلاب‌ها روی اتصالات که بلند می‌شود و ممکن است باعث آزار شود. اگر زخمی ایجاد شود مانند بقیه زخم‌ها که در محیط دهان شایع هستند باید دوره بهبود را طی کنند. موم‌های ارتودنسی در جلوگیری از این زخم‌ها موثرند و اگر هم زخمی ایجاد شد برخی دارو‌ها به بهبودشان کمک می‌کنند.

– ناراحتی‌های مربوط به تعییر شرایط زندگی و غذا خوردن. در طی ارتودنسی برخی غذا‌ها را نباید بخورید چون «ممکن» است باعث کنده شدن اتصالات و افزایش طول و هزینه درمان شودو این باعث می‌شود نیاز پیدا کنید که عادت‌های تغذیه خود را عوض کنید. مثلا بعضی‌ها از اینکه در طی ارتودنسی با خیال راحت نمی‌توانند گوجه سبز یا «ته دیگ سفت و ضخیم» بخورد ناراحت خواهند بود!

– ناراحتی آخر که نام آن را ناراحتی شیرین می‌گذارم حسی است که در زمان کندن اتصالات ارتودنسی تجربه می‌کنید. دکتر ارتودنتیست شما اگر تکنیک درستی داشته باشد، نیروی کمی در زمان کندن اتصالات احساس خواهید کرد و درد احساس نمی‌کنید مگر دندانی حساس شده باشد. به هر حال کندن هر براکت در کسری از ثانیه انجام می‌شود و هر ناراحتی‌ای هم کمتر از ۲ دقیق طول می‌کشد.

در آخر به خاطر بسپاریم که:
* بسیاری از این ناراحتی‌ها در سیستم‌های جدید ارتودنسی یا به حداقل رسیده و یا دیگر وجود ندارد ولی درد و حساسیت دندان چون به خود فرد هم بستگی دارد، ممکن است از کنترل ارتودنتیست خارج باشد و حتی با مدرن‌ترین تکنیک‌ها هم کمی ناراحتی برای بیمار وجود داشته باشد!

در واقع اگر واقع نیاز به ارتودنسی حس می‌کنید باید بدانید که ارتودنسی یکی از کم عارضه‌ترین و کم دردسر‌ترین خدمات درمانی است و اغلب مشکلاتش حتی در بد‌ترین حالت بسیار نادر و کم شدت‌تر از آن است که کسی را از انجامش منصرف کنند!

 

منبع:دندانه

 

کشیدن زود هنگام دندان شیری، ‌نژاد، جنس، ژنتیک و اندازه فک در نامرتب شدن دندان‌های دایمی تاثیرگذار هستند.

دکتر کاظم ارجمندی در گفت‌وگو با سینا درباره علل رویش دندان‌های نامرتب اظهار داشت: عواملی همچون‌نژاد، جنس، ژنتیک و اندازه فک و این‌که دندان‌ها بزرگ باشند و فضای کافی برای رویش وجود نداشته باشند در نامرتب شدن دندان‌های دایمی تاثیرگذار هستند.

وی با اشاره به عامل کنترل کننده از رویش دندان‌های نامرتب گفت: حفظ و نگهداری دندان‌های شیری کودکان بسیار مهم است این باور خانواده‌ها که دندان‌های شیری را بی‌فایده می‌دانند و با کوچک‌ترین درد و ناراحتی دندان کودک را می‌کشند اشتباه است.

این دندانپزشک با بین این‌که همین کشیدن زود هنگام دندان‌های شیری باعث نامرتب شدن دندان‌های دایمی می‌شود، افزود: برای این‌که اندازه فک فضای کافی برای رویش و قرار گرفتن دندان‌های دایمی را داشته باشد باید از دندان‌های شیری به خوبی مراقبت شود.
دکتر ارجمندی گفت: چنان‌چه دندان‌های شیری درد داشت باید به دندانپزشک مراجعه شود و در صورتی که لازم به کشیدن باشد توسط دندانپزشک برای فضلی خالی دندان کشیده شده باید یک حد نگه‌دار تهیه شود تا جای خالی دندان دایمی حفظ شود.

وی در پاسخ به این‌که زبان زدن به جای خالی دندان عامل رویش نامرتب دندان‌ها است، گفت: این‌که زبان زدن باعث کجی دندان می‌شود یک باور غلط است، برآیند نیرو‌ها هنگام رویش دندان به گونه‌ای است که دندان به سمت فضای خالی که وجود دارد حرکت می‌کند چنان‌چه حد مشخصی برای دندانی که می‌خواهد درآید نداشته باشیم ممکن است دندان کج درآید.

ارتودنسی درمان دندان‌های کج بزرگسالان
این دندانپزشک درباره درمان دندان‌های نامرتب گفت: از سن ۱۰ سالگی به بعد به کمک ارتودنسی می‌توان درمان دندان‌های کج را شروع کرد.

ارجمندی افزود: در حال حاضر برای انجام ارتودنسی محدودیت سنی وجود ندارد و افراد در سنین بالا هم می‌توانند ارتودنسی را انجام دهند.

وی با اشاره به افرادی که برجستگی لب به علت دندان‌های جلو آمده دارند، خاطر نشان کرد: دندان‌پزشک در مرحله نخست برای این افراد ارتودنسی را بررسی می‌کند چنان‌چه تشخیص دهد که با ارتودنسی اصلاح نمی‌شود آن‌گاه جراحی فک لازم است.

منبع:دندانه

 

این روزها در رسانه‌های خارجی و حتی داخلی شایع شده که طی تحقیقات انجام شده حرکت دندان ها ممکن است با ریزش مو در ارتباط باشد!

جالب اینکه یکی از بیماران من مراجعه کرده و گفت که از یک متخصص پوست که در صدا و سیمای کشورمان صحبت می‌کرد چنین مطلبی را شنیده است! این مساله باعث شده بود ایشان از استفاده درست از نگهدارنده ارتودنسی اجتناب کند و شدیدا اصرار داشت اعلام کند که وقتی ریتینر را استفاده می‌کند موهایش ریزش دارد!

متاسفانه پخش چنین مطالب نادرستی مصداق اظهار نظرهای شبه علمی و ناصواب است. ارتودنسی همانقدر می‌تواند سبب ریزش مو شود که استفاده از ساعت مچی یا گردنبندهای معمولی یا دست گرفتن برخی گوشی‌های تلفن همراه!

هیچ ارتباط مستقیم ثابت شده‌ای بین حرکت دندان و ریزش مو وجود ندارد. تنها زمانی که ممکن است در جریان درمان ارتودنسی کنده شدن مو (و نه ریزش خود به خود) دیده شود، در بیمارانی است که از هدگیر استفاده می‌کنند و موهای حساسی دارند. که البته امروزه استفاده از هدگیر در ارتودنسی بسیار نادر است!

بنابراین: نگران ریزش مو در ارتودنسی نباشید و با خیال راحت به ارتودنسی یا استفاده از نگهدارنده ادامه دهید!

برای مطالعه بیشتر و دقیق تر می توانید به مقاله‌ای در همین رابطه در زیرگروه “آموزش-عمومی” بخش “آموزش و مقالات” سایت نگارنده این مطلب (دکتر گوگانی) مراجعه کنید.

منبع:دندانه

 

درمان ارتودنسی معمولا به عنوان یکی از گران‌ترین خدمات دندان‌پزشکی محسوب می‌شود. این درمان معمولا جزو درمان‌های زیبایی و لوکس قلمداد می‌شود و حتی بسیاری از بیمه‌های تکمیلی درمانی که خدمات دندان‌پزشکی را پوشش می‌دهند از تقبل هزینه درمان ارتودنسی شانه خالی می‌کنند. اما دندان‌پزشکان و متخصصان این رشته اعتقاد دارند ارتودنسی بیشتر از آنکه جنبه زیبایی داشته باشد یک «درمان» است که در کنار زیبایی و افزایش اعتماد به‌نفس، کارکردهای بسیاری نظیر بهبود عملکرد تکلم و جویدن را برای بیماران به ارمغان می‌آورد.
علی‌رغم کارکردهای شناخته شده این درمان و تاثیر مثبت در سلامت و زندگی شخصی و حرفه‌ای افراد، ارتودنسی هنوز درمان فراگیری در جامعه نیست و هنوز بسیاری از مردم علی‌رغم نیاز جدی به ارتودنسی از انجام این درمان اجتناب می‌کنند.

نتایج یک نظرسنجی نشان می‌دهد هزینه درمان ارتودنسی مهم‌ترین دلیل اجتناب از انجام درمان‌ ارتودنسی است.

این نظرسنجی به شکل اینترنتی و در یک بازه سه‌ماهه (از ۳۰ فروردین تا ۲۹ تیر۹۴) انجام شده است. هدف از این نظر سنجی بررسی علل اجتناب مردم از درمان ارتودنسی بود.

نتیجه این نظر سنجی به ترتیب زیر است:

چرا مردم از انجام درمان ارتودنسی اجتناب می‌کنند (نتایج یک نظرسنجی)
چرا مردم از انجام درمان ارتودنسی اجتناب می‌کنند (نتایج یک نظرسنجی)

۱۱۷ نفر در این نظر سنجی شرکت کرده‌اند که حدود شصت درصد آنها هزینه را مهم‌ترین دلیل فاصله گرفتن مردم از ارتودنسی عنوان کرده‌اند.
طول دوره درمان، درد و ناراحتی احتمالی و احتمال پوسیدگی دندان‌ها در طول دوره درمان به عنوان دلایل بعدی اجتناب مردم از انجام درمان ارتودنسی عنوان شده است.

نکته اینجاست با اینکه علت اصلی فاصله گرفتن بسیاری از شرکت کنندگان این نظر سنجی از ارتودنسی ترس از هزینه آن است، هزینه درمان ارتودنسی در اغلب موارد به صورت اقساط و در طی دوره درمان یک یا چند ساله پرداخت می شود. بسیاری از مراجعین بعد از شنیدن این مطلب و یک محاسبه ساده درمی یابند که قسطی که برای ارتودنسی پرداخت می کنند از هزینه ای که مثلا در طول یک ماه برای خدمات روزمره مانند آرایشگاه و… دارند کمتر است!

این واقعیت در مورد بسیاری دیگر از زمینه های دندانپزشکی هم قابل تعمیم است! مثلا شما وقتی برای یک درمان درست عصب کشی یا ترمیمی یا … هزینه پرداخت می کنید به احتمال زیاد تا سالها و گاه پایان عمر از این کار سود می‌برید و هزینه‌ای که برای آن پرداخت می کنید ممکن است تقریبا معادل یک پروسه زیبایی مو با شد که اغلب اثر آن زیر ۶ ماه با شما خواهد بود!

منبع:دندانه

 

وقتی به دندانپزشک مراجعه کرده و برای شما یا کودکتان تشخیص انجام ارتودنسی داده می‌‌شود، سوالات زیادی ممکن است در ذهنتان درباره این موضوع شکل بگیرد. در اینجا سعی شده به بخشی از سوالات متداول درباره ارتودنسی پاسخ داده شود.

ارتودنسی چیست؟
ارتودنسی شاخه‌ای از علم دندانپزشکی است که به تشخیص، جلوگیری و درمان بی‌نظمی و بدشکلی دندان‌ها و صورت اختصاص دارد. به این نوع مشکلات در اصطلاح دندانپزشکی “مال اکلوژن” گفته می‌شود. اکلوژن اشاره به هم‌ترازی دندان‌های بالا و پایین و نحوه قرار گرفتن صحیح آن‌ها بر روی یکدیگر دارد و شرایط انحراف از حالت نرمال دندان‌ها و جفت نشدن صحیح دندان‌های فک بالا و پایین را مال اکلوژن می‌نامند. وظیفه ارتودنتیست تشخیص و درمان، و در مورد کودکان پیشگیری از بروز چنین مشکلاتی است.

مال اکلوژن دندان‌ها به معنای عدم تراز بودن دندان‌ها است بنابراین وقتی فک بسته می‌شود بین دندان‌های موجو در دو قوس دندانی بالا و پایین بهم خوردگی و رابطه نادرستی وجود دارد. این امر بسیار شایع است و در برخی افراد چندان جدی نیست اما در افرادی که این شرایط شدیدتر است، باید برای رفع مشکل حتما به ارتودنتیست مراجعه شود. انجام ارتودنسی نیاز به تخصص خاصی در زمینه طراحی، کاربرد و کنترل دستگاه‌ها و ابزارهای اصلاحی فرم دندان مانند سیم و براکت، دارد تا بتوان دندان‌ها، لب‌ها و استخوان فک بالا و پایین را روی یکدیگر جفت کرده و توازن را به چهره بازگرداند.

ارتودنتیست کیست؟
ارتودنتیست دندانپزشکی است که در زمینه ارتودنسی دندان، تشخیص، پیشگیری و درمان مشکلات مال اکلوژن چهره و دندان‌ها آموزش‌های لازم را دیده و تخصص دارد. معمولا تحصیلات متخصصص ارتودنسی بیشتر از یک دندانپزشک معمولی طول می‌کشد و تنها دندانپزشکانی ک موفق به گذراندن دوره آموزش تخصصی این دوره شده باشند می‌توانند به عنوان یک ارتودنتیست فعالیت کنند.

دلایل بروز مشکلات ارتودنسی
مال اکلوژن یا بروز مشکلات در نافرمی و عدم تراز دندان‌ها ارثی یا اکتسابی است. مشکلات ارثی معمولا شامل ازدحام تعداد دندان‌ها، وجود فضای بسیار زیاد بین دندانی، وجود دندان اضافی، از دست دادن یک دندان و بسیاری از مشکلات ساختاری فک، دندان‌ها و چهره می‌شود. مشکلات اکتسابی ممکن است در اثر یک تروما مثل عادت به مکیدن انگشت شست در کودکی، گرفتگی مجاری تنفسی، مشکلات و بیماری‌های دندانی و از دست دادن زودهنگام دندان‌های شیری به وجود آیند. بسیاری از این مشکلات نه تنها بر روی تراز بودن دندان‌ها تاثیر گذاشته بلکه رشد و فرم چهره را نیز کاملا درگیر خواهند کرد.

چگونگی تشخیص نیاز کودک برای انجام درمان‌های ارتودنسی
معمولا تشخیص ضرورت انجام درمان‌های ارتودنسی برای افراد عادی مشکل است زیرا ممکن است اتفاقات بسیاری درون دهان در حال جریان باشد اما دندان‌های ردیف جلو همچنان صاف باشند. علاوه براین برخی مشکلات بسیار پیچیده هستند و نیاز به مراجعهبه یک متخصص دارند. برای تشخیص بهتر باید از دندانپزشک خود کمک بگیرید یا مستقیما به دندانپزشک دارای تخصص ارتودنسی مراجعه کرده و از اون تقاضای معاینه کنید. ارتودنتیست با تخصصصی که دارد به راحتی می‌تواند ارزیابی اولیه از وضعیت دندان‌ها داشته باشد و درصورت نیاز ادامه شروع روند درمان را توصیه کند.

نشانه‌ها و علائم زودهنگام وجود مشکلات ارتودنسی
با وجود اینکه تشخیص نیاز به درمان‌های ارتودنسی برای افراد عادی کمی مشکل است اما وجود علائم زیر می‌تواند نشانه‌ای برای مراجعه به یک متخصص باشد:

وجود ازدحام دندانی یا دندان‌هایی که روی یکدیگر قرار گرفته‌اند، وجود فاصله میان دندان‌ها، تراز نشدن دندان‌های بالا و پایین روی یکدیگر، شرایط که در آن دندان‌های جلوی بالایی بیش از ۵۰% از دندان‌های ردیف جلو پایین را می‌پوشانند. اگر متوجه هر گونه تغییر فرم و بدشکلی در استخوان فک شدید، به احتمال زیاد کودک دارای مشکلات اسکلتی است که برای درمان ان باید به یک ارتودنتیست مراجعه کرد. البته دقت داشته باشید که این‌ها فقط بخشی از علائم مشهود وجود مشکلات ارتودنسی در فرد هستند.

از چه سنی مراجعه به ارتودنتیست لازم است؟
انجمن دندانپزشکان امریکایی به این نکته تاکید دارند که بهتر است کودک از سن هفت سالگی تحت نظر و معاینه دندانپزشک و ارتودنتیست قرار بگیرد. زیرا در این سن در صورت وجود مشکلی، ارتودنتیست به راحتی می‌تواند آن را شناسایی کرده و در صورت نیاز بهترین گزینه درمان را پیشنهاد دهد. شناسایی زود هنگام مشکلات ارتودنسی و اقدام در جهت رفع این مشکلات و عیوب در کودکان اهمیت زیادی دارد بنابراین حتما مراجعه به دندانپزشک و در صورت نیاز ارتودنتیست را در دستور کار مراقبت از کودک خود قرار دهید.

ایرانگان بانک اطلاعات مشاغل و کسب و کارها
این مقاله توسط واحد محتوای سایت ایرانگانتولید شده و هرگونه کپی‌برداری از آن با ذکر منبع بلامانع است.

در مجله ایرانگان از مطالب علمی، آموزشی و تحقیقاتی بهرمند شوید و در سایت نیازمندی‌های ایرانگان همواره می‌توانید متخصصان مورد نیاز خود را در مشاغل مختلف آموزشی، خدماتی، پزشکی و صنعتی بیابید.

منبع:دندانه

 

اگر به حافظه تاریخی خود رجوع کنید خواهید دید در اکثر فیلم‌های سینمایی و انیمیشن‌های سال‌های گذشته، داشتن ارتودنسی اغلب برای شخصیت‌های فیلم و کارتونی خصوصیت مثبتی نبوده است! به عبارتی اغلب اوقات شخصیتی که در یک فیلم یا کارتون تحت درمان ارتودنسی قرار داد، یک شخصیت ضعیف، شرور، لوس یا منزوی است که نقش منفی داستان را بر عهده دارد و کارگردان از براکت‌ها یا دستگاه‌های ارتودنسی به عنوان راهکاری برای تصویر کردن شمایل منفی یا علتی برای زشت بودن سیمای شخصیت فیلم استفاده کرده است.
مثال‌ها در این زمینه فراوانند:
– شخصیت دارلا دختر آقای دندانپزشک در کارتون «در جستجوی نیمو»: که دختری لوس و همینطور شیطان و بازیگوش بود که ماهی‌ها از او می‌ترسیدند
– شخصیت بتی در سریالی به نام «بتی زشته»: که داشتن ارتودنسی از دلایل اصلی مشکلات او در ارائه یک چهره زیبا بود
– شخصیت برندا در فیلم «اگه تونستی منو بگیر»: دختری که در زمان پرستار بودن براکت‌های ارتودنسی داشت و همین باعث شده بود بیشتر خجالتی شود و ترحم انگیز به نظر برسد.
– ویلی ونکا جوان در «چارلی و کارخانه شکلات سازی»: در فیلم دستگاه ارتودنسی واقعاً بزرگ و وحشتناکی برای وی ساخته شده بود که وی را مانند یک زندانی معرفی می‌کرد.

چرا فقط شخصیت منفی و زشت فیلم‌‌ها ارتودنسی دارند؟
دلارا در کارتون «در جستجوی نیمو»
چرا فقط شخصیت منفی و زشت فیلم‌‌ها ارتودنسی دارند؟
ویلی ونکا جوان در «چارلی و کارخانه شکلات سازی»

اما ریشه این طرز نگرش در کجاست و چرا فقط شخصیت‌های منفی و نامحبوب فیلم‌ها دستگاه‌های ارتودنسی را در دهان دارند؟

ابتدا باید به این نکته اشاره کرد که دنیای سینما و به خصوص کارتون (انیمیشن) در کنار تمام زیبایی‌ها، مشکلاتی هم دارد و‌‌گاه قدم در مسیر فرهنگسازی غلط یا کلیشه‌ای می‌گذارد!
در مقالات و سخنرانی‌های مهمی از جمله نهاد TED به خوبی به گوشه‌ای از این مشکلات فرهنگ سینمایی اشاره شده است.

علت‌های زیر را می‌توان به صورت ویژه عامل شکل گرفتن این روایت از ارتودنسی در سینما در نظر گرفت:
– در صنعت سینما اغلب هدف ارائه تصاویر به شکل واقعی نبوده، بلکه هدف ارائه تصاویر به شکلی که مردم «دوست دارند ببینند» بوده است. یعنی اغلب امید‌ها و آرزو‌ها و یا هراس‌ها و ترس‌های مردم را به تصویر کشیده‌اند! بنابراین همانگونه که‌گاه تزریق با سرنگ را بسیار ترسناک‌تر از آنچه واقعیت است نشان داده‌اند، ارتودنسی را هم بسیار زشت نشان داده‌اند!
– یک علت زشت به نظر رسیدن دستگاه ارتودنسی و فرد در زمان ارتودنسی و به تبع آن آگراندیسمان این خصوصیت در سینما؛ این بود که واقعاً دستگاه‌های ارتودنسی قدیمی اغلب زشت بودند و زوائد آزار دهنده داشتند! مثلاً همین سر بند یا فک بند که در عکس مقاله دیده می‌شود واقعاً محدودیت‌های اجتماعی زیادی ایجاد می‌کرده است!
در حالیکه در دنیای ارتودنسی امروزه این حالت وجود ندارد و دستگاه‌های ارتودنسی کوچک‌تر و مخفی‌تر و زیبا‌تر شده‌اند!
– علت دیگر ناشی از این واقعیت بوده که ارتودنسی همواره درمان لوکس و گران قیمتی به حساب می‌آمده و کسانی توان انجام آن را داشتند که خانواده‌شان (پدر) تمکن مالی کافی می‌داشته است. بنابراین ارتودنسی با «بچه پولدار» («بچه مایه» و…) بودن گره خورده بود و به تبع آن با خصوصیاتی مانند «لوس»، «بچه ننه»، «ننر» و…!

اما امروزه فاصله هزینه ارتودنسی با سایر درمان‌ها کمتر شده و خانواده‌های متوسط هم توان انجام آن برای فرزندان خود را دارند.بنابراین مجموع تحولات تکنولوژی درمانی و اقتصادی و فرهنگی باعث شده که دیگر استریوتایپ پیوند دادن ارتودنسی با خصوصیات منفی کمرنگ‌تر شود و تابو بودن درمان ارتودنسی حتی در بین ستارگان سینما یا مشاهیر جهانی (ورزش و…) هم کمرنگ شود.
به علاوه واقع‌گرایی و نشر فرهنگ واقع گرایانه در صنعت سینما خیز گرفته است و بنابراین امروزه مشاهده می‌شود که داشتن ارتودنسی، حتی برای شخصیت‌های کارتونی و سینمایی هم نه تنها نشانه «زشت بودن» نیست، بلکه نشانی از «حرکت به سمت بهتر شدن» و «علامتی از توجه به ظاهر خود» و‌گاه حتی «بامزه شدن» هم شده است.
برای مثال لیزا سیمپسون در سری «سیمپسون‌ها» و یا شارون اسپیتز در سری «صورت براکتی (brace face)»
اگر به مورد اخیر توجه کنید، شارون دختری است که دارای دستگاه ارتودنسی است و مانند هم سن و سال‌هایش درگیر با مشکلات مربوط به بلوغ و نوجوانی. داشتن براکت مشکلات خنده دار و باور نکردنی‌ای برای شارون ایجاد می‌کند ولی نه تنها عامل زشت شدن او نیست، بلکه صورت وی را جذاب‌تر و با نمک‌تر و به طریقی خاص کرده است.

منبع:دندانه

 

امروزه همه دوست دارند در حداقل زمان به زیبایی مطلوب از نظر دندان ها و لبخند برسند. عده ای ترجیح می دهند این خواست را با ترمیم های زیبایی دندان ها به شکل لامینیت (به اصطلاح ارتودنسی فوری یا مرتب کردن بدون ارتودنسی یا ارتودنسی در یک جلسه) عملی کنند. اخیرا در مورد دستگاهی تبلیغ می شود که این کار را ظاهرا راحت تر کرده است:

این به اصطلاح کاور دندان ( با نام اصلى snap-on-smile) را مى توان وسیله ای بسیار مناسب دانست براى استفاده در مراسم خاص و مناسبت هاى خاص و مهمانی (مراسم ازدواج و …) براى کسانى که از ظاهر دندان هاى خود راضى نیستند و قصد یا فرصت انجام درمان هاى ارتودنسى یا ترمیم زیبایى دایم را ندارند! در این وسیله روی دندان های شما می نشیند و تا وقتی آن را خارج نکنید، ظاهر دندان ها و فرم لبخند را موقتا زیبا می کند.

قیمت نوع اصیل کاور دندان گرچه ممکن است ظاهرا پایین تر از درمان هاى ارتو یا زیبایى باشد ولى هنوز رقم زیادى است (حدود ١٠٠٠ تا ٣۵٠٠ دلار!) . خصوصا که این دستگاه با کوچکترین بی احتیاطى ممکن است در برخى نقاط بشکند و مجبور به صرف هزینه مجدد شوید! براى تهیه دستگاه ابتدا قالبى از دندان (ترجیحا توسط دندانپزشک) تهیه مى شود و سپس این قالب ها به لابراتوار هاى خاص ارسال مى شوند تا دستگاه مخصوصى از رزین هاى مخصوص دندان پزشکى ساخته شود.

محدودیت های کاور دندان
اگرچه غذا خوردن با این به اصطلاح کاور دندان عملی است ولى اگر جسم سختى بین دندان ها بماند ممکن است دستگاه بشکند( فکرشو بکن! مثلا وسط مهمونی یا عروسی!!! ).
استفاده از مواد چسبناک یا آدامس هم با این دستگاه عملى نیست.
صحبت کردن با دستگاه تحت تاثیر قرار مى گیرد و باید مدتى استفاده کنید تا به صحبت کردن با آن عادت کنید.
توجه: برخلاف برخى تبلیغات، بهتر است قالب‌گیرى و نظارت ساخت کاور دندان توسط دندانپزشک انجام شود. ساخت چنین دستگاهى توسط افراد متفرقه ممکن است با صدماتى به دندان‌ها یا لثه یا حتى مفصل فکى همراه باشد. ممکن است مجبور شوید بعد از خوردن غذا و در محل مراسم آنرا خارج کرده و تمییز کنید.

یک درمان موقت یا دایمی؟
کاور دندان یک راه‌حل موقتی برای اصلاح طرح لبخند است اما ممکن است بتوان با مراقبت دقیق حتى سال ها از دستگاه به خوبى استفاده کرد.
اگرچه کاور دندان ممکن است به عنوان یک راه حل موقت بسیار مناسب برای مناسب‌تاهیی نظیر مهمانی و عروسی باشد، ولى اگرانجام درمان اساسى (ارتودنسى یا ترمیم زیبایى) براى شما ممکن باشد، بهتر است این کار را انجام دهید.
اگر به خاطر صرفه جویى در هزینه این دستگاه را انتخاب کرده اید، به ضرب المثل “یه آفتابه خرج لحیم شد” هم توجه کنید!! والبته مواظب باشید که در میانه مراسم با شکستن آن (که بسیار شایع و محتمل است) دچار مشکل نشوید! بد نیست قبل از اینکه به دنبال تهیه چنین وسیله اى باشید تحقیقى هم در اینترنت بکنید و از موارد نارضایتى از این دستگاه هم باخبر شوید!
فراموش نکنید که حتى گارانتى شرکت مبدع، فقط ایراد هاى حین ساخت را پوشش میدهد و نه شکستن دستگاه بعد از استفاده را!

منبع:دندانه

 

ترجمه: آتوسا آرمین

بخش اعظم زمان صنایع مرتبط با دندانپزشکی صرف نوجوانانی می‌شود که تحت درمان ارتودنسی هستند. این نوع درمان معمولاً نسبتاً طولانی بوده و باوجوداینکه بیشتر جنبه زیبایی دارد، هزینه آن در بسیاری از کشورهای غربی توسط دولت پرداخت می‌شود. آنت ویکشتروم، پژوهشگر دانشگاه لینکوپینگ در سوئد، مطالعه جامعی روی ضرورت رعایت معیارهای مطلوب در هنگام ارتودنسی انجام داده است.

بنا به آمار سازمان تامین اجتماعی سوئد، از هر ۴ جوان و نوجوان سوئدی یک نفر تحت درمان ارتودنسی و رایج‌ترین علت آن دستیابی به ظاهر زیبا اعلام شده است. بنا به گزارش این سازمان، بسیاری از افراد تحت درمان پیش از آن هیچ مشکل خاصی با دندان‌هایشان نداشته‌اند و انجام این درمان به توصیه دندانپزشک‌شان بوده است. مواردی نیز مشاهده شده که دندانپزشک مدعی است که توسط والدین نوجوان تحت‌فشار بوده که انجام ارتودنسی را به‌عنوان امری ضروری به بیمه اعلام کند.

تمرکز مطالعه دکتر آنت ویکشتروم بر این بود که تاثیر این نوع درمان که توسط بودجه دولتی پرداخت می‌شود، بر خانواده‌ها چیست و متخصصین مجری آن تا چه اندازه والدین را در جریان معیارهای مطلوب قرار می‌دهند. او در گزارش خود گفته که بسیاری از معیارها و استانداردهای زیبایی توسط صنعت مد خلق و به ما دیکته می‌شود، درحالی‌که علم پزشکی باید استانداردهای خود را محقق سازد. گزارش کامل در فصلنامه مدیکال آنتروپولوژی به چاپ رسیده است. این گزارش نشان می‌دهد که می‌توان در کنار بهبود سلامت دندان بیماران در بهبود وضع ظاهری و زیبایی آنها نیز فعالیت کرد.
منبع:دندانه

 

مینا دارابی/ روزنامه سپید

درحالی‌که واحد درسی ارتودنسی در برنامه تحصیلی دندان‌پزشکی عمومی وجود دارد، دانشجویان این رشته می‌گویند کسی به ما ارتودنسی آموزش نمی‌دهد. برخی از دانشجویان دلیل این امر را حفظ انحصار خدمات ارتودنسی از سوی متخصصان این حوزه می‌دانند. این درحالی‌که ‌است ‌که ارتودنسی فرایند درمانی طولانی دارد و امکانات موردنیاز برای این اقدام نیز در دانشگاه‌ها وجود ندارد.

فرامرز مجتهدزاده استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران که فارغ‌التحصیل کار‌شناسی ارشد آموزش پزشکی هم هست؛ بر این باور است که وجود برخی اشکالات در حوزه برنامه‌ریزی باعث شده نتوانیم ارتودنسی را به دانشجویان آموزش دهیم. بنابراین صحبت کردن در این مورد که آیا باید ارتودنسی به دانشجویان دندان‌پزشکی آموزش داده شود یا نه را باید به بعد از رفع این اشکالات در برنامه‌ریزی موکول کرد.

آموزش جامعه‌نگر نقشه‌ای برای برنامه‌ریزی در رشته‌های بهداشتی و درمانی
این متخصص ارتودنسی و ناهنجاری‌های فکی می‌گوید: «برنامه‌ریزی آموزشی هر رشته باید بر مبنای یک رویکرد یا فلسفه کلی باشد و سیاست‌گذاران باید با نگاه به اهدافی که مدنظر دارند برنامه‌ریزی کنند. زمانی که تصمیم به طراحی یک برنامه می‌گیریم باید از خود بپرسیم با چه هدفی دانشجو تربیت می‌کنیم. وقتی هدف مشخص باشد می‌توان بر‌‌ همان اساس برنامه‌ نوشت. دانشجو را برای چه تربیت می‌کنیم؛ برای اینکه یک درمانگر شود یا اینکه تنها به تربیت یک فرد زبده که می‌تواند به موقعیت‌ شغلی خوب دست یابد فکر می‌کنیم.» وی در همین زمینه تصریح می‌کند: «ازمیان دیدگاه‌های نظری گوناگون نظریه جامع‌نگر می‌گوید برنامه‌های آموزشی باید بر نیازهای جامعه طراحی ‌شود. اغلب همین دیدگاه برای برنامه‌ریزی مورداستفاده قرارمی گیرد. ما نیز با استفاده از این روش می‌توانیم بررسی کنیم که نیاز به درمان ارتودنسی در کشور ما چقدر است و بعد از پاسخ به این سوال درمورد روش آموزش ارتودنسی یا حذف آن از برنامه درسی دندان‌پزشکی عمومی تصمیم‌گیری کنیم.»

استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران دروسی نظیر دندان‌پزشکی جامعه‌نگر، دندان‌پزشکی اجتماعی را ازجمله مواد درسی می‌داند که مولود رویکرد جامعه‌نگر آموزشی هستند و می‌گوید: «برنامه‌ رشته‌های بهداشتی و درمانی باید براساس همین نیازسنجی‌ها انجام شود. برای تحقق این امر می‌توان از مطالعات آماری و اجتماعی استفاده کرد و برای آموزش درمان بیماری‌هایی که در ایران شایع نیست وقت دانشجویان تلف نشود.»

آموزش ارتودنسی زمان‌بر است
به گفته وی دانشجویان تا حدی حق‌دارند گله کنند که چرا ارتودنسی به آن‌ها آموزش داده نمی‌شود، ضمن اینکه هر دانشجو به رشته‌ای که در آن تحصیل می‌کند نگاه اقتصادی و کسب منفعت نیز دارد و این دیدگاه درستی است، اما بخشی از قضاوت آن‌ها درمورد دلایل عدم ارائه آموزش موثر ارتودنسی از سوی اساتید هم ناشی از ناآگاهی آنهاست.

بازرس هیئت‌مدیره انجمن ارتودنتیست‌های ایران در شرح یکی از موانع آموزش ارتودنسی تصریح می‌کند: «پر کردن یا کشیدن یک‌ دندان اقدامی است که در یک جلسه انجام می‌شود و تمام می‌شود درحالی‌که ارتودنسی فرایندی زمان‌بر است و به‌طور متوسط نزدیک دو سال زمان می‌برد و اگر بنا باشد به دانشجویان فرایند ارتودنسی را درست آموزش دهیم؛ دوران تحصیل دندان‌پزشکی عمومی باید از ۵ سال به ۷ سال افزایش یابد که این موضوع باعث افزایش هزینه‌های آموزشی شده و فرایندی پیچیده و غیرممکن می‌شود.» وی اضافه می‌کند: «راه‌حل بعدی این است که از ترم ۶ یا ۷ که دانشجو تازه علوم پایه را تمام کرده و هنوز وارد علوم بالینی نشده، ارتودنسی را آموزش دهیم و بعد از ارائه مقدماتی او را وارد دوره عملیاتی یا فرایند ارتودنسی کنیم درحالی‌که به نظر نمی‌رسد این اقدام چندان عملیاتی باشد.»

آموزش اقدامات پیشگیرانه حداقل انتظار ماست
دانشجویان دندان‌پزشکی اما عقیده دیگری دارند. آن‌ها طولانی بودن آموزش ارتودنسی را تایید می‌کنند اما انتظار دارند که به‌جای آموزش ارتودنسی ثابت، ارتودنسی متحرک و یا نحوه ساخت پلاک و شرایطی که این نوع درمان تجویز می‌شود به آن‌ها آموزش داده شود.

یکی از این دانشجویان می‌گوید: «حتی می‌توان آن بخش از اقدامات درمانی که برای جلوگیری از ارتودنسی ثابت در سنین پایین‌تر نظیر ۸ سالگی انجام می‌شود، را به دندان‌پزشکان عمومی ارائه کرد. اگر دندان‌پزشکان عمومی اقدامات پیشگیرانه و ساده‌تر را در سنین پایین‌تر ارائه کنند؛ از هزینه‌هایی که خانواده‌ها و افراد در سنین بالا‌تر برای انجام ارتودنسی با آن مواجه می‌شوند جلوگیری می‌کند و در این صورت بیمار هم کمتر اذیت می‌شود.»

این دانشجو تاکید می‌کند که دانشجویان دندان‌پزشکان عمومی هیچ‌شناختی نسبت به حوزه ارتودنسی ندارند و تمام فرایند تشخیص و درمان از سوی اساتید انجام می‌شود و آن‌ها هیچ توضیحی درمورد دلیل انتخاب طرح‌های درمانی به ما نمی‌دهند.

وی می‌گوید: «به نظر می‌رسد برای اساتید چندان مهم نیست که دانشجویان در این زمینه به‌خوبی تربیت نمی‌شوند و چیزی یاد نمی‌گیرند. شاید دلیل این امر که دندان‌پزشکان عمومی هم به آن اشاره می‌کنند؛ حفظ انحصار این بخش از خدمات درمانی باشد تا فقط متخصصان ارتودنسی بتوانند متقاضیان ارتودنسی را درمان کنند.»

این دانشجو برای اثبات بیشتر ادعای خود می‌گوید: «درحالی‌که ارتودنسی در کوریکولوم آموزشی دندان‌پزشکان عمومی وجود دارد اگر در فرایند خدمات ارتودنسی بیماری با مشکل مواجه شود و بیمار از دندان‌پزشک عمومی شکایت کند؛ متخصصان این حوزه که باید در فرایند قضاوت نظر بدهند، بسیار سخت‌گیرانه عمل می‌کنند. درحالی‌که خیلی از خطا‌ها و مشکلات این‌چنینی برای پزشکان و متخصصان دیگر حوزه‌ها هم پیش می‌آید.»

منبع:دندانه

 

ببر سفید گونه‌ای جهش یافته از ببر بنگال است که به دلیل چشم‌های آبی و نوع خز آن از محبوبیت بالایی در سراسر جهان برخوردار است. حال یک موسسه از گونه‌ای نادر از این حیوان پرده برداری کرده است.
به گزارش شفاآنلاین، کنی نام ببری است که به دلیل جفت گیری‌های درون نژادی منجر به تغییرات ظاهری خاصی شده است. پوزه کوتاه، صورتی کشیده و دندان‌های غیر متقارن او این روز‌ها کنی را سوژه عکاسان کرده است.

ببری که نیاز به ارتودنسی دارد!
ببری که نیاز به ارتودنسی دارد!
ببری که نیاز به ارتودنسی دارد!
ببری که نیاز به ارتودنسی دارد!

منبع:دندانه

 

دکتر سید صابر گوگانی:

مقاله‌ای در شماره دوم مجله وزین «نگین دندان‌پزشکی» با نام «سراب ارتودنسی: تردید درباره سودمندی درمان ارتودنسی و حرفه دندان‌پزشکی» منتشر شده است که قبلا هم در سایت دندانه منتشر شده بود. آنچه در مورد این مقاله نظر من را جلب کرد، حقایق یا وقایع گفته شده در آن نبود؛ شکی نیست که مطالب جالب توجهی در این مقاله بیان شده است، مطالبی که‌گاه شخصا به آن‌ها اعتقاد داشته‌ام حتی ماه‌ها قبل در سایت شخصی خود به آن‌ها اشاره کرده‌ام (در مقاله‌هایی با عنوان «سخنی صادقانه در مورد ارتودنسی» یا «تشخیص میزان صداقت در تبلیغات»): ازجمله اینکه ارتودنسی به ندرت یک نیاز است بلکه اغلب یک انتخاب است یا تاکید براینکه جذب مشترى به وسیله تبلیغات نباید به واسطه ارایه اطلاعات نادرست انجام شود.

آنچه بیشتر در این مقاله برای من جلب توجه می‌کرد و باعث شد به نگارش نوشته‌ای که پیش رو دارید بپردازم؛ استفاده نویسنده از اطلاعات غیر دقیق و‌گاه نادرست و به خصوص استفاده از برخی مغالطه‌های رایج و سوگیری (bias) بود. گرچه نویسنده محترم مقاله در‌‌‌ همان سطر‌های ابتدایی سعی کرده با اشاره به اینکه هدف وی نگارش مقاله علمی نبوده، به شکلی از ورود به بحث علمی اجتناب کند ولی از آنجا که به سخنان محققین بنام و کاملا علمی استناد نموده‌اند به نظر می‌رسد عملا این ورود انجام شده است. بنابراین سعی خواهم کرد با بحثی علمی به طریقی توضیحی ارایه کنم و دفاعی کرده باشم از رشته‌ای که همواره درجهت اعتلای آن کوشیده‌ام و سخن گفته‌ام.
وقتی نقل قولی از محققین مطرح می‌شود و یا وقتی نتایج مطالعات علمی در بحث ارایه می‌شود بهتر است به منبع سخن (آدرس مقاله یا سخنرانی مورد نظر) هم اشاره‌ای بشود تا بتوان به منبع سخن مراجعه کرد. به این ترتیب می‌توان امکان مغالطه‌هایی مانند تفسیربه راى را بررسی کرد. خوشبختانه در نسخه اینترنتى این مقاله در سایت دندانه لینک مقالاتى که به آن استناد شده موجود است. در قسمتی از مقاله به عبارتی از یک محقق بنام اشاره شده است: محققی که در رشته خود در دنیا کم نظیر و در بین چند نفر اول قرار دارد یعنی Stephen birch
. اندکی توجه به پیشه و پیشینه این محقق
http: //fhs. mcmaster. ca/ceb/faculty_member_birch. htm

و سابقه تحقیقات وی
http: //www. pubfacts. com/author/Stephen+Birch
کاملا نشان می‌دهد که زمینه اصلی فعالیت ایشان، تحقیق و ارایه روش‌های کاهش هزینه‌های درمانی بوده است.
توجه کنید که ایشان در کشور‌هایی زندگی و در دانشگاه‌های آن‌ها تدریس می‌کند که به نظام خدمات درمانی دولت مدار شهره هستند. به عبارتی زمینه فعالیت ایشان کاملا درجهت منفعت بودجه دولتی است تا به استناد این تحقیقات، هزینه‌های پرداخت شده توسط دولت برای درمان کاهش یابد!
مثلا مبحث بار مالی بهبود کیفیت زندگی از طریق پروسه End-of-Life Case Management (تلاش ایجاد شرایطی که بیمار در حال مرگ سال روزهای آخر عمر دور از بیمارستان، درکنار خانواده و با مرگی «خوب» بگذراند) مورد توجه ایشان و همکاران قرارگرفته، زیرا باعث کاهش هزینه‌های بیمارستانی (به خصوص برای دولت وقتی که قرار هست هزینه‌ها را متقبل شود) می‌شود. بنابراین این محقق معتبر، به شکلی که از بحث و نتیجه گیری مقاله زیر هم قابل برداشت است، با دید مثبت به این اقدام توجه نموده است:
http: //www. hindawi. com/journals/nrp/۲۰۱۴/۶۵۱۶۸۱/
از نتایج زحمات ایشان و محققان دیگری که در زمینه اقتصاد در رابطه با خدمات درمانی فعالیت و تحقیق می‌نمایند، اتفاقاتی مانند خبر زیر است:
«چرا در کانادا، خدمات دندان‌پزشکی از پوشش بیمه همگانی خارج شد؟» (مشروح مقاله را می‌توانید در سایت دندانه مطالعه نمایید). به عبارت دیگر به استناد چنین مطالعاتی دولت‌ها و بانک‌ها و شرکت‌های بیمه اقدام به کاهش بودجه‌های درمانی خود می‌نمایند.
با این حال این محقق معتبر در مقالات مختلف خود بسیار با دید باز به مسایل نگاه کرده است، مثلا به مقاله زیر توجه کنید:
http: //link. springer. com/article/۱۰. ۱۱۸۶%۲F۱۴۷۲-۶۸۳۱-۱۵-S۱-S۷
در این مقاله بیش از آنکه دندانپزشکان را از نظر تمایل به کاهش نسبی درمان هاى پیش گیری زیر سوال ببرد، نظام درمانی را زیر سوال برده است. مثلا تغییر در نحوه پرداخت دستمزد دندانپزشکان (را که توسط دولت پرداخت می‌شود) به عنوان روشی برای بهبود وضع بررسی کرده است.
شخصا در بررسی‌ها (بین مقالاتی از ایشان که امکان دسترسی و مطالعه داشتم) نتوانستم جمله‌ای حتی نزدیک به این عبارت بیابم که:
«درمان ارتودنسی در واقع خلق و تولید یک نیاز کاذب از سوی حرفه دندانپزشکی برای جلوگیری از کاهش درآمد صاحبان این حرفه است».
یعنی با مطالعاتی که در بین مقالات تالیف شده از طرف ایشان نمودم، نه به چنین ادبیاتی برخورد کردم و نه به چنین طرز بیان غیر علمی‌ای. امیدوارم نویسنده مقاله بتواند منبع این جمله را ارایه دهند تا بتوانم عین عبارت را و بستری که سخن در آنجاری شده است را بررسی کنم (بررسی مغالطه نقل).

مطالب زیادی در مقاله بیان شده که قصد ورود به تک تک این مبحث را ندارم مثلا اینکه: چرا عملکرد اشتباه تعدادی از دندانپزشکان و حتی متخصصین باید به پای رشته ارتودنسی نوشته شود؟ فقط قصد دارم به خواننده یادآوری کنم که بسیاری از به اصلاح «فکت» ‌هایی که از سوی برخی همکاران به خورد مردم داده می‌شود، نه علمی است و نه در کتب مرجع تخصصی به این شکل بیان شده است. پس اگر صاحبان حرفه چنین ادعا‌هایی دارند، باید به حساب خودشان گذاشت و نه رشته ارتودنسی!
اما موکدا قصد تاکید بر این مطلب را دارم که عباراتی مانند
«… عوارض جانبی این درمان نظیر افزایش پوسیدگی هاى دندانی و تحلیل ریشه دندان‌ها…»
که متاسفانه حتی درمیان کسری از همکاران هم رایج است، مصداق مغالطه (نقل قول ناقص و…) و بیان غیر علمی هستند. بیان این عبارات ناشی از عدم دقت به نظام علت-معلولی است و یا عدم توجه به کم و کیف وقایع است و این نحوه اظهار نظر مسیر بیان را به سمت شبه-علم منحرف می‌کند.
اینکه گفته شود «ارتودنسی سبب افزایش پوسیدگی دندان‌ها می‌شود» دقیقا عین این است که گفته شود «استفاده از اتومبیل باعث افزایش تصادف جاده‌ای می‌شود»!
خوب این طرز بیان ظاهرا درست است ولی درواقع نوعی کم دقتی در مورد رابطه علت و معلولی است، آنچه سبب پوسیدگی می‌شود عدم رعایت بهداشت صحیح و عدم به کارگیری ابزار مناسب است و آنجه سبب تصادف می‌شود بی‌احتیاطی و استفاده از اتومبیل‌های غیر ایمن می‌باشد. کم نیستند کسانی که برای ایمن ماندن از تصادف، از اتومبیل استفاده نمی‌کنند ولی آیا این تصمیم براساس اطلاعات درست گرفته می‌شود؟
اینکه گفته شود «از عوارض ارتودنسی تحلیل ریشه هاست»
دقیقا مانند این است که گفته شود از عوارض بارداری به هم ریختن سیستم بدنی، هورمونی و ظاهری بانوان است و احتمالا ایجاد زخم روی شکم به خاطر جراحی سزارین!
هردو عبارت حقیقت دارند ولی آنچه باید توجه کرد این است که: ١- واقعا عوارض در چه حدی هستند و چقدر مضر و خطرناک هستند؟ ٢- در برابر این عوارض، فرد چه چیزی به دست خواهد آورد؟
جواب به این سوالات تصمیم گیری را بسیار راحت‌تر می‌کند: اگر فرد سالم و بدون سابقه مشکلات خاصی برای ارتودنسی مراجعه کند و توسط یک ارتودنتیست متبحر درمان شود که درمان در حداقل زمان به اتمام برسد، در اغلب موارد این تحلیل ریشه حتی قابل مشاهده نخواهد بود و یا صرفا در حد گرد شدن نوک ریشه خواهد بود که هیچ زیانی برای سلامت دهان و دندان و طول عمر دندان نخواهد داشت. در واقع شیوع تحلیل ریشه ناشی از ارتودنسی در حد متوسط به بالا (تحلیل بیش از یک پنجم طول ریشه) کمتر از ۵٪‏ است که حتی با این حد تحلیل هم اگر فرد بهداشت مناسب داشته باشد، دندان تا پایان عمرمی تواند در دهان بیمار بماند و به وظایف خود عمل کند. البته خوب هستند کسانی که به خاطر ترس از عوارض و اثرات جانبی طبیعی بارداری ترجیح می‌دهند اصلا باردار نشوند یا ازدواج نکنند!

در‌‌‌نهایت براى شفاف کردن نظر شخصى خود درمورد مطالب بررسى شده تا این قسمت نوشته، چند جمله از مقاله «سخنی صادقانه در مورد ارتودنسی» را عینا تقدیم می‌کنم تا شاید گره‌ای از این معما راحت‌تر گشوده شود:

در پاسخ به این سوال‌ها که «چه کسانی ارتودنسی منفعت می‌برند؟» و «آیا واقعا ارتودنسی یک نیاز است؟» می‌توان گفت:

ارتودنسی در اغلب بیماران یک انتخاب است و نه یک اجباریا اضطرار. به عبارت دیگر بیمار مجبور نیست که ارتودنسی کند و ارتودنسی نکردن تهدیدی برای زندگی وی نخواهد بود. ولی اگر ارتودنسی به درستی انجام شود با اصلاح فرم دندان‌ها و صورت و اصلاح لبخند بیمار به بالا‌تر رفتن کیفیت زندگی وی کمک می‌کند.

درپایان نوشته اشاره اى به مقالاتى شده و لینک آن‌ها ارایه شده که متاسفانه نویسنده در تفسیر آن‌ها دچار مغالطه تفسیر به راى شده است. با مراجعه به لینک‌ها خواهید دید که عبارت «محققان در این مقالات به صراحت اعلام کردند که درمانهای مختلف ارتودنسی در دراز مدت تاثیر مثبتی بر اعتماد به نفس، رضایت از زندگی و کیفیت زندگی نداشته‌اند» تفاوت مشخصى با نتایج ارایه شده در مقالات مذکور دارد؛ حتى یکى از آن‌ها بر تاثیر ارتودنسى کردن بر داشتن احساس خوب صحه گذاشته است! نه تنها در مقالات فوق، بلکه حتى درلینک خبرى مربوط به رسانه هاى بین المللى که در مقاله اشاره شده خواهید دید که تاکید -به درست- روى این مطلب بوده که «ارتودنسى نکردن در کودکى باعث مشکلات روانى و اعتماد به نفس در بزرگسالى نمى شود» جالب است که نویسنده به غلط در انتقال مطلب نتیجه را به شکل دیگرى تغییر داده است!
شکى نیست که اگر از شعار هاى آرمان گرایانه و در مسیر حقیقت بگذریم، در واقع دهان و دندان و فرم لبخند از اولین خصوصیات یک انسان است که انسان‌های دیگر در جامعه در ارزیابی ظاهر فرد به آن توجه می‌کنند. این موضوع در جوامع اسلامی که پوشش‌ها شرایط خاصی را ایجاب می‌کند، بیشتر هم نمود پیدا می‌کند. در واقع کسانی که در جامعه زندگی می‌کنند می‌دانند که: نازیبا بودن خصوصیتی است که مغز انسان در اغلب موارد به آن عادت نمی‌کند. به عبارتی اگر شما خصوصت نازیبایی داشته باشید، حتی با گذر زمان هنوز این خصوصیت در ذهن بیننده جلب توجه می‌کند و براحساس انسان‌هایی که با آن‌ها رابطه اجتماعی یا خصوصی دارید تاثیر می‌گذارد.
درست است که: «تن آدمی شریف است به جان آدمیت / نه همین لباس زیباست نشان آدمیت» ولی درواقعیت فکر مى کنم اغلب خوانندگان این نوشته با من هم عقیده باشند که هیچ عیبی در این نیست که فرد تمایل به بهتر کردن احساس خود با خرید لباس جدید و زیبا‌تر داشته باشد. شما «نیاز» به عوض کردن اغلب لباس هاى خود در طول زندگى ندارید ولى این کار را انجام مى دهید و تا زمانى که این کار را نه ازروى وسواس و اجبار و بلکه براى لذت از احساس تازگى انجام دهید، نه تنها عیبى برآن متصور نیست بلکه توصیه هم مى شود! هیچ عیبی در این نیست که شما بخواهید زیبا نبودن دندان‌ها را برطرف کنید، مشروط به اینکه با یک روند منطقی اقدام به تصمیم گیری و صرف هزینه نمایید. یعنی بهتر است به سوالات زیر پاسخ دهید تا ببینید آیا آنچه به دست می‌آورید واقعا با ارزش‌تر از آنچه ازدست می‌دهید است:
١- هزینه این کار چیست (مادی و معنوی)
٢- با انجام آن به چه خواهم رسید
٣- آیا توان انجام این کار به نحو احسن را دارم (هزینه، اقدامات لازم،…)
۴- آیا تحقیق کافی انجام داده‌ام تا بتوانم روشی را انتخاب کنم که در بلند مدت هم به نفع من باشد؟
شکی نیست که انسان با مرور زمان به شرایط خود عادت می‌کند و‌گاه حتی مشکلاتی که قبلا داشته است را فراموش می‌کند، مثلا به وضعیت فعلی دندان‌ها عادت می‌کند و حتی فراموش می‌کند که چه وضعیت نامناسبی داشته است (بسیار دیده می‌شود که بعد از درمان ارتودنسی وقتی تصاویر قبل از درمان به بیمار نشان داده می‌شود دچار حیرت می‌شود و باور نمی‌کند عکس‌ها متعلق به او بوده است).
در بحث روان‌شناسی اصطلاح‌هایی مانند habituation یا hedonic treadmill theroy، نحوه «عادت کردن» انسان – به حتی بهترین شرایط ایجاد شده برای وی – را بررسی می‌نمایند و روانشناسان‌گاه حتی بازه زمانی ٣ ماهه را برای عادت کردن به وضعیت موجود کافی می‌دانند.
در واقع مطالعاتی که در زمینه عدم وجود تفاوت بین کیفیت زندگی بین افرادی که ارتودنسی کرده‌اند با کسانی که ارتودنسی نکرده‌اند انجام شده، اغلب امکان بررسی نکته مهمی را نداشته‌اند: آیا توانسته‌اند تاثیر مساله «عادت کردن به وضع موجود» را در مورد کسانی که ارتودنسی کرده‌اند مورد بررسی قرار دهند؟ و عملا نمی‌توانند به این سوال جواب مثبت بدهند: آیا کاهش لذت حاصل از انجام درمان‌های زیبایی با مرور زمان، به اندازه کافی دلیل محکمی است که به استناد به آن از برطرف کردن مشکلی که باعث نازیباییمان شده است چشم پوشی کنیم؟

در واقع برخلاف آنچه در مقاله موردبحث ما با عبارت هایى مانند «انتشار یافته‌های جدید در مورد سودمند نبودن درمانهای ارتودنسی» بیان شده، ارتودنسى اگر به شکل درست تجویز و اجرا شود بسیار سودمند و مفید خواهد بود. حتى مقالاتى که برخى ادعاهاى نادرست را زیر سوال برده‌اند در ‌‌نهایت ارتودنسى را درصورت رعایت اندیکاسیون مفید معرفى کرده‌اند. بنابراین اگر فردی فکر می‌کند مشکلی از نظر ارتودنسى در وى یا فرزند وى وجود دارد و در ارزیابی علمی وجود مشکل تایید شود و بیمار و درمانگر به این نتیجه برسند که این مشکل ارزش هزینه کردن (پول و زمان و…) برای درمان را باتوجه به شرایط خانواده دارد؛ نه از نظر علمی و نه از نظر روان‌شناسی نمی‌توان منعی برای انجام درمان (بهبود زندگی) متصور شد: مشروط به اینکه پروسه درمان علمی و درست انجام شود.

منبع:دندانه

 

دوره ارتودنسی تان تازه به پایان رسیده است، اما گمان می کنید کار تمام است؟ خیر، حالا وقت جایگزین کردن نگهدارنده ها است. پس از اینکه ارتودنسی شما تمام شد، دندان پزشکتان توصیه می کند از ریتنشن ها یا نگهدارنده ها استفاده کنید. ریتنشن ها از بازگشتن دندان های شما به جای قبلی شان جلوگیری می کنند. درواقع از آنجایی که بعد از ارتودنسی، وضعیت لیگامنت ها، استخوان ها و لثه ها تغییر می کند، شما باید با کمک ریتنشن جای جدید دندان خود را ثابت کنید.
نگهدارنده ها سفارشی و از روی قالبی که متخصص ارتودنسی از دندانتان می گیرد ساخته می شوند و بنابراین کاملاً بر روی دندان شما قرار می گیرند.

چه مدت باید از ریتنشن استفاده کنید؟
متخصصی که دندان های شما را ارتودنسی کرده است، به شما می گوید که چه مدت باید از ریتنشن استفاده کنید، اما وقتی به تازگی ارتودنسی دندان هایتان تمام شده است، باید حداقل برای ۶ ماه، ریتنشن هایتان را تمام وقت در دهانتان بگذارید.

انواع ریتنشن
ریتنشن ۳ شکل رایج دارد.

۱- ریتنشن هاولی
دو بخش دارد که یکی از آن ها از اکریلیک و دیگری از فلز ساخته شده است. بخش اکریلیکی این نگهدارنده، پشت دندان و سیم فلزی هم روی دندان قرار میگیرد و آن را در جای خود ثابت نگه می دارد. این نوع نگهدارنده قابل تنظیم کردن است و متخصص ارتودنسی شما می تواند آن را محکم تر کند.

چرا بعد از ارتودنسی باید از نگهدارنده استفاده کنید؟
چرا بعد از ارتودنسی باید از نگهدارنده استفاده کنید؟

۲- ریتنشن اسیکس یا فشرده،
از پلاستیک شفاف ساخته شده است و زمانی که آن را روی دندان هایتان قرار می دهید دیده نمی شود. ریتنشن های اسیکس ، شبیه ریتنشن های نامرئی هستند و حسن آن ها این است که می توانید از دندانتان جدایشان کنید و به راحتی دندان هایتان را بشویید، اما عیب آن ها هم این است که لکه خوراکی های رنگی بر آن ها باقی می ماند، بنابراین توصیه می شود زمانی که آن ها را در دهانتان قرار داده اید، به غیر از آب، مایعات دیگری ننوشید. علاوه بر این، خوراکی های رنگی مثل زردچوبه هم بر روی این نوع ریتنشن لکه ایجاد می کنند. در ضمن ریتنشن های اسیکس از آنجایی که از یک پلاستیک نازک ساخته شده اند، بعد از چند وقت استفاده مستعمل می شوند و مثل ریتنشن های هاولی قابل تنظیم شدن نیستند.

چرا بعد از ارتودنسی باید از نگهدارنده استفاده کنید؟
چرا بعد از ارتودنسی باید از نگهدارنده استفاده کنید؟

۳- ریتنشن ثابت
سومین نوع ریتنشن های رایج هستند که به طور دائم پشت ۶ دندان پیشین نصب می شوند. حسن ریتنشن های ثابت این است که شخص نمی تواند آن ها را بردارد و بنابراین برای افراد فراموشکار توصیه می شوند، اما تنها مشکل آن ها، سختی شستشوی دندان هایی است که ریتنشن به آن چسبیده است. برای تمیز کردن اطراف سیم های ریتنشن ثابت، نوع مخصوصی از مسواک و نخ دندان لازم است و اگر نتوانید این کار را به خوبی انجام بدهید، لثه ها و دندان هایتان آسیب می بیند. البته گاهی هم سیم ها زبان شما را زخم می کنند که در این صورت باید با موم سطح سیم ها را پوشاند.

چرا بعد از ارتودنسی باید از نگهدارنده استفاده کنید؟
چرا بعد از ارتودنسی باید از نگهدارنده استفاده کنید؟

خطر پوسیدگی را جدی بگیرید
زمانی که در دندانتان ریتنشن می گذارید، متخصص ارتودنسی به شما می گوید چگونه باید دندان و ریتنشن خود را تمیز کنید. در ضمن باید معاینات منظم دندانتان را ادامه بدهید، زیرا خطر پوسیدگی شما را تهدید می کند. در ضمن طی این معاینات، دندان پزشک شما به صورت دوره ای دندان هایتان را شست و شو می دهد و برایتان عکس می نویسد تا سلامت دندان هایتان را کنترل کند.

منبع:دندانه

 

– چه کسی باید جراحی فک انجام دهد؟ ناهنجاری‌های فک و صورت در چه افرادی با انجام جراحی رفع می‌شود؟
دادن پاسخ دقیق به این سوال کاری پیچیده و نیازمند درنظر گرفتن فاکتورهای بسیار است. در این مقاله سعى می‌کنیم به زبان ساده و با توجه به تجارب نگارنده (دکترگوگانى) و البته براساس علم به پاسخ برسیم.

برای شروع و قبل از هر چیزی خود بیمار و اطرافیان وی باید به این سؤال پاسخ بدهند که:
از نظر آنها صورت چقدر مشکل دارد و باید تغییر کند؟
هرچه مشکل صورت از نظر بیمار و اطرافیان شدید به نظر برسد، احتمال اینکه رفع آن نیازمند جراحی باشد بیشتر است.

در قدم بعدی متخصص ارتودنسی است که باید با معاینه و بررسی رادیوگرافی مشخص کند که اجزای صورت هر کدام به چه میزان در ایجاد مشکل مقصرند:
هرچه یک فک بیشتر در ایجاد مشکل مقصر باشد، احتمال نیاز به جراحی بیشتر خواهد بود. از سوی دیگر هرچه تقصیر دندان‌ها در ایجاد مشکل بیشتر باشد و یا عامل ایجاد مشکل در هر دو فک تقسیم شده باشد، احتمال اینکه بتوان با درمان بدون جراحی به نتیجه خوب رسید بیشتر است.
اما زمانی که مشکل در تناسب و محل استخوان‌ها باشد، درمان ایده آل جراحی استخوان‌ها است!

اصلاح مشکلات استخوانی را در دوران رشد می‌توان با هدایت رویش فکی (ارتوپدی فکی) انجام داد ولی اگر این کار در دوران رشد انجام نشود، دیگر در بزرگسالی نمی‌توان به آن متوصل شد و راه حل به ارتودنسی (با یا بدون جراحی) محدود می‌شود.

اگر بتوان از برخی مشکلات چشم‌پوشی کرد و مشکلات بزرگ‌تر را به مشکلات کوچک‌تر تقسیم کرد، می‌توان فرد را از جراحی نجات داد وگرنه درمان بدون جراحی عوارض نامطلوبی خواهد داشت و بیماری که به انجام درمان ارتودنسی بدون جراحی اصرار می‌کند، باید این عوارض راهم پذیرفته باشد. ممکن است این عوارض به قدری غیر قابل قبول باشد که ارتودنتیست انجام درمان ارتودنسی بدون جراحی را نپذیرد و از درمان اجتناب کند!

در چه کسانى مى‌توان از جراحى اجتناب کرد و ناهنجاری را با ارتودنسی بدون جراحی درمان کرد؟
تصمیم بر انجام درمان ارتودنسی با یا بدون جراحی، باید توسط ارتودنتیست و بیمار و خانواده وى بعد از سنجش مزایا و معایب گرفته شود. در اغلب موارد انجام مشاوره با جراح هم لازم است. معمولا اگر مشکل اسکلتال وجود دارد جراحى انتخاب اول است ولى همانطور که گفته شد اگر مشکل کم بود مى‌توان از جراحى صرف نظر کرد.
توجه کنید که در اغلب بیمارانی که نیاز اولیه آن‌ها ارتودنسی +جراحی است ولى به نتیجه مى‌رسیم که مى‌توان بدون جراحى هم ارتودنسى انجام داد؛ بعد از انجام ارتودنسی بدون جراحی یا «استتار» ممکن است انجام درمان‌های تکمیلی مانند جراحی چانه یا زیبایی لثه توصیه شود و بیمار خود مختار خواهد بود که این کار‌ها را انجام بدهد یا نه. البته هزینه این درمان‌های تکمیلی کمتر از جراحی فک است و عوارض کمتری هم دارد.

کدام بیماران ارتودنسی باید جراحی فک انجام دهد؟
کدام بیماران ارتودنسی باید جراحی فک انجام دهد؟

درکدام بیماران نمى‌توان بدون جراحى فک به ارتودنسى فکر کرد (جراحى اجبارى است)؟
بیمارانى که مشکلات فکی-صورتی شدید دارند یا بیمار از شمایل صورت خود ناراضی است باید حتما تحت جراحی اصلاحی فک و صورت قرار گیرند.

در این بیماران ابتدا ارتودنسی آماده سازی قبل از جراحی انجام شده، سپس بیمار برای جراحی به جراح فک و صورت ارجاع مى‌شود. وقتى جراحى انجام شد، هر زمان که جراح تشخیص بدهد بیمار مجددا به ارتودنتیست ارجاع مى‌شود تا درمان ارتودنسی بیمار ادامه یافته و کامل شود.

توجه کنید اگر ارتودنسى انجام نشده باشد نمى‌توان جراحى مناسبی انجام شود و ممکن است (و حتى بهتراست) جراح از درمان بیمار اجتناب کند. براى پیشگیرى از این ناهماهنگى‌ها، ارتودنتیست در اغلب موارد قبل از قطعى شدن طرح درمان شما را براى مشاوره به جراح ارجاع مى‌کند. در‌‌نهایت این جراح است که تصمیم مى‌گیرد چه نوع جراحى‌اى براى شما انجام دهد!

آیا امکان درمان ناهنجارى‌هاى فکى بدون ارتودنسى و فقط با جراحى ممکن است؟
تقریبا در همه موارد نیاز است که ابتدا دندان‌ها در موقعیت مناسب نسبت به قاعده فک قرار بگیرند تا بتوان جراحى درستى انجام داد. بنابراین ارتودنسى لازم است و تنها در موارد بسیار محدودی می‌توان بدون انجام درمان ارتودنسی به نتیجه خوبى از جراحى رسید!

موارد زیادى در تجربه کارى داشته‌ام که جراحى فک را بدون ارتودنسى انجام داده‌اند و بعد به من مراجعه کرده‌اند. در برخى به هرحال ارتودنسى لازم بوده و بنابراین عملا از ارتودنسى نجات نیافته‌اند و فقط جراحى آن‌ها زود‌تر انجام شده بود! در برخى موارد هم متاسفانه این تصمیم باعث شده هم جراحى ضعیف‌ترى انجام شود و هم به دندان‌ها صدمه وارد شود و در‌‌نهایت درمان ارتودنسى بعد از جراحى هم شاید قابل توصیه نباشد. مثلا در عکس زیر که جراح براى نشاندن دندان‌ها روى هم مجبور به تراش وسیع آن‌ها شده و دندان‌ها از شکل طبیعى خارج شده‌اند. به علاوه، خط وسط دندان‌ها هم که باید حین جراحى اصلاح مى شد، اصلاح نشده و اصلاح آن با ارتودنسى سخت و حتى غیر ممکن خواهد بود!

کدام بیماران ارتودنسی باید جراحی فک انجام دهد؟
کدام بیماران ارتودنسی باید جراحی فک انجام دهد؟

چه بهتر که هر کارى در زمان مناسب خود انجام شود و با به هم ریختن تقدم و تاخر اقدامات، نتیجه کلى را زیر سوال نبریم!

چند نکته در مورد زمانبندى جراحى فک و صورت:
– جراحى فک و صورت بهتر است زمانى انجام شود که رشد به حداقل رسیده باشد، یعنى اواخر دوره نوجوانى! پس بهتر است ارتودنسى زمانى آغاز شود که وقتى فرد براى جراحى آماده شد، رشد خاصى در استخوان‌ها باقى نمانده باشد.
– اگر قرار است جراحی فک برای بیمار انجام شود، باید این کار در وسط دوره ارتودنسی انجام شود. معمولا ۶ ماه تا ١ سال بعد از آغاز ارتودنسى فرد آماده جراحى مى‌شود و بعد از جراحى ۴-۶ ماه بیشتر نباید درمان ارتودنسى طول بکشد.
– اگر بیمار درمان استتار انجام داده یا قصد انجام درمان‌های تکمیلی مانند جراحی بینی دارد، بهتر است این کار با فاصله زمانی حداقل ۳-۶ ماه بعد از ارتودنسی انجام شود تا صورت فرم جدید خود را نشان داده باشد.

– مسیر طراحی درمان برای ارتودنسی +جراحی در اغلب موارد برعکس مسیر طراحی شده برای ارتودنسی استتار (بدون جراحی) است! به همین دلیل بیمار باید از ابتدا و حداکثر در ٢-٣ ماه ابتدای دوره درمان تصمیم خود را نهایی کند و انتخاب را قطعی نماید. در مواردى که درمان به هدف جراحى آغاز مى‌شود و بعد نظر بیمار عوض مى‌شود،‌ گاه راه برگشتی باقى نمى‌ماند و یا طولانى‌تر از ارتودنسى نرمال خواهد بود. پس بهتر است از نظر مادى و شرایط زندگى همه جوانب را بسنجید و زمانى قدم در راه ارتودنسى قبل جراحى بردارید که تصمیمتان قطعى شده باشد!

منبع:دندانه

 

دکتر سید مهدی هاشمی
متخصص ارتودنسی عضو هیات علمی دانشگاه شاهد

وقتی تعداد دندان‌های موجود در دهان یک فرد از ۳۲ دندان دایمی، (یا ۲۰ دندان شیری) بیشتر باشد به آن دندان (یا دندان‌ها) دندان اضافی می‌گویند. به عبارت دیگر در هر فک ۱۶ دندان و در هر نیم فک ۸ دندان دایمی باید وجود داشته باشد که در این شمارش دندان عقل (آسیای بزرگ سوم) نیز به حساب آمده است. دندان‌های شیری نیر می‌توانند دارای تعداد اضافه باشند که خیلی به ندرت اتفاق می‌افتد. در عین حال سیستم دندانی مختلط (دایمی- شیری) را که بین سنین ۱۲-۶ سالگی وجود دارد، که به‌طور همزمان هم دندان‌های شیری در دهان وجود دارند و هم دندان‌های دایمی و به مرور دندان‌های شیری جای خود را به دندان‌های دایمی می‌دهند، باید از این بحث جدا کرد. چرا که در این دوره به صورت طبیعی ممکن است دندان شیری نیفتاده باشد و دندان دایمی جایگزین آن شروع به رویش کرده باشد. این حالت را نمی‌توان دندان اضافی نام گذاشت.

دوران دندانی شیری
در این حالت تعداد دندان‌های شیری فرد از ۲۰ عدد بیشتر می‌شود. در یک حالت ممکن است از یک نوع از دندان‌های شیری (مثلا دندان‌های پیش) دقیقا یک دندان دیگر نیز وجود داشته باشد. به این حالت دوقلویی می‌گویند. گاهی نیز این دندان اضافی اصولا شبیه هیچ‌کدام از دندان‌ها نیست و گاهی هم اصولا شبیه یک دندان طبیعی نیست و فقط یک توده‌ دندانی بی‌فرم است که ساختار دندانی دارد. دندان‌های اضافی در دوران دندان شیری (به دلیل نیاز به فضای بیشتر برای مرتب قرار گرفتن همه‌ دندان‌ها) می‌توانند باعث نامرتبی در دندان‌های شیری شوند. البته به دلیل فضای دهانی بیشتر در این دوران گاهی هم نامرتبی ایجاد نمی‌شود. در هر صورت (چه با وجود نامرتبی چه بدون آن) درمان خاصی برای این دندان‌ها در این سن نیازی نیست و حتی نیازی به خارج کردن آن‌ها نیز نیست. نامرتبی دندان‌های شیری در این دوره، باعث ایجاد نامرتبی آینده در دندان‌های دایمی نخواهد شد و علت نامرتبی‌های بعدی را باید در عوامل دیگر جستجو کرد. گاهی ممکن است دندان شیری اضافی باعث اختلال در رویش دندان‌های دایمی شود که در این حالت باید در سیستم دندانی مختلط آن را پیگیری کرد و در این حالت در صورت بروز مشکل نسبت به خارج کردن آن دندان اقدام کرد.

دوران دندانی دایمی
در این دوره اگر دندانی اضافه بر ۳۲ دندان دایمی موجود باشد به دلیل فضای محدود‌تر دهان در این دوره به احتمال زیاد سبب نامرتبی دندان‌های دایمی دیگر خواهد شد. دندان اضافی ممکن است قبل از رویش دندان‌های آسیای بزرگ دوم و سوم، رویش بیابد و در این حالت تعداد دندان‌های ظاهر شده در دهان از ۳۲ بیشتر نشده است و حتی هنوز کمتر از این عدد است. پس چگونه می‌توان آن را تشخیص داد؟ واقعیت این است که سیستم دندان‌ها به صورت جزیی‌تر به چند گروه تقسیم می‌شوند، و تعداد دندان‌ها در هر گروه مشخص است. به‌عنوان مثال، دندان‌های پیش یگ گروه هستند و تعداد آن‌ها در هر نیم فک ۲ عدد است. دندان‌های نیش گروه دیگر را تشکیل می‌دهند و تعداد آن‌ها در هر نیم فک ۱ عدد است. دندان‌های آسیای کوچک یک گروه دیگر را تشکیل می‌دهند و تعداد آن‌ها در هر نیم فک ۲ عدد می‌باشد و در‌‌نهایت دندان‌های آسیای بزرگ، آخرین گروه هستند و تعداد آن‌ها در هر نیم فک ۳ عدد است (که دندان عقل را نیز شامل می‌شود).

راه تشخیص
بنابراین حتی در سیستم دندانی مختلط که بسیاری از دندان‌های دایمی هنوز رویش پیدا نکرده‌اند نیز می‌تواند اضافی بودن دندانی را تشخیص داد (که البته این تشخیص برای دندان‌پزشکان راحت‌تر از خود افراد است). راه دیگر تشخیص استفاده از رادیوگرافی‌های پانورامیک (که یک رادیوگرافی بزرگ، شامل همه‌ دندان‌های فک بالا و پایین در دو سمت است)، در سنین دندانی مختلط یا بعد از آن و قبل از رویش دندان‌های آسیای بزرگ است. از آنجا که در رادیوگرافی جوانه‌ دندان‌هایی که هنوز رویش نیافته‌اند دیده می‌شود، به‌راحتی دندان‌پزشک می‌تواند اضافی بودن دندان‌ها را تشخیص دهد. البته نباید این‌گونه تصور کرد که همه‌ افراد برای بررسی اینکه آیا دارای دندان اضافی هستند یا خیر، باید این نوع رادیوگرافی را تهیه کنند. خیر، این رادیوگرافی در صورت نیاز برای تشخیص سایر موارد مورد نیاز دندان‌پزشک ممکن است تجویز شود که در این صورت می‌توان آن را در این مورد نیز بررسی کرد. به‌عبارت دیگر اصولا نیازی به تهیه‌ این رادیوگرافی صرفا برای بررسی و تشخیص دندان اضافی در تمام افراد وجود ندارد. گاهی دندان‌های اضافی به صورت توده‌ بی‌شکل دندانی خود را نمایان می‌سازند. معمولا این نوع دندان‌های اضافی دچار اختلال در رویش هستند. وقتی این دندان‌ها نتوانند رویش کنند، مانع رویش سایر دندان‌های دایمی که در مسیر آن‌ها قرار گرفته‌اند می‌شوند. این حالت باید زود‌تر تشخیص داده شود، چرا که می‌تواند سبب ۳ نوع اختلال در دندان‌های دایمی شود:

• اول اینکه انسداد مسیر رویش دندان‌های دایمی، می‌تواند باعث عدم رویش آن‌ها حتی بعد از حذف دندان‌های اضافی شود. دندان‌های دایمی تقریبا فقط تا زمانی که انتهای ریشه‌ آن‌ها کامل نشده و بسته نشده است می‌توانند خودبه‌خود رویش پیدا کنند و حتی اگر این حالت زیاد طول بکشد ممکن است، آن دندان دایمی دچار اتصال به استخوان‌های اطراف خود شود (اصطلاحا فک‌جوش) شود و اصولا حتی نه تنها به خودی‌خود بلکه با نیروهای ارتودنسی هم نتواند رویش یابد.

• دوم اینکه می‌تواند به دلیل انسداد مسیر رویش باعث انحراف در محور طولی ریشه و خم شدن ریشه شود که این مساله خود می‌تواند به تنهایی مانع رویش دندان‌ دایمی شود یا در صورت رویش این دندان، در سال‌های آتی، در صورت نیاز این دندان به درمان‌های ریشه، انجام آن درمان‌ها را مشکل سازد.

• سوم اینکه می‌تواند باعث انحراف در مسیر رویش دندان‌های دایمی شود.

منبع:دندانه

 

دستیاران نقش مهمی در حرفه دندانپزشکی دارند. این اهمیت در حدی است که دستیاران “دست های سوم و چهارم” دندانپزشک به حساب می آیند و بسیاری از پروسه های دندانپزشکی به اصلاح “چهاردستی” نامیده می شوند. اما اینکه دستیار تا چه حدی توان و اجازه دخالت در درمان را داشته باشد محل اختلاف نظر است.
دستورالعمل مورد قبول انجمن دندانپزشکی آمریکا ( به عنوان یکی از قطب های علمی و حرفه ای دندانپزشکی) انجام اقدامات زیر را در حیطه اختیارات دستیار دندانپزشک می داند:
۱-کمک به دندانپزشک در انجام پروسه های مختلف
۲-گرفتن و ظهور و ثبوت عکس رادیوگرافی
۳-ثبت پرونده اولیه، تاریخچه پزشکی و گرفتن نبض و فشار خون و حتی خونگیری از بیمار
۴-فعالیت به عنوان مامور کنترل عفونت: اجرای پروسه کنترل عفونت و آماده سازی و استریل کردن وسایل و دستگاه ها
۵-کمک به احساس آرامش بیمار قبل، حین و بعد از اقدامات درمانی
۶-آموزش در مورد اقدامات و مراقبت های بعد از جراحی و دیگر درمان ها ( مثلا بعد از ترمیم دندان و …)
۷-آموزش بهداشت دهان و دندان به بیمار برای رسیدن به سلامت دهان و دندان (شامل آموزش تغذیه و مسواک و …)
۸- قالب گیری از دندان های بیماران
۹-انجام اقدامات مدیریتی مطب در حد اقداماتی که مثلا با کامپییوتر انجام می شود (به اصطلاح منشی گری)
۱۰-تماس گرفتن با بیمار و اطرافیان وی (تنظیم قرار ملاقات،پاسخ گویی به تماس ها، ارایه صورت حساب،…)
۱۱-و حتی کمک به ارایه درمان های تخصصی تر مانند ارتودنسی یا … (۱)

این شرح وظایف و اختیارات کم و بیش در کشور های اروپایی مانند انگلیس هم قابل قبول است (۲)

وقتی صحبت از دستیاری ارتودنسی می شود به منابع دیگری هم می توان مراجعه کرد که اقدامات کمی بیشتر مانند

۱- چیدن و تحویل دادن ابزار و وسایل به ارتودنتیست
۲- خشک و تمییز کردن محیط دهان طی انجام کار(با ساکشن)
را هم به لیست فوق اضافه می کنند که البته در تضاد با مفاد بالا نیست. (۳) و (۴)

جالب اینکه در رزومه کار دستیاران ارتودنسی با سابقه کار حتی ۱۱ سال و بالاتر هم صرفا موارد فوق دیده می شود و مداخله دستیار در کار درمان از کمک به ارتودنتیست و کمک به بیمار فراتر نمی رود. (۵)

اما با توجه به اینکه فراوان دیده و گزارش شده که دستیاران ارتودنسی در کشورمان اقداماتی فراتر از این مرز ها را هم انجام میدهند تصمیم گرفتیم این پدیده و آگاهی و نگرش مخاطبین به این پدیده را با یک نظر سنجی کوتاه بررسی نماییم.

نظر سنجی در سایت دکترگوگانی (۶) انجام شد و سوال مطرح شده این بود:
به نظر شما دستیار ارتودنتیست کدام اقدام ها را مجاز است انجام دهد؟

و دو گزینه تقریبا در دوسر طیف به عنوان حق انتخاب ارایه شده بود:
۱-هرکاری که بلد باشد حتی مراحل اصلی درمان (چسباندن براکت و ویزیت دوره ای)
۲- فقط اقداماتی مانند قالب گیری و تمییز کردن دندان ها و آموزش و رفع مشکل بیمار

حوزه کاری دستیار ارتودنتیست تا کجاست؟(نظرسنجی)
حوزه کاری دستیار ارتودنتیست تا کجاست؟(نظرسنجی)

اعلان مربوط به ایین نظر سنجی به شکل محدود در محیط مجازی (اینستاگرام، تلگرام،توییتر و…)  ولی در محافل مختلف عمومی و صنفی (از جمله کانال “دندانه”) مطرح شد و در یک بازه ۳ ماه از ۱۸ اردیبهشت ۹۵ الی ۱۸ مرداد ۹۵ امکان شرکت در نظر سنجی داده شد.
۹۱ نفر به صورت مشخص در نظرسنجی شرکت کردند (تعدادی هم اقدام به اظهار نظر بدون انتخاب گزینه کرده بودند که از آمار حذف شده اند)از این بین۹ نفر نظر سنجی را آغاز کرده بودند ولی مسیر را به درستی طی نکرده بودند  بنابراین حجم نمونه ۸۲ نفر برای بررسی نهایی باقی مانده بود. از این بین ۱۴ نفر (۱۷%) به گزینه اول و ۶۸ نفر (۸۳%) به گزینه دوم رای داده بودند.

حوزه کاری دستیار ارتودنتیست تا کجاست؟(نظرسنجی)
حوزه کاری دستیار ارتودنتیست تا کجاست؟(نظرسنجی)

از شرکت کنندگان خواسته شده بود اگر نظر تکمیلی دارند به صورت نوشته ثبت نمایند. نظرات مختلفی در سایت یا محیط های مجازی ارایه شد.مثلا:

-به نظر من دستیار نباید براکتهارو بچسبونه و سیمهارو بگذاره! ولی برای من همیشه دستیار سیمهارو تعویض میکنه ومجبور میشم فرداش دوباره برم چون انتهای سیمهارو خوب کات نمیکنه و تیزه میره توی لثه ام.

-به نظر من پروسه و طرح درمان که مهمتر هست و کار اصلی پزشک: کارهایی مثل چسباندن براکت ها کاملا تخصصی هست و باید توسط متخصص ارتودنسی انجام بشه.

-پزشک ارتودنس فقط طرح درمان باید بدهند و در بسیاری از کشورها حتی به مریض دست هم نمیزنند و خیلی به ندرت کارهای ویژه ایی را خود پزشک انجام میدهند از جمله مینی اسکورو گذاشتن یا اکسپوز.

مشخص است که این نظر ها الزاما درست و دقیق نیست و ممکن است با سوگیری (Bias) مطرح شده باشند. به هرحال، با توجه به نظرهای ارایه شده و واقعیت موجود در جامعه می توان به این نتیجه رسید که “مجاز بودن دخالت دستیار در پروسه درمان” به صورت مستقیم و فراتر از حد “صرفا کمک به ارتودنتیست” در کشور ما رایج و تا حدی حتی بین بیماران پذیرفته شده است! به شکلی که نایاب نیستند دستیارانی که با آگاهی ارتودنتسیت و بیمار به اقداماتی مانند چسباندن براکت ها یا عوض کردن سیم و … دست می زنند!

این مقاله قصد ورود در جنبه علمی یا اخلاقی این مداخله (از دید صنفی و حرفه ای در دندانپزشکی) را ندارد و فقط به این جمله بسنده می شود که :

” به نظر می رسد این حد از مداخله در کشورهایی که قطب علم دندانپزشکی به شمار می آیند ، نه قابل قبول است و نه مجاز”.

مثلا به لینک زیر توجه کنید:

https://en.wikipedia .org/wiki/Dental_assistant

۱- http://www.ada .org/en/education-careers/careers-in-dentistry/dental-team-careers/dental-assistant

۲- https://nationalcareersservice.direct.gov .uk/advice/planning/jobprofiles/Pages/dentalnurse.aspx

۳- http://study .com/articles/Orthodontic_Dental_Assistant_Duties_Requirements_and_Career_Information.html

۴- http://work.chron .com/role-orthodontic-assistants-13352.html

۵- http://www.jobhero .com/resume-samples/orthodontic-assistant#

۶- http://goo.gl/DOZLvm

منبع:دندانه

 

محققان دانشگاهی انگلستان پیشنهاد کردند بودجه دولتی درمان‌های غیرضروری دندان‌پزشکی صرف پیشگیری شود

تعدادی از محققان دانشکده دندان‌پزشکی نیوکاسل خواهان توقف تخصیص بودجه ان‌اچ‌اس انگلستان به برخی درمان‌های غیر ضروری و روزمره و صرف آن‌ها برای اقدامات پیشگیرانه و ارتقاء بهداشت دهان شدند.

به گزارش ژورنال دندان‌پزشکی بریتانیا (BDJ)، یک تیم ده نفره متشکل از دندان‌پزشکان، اقتصاددانان، نمایندگان بیماران، روسای شبکه‌های دندان‌پزشکی، مشاوران بهداشت دهان عمومی و یک عضو دانشگاهی به انضمام مسئولین منطقه‌ای سلامت دهان که در اصل مسئول برنامه‌ریزی بودجه هر منطقه هستند، با هدف رسیدن به اولویت‌بندی اقتصادی بر اساس نظرات عموم مردم و تخمین زدن مدل‌های بودجه‌بندی فعلی گرد هم آمدند.

آنان در نهایت به این نتیجه رسیدند که با عدم اختصاص بودجه NHS انگلستان به درمان‌های ارتودنسی برای بزرگسالان و جوانان دارای بی‌نظمی جزئی دندان، جرم‌گیری و پولیش دندان می‌توان برای اقداماتی مانند ارتقاء بهداشت دهان که به سلامت دهان و دندان منجر می‌شوند ۳۱۹ میلیون پوند صرفه‌جویی کرد.

تغییرات اساسی در اولویت‌بندی بودجه سلامت دهان

پروژه RAINDROP (تخصیص منابع در دندان‌پزشکی ان‌اچ‌اس انگلستان: شناخت اولویت‌های اجتماعی) سال ۲۰۱۶ به سرپرستی دکتر کریس ورنازا (Chris Vernazza)، استاد ارشد بالینی دانشکده علوم دندان‌پزشکی نیوکاسل آغاز شد. در نهایت این گروه تحقیقاتی، یافته‌های خود را ابتدای آوریل ۲۰۱۹ در لندن ارائه دادند و پیشنهاد کردند بودجه ۳۱۹ میلیون پوندی که با صرفه‌جویی ذخیره می‌شود، در موارد زیر صرف شود:

۱۳۵ میلیون پوند برای افزایش دسترسی به مطب‌های طرف قرارداد با ان‌اچ‌اس
۵ میلیون پوند برای قراردادهای محلی برنامه‌های ارتقاء سلامت دهان
۱۳ میلیون پوند برای درمان‌های دندان‌پزشکی در منزل
راه‌اندازی سیستم تعیین وقت قبلی آنلاین
تناقضی که در تصمیمات این گروه وجود داشت، رأی ندادن به برگزاری جلسات آموزشی پیشگیری از بیماری‌های دهان بود و مصوب شد به هر بیمار ۱۰ دقیقه اضافه برای این آموزش‌ها وقت اختصاص پیدا کند که گفته شده این کار هم بسیار هزینه‌بر است.

دکتر ورنازا می‌گوید: «در حال حاضر بودجه‌های ان‌اچ‌اس به مؤثرترین شیوه برای ارتقاء سطح سلامت دهان خرج نمی‌شود. البته پیاده کردن تغییرات اساسی که ما پیشنهاد دادیم در سطح ملی کار سختی است.»

مایک آرمسترانگ، رئیس انجمن دندان‌پزشکی بریتانیا هم گفته است: «این تحقیق دانشگاهی، واقعاً جالب است. چرا که بیماران باید در شکل‌گیری قوانین سلامت نقش داشته باشند و این موضوع در تحقیق حاضر لحاظ شده است. البته به وجود آوردن تغییراتی که پیشنهاد شده است، با تعیین کردن اولویت‌ها که در حال حاضر برای دهه آینده مشخص شده‌اند و عقد قراردادهای محکم مقدور است.»

البته این اقدام ان‌اچ‌اس بدون مخالفت هم باقی نمانده و پیتر مک کالِم، مسئول روابط خارجی انجمن ارتودنسی بریتانیا، درباره مضرات عدم تخصیص بودجه دولتی به برخی درمان‌های ارتودنسی اظهار کرده است: «باید توجه کنیم نیاز به درمان‌های ارتودنسی، مشکلات اجتماعی، احساسی و عملکردی برای شخص به وجود می‌آورد و علاوه بر این، این درمان‌ها مزایایی هم برای سلامتی دارند.»

منبع:دندانه

 

فریب تبلیغات و شبکه‌های اجتماعی را نخورید!

طی سال‌های اخیر جریانی در شبکه‌های اجتماعی و سایت‌هایی مثل یوتیوب داغ شده که دندان‌پزشکی خانگی را تبلیغ و تشویق می‌کند. این کار که به «خودت انجام بده» یا در انگلیسی به اختصار «DIY» معروف شده، دندان‌پزشکان را نگران کرده تا جایی که «اتحادیه دندان‌پزشکان آمریکا» هشدار داده، مردم از اشکال مختلف DIY به ویژه از اورتودنسی در خانه پرهیز کنند، چون می‌تواند برایشان خطرناک باشد. برای نمونه، انجام اوتودنسی در خانه و صاف کردن ناشیانه دندان‌ها می‌تواند برای لثه مشکل‌ساز باشد.

دکتر «مونیکا گونسالس» یک ‌دندان‌پزشک فعال در میامی، می‌گوید: «از دندان‌پزشک‌تان بپرسید که انجام دادن این کار در خانه، درست است یا نه» و اضافه می‌کند، تازگی متوجه تغییر در دندان‌های یکی از بیمارانش شده و بعد از پرس‌وجو، متوجه شده از روش‌های خانگی صاف کردن دندان که رواج یافته، استفاده می‌کند. این بیمار، خانم «جوانا لی»، می‌گوید: «پس از مراجعه به دندان‌پزشک متوجه شدم دندان‌هایم درست صاف نشده‌اند». خانم لی که یکی از پک‌های صاف کردن دندان در خانه را که در تلویزیون تبلیغ می‌شد، خریداری کرده بود، چند ماه بعد که به دکتر گونسالس مراجعه کرد متوجه شد وسیله‌ای که خریده، درست روی دندان‌هایش جا نمی‌افتاده و به این ترتیب در معرض مشکلات لثه قرار گرفته است.

دکتر گونسالس تاکید می‌کند: «عقب دهان او یک دندان بود که اگر او بیمار من بود، اگر خواهر من بود، هیچ‌وقت هیچ نوع الاینری (صاف کننده) را روی آن نمی‌گذاشتم.» او البته می‌گوید، خیلی از الاینرها مطمئن و باکیفیت هستند، اما مشکل این‌جا است که دندان‌های همه مناسب به کار بردن این الاینرها نیست: «گاهی اوقات این سیستم‌های صاف کننده جواب می‌دهند، فقط باید مطمئن باشیم که برای ما تبعاتی ندارند که در آخر، وضعیت بدتر از قبل شود».

اتحادیه دندانپزشکان آمریکا توصیه می‌کند مردم قبل از استفاده از هر محصولی، اول مهر تایید این اتحادیه روی آن محصول را ببینند.

خبرنگار «ان بی سی» با چند شرکت که محصولات «DIY» را برای صاف کردن دندان به مشتریان می‌فروشند، تماس گرفت. یکی از این شرکت‌ها در جواب سوالات گفت: «تیم ما کاملا با اتحادیه دندان‌پزشکان آمریکا موافق است. در کل، دندان‌پزشکی به شیوه DIY ایده بدی است، مگر این که به مسواک زدن کمک کند. محصولاتی که ما مستقیما به مشتریان می‌فروشیم، از نوع DIY نیست.»

شرکت دیگری هم گفت: «ما سرویس DIY ارائه نمی‌دهیم… محصولات ما کاملا با تجویز دکتر و نظارت او استفاده می‌شود. همه مشتریان ما وقتی از این استفاده می‌کنند که تحت درمان دندان‌پزشک یا متخصص اورتودنسی هستند… ما به بیش از ۳۰۰ هزار نفر کمک کرده‌ایم تا لبخندی که عاشقش هستند را به دست بیاورند، آن هم با روشی ایمن و موثر. ما به بیش از ۶۰ درصد از ساکنان روستاهای آمریکا که برای دندان‌های فاصله‌دار یا به هم چسبیده خود (در وضعیت متوسط و غیرحاد) به متخصص اورتودنسی دسترسی ندارند، امکانات فراهم کرده‌ایم.»

اما جوانا می‌خواهد درسی را که با دادن هزینه یاد گرفته، با دیگران به اشتراک بگذارد: «یکی از دندان‌هایم به عقب رانده شد، بنابراین وضعیت دندان‌هایم بدتر از موقعی شد که شروع کردم. اگر بتوانم به یک نفر کمک کنم تا از روی آگاهی تصمیم بگیرد، خوب است.» جوانا تاکید می‌کند: با شرکتی که محصول را از آن خریده بود، تماس گرفته و پولش را پس گرفته است.

منبع:دندانه

 

– پول، بازار کار و سختی مهم‌ترین اولویت‌های انتخاب رشته تخصصی در میان جامعه پزشکی هستند.
– رادیولوژی، ژنتیک و ارتودنسی پرطرفدار‌ترین رشته‌های تخصصی پزشکی

دکتر محمدحسین پورکاظمی، رییس مرکز سنجش آموزش پزشکی در گفت‌و‌گو با باشگاه خبرنگاران جوان درباره انتخاب رشته تخصصی در مقاطع پزشکی، گفت: یکی از مهم‌ترین اولویت‌های داوطلبان برای انتخاب رشته‌های پزشکی، بازار کار مناسب است.

وی ادامه داد: پول و سختی رشته از دیگر عوامل تاثیر گذار در انتخاب رشته هستند به این معنا که رشته‌ای که درآمد بیشتر و سختی شغل کمتری داشته باشد، از طرفدار بیشتری برخوردار هستند، برای مثال رشته اورژانس در مقایسه با دستیاری هسته‌ای، به دلیل کشیک‌های طولانی مدت کمتر انتخاب می‌شود.

رییس مرکز سنجش آموزش پزشکی با اشاره به شناخت ناکافی داوطلبان درباره رشته‌های جدید گفت: برخی رشته‌ها مثل رشته پسماند نوین بوده و متاسفانه به دلیل ناآگاهی حتی در تکمیل ظرفیت هم خالی می‌ماند.
به گفته پورکاظمی رشته رادیولوژی پرطرفدار‌ترین رشته تخصصی پزشکی بوده و پس از آن ژنتیک و ارتودنسی در رتبه‌های دوم و سوم قرار دارند.

وی از هجوم داوطلبان کنکور به سمت رشته‌های تجربی و پزشکی خبرداد و افزود: سال گذشته از بین ۴۸۰ هزار شرکت کننده کنکور تجربی که حتی از مجموع رشته‌های ریاضی و انسانی هم بیشتر بود، حدود ۱۰هزار و ۶۰۰ نفر در رشته‌های پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی، دامپزشکی و غیره پذیرفته شدند.

منبع:دندانه

 

دبیرعلمی سیزدهمین کنگره بین‌المللی انجمن ارتودنسی ایران، مهلت ارسال مقالات به این کنگره را تا تاریخ ۱۰ آذر ۹۵ اعلام کرد.

دکتر بهنام خسروانی فرد با اعلام این خبر گفت: «متقاضیان می‌توانند با مراجعه به سایت سیزدهمین کنگره انجمن ارتودنسی ایران، مقالات خود را در دو رده “مقالات مرتبط با محور کنگره” و “مقالات با موضوع آزاد” سابمیت کنند.»
وی افزود: «از آنجایی که محور این کنگره، ” پاسخ‌های جدید به سؤالات قدیمی” انتخاب شده است، مقالات مرتبط با آن، می‌توانند شامل کیس‌ریپورت یا کارهای پژوهشی باشند که از تاریخ ۱۰ آذر ماه، به داوران ارجاع شده و در صورت قبولی، در کنگره ارائه خواهند شد.»

سیزدهمین کنگره بین‌المللی انجمن ارتودنسی ایران، ۱۲ تا ۱۵ بهمن ۹۵ در مرکز پژوهش‌های نفت، واقع در ضلع شمالی ورزشگاه آزادی برگزار می‌شود و تاکنون متجاوز از ۷۰ مقاله علمی به دبیرخانه این کنگره ارسال شده است.

ثبت‌نام آنلاین این کنگره از طریق سایت نگین آنلاین برای دندان‌پزشکان عمومی فراهم شده است.

۱۰ آذرماه، آخرین مهلت ارسال مقالات سیزدهمین کنگره بین‌المللی انجمن ارتودنسی
۱۰ آذرماه، آخرین مهلت ارسال مقالات سیزدهمین کنگره بین‌المللی انجمن ارتودنسی

منبع:دندانه

 

رئیس سیزدهمین کنگره بین‌المللی انجمن ارتودنتیست‌های ایران، از اعلام تمایل تعدادی از شرکت‌کنندگان خارجی برای حضور در این کنگره خبر داد.

حضور دندانپزشکان سایر کشور‌ها در سیزدهمین کنگره انجمن ارتودنتیست‌ها
حضور دندانپزشکان سایر کشور‌ها در سیزدهمین کنگره انجمن ارتودنتیست‌ها

دکتر فریبرز امینی گفت: «برای اولین بار در طول برگزاری کنگره‌های انجمن ارتودنسی، علاوه بر سخنرانان خارجی، مهمانانی از سایر کشور‌ها تقاضای شرکت در کنگره بین‌المللی این انجمن را دارند که البته به دلیل عدم ارتباط بانک‌های کشور با شبکه بانکداری بین‌المللی، امکان پرداخت حق ثبت‌نام برای آنان وجود ندارد.»
وی در ادامه اظهار کرد: «شورای برگزاری کنگره با توجه به نیازسنجی که در یکی ازنشست‌های علمی فصلی انجمن ارتودنسی انجام داده، سعی کرده است علاوه بر حفظ کمیت سخنرانی‌ها، انواع کاربردی آن‌ها را برای ارائه انتخاب کند تا هر یک بتوانند به حل مشکلات کلینیکی همکاران، به خصوص همکاران جوان کمک کنند.»
وی خاطرنشان کرد: «برنامه‌های علمی این کنگره برای همه شرکت‌کنندگان اعم از متخصصین، رزیدنت‌ها و دندان‌پزشکان عمومی به‌طور یکسان برگزار می‌شود و تقریباً تمامی سخنرانی‌ها را سخنرانان خارجی در سالن اصلی و به زبان انگلیسی ارائه می‌دهند. گذشته از این، فرصت ارائه مطالعات علمی تحقیقاتی هم در سالنی مجزا برای محققین داخلی و خارجی فراهم شده است.»

دکتر امینی در پایان در اشاره به موضوعات علمی مهم مورد بحث در سیزدهمین کنگره بین‌المللی انجمن ارتودنتیست‌های ایران گفت: «از جمله موضوعات مهم سخنرانی‌های این کنگره، می‌توان به بایومکانیک پیشرفته در ارتودنسی، کاربردهای جدید می‌نی‌ایمپلنت‌ها در مال اکلوژنهای مختلف و surgery first اشاره کرد. علاوه بر این تعدادی کورس‌های کلینیکی هم در این کنگره برگزار می‌شود که رئوس و جزئیات آن‌ها متعاقباً اعلام خواهد شد.»

سیزدهمین همایش بین‌المللی انجمن ارتودنتیست‌های ایران، به همراه برنامه پیش کنگره، روزهای ۱۲ تا ۱۵ بهمن ۹۵ در مرکز پژوهش‌های نفت، ضلع شمالی ورزشگاه آزادی برگزار می‌شود.

امکان ثبت‌نام کنگره برای دندان‌پزشکان عمومی از طریق سایت نگین انلاین مهیا شده است.

منبع:دندانه